အခန်း ၂၄၈

အခန်း ၂၄၈ - ဘယ်နေရာရောက်ရောက် အမြဲတမ်းအာရုံစိုက်ခံရသူ

"သူတော်စင်မိန်းကလေး... အဲ့ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ ကောင်လေးက တကယ့်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်းတယ်... စောစောက သူ့ကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းလေး ဆုံးမပေးလိုက်ချင်တာ..."

သူတို့ အတော်လေး အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် လူအိုကြီးတစ်ဦးက သူ၏ လက်သီးကို ဒေါသတကြီး ဆုပ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက သူ့ဆီကနေ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါကို အကြီးအကဲတို့ မခံစားမိလိုက်ဘူးလား..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနဲ့ မိန်းကလေးက တိုးညင်းသောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း..."

သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအိုကြီးများမှာ သူတို့၏ ခေါင်းများကို ခါယမ်းလိုက်ကြသည်။

'ဪ... ဒီလိုကိုး...'

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးမှာ တွေးတောနေဟန် ရှိသည်။

'ဒါဆိုရင် ဒီချောမောတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါက ငါ့တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ခံစားမိအောင် တမင်သက်သက် ရည်ရွယ်ပြီး ထုတ်လွှတ်လိုက်တာပဲ...'

"ဒီလူက တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတဲ့သူပဲ... ခုနက သူက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ မဟာနဂါးနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ အစအနလေးကို ငါ့ဆီ ထုတ်လွှတ်ပြလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... သူ့ကို ရန်မစတာ အကောင်းဆုံးပဲ..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံမှာ စဉ်းစားတွေးတောနေဟန် ပါဝင်နေသည်။

"ဒါဆို သူက တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုမှာ ရှိနေတဲ့ သန်မာသူ တစ်ယောက်ပေါ့... သူ ဒီလောက်အထိ မောက်မာနေတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ..."

လူအိုကြီးတစ်ဦးက ညည်းညူလိုက်သည်။

"သူက တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတာက ဘာအရေးလဲ... ငါတို့ရဲ့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှာ အဲ့ဒီလို လူတွေ မရှိတာမှ မဟုတ်တာ..."

အခြား လူအိုကြီးတစ်ဦးက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူတို့ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးမှာ စော်ကားခံလိုက်ရသဖြင့် ဤလူအိုကြီးများ အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကြသည်။ တစ်ခုလုံးသော ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ပြီးလျှင် ဒုတိယ အမြင့်မားဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက ညင်သာသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... စိတ်မြန်လက်မြန် မလုပ်ကြပါနဲ့... တချို့ ပြဿနာတွေကို ရှောင်လွှဲတာက အကောင်းဆုံးပဲ... ငါတို့ဂိုဏ်းက တာအိုနယ်ပယ်မှာ ရှိတဲ့ သန်မာသူတွေကို မပါဝင်လာစေဖို့ ကြိုးစားကြပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လူအိုကြီးများက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် လူအိုကြီးတစ်ဦး၏ မျက်ခုံးများမှာ တွန့်ချိုးသွားခဲ့ပြီး သူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သူတော်စင်မိန်းကလေး... ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ချမှတ်လိုက်တဲ့ သန်မာသူက ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်နဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်မလား..."

"သူတို့က ပတ်သက်မှု မရှိနိုင်လောက်ပါဘူး... တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတဲ့သူက ငါတို့ မသိလိုက်ဘဲနဲ့ ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ချမှတ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ဒီလောက် စွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ်က အနည်းဆုံး ထာဝရနယ်ပယ်မှာ ရှိနေရမယ်..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ပိုမို၍ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။ သူတို့က ဝူခွန်းတောင်၏ မှောင်ခိုဈေးပေါ်သို့ ထာဝရနယ်ပယ် သန်မာသူတစ်ဦး ဆင်းသက်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို စတင် တွေးတောလာကြတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ လုံးဝဥဿုံ မစော်ကားရဲသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် အင်အားစုကြီး တစ်ခုပင်လျှင် ထာဝရနယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို မစော်ကားရဲပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှာ အထက်တန်းအဆင့်ရှိ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။

"အရမ်းကြီး စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး..."

အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းကလေးက နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ထာဝရနယ်ပယ်က စီနီယာတစ်ယောက် ဝူခွန်းတောင်ပေါ်ကို ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာတာက ဒီမှာ ဘာကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှုမှ မဖြစ်စေနိုင်လောက်ပါဘူး... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းအရ သူက ငါတို့ ဂိုဏ်းကြီးတွေက ကျင့်ကြံသူတွေကို နှိမ့်ချဆက်ဆံတာမျိုး လုံးဝ လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

အခြား လူအိုကြီးများမှာ အတွင်းစိတ်၌ သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ရှေ့ရှိ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံကြီး တစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ကြကာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

အခြားတစ်နေရာ၊ လမ်းမပေါ်၌...

