အခန်း ၂၄၇

အခန်း ၂၄၇ - လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မိန်းကလေး

"မှန်တယ်... ဝူခွန်းတောင်ရဲ့ မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်းမှာ ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်ထားလိုက်တယ်... ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကများ ဒီပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်မြေကို ဖန်တီးလိုက်တာလဲ..."

အခြား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကလည်း ညည်းညူလိုက်သည်။

အဝေးမှနေ၍ ကျင့်ကြံသူ ပိုမိုများပြားလာကာ ဝူခွန်းတောင်၏ တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ ထိုအပြောင်းအလဲအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ညည်းတွားနေကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဝေးတစ်နေရာမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လမ်းဖယ်ကြ... လမ်းဖယ်ကြ... သူတော်စင်မိန်းကလေး ရောက်လာပြီ..."

လူအုပ်ကြီးမှာ အလျင်အမြန် လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ် လူ့ဘုံသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား ကျော့ရှင်းလှပသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ အဝေးမှနေ၍ လေထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောလာခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ ဘေးတွင် အကြီးအကဲ ရှစ်ဦး ရပ်နေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၇ သို့မဟုတ် ၎င်းထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

"ဝိုး... လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းကလေး ရောက်လာပြီဟေ့..."

လူအုပ်ကြီးထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရီယွင်က ထိုအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။

'ဒီမိန်းကလေးက အချိန်ကာလကို ကျော်လွန်နေတဲ့ အလှတရားတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ... သူမရဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်က ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး... အသားအရေက ကျောက်စိမ်းလို ဖြူဖွေးချောမွေ့ကာ... နက်မှောင်ရှည်လျားတဲ့ ဆံပင်တွေက ရေတံခွန်တစ်ခုလို ဖြာကျနေတယ်... သူမက ရှားပါးတဲ့ အလှတရားပိုင်ရှင်လေး တစ်ယောက်ပဲ...'

"ဒီသူတော်စင်မိန်းကလေးက ဘယ်သူလဲ... သူမရဲ့ ဇာတ်လမ်းက ဘယ်လိုလဲ..."

ကြောင်နက်ကြီးက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ ကြောင်ဖြူလေးကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကြောင်ဖြူလေးက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"ဒီဝူခွန်းတောင် မှောင်ခိုဈေးကို အဓိကအားဖြင့် ကောင်းကင်လမင်းမင်းဆက်က လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက ထိန်းချုပ်ထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

"ဪ... ဒီလိုကိုး..."

ကြောင်နက်ကြီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်များက အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွားပြီးနောက် အခြားနေရာသို့ ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အလှအပများနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စိတ်မဝင်စားချေ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ဆူညံနေသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ရှေ့တွင် ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး နူးညံ့သော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဘာတွေများ ဖြစ်သွားတာလဲ... အသေးစိတ် ရှင်းပြပါဦး..."

"သူတော်စင်မိန်းကလေး... ဝူခွန်းတောင် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရုတ်တရက် ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်ထားလိုက်လို့... ကျွန်တော်တို့ ပျံသန်းလို့ မရတော့ဘူး... ဘာတွေများ ဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပေးပါလား..."

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီလိုမျိုး အမှန်တကယ် ဖြစ်သွားတာလား..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဆိုပါအချက်ကို အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ လေထဲသို့ ပျံတက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူမသည် သုံးမီတာခန့်သာ မြောတက်နိုင်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ကျဆင်းသွားရတော့သည်။

"ဒါ အမှန်ပဲ..."

သူမက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

'ဘယ်သူကများ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်မြေကို ဖန်တီးလိုက်တာလဲ... ဝူခွန်းတောင် မှောင်ခိုဈေးက ငါတို့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိတာလေ... အစွမ်းထက် သန်မာသူတစ်ယောက်က ငါတို့ လုံးဝ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ... ဒါက တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်... တကယ်လို့သာ ငါတို့က ဒီလိုမျိုး သန်မာသူတစ်ယောက်ကို ရန်စမိရင်... ငါတို့ရဲ့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းပါ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်...'

