အခန်း ၂၈၅

အခန်း (၂၈၅) ဝတ်ရုံလုပွဲ - ၂၇

လုံးဝအရူးတစ်ယောက်ပဲ…။

ထိုခဏ၌ သျှီဝအနေဖြင့် ဖုန်းပုကြွယ်အပေါ် ပေးလိုက်သည့် မှတ်ချက်မှာ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

“ငါတွက်တာ မှားသွားတယ်…”

သျှီဝသည် အကာအကွယ်တစ်ခု နောက်တွင် ပုန်းကွယ်ရင်း မောဟိုက်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒီသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိမ်းရဲ့ ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်မယ့်သူက ဝူစစ်ချန်ရွှမ်လည်း မဟုတ်၊ ကျောက်ရင်းဝမ်လည်း မဟုတ်ဘဲ ဘယ်ကနေ ပေါ်လာမှန်းမသိတဲ့ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါတစ်ခါမှ ထင်မထားခဲ့မိဘူး…”

ဖုန်းပုကြွယ်ကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားခြင်းက သျှီဝ၏ အစီအစဉ်များကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေသည်။ သူသည် ဤဇာတ်လမ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကတည်းက အသက်အမှန်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဆေးကို လေးကြိမ်ထက်မက သုံးစွဲခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူသည် မူလက ဤစတုတ္ထမြောက်ဆေးပုလင်းကို ဖုန်းပုကြွယ်အား အနိုင်ယူပြီးနောက် အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ သုံးစွဲရန် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုတွင်မူ တိုက်ပွဲမပြီးဆုံးသေးမီမှာပင် သူသည် ၎င်းကို မဖြစ်မနေ သောက်သုံးလိုက်ရချေပြီ။

ထိုကဲ့သို့ အစနှင့်အဆုံး ကွာဟချက်က အပ်ဖျားတစ်ထောက်စာမျှသာ ရှိသော်လည်း ရလဒ်ပိုင်းတွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားသွားခဲ့ရသည်။

အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တူညီသော ကုသရေးပစ္စည်းကို အကြိမ်ကြိမ်အသုံးပြုခြင်းက ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုပမာဏကို ပြင်းထန်စွာ လျော့နည်းသွားစေတတ်သည်။ ဤအချက်သည် ဂိမ်း၏ ရက်စက်လှသော အစိတ်အပိုင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကစားသမားတစ်ဦးသည် မည်မျှပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝပါစေ၊ ကြီးမားသော ပစ္စည်းသိုလှောင်အိတ်ကို ဝယ်ယူပြီး ဆေးရည်အမြောက်အမြား သယ်ဆောင်လာပါစေ၊ တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ပထမဆုံးဆေးရည်အနည်းငယ်သာ အမှန်တကယ် ထိရောက်မှု ရှိလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ပွဲမပြီးဆုံးမီ ထပ်မံသောက်သုံးလိုက်သော ဆေးရည်တိုင်းသည် မိမိတို့၏ အကန့်အသတ်ကို ပိုမိုတွန်းပို့လိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် သျှီဝ အဖြစ်မခံချင်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ် ဗုံးကို ဖြုတ်ပစ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ သျှီဝ၏ သဘောထားက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် အနိုင်ရရှိမည့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပြန်လည်မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အစောပိုင်းဒေါသမီးများလည်း တဖြည်းဖြည်း ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

တခဏမျှ တည်ငြိမ်စွာတွေးတောကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ဤဇာတ်လမ်း၏ ဆုလာဘ်များသည် အလွန်ပင် မက်မောဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သျှီဝသည် သူ့ခွန်အားဖြင့်သာ “ပြည့်စုံ” အရည်အသွေးရှိ ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယား၏ ထိပ်ဆုံးနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု ယုံကြည်ထားပေသည်။