စောင့်ကြည့်နေသူ များစွာက နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ဤအဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်သည် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တရာ အကြင်နာကင်းမဲ့စွာဖြင့် မောက်မာစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းမှာ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ငါ တကယ်ကို နားမလည်တော့ဘူး... လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းကလေးက ဒီလောက်အထိ လှပတာတောင်မှ အဲ့ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်က နည်းနည်းလေးမှ စိတ်မဝင်စားဘူးပဲ... သူ့ရဲ့ နှလုံးသားက ကျောက်တုံးနဲ့များ လုပ်ထားတာလား..."

လူငယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက သူက အရမ်းကို ချောမောခန့်ညားနေလို့လေ... ဘယ်အမျိုးသမီးမဆို သူ့ကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း ရင်ခုန်သွားမှာပဲ... လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းက သူတော်စင်မိန်းကလေးဆိုလည်း ချွင်းချက် မဟုတ်ပါဘူး... ဒီလောက်အထိ ကြည့်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က အမျိုးသမီးတွေအပေါ်မှာ အတော်လေးကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလောက်မှာပဲ... ဒါကြောင့် သူက သူတော်စင်မိန်းကလေးကို အရေးမလုပ်တာက အရမ်းကြီး အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ..."

အနီးအနားရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆိုလိုက်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်အပေါ် ကျရောက်နေသော သူမ၏ အကြည့်များတွင်လည်း စိတ်အားထက်သန်မှု အချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူမသာ ဆယ်နှစ်ခန့် ပိုမိုငယ်ရွယ်ခဲ့ပါက သူမသည် သူ့အား ချဉ်းကပ်ပြီး စကားပြောရန် သတ္တိရှိကောင်း ရှိပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အမင်း ချောမောခန့်ညားလွန်းလှပြီး ထင်ရှားပေါ်လွင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားရာ သူ့ကို မြင်တွေ့ရသော မည်သည့် အမျိုးသမီးမဆို သူနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးလာစေရန် ထိန်းချုပ်မရသော ဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ကြောင်နက်ကြီးက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးပြောဆိုနေသံများကို နားထောင်ရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြောင်ဖြူလေး... မြင်လား... အဲ့ဒါ ငါတို့ရဲ့ သခင်ကြီးပဲ... သူက ဘယ်သွားသွား အမြဲတမ်း လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရတာ..."

ကြောင်နက်ကြီးက ကြောင်ဖြူလေး၏ နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း အောင်ပွဲခံဟန်ဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ်... သခင်ကြီးက မိန်းကလေးတွေကြားမှာ တကယ်ကို နာမည်ကြီးတာပဲ..."

ကြောင်ဖြူလေးက ထွက်ခွာသွားသော ရီယွင်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း၌လည်း စွဲလမ်းနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ရီယွင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများကို နားထောင်ရင်း မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ယခင်က ထာဝရနယ်ပယ်၏ ထိပ်တန်း သန်မာသူနှင့် ချန်းနန်ကုန်းမြေကြီး၏ နံပါတ်တစ် အာဏာရှင်ဖြစ်ခဲ့သော ရီယွင်သည် ဤကဲ့သို့သော မှတ်ချက်များကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြားဖူးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအချိန်က သူသည် ဤအရာအတွက် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင် သူသည် နတ်ဘုရားအထက် နယ်ပယ်တစ်ခုသို့ ကျော်ဖြတ်ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဤ သေမျိုးများ၏ စကားဝိုင်းများကို အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ရီယွင်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားတွေ ရောင်းပါတယ်ခင်ဗျာ... လိုအပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ လာရောက်ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်... ဈေးနှုန်းတွေက မှန်ကန်ပြီး လူကြီးလူငယ်မရွေး ရိုးသားစွာ ရောင်းချပေးနေပါတယ်..."

ရှေ့ရှိ ဈေးဆိုင်တစ်ခု၏ အပေါက်ဝမှ လူအိုကြီးတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရီယွင်သည် "ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြား" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီး အနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"သခင်လေး... သခင်လေးက ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို ဝယ်ဖို့ လာတာလား..."

လူအိုကြီးက ရီယွင်၏ သာမန်ထက်ထူးကဲသော အမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ဆိုင်မှာ ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြား ရှိတာကတော့ မှန်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဈေးနှုန်းကတော့ နည်းနည်း မြင့်တယ်..."

လူအိုကြီးက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဆီမှာ ပစ္စည်းရှိနေသရွေ့... ဈေးနှုန်းက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ရီယွင်က ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

လူအိုကြီးက ရီယွင်အား သီးသန့်အခန်း တစ်ခန်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ရီယွင် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် လူအိုကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားက အလွန်တရာ ရှားပါးပါတယ်... ဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်တော်တို့ဆိုင်က အဲ့ဒါကို လေလံတင် ရောင်းချသွားမှာပါ... အမြင့်ဆုံးဈေးပေးတဲ့သူက ရမှာပါ..."