"ဘယ်က ကြီးမြတ်တဲ့ သန်မာသူများ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာလဲတော့ မသိဘူး... ကျွန်မတို့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု အားနည်းခဲ့တဲ့အပေါ် အနူးအညွတ် တောင်းပန်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက လက်ကိုယှက်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပဲ့တင်ထွက်သွားတော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး မည်သူကမျှ စကားမပြောရဲဘဲ ထို ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၏ ပေါ်ထွက်လာမှုကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်ကြသည်။

သို့သော် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင် မည်သူမျှ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ချေ။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုအစွမ်းထက်သူမှာ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်ပြသလိုခြင်း မရှိကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ လူစုခွဲကြပါတော့... ကိုယ့်ကိစ္စကို ဆက်လုပ်ကြပါ..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ညွှန်ကြားလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ကြောင်နက်ကြီးက သူမကို ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချီးကျူးနေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

သူက ကြောင်ဖြူလေးကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

"ကြောင်မလေး... ဟိုမိန်းကလေးက ဘယ်လောက်တောင် လိမ္မာပါးနပ်လဲဆိုတာ ကြည့်စမ်း... သူက မင်းလို ခေါင်းမာတဲ့ကောင်မလေးထက် အများကြီး ပိုတော်တယ်..."

ကြောင်ဖြူလေး၏ မျက်လုံးများမှာ နီရဲသွားခဲ့ပြီး ပါးနှစ်ဖက်ကို ဖောင်းလျက် ခွန်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... သူက ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ကို ရောက်နေပြီလေ... ကျွန်မက ကောင်းကင်တံတားနယ်ပယ် အဆင့် ၇ မှာပဲ ရှိသေးတာ... အဲ့ဒါက အဆင့်ကြီး နှစ်ခုတောင် ကွာဟနေတယ်လေ..."

"အဲ့ဒါလည်း ယုတ္တိရှိတာပါပဲ..."

ကြောင်နက်ကြီးက ပါးစပ်ကို တွန့်လျက် ရေရွတ်လိုက်ပြီး စကားကို ဆက်မပြောတော့ချေ။

ရီယွင်သည် အဝေးမှ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးကို ကြည့်ရှုနေရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မှိန်ဖျော့၍ နားလည်ရခက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း...

ဤသေးငယ်ပြီး အရေးမပါသော ဂိုဏ်းငယ်လေးသည် အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်ဟောင်းအချို့ကို ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေခဲ့သည်။ လျှပ်စီးတောင်တန်း၌ ရှိနေစဉ်က သူသည် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ လူများနှင့် ဖြေရှင်းခဲ့ရသေးသည်။ ဝူခွန်းတောင်တွင် သူတို့၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းက လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ရယ်စရာကောင်းသည့် ကိစ္စရပ်များကို ပြန်လည်တွေးတောမိသောအခါ ရီယွင်မှာ အတော်လေး ရယ်မောချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် နဂါးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိရန်အတွက် ၎င်းတို့ထံမှ လှပသော အမျိုးသမီးများကို အမှန်တကယ်ပင် ဆက်သရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ယုတ်မာသည့် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ လမ်းပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ရီယွင်၏ အနီးမှ ဖြတ်သွားစဉ် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးခြားလှသည့် အရှိန်အဝါက သူမကို ချက်ချင်းပင် ညှို့ယူဖမ်းစားသွားတော့သည်။

'ငါ့ရှေ့က ဒီလူငယ်လေးက ရှေးဟောင်းပန်းချီကားထဲက လျှောက်ထွက်လာတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ... သူရဲ့ အမူအရာက လောကကို ကျော်လွန်နေပြီး... သူ့ဆီကနေ မှိန်ဖျော့ပြီး မြင့်မြတ်လှတဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းလေး ထွက်ပေါ်နေတယ်... သူက သာမန် သေမျိုးကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ လုံးဝ မတူဘူး...'