လက်ရှိတွင် သည်းထိတ်ရင်ဖိုသုခဘုံ၌ “ပြည့်စုံ” အရည်အသွေးရှိ ပစ္စည်းကိရိယာများမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါး၏။ လေလံခန်းမအတွင်း၌ ငါးခုထက်မကရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီ၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသည်။ ခြောက်လှန့်သေတ္တာများထဲတွင် အတော်များများ ရှိနေသော်လည်း ကစားသမားများ၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမှာမူ မလုံလောက်ကြောင်း ရှင်းလင်းပေသည်။ နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဂိမ်းဖိုရမ်များပေါ်တွင် “ခြောက်လှန့်သေတ္တာ” မှာ လက်တွေ့တွင် “ပြတိုက်” တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ကစားသမားများအနေဖြင့် အကောင်းဆုံးအိုင်တမ်များကို မဝယ်ယူနိုင်ကြကြောင်း ညည်းညူသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတတ်သည်။ အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းသောအိုင်တမ်များကိုမူ ကစားသမားများက ဝယ်ယူရန် တုံ့ဆိုင်းနေတတ်ကြပြီး အစွမ်းထက်ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက်သာ စကေးအမှတ်များကို စုဆောင်းလိုကြသည်။

သျှီဝသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယား၏ ဒုတိယနေရာတွင် ရှိနေသော်ငြား အဆင့်နှင့် ကျွမ်းကျင်မှုများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပါက သူသည် မြင့်မားသော အရည်အသွေးရှိ ကိရိယာအပြည့်အစုံ၊ များပြားလှသော စကေးများနှင့် လုံလောက်သော အထောက်အပံ့များကိုသာ ဆင်မြန်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝတ်စုံ၏ အပိုစွမ်းရည်မှာ ပြောပလောက်စရာ မရှိချေ။

စတူဒီယိုတစ်ခု၏ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် ပရော်ဖက်ရှင်နယ်လောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိသည့် ထိပ်တန်းကစားသမားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ဇယား၏ နံပါတ်တစ်နေရာက ဘာကိုဆိုလိုကြောင်း ဘယ်သူထက်မဆို ပိုနားလည်ထားပေသည်။

ရှန်ကလီပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ‘ပထမက ပထမပဲ၊ ဒုတိယဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်ဘူး။’

ရက်စက်လှသော အမှန်တရားတစ်ခု…။

၎င်းက အနည်းငယ် တစ်ဖက်သတ်ဆန်နိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်သဘောတူပေသည်။

အော်ဒါဆိုသည့် နောက်ဆက်တွဲနှင့်အတူ “ဝါးမြိုခြင်းသရဲ” ဟူသည့် ဂိမ်းအိုင်ဒီက ထိပ်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသည့် စက္ကန့်တိုင်းသည် ဒြပ်မဲ့အရင်းအမြစ်များကို စုဆောင်းနေခြင်းနှင့် ညီတူညီမျှပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ပြည့်စုံအဆင့်ရှိ ကိရိယာကို ရရှိခြင်းက သျှီဝအား ပြိုင်ဘက်ကို ကျော်လွန်နိုင်ရန် အမှန်တကယ် ကူညီပေးနိုင်မည်ဆိုပါက… ဤသတ်ဖြတ်ခြင်းဂိမ်းကို သေချာပေါက် အနိုင်ရရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရေးပါမှုသည် ဇာတ်လမ်းတစ်ခု၊ ပစ္စည်းကိရိယာတစ်ခု သို့မဟုတ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကွာဟချက်တစ်ခုထက်မက များစွာကျော်လွန်လှသည်။ ထို့ကြောင့် သျှီဝသည် အစောပိုင်းက ဖုန်းပုကြွယ်နှင့် စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် အကျိုးအကြောင်းမသင့် လုပ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။

သျှီဝသည် ဖုန်းပုကြွယ်၏ လုပ်ရပ်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ရင်း… သူသည် ထိုလူကို နားလည်နိုင်ရန်အတွက် ယုတ္တိဗေဒကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုကောင်လေးသည် ပါးနပ်လှသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်အမင်း သတိကြီးတတ်သလို တစ်ခါတစ်ရံတွင်လည်း အလွန်အမင်း ပေါ့ဆတတ်ပြန်သည်။ သူသည် ပြီးပြည့်စုံသော လေးနက်မှုဖြင့် ယုံကြည်စိတ်ချရပြီး တိကျလှသော ကောက်ချက်များကို ပြောဆိုနိုင်သလို မည်သူမျှ နားမလည်နိုင်သည့် အရူးစကားများကိုလည်း ဆိုတတ်သေးသည်။

ဤကဲ့သို့ သာမန်အသိဖြင့် မဆုံးဖြတ်နိုင်သည့် ပြိုင်ဘက်မျိုးက သျှီဝအား တစ်ခါမှမခံစားဖူးသေးသည့် ဒုက္ခမျိုးကို ခံစားရစေလေသည်။

“မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်က အတော်လေး အဆင်ပြေတာပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြောလိုက်ပြီး လေထဲရှိ ကျောက်ပြားဝိုင်းများမှ ပစ်ခတ်လိုက်သော အလင်းတန်းများကို ရှောင်တိမ်းရန် မီတာအနည်းငယ်မျှ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုမှာ သျှီဝ အကာအကွယ်ရှာနေစဉ်အတွင်း ဖုန်းပုကြွယ်၏ တိုက်စစ်ကို အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ထားရန်အတွက် အကာအကွယ်ပေးသည့် ပစ်ခတ်မှုတစ်ခုအဖြစ်သာ ယူဆနိုင်သည်။

“မင်းရဲ့ ကင်းထောက်စကေးက အတော်လေး ကောင်းပုံရတယ်၊ မမြင်ရရင်တောင်မှ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း သိနိုင်တာပဲ”

ဖုန်းပုကြွယ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အမြင်အာရုံအပြင်ဘက်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ကျောက်ပြားရဲ့ တိကျမှုနဲ့ တုံ့ပြန်မှုက သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားတယ်”

သူ စကားပြောနေရင်းနှင့်ပင် စနစ်တံဖြုတ်ထားပြီးသား လက်ပစ်ဗုံးတစ်ခုကို တစ်ဖက်လူ ပုန်းနေသည့် နေရာဆီသို့ လှမ်းပစ်လိုက်တော့သည်။

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမနေနဲ့”

သျှီဝသည် မကြည့်ဘဲနှင့်ပင် သူ့ဆီသို့ တစ်စုံတစ်ခု ပျံသန်းလာသည်ကို သိရှိထားသည်။ သူသည် သူ့အိတ်ထဲမှ နောက်ထပ် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဘေ့စ်ဘောရိုက်သကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာသော လက်ပစ်ဗုံးကို ကောင်းကင်ထက်ဆီသို့ မြင့်မားစွာ ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်လေသည်။

လေထဲတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အသံသည် အချက်ပြမှုတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ဝုန်းခနဲ မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ သျှီဝသည် အကာအကွယ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းပုကြွယ်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်သည်။

သို့သော် သူထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် များစွာသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများက သူ့ထံသို့ အထပ်လိုက် ပျံသန်းကျရောက်လာ၏။

“စကေးတစ်ခုလား၊ မဟုတ်ဘူး… စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ပဲ”

သျှီဝ၏ တိုက်ခိုက်ရေးဗီဇက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“သူက ငါ ဘယ်ထောင့်ကနေ တိုက်ခိုက်မလဲဆိုတာ ကြိုမခန့်မှန်းနိုင်ဘူး၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားချိန်ကိုပဲ ခန့်မှန်းနိုင်မှာ… ဒါကြောင့်… ဒီစိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်က လိုက်လံနိုင်စွမ်း ရှိတာပဲ”

သူ့စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာက လျှပ်တပြက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး အလင်းဖဲချပ်များကလည်း သူ့မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

“လွင့်သွားစမ်း”

သျှီဝက ဟိန်းဟောက်၍ သူ့စကေးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

အမည် - စိတ်ဝိညာဉ်ချေမှုန်းခြင်းရိုက်ချက်

စကေးကတ်ဂုဏ်သတ္တိ - တက်ကြွစွမ်းရည်၊ အမြဲတမ်းကျွမ်းကျင်မှု

စကေးအမျိုးအစား - အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှု

အကျိုးသက်ရောက်မှု - စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါဝင်သော လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်သည် (အသုံးပြုရန်ကြာချိန် ၃ မိနစ်၊ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက် လိုအပ်သည်)

ကုန်ကျမှု - သက်လုံအမှတ် ၂၀၀၊ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂၀

သင်ယူရန်လိုအပ်ချက် - အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် E၊ စိတ်ဝိညာဉ်မှော်အတတ်ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် E]

မှတ်ချက် - စက်ပစ္စည်းများကဲ့သို့ သာမန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပစ်မှတ်များအပေါ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အလွန်အားနည်းသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ပါသော ပစ်မှတ်များအပေါ် သိသိသာသာ ထိရောက်မှု ရှိသည်။

ဤစကေးရွေးချယ်မှုမှာ အလွန်သင့်လျှော်လှပြီး သျှီဝ၏ လက်နက်ကလည်း ယင်းနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ လိုက်ဖက်ပေသည်။

