အခန်း ၂၅၂

အခန်း ၂၅၂ - လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၊ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် ရောက်ရှိလာခြင်း

'ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားနဲ့ အဆက်အသွယ် သွားလုပ်မလို့ ဟုတ်လား...'

ခန်းမထဲရှိ အကြီးအကဲများ အားလုံးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန်တရာ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

'သူတော်စင်မိန်းကလေးရဲ့ ဒီကနေ့ အပြုအမူက တကယ့်ကို နားလည်ရခက်တာပဲ... အဲ့ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသားက အဲ့ဒီလောက်တောင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလို့လား... သူတော်စင်မိန်းကလေးက သူ့ကို ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပေးအပ်ရလောက်တဲ့အထိ ရူးသွပ်နေတာလား...'

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတော်စင်မိန်းကလေးမှာ သူတော်စင်မိန်းကလေးပင် ဖြစ်ပြီး လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအမြင့်ဆုံး အာဏာပိုင် ဖြစ်ပေသည်။ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ အနေဖြင့် သူတို့က စကားများများ ပြောဆိုနိုင်မည်ဟု မခံစားရချေ။

သူတော်စင်မိန်းကလေး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်ခန့် အကြာတွင် ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲကာ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး ချွန်ထက်သော နှာခေါင်း၊ ကျဉ်းမြောင်းသော မျက်လုံးများ၊ ရှည်လျားသော မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် တင်းမာသော မျက်နှာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အော်ရာ အရှိန်အဝါမှာ အစွမ်းထက်လှပြီး ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ထိပ်ဆုံးအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ထူးခြားသော အော်ရာအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ်... ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို..."

အသစ်ရောက်ရှိလာသူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲများက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ကာ ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ဤအရပ်ရှည်ရှည် အကြီးအကဲမှာ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုဖုန်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဝူခွန်းတောင်မှာ ဘာတွေများ ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ရုတ်တရက်ကြီး ချမှတ်လိုက်ရတာလဲ... ဒီနေရာကို ဘယ်သူ ဆင်းသက်လာလို့လဲ..."

လျှိုဖုန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး သူတော်စင်မိန်းကလေး မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ အုပ်စုကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို... ထာဝရနယ်ပယ်က ဘယ်သန်မာသူက ဝူခွန်းတောင်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာပြီး ပျံသန်းမှု ကန့်သတ်ချက်ကို ချမှတ်လိုက်တာလို့ ထင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အတိအကျတော့ အတည်မပြုနိုင်သေးပါဘူး... သူတော်စင်မိန်းကလေးက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ညွှန်ကြားချက်တွေ ပေးခဲ့ပြီးပြီမလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ ပြောထားပါတယ်..."

အကြီးအကဲတစ်ဦးက သတ္တိမွေးကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသူတော်စင်မိန်းကလေးကတော့..."

လျှိုဖုန်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ လှောင်ပြောင်ဟန်အချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ သူနှင့် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးမှာ တစ်ခါမျှ အဆင်မပြေခဲ့ချေ။ တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ တပည့်တစ်ဦးက အမှားတစ်ခု ပြုလုပ်မိသဖြင့် သူတော်စင်မိန်းကလေးက ဂိုဏ်းမှ နှင်ထုတ်ခဲ့ရာ ထိုကိစ္စမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမြဲတမ်း ဆူးတစ်ချောင်းအဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့သည်။

"သူတော်စင်မိန်းကလေးက ဒီမှာ ကြီးကြပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား... သူ အခု ဘယ်ကို သွားတာလဲ..."

လျှိုဖုန်းက အခန်းထဲကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို... သူတော်စင်မိန်းကလေးက ကိစ္စတစ်ခုရှိလို့ အပြင်ထွက်သွားပါတယ်..."

နီရဲနေသော မျက်နှာနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက အနည်းငယ် ထူးဆန်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ..."

လျှိုဖုန်းက အကြီးအကဲမှာ တစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်ကာ အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သတင်းပို့ပါတယ် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို... သူတော်စင်မိန်းကလေးက အချစ်ရူး ရူးနေပုံရတယ်... သူမက တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုကို ရောက်နေတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ကို သဘောကျသွားပြီး သူ့ကို ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြား သွားပေးမလို့ ထွက်သွားတာပါ..."

အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်သလဲ... လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သရေရှိ သူတော်စင်မိန်းကလေးဆိုတာ အိမ်ထောင်ပြုတာ ဒါမှမဟုတ် တာအိုလက်တွဲဖော် ရှာဖွေတာကို တားမြစ်ထားတာလေ... ဒီစည်းမျဉ်းကို သူမ မေ့သွားပြီလား..."

လျှိုဖုန်းက သူ၏ ကျယ်ပြန့်သော အင်္ကျီလက်မောင်းများကို ခါယမ်းကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ရှေ့မှ အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲမှာ သူနှင့် အလွန် ရင်းနှီးသူဖြစ်ပြီး ဝူခွန်းတောင် မှောင်ခိုဈေးတွင် သူ ချထားသော နယ်ရုပ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဝူခွန်းတောင်နှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက် အများအပြားကို သူ့ထံမှတစ်ဆင့် ပေးပို့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား အကြီးအကဲ ခုနစ်ဦးမှာ အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲက ဤကဲ့သို့ ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း အထူးတလည် ငြင်းခုန်ခြင်း မပြုခဲ့ကြချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့သည်လည်း သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ လုပ်ရပ်များကို အနည်းငယ် သဘောမကျဖြစ်နေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို... ဒီနေ့ လေလံရုံတစ်ခုက ဆိုင်တာဝန်ခံ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်..."

အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲက အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးဟန်နှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... လေလံရုံက ဆိုင်တာဝန်ခံ အသတ်ခံလိုက်ရတယ်... ငါ့ရဲ့ ဝူခွန်းတောင်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်သူကများ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတာလဲ..."

လျှိုဖုန်းမှာ ရုတ်တရက် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

"သူတော်စင်မိန်းကလေး သဘောကျနေတဲ့ အဲ့ဒီအဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ လူငယ်ပဲ... အဲ့ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို ကျင့်ကြံမှုကို အားကိုးပြီး ဝူခွန်းတောင်မှာ ထင်တိုင်းကြဲနေပြီး အမှားတွေ အများကြီး လုပ်နေတာ... သူ့ကို ထိန်းချုပ်မယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူး..."

အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလျက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသူတော်စင်မိန်းကလေးက ပိုပိုပြီး အတင့်ရဲလာပြီပဲ... ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားတာတောင်မှ သူက ဖုံးကွယ်ထားချင်သေးတာလား... ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်တဲ့ ငါ ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့... မဟုတ်ရင် ဒီကိစ္စက ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လျှိုဖုန်းက အလွန်တရာ အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှို... ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလိုမှာ ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူကြီး တစ်ယောက်ပဲလေ... ကျွန်တော်တို့အတွက် လက်စားချေပေးဖို့ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်..."

အနီရောင်မျက်နှာနှင့်အကြီးအကဲက ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်... လက်စားချေဖို့အတွက် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်..."

အခြား အကြီးအကဲများကလည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"လက်စားချေတာက အသေးအမွှား ကိစ္စလေးပါ... မင်းတို့ အားလုံး ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ကြ..."

လျှိုဖုန်းက ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားတော့သည်။

အခြား အကြီးအကဲများက သူ၏နောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရ အမူအရာများ အသီးသီး ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုသည်လည်း တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ လွမ်ငှက်သွေးဗီဇမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် တိုးမြင့်စေသည်။ ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၇ ဝန်းကျင်ရှိ ဤကျင့်ကြံသူများ၏ အကူအညီဖြင့် အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို အနိုင်ယူရန်မှာ ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ချေ။

လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မိန်းကလေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ...

မွှေးကြိုင်သော လေပြေလေးတစ်ခုက သူမ၏နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူမသည် လမ်းမပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားကာ ရီယွင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပါ သခင်လေး..."

ဤလှပသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးငယ်က ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကြည်လင်နေသော မက်မွန်ပန်