အမြဲတမ်း မောက်မာပြီး အထီးကျန်ဆန်တတ်သော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးသည် ဤမျှအထိ ချောမောခန့်ညားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားခဲ့သည်။

သူမကိုယ်သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းကာ ရီယွင် ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်တော့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက သူ့ထံသို့ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ရီယွင်၏ အချစ်ရေး အတွေ့အကြုံများမှာ အတော်လေး များပြားလှပေသည်။ ဤအမျိုးသမီးက သူ့အား ကြည့်နေသည့် ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားနေပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ သခင်လေး..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလျက် ကျော့ရှင်းစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူမ၏ ပါးပြင်များပေါ်တွင် ရှက်သွေးဖြာမှုများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းအပေါ် ရီယွင်မှာ အမြင်မကြည်လင်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ထိုဂိုဏ်းမှ လူတိုင်းကို သူ မုန်းတီးနေခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့ရှေ့မှ ဤမိန်းကလေးမှာ အတော်လေး အပြစ်ကင်းစင်ပုံရပြီး အချစ်ဦးကို စတင်ခံစားနေရသူ တစ်ဦးနှင့် တူပေသည်။ ထိုအရာက အတိတ်မှ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သူ တစ်ဦးကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။

သူ၏ဘေးရှိ ကြောင်နက်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကြောင်ဖြူလေး၏ ဝတ်ရုံကို အဆက်မပြတ် ဆွဲခါနေခဲ့သည်။

ကြောင်ဖြူလေးက သူ့ကို စိတ်မရှည်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

'အခု ဒီအနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးက သခင်ကြီးကို ရည်းစားစကား လာပြောနေတာကို... သူက ဘာလို့ သခင်ကြီးထက်တောင် ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ...'

သို့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ပါးစပ်ပိတ်ထားရမည်ကို သိရှိထားကြသဖြင့် အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ရီယွင်ကို ကြည့်ကာ နူးညံ့သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"သခင်လေး... ကျွန်မနဲ့အတူ လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်လောက် သောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လို့ ရမလားရှင်..."

သူမ၏ အသံလေးမှာ ကောင်းကင်ဘုံက တေးဂီတတစ်ခုအလား အလွန်တရာ ချိုမြိန်လှပေသည်။

"မလိုပါဘူး..."

ရီယွင်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မိန်းကလေးကို ပြတ်သားစွာပင် ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရေးမပါသော လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မိန်းကလေး တစ်ဦးအနေဖြင့် မည်မျှပင် လှပနေစေကာမူ သူ၏ မြင့်မြတ်လှသော အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းလိုက်သလဲ... ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင်မိန်းကလေးက မင်းကို လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ... ကျေးဇူးကန်းတဲ့ အလုပ်တွေ မလုပ်နဲ့..."

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော အကြီးအကဲတစ်ဦးက ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ရီယွင်ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုများ ငါတို့ သခင်ကြီးကို အဲ့ဒီလို ပြောရဲတာလဲ... သေချင်နေတာလား..."

ကြောင်နက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး အနက်ရောင်ဒိုင်းကာကို မြှောက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ရီယွင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ဤမြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးက သူမ၏ဘေးရှိ အကြီးအကဲကို အလျင်အမြန် နောက်သို့ ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်၏။

"နောက်ဆုတ်နေစမ်း..."

လူအိုကြီး၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီရဲသွားခဲ့သော်လည်း သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ အမိန့်ကို မဖီဆန်ရဲသဖြင့် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိုးလာပြီး တောင်းပန်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး... သခင်လေးကို လန့်သွားစေခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်..."

ရီယွင်က ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ဖြေကြားလိုက်၏။

"ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ကျင့်ကြံသူလေး တစ်ယောက်လောက်ကတော့ ငါ့အမြင်မှာ အရေးမပါပါဘူး..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး ရီယွင်ကို သေချာစွာ ပြန်လည်စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို လုံးဝ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်ကို စူးစမ်းချင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရီယွင်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ရှိ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ အစအနလေးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

'သူက တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတဲ့ သန်မာသူတစ်ယောက်ပါလား...'

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ အကြည့်များမှာ ထိုလူငယ်၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိလိုက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စူးရှသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ မှိန်ဖျော့သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

'တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတဲ့ သန်မာသူတစ်ယောက်... တကယ်လို့ ဒီမှာရှိတဲ့ ငါတို့အားလုံး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရင်တောင်မှ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...'

အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်၏ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေး၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမက ရီယွင်ကို လက်ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အခန်း ၂၄၇ ပြီးပါပြီ။