အမည် - အော့ဘ်စီဒီယန် တူကြီး

အမျိုးအစား - လက်နက်

အရည်အသွေး - ထူးကဲ

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား - အလယ်အလတ်

ဂုဏ်သတ္တိ - မရှိ

အထူးသက်ရောက်မှု - မိစ္ဆာနှင်စွမ်းအား

တပ်ဆင်ရန်လိုအပ်ချက် - အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုကျွမ်းကျင်မှု အဆင့် D၊ အဆင့် ၂၃ သို့မဟုတ် ယင်းထက်မြင့်မားရန်

မှတ်ချက် - အော့ဘ်စီဒီယန် (Obsidian) ဟူသည် ဗုဒ္ဓ၏ ရတနာခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို နှင်ထုတ်နိုင်စွမ်းရှိကာ စွမ်းအားဖြင့် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။

သရဲဇာတ်လမ်းများနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း သျှီဝ၏လက်နက်မှာ အမြဲတမ်း ထိရောက်မှု ရှိပေသည်။ ဘော့စ်များနှင့် အထူးအဆင့် မကောင်းဆိုးဝါးများမှလွဲ၍ “စိတ်ဝိညာဉ်” နှင့် ဆက်စပ်နေသော မည်သည့်အရာမဆို ဤပေါင်းစပ်မှု၏ ရှေ့မှောက်တွင် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလေ့ရှိသည်။

ဖုန်းပုကြွယ်၏ သေမင်းဖဲချပ်တွင် ဖဲချပ် ၁၀ချပ် ပါဝင်ပြီး ကတ်ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကုန်ကျမှု မြင့်မားသော်လည်း သဘာဝအတိုင်း စွမ်းအားကလည်း ကြီးမားလှသည်။ သို့သော်လည်း သျှီဝကမူ သူ၏ ပင်မတိုက်ကွက်အစစ်ကို ထုတ်လွှတ်ရင်း တူကြီးဖြင့် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက သျှီဝ၏ တုံ့ပြန်မှုက ပိုမိုသန်မာလေသည်။

ထူးဆန်းသော ကလန့်ဟု မြည်ဟည်းသံတစ်ချက်နှင့်အတူ အလင်းဖဲချပ်များသည် လေထုထဲတွင် ရောင်စုံမီးပွားများအဖြစ် ပျက်စီးသွားပြီး မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။

သျှီဝသည် လျင်မြန်လှသော ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အောင်မြင်စွာ တောင့်ခံနိုင်လိုက်သော်လည်း ဖုန်းပုကြွယ်မှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ အခြေအနေတစ်ခုဆီသို့ ဖိအားပေး တွန်းပို့ခံလိုက်ရသည်။

သျှီဝကိုယ်တိုင် သေမင်းဖဲချပ်ကြောင့် အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားသော်ငြား ဖုန်းပုကြွယ်က သူ့အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ သို့ဖြင့် သျှီဝ၏ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်သည် မယုံနိုင်ဖွယ် တိကျမှုဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ချိန်ရွယ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သျှီဝက ဖဲချပ်များကို ခြေမှုန်းပစ်လိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းတွင် အလင်းတန်း ခြောက်ခုသည် ဖုန်းပုကြွယ်ဆီသို့ ‘ရှေ့၊ နောက်၊ ဘယ်၊ ညာ၊ ဦးခေါင်းအထက် အနည်းငယ်နှင့် နောက်ဘက်အနည်းငယ်တို့’ ဟူ၍ ဦးတည်ချက်ခြောက်ခုမှ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ထိုပစ်ခတ်မှုသည် ခက်ခဲသော ထောင့်များမှ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားခြင်းဖြစ်ရာ ဖုန်းပုကြွယ်အနေဖြင့် ရှောင်တိမ်းရန်လမ်းစမရှိတော့ဘဲ သေခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်းတို့နှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ်။

အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခေါင်မိုးပေါ်ရှိ ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အမြောင်းလိုက် အမှတ်အသားအချို့ ထင်ကျန်စေခဲ့ကာ လက်ရန်းနှစ်ခုကိုလည်း ကျိုးကြေသွားစေလေသည်။

သို့သော် ဖုန်းပုကြွယ်မှာမူ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် ဘာဒဏ်ရာမှ မရရှိခဲ့ချေ…။