ရီယွင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ငါ့အတွက် ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူး..."

လူအိုကြီးက လက်ကိုပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။

"လေလံဆွဲမယ့်သူတိုင်းက ပစ္စည်းတစ်ခုကို အာမခံအဖြစ် အပ်နှံထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကြောင်နက်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းလိုက်သလဲ... ငါ့ရဲ့ သခင်ကြီးက မင်းကို လိမ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

လူအိုကြီးက ခေါင်းငုံ့ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရပါဘူး... မဟုတ်ရပါဘူး... ဒါတွေက ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ရဲ့ စည်းမျဉ်းလေးတွေမို့ပါ..."

ရီယွင်က ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါလေးဆိုရင်တော့ အဆင်ပြေလောက်တယ် မဟုတ်လား..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ရီယွင်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းကာ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးပဲ..."

ဤနဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူအိုကြီးက ၎င်းကို ကောက်ယူပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့ပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့... ဒါဆိုရင် ရပါပြီ... ရပါတယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ယူကာ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားတော့သည်။

ရီယွင်က မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော လေလံပွဲ စည်းမျဉ်းများကို နားလည်နိုင်ပေသည်။ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံး တစ်လုံးမျှ ထုတ်ပေးလိုက်ခြင်းက သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။

လူအိုကြီးမှာ အခြား အခန်းတစ်ခန်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားခဲ့သည်။

"ဆိုင်တာဝန်ခံ... ဒီနဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါဦး... အဲ့ဒါက အစစ်ဖြစ်လောက်တယ် မဟုတ်လား..."

လူအိုကြီးက သူ့ရှေ့တွင် ထိုင်နေသော အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးထံသို့ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ကမ်းပေးရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤအပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူအိုကြီးမှာ ဤလေလံရုံ၏ ဆိုင်တာဝန်ခံ ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုင်တာဝန်ခံက ၎င်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ... ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ဧကရာဇ်အဆင့် နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးပါလား..."

"မှန်ပါတယ်... ဒီလိုမျိုး နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးက အရမ်းကို ရှားပါးပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မှောင်ခိုဈေးမှာ ဒီလိုမျိုး ဆေးလုံးကို မတွေ့ရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပါပြီ..."

လူအိုကြီးက သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီဧည့်သည်ဆီမှာ နောက်ထပ် ရှိသေးလား... ငါတို့ အဲ့ဒါတွေ အကုန်လုံးကို ဝယ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား..."

ဆိုင်တာဝန်ခံက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မသိပါဘူး... ဧည့်သည်က ဘာမှ မပြောဘူးလေ... သူတို့က ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို ဝယ်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြောခဲ့တာ..."

"ဪ... ဒီလိုကိုး..."

ဆိုင်တာဝန်ခံက သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သူ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် စဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်၏။

"လေလံဆွဲဖို့အတွက် သီးသန့် တာဝန်ယူမယ့်သူ တစ်ယောက်ကို စီစဉ်ထားလိုက်... ဒီကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားရဲ့ ဈေးနှုန်းကို မိုးထိုးသွားအောင်အထိ ဆွဲတင်ရမယ်..."

လူအိုကြီးမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်မိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဆိုင်တာဝန်ခံမှာ မရိုးမသား လုပ်ရန် စီစဉ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လေလံရုံမှ ပေးအပ်မည့် ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားမှာ အတု ဖြစ်ပေသည်။ လေလံပွဲ ဆိုသည်မှာလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို လိမ်လည်ရယူရန် လှည့်ကွက်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားမှာ အတုဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ထင်မှတ်သွားစေလောက်အောင် လုံလောက်စွာ ကောင်းမွန်လှပေသည်။ သူတို့သည် အထူးကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးကို ငှားရမ်းကာ ၎င်းကို အထူးတလည် ဖန်တီးထားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုတံဆိပ်ပြားကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်လမင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သုံးရက်မပြည့်မီမှာပင် အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ၎င်းက အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်ခွင့်ကို လုံးဝ မပေးစွမ်းနိုင်ချေ။

"ဆိုင်တာဝန်ခံ... စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားပြီး စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

လူအိုကြီးက လက်ကိုယှက်လျက် ပြောလိုက်ပြီး ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ထွက်သွားတော့သည်။

ဆိုင်တာဝန်ခံမှာ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ကိုင်ထားလျက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လောဘတကြီး အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ မခံစားနိုင်တော့ဘဲ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်တော့သည်။ နဂါးဝိညာဉ်ဆေးလုံးက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ဆေးစွမ်းအာနိသင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ သွေးဗီဇများအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

"ဟူး..."

ဆိုင်တာဝန်ခံက လေတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ မသိမသာပင် မှိန်ဖျော့သော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါ တစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှနေ၍ စတင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။ အခန်း ၂၄၈ ပြီးပါပြီ။