သူသည် အလင်းတန်းအားလုံးကို ဖော်ပြရခက်သည့် ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် ရှောင်တိမ်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုခဏ၌ သူ၏ အရိုးအဆစ်အားလုံးက လျော့ရဲပျော့ခွေသွားပုံရသော်လည်း သူ့ခြေလက်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာမူ လျင်မြန်ပြီး စွမ်းအားပြင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ဖော်ပြရလျှင် ကြိုးဖြင့် ဆွဲထားသည့် အလွန်အမင်း ပျော့ပျောင်းလှသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာအနှံ့ရှိ အဆစ်များစွာကို အသုံးပြု၍ ပုံစံများကို လျင်မြန်စွာ လိမ်လှည့်ပြောင်းလဲနိုင်ပေသည်။ သို့သော် သာမန်လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤသို့သော လှုပ်ရှားမှုကို အတုယူရန်မှာမူ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

“နာ့နီ(ဘာလဲဟ)”

အကယ်၍ သျှီဝသာ ဂျပန်အနိမဲဇာတ်လမ်းထဲက ဗီလိန်တစ်ဦး ဖြစ်နေမည်ဆိုပါက ထိုစကားလုံးကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် သေချာပေါက် အော်ဟစ်မိပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူက အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ချေ…။

သူသည် အံ့အားသင့်သွားသော်ငြား ဆွံ့အသွားခြင်းမျိုးတော့ မရှိချေ။ သျှီဝ၏ တိုက်ခိုက်မှုက မပြီးဆုံးသေးပေ။ ကျောက်ပြားဝိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းအားလုံးသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ပစ်ခတ်ပြီးနောက် စောင့်ဆိုင်းချိန်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ၎င်းတို့က သူ့အတွက် အလွန်အသာစီးရသည့် ဗျူဟာမြောက်နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သျှီဝ၏ အသက်အမှတ်မှာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ရှိနေပြီး သက်လုံအမှတ်မှာလည်း ထက်ဝက်ခန့် ကျန်နေသေး၏။ သူ့တွင် အချိန်မရွေး အသုံးပြုနိုင်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှစ်ခု ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဖုန်းပုကြွယ်ဘေးနားသို့လည်း အောင်မြင်စွာ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်ဘက်ကို ကြည့်ရလျှင်မူ… ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်းအတတ်၏ ကုန်ဆုံးမှုအောက်တွင် သူ၏ အသက်အမှတ်မှာ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားရပြီး သက်လုံအမှတ်မှာလည်း ၁၈၈ / ၂၈၀၀ မျှသာ ကျန်တော့သည်။ သူသည် သေနတ်နှစ်လက်လုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယခုတွင်မူ အနီးကပ်တိုက်ခိုက်မှုတွင် အလွန်အမင်း အားနည်းလှသည့် သေမင်းဖဲချပ်ကိုသာ ကိုင်ဆောင်ထားပေသည်။

“ဘာဖြစ်သွားတာလဲ…”

ထိုစကားလုံးများကိုမူ ဖုန်းပုကြွယ်ကိုယ်တိုင် ရေရွတ်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်၏။

“ငါက အဲဒါကို တကယ်ကြီး ရှောင်လိုက်နိုင်တယ်ပေါ့…”

ဝှစ်ခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ အော့ဘ်စီဒီယန်တူကြီးက ထောင့်တစ်ခုမှ ဝှေ့ယမ်းကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဖုန်းပုကြွယ်သည် ဘေးဘက်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဆုတ်၍ သမ်းဝေနေသကဲ့သို့ ကိုယ်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်ကာ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းလိုက်လေသည်။

“ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ… ငါ ခုနက ငါ့ရဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်တာလား…”

“အဲဒီမေးခွန်းတွေကို ငါက မေးရမှာကွ”

သျှီဝက ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့ခြေထောက်ဖြင့် နောက်ထပ်တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဓားသွားကဲ့သို့ ပြာလဲ့လဲ့အရိပ်တစ်ခုက သျှီဝ၏ ကန်ချက်ကြောင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး မီတာအနည်းငယ်သာ ဝေးသော ဖုန်းပုကြွယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။

“ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ‘လေမုန်တိုင်းကန်ချက်’ လား”

ဖုန်းပုကြွယ် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး The Matrix ရုပ်ရှင်ထဲက ကျည်ဆန်ရှောင်သည့် ဂန္ထဝင်လှုပ်ရှားမှုကို အတုယူကာ နောက်သို့လှန်ပြီး ဒူးကိုကွေးရင်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ကပ်သီလေး ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြန်သည်။

“မင်းကတော့လား… ဝက်ယောင်ဆောင်ပြီး ကျားသားစားချင်နေတာ မဟုတ်လား”

သျှီဝသည် မည်သည့်နေရာက ရောက်လာမှန်းမသိသော ဒေါသများ အလိပ်လိုက် ထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ နောက်ပိုင်းတည်ငြိမ်သွားပြီးနောက်မှသာ သူ့ဒေါသသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကျွမ်းကျင်မှုက သူ့ထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

“အဲဒီမေးခွန်းကို ငါ ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှာလဲ…”

ဖုန်းပုကြွယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အစ်ကိုကြွယ်လည်း အဖြေကို တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် အစပိုင်းတွင် ထိုဝှေ့ယမ်းကန်ချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဟု ယူဆထားခဲ့သော်လည်း ယခုတွင်မူ အခြေအနေက ထိုသို့မဟုတ်ပုံရသည်…။ ခုနက အလင်းတန်း၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတူကြီးနဲ့ ကန်ချက်… ဒါက ခန္ဓာကိုယ်မြင့်တင်ခြင်းအတတ်ရဲ့ အာနိသင်သက်သက်ပဲလား။ ဒါမှမဟုတ် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက နှေးကွေးသွားတာလား။ မဟုတ်ဘူး… ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က ရှိနေတုန်းပဲ။ စွမ်းအား၊ အမြန်နူန်းနဲ့ လှုပ်ရှားမှုအမြင်အာရုံပိုင်းတော့ သူက ငါ့ထက် နည်းနည်းသန်မာနေသေးတာပဲ။

ဒါပေမဲ့…ငါက အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ငါ့စိတ်ကူးထဲမှာပဲ ရှိခဲ့ဖူးတဲ့ အရမ်းခက်ခဲတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတချို့ကို အရမ်းတိတိကျကျနဲ့ လုပ်နိုင်နေတာပဲ။

ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်စဉ်မျိုးလဲ…။ ငါက အခြေအနေပြဘားမှာ မပြထားတဲ့ ဂိမ်းရဲ့ စွမ်းရည်မြှင့်တင်မှုတစ်ခုခုကို ရထားတာလား။ အင်း… ကြည့်ရတာ အဲဒီလိုလဲ ဟုတ်ပုံမရပါဘူး။

ငါလုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တဲ့ ဒီအခြေအနေက… ဒါက ဖြစ်နိုင်။

သူ စဉ်းစားနေစဉ် သျှီဝသည် သူ၏ အော့ဘ်စီဒီယန်တူကြီးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ပြင်းထန်သော ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ရန် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို အားလပ်စေလိုက်လေသည်။

တခဏအတွင်း လက်သီးရိပ်များက ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လေပြင်းများက ပျံသန်းသွားတော့သည်။ ပုံရိပ်နှစ်ခုတွင် တစ်ခုက တိုက်ခိုက်နေပြီး တစ်ခုက ခုခံရင်း၊ တစ်ခုက ရှေ့တိုးပြီး တစ်ခုက နောက်ဆုတ်ရင်းနှင့် အဆောက်အအုံ၏ ခေါင်မိုးဧရိယာအပြင်ဘက်သို့ တိုက်ခိုက်ထွက်ခွာသွားကြပြီး အဆောက်အအုံ၏ နံရံများအတိုင်း ဒေါင်လိုက် “လမ်းလျှောက်” လျက် ကောင်းကင်ထက်မှနေ၍ လမ်းမဆီသို့ ဆင်းသက်သွားကြလေသည်။

နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စူပါဟီးရိုးများသည်လည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သည် (ဂျေဆန်တော့ဒ်ကမူ လိုက်မလာခဲ့ချေ၊ သူသည် ဂေါ့ဒ်နက်အဖွဲ့မှ ဟီးရိုးများနှင့် အတူတူမဟုတ်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်)။ သူတို့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ဂေါ့ဒ်နက်အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး ဆွံ့အသွားခဲ့ကြရှာသည်။

“ငါတို့ Justice League ကို ဆက်သွယ်ဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်လား”

နောက်လိုက်မလေးက အလွန်သင့်လျှော်လှသော အကြံတစ်ခု ပေးအပ်လိုက်သည်။

ဒီမီယံက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်စကားပြောစက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းစွာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ငါ ဆေ့ဂျ်ကို မေးကြည့်လိုက်မယ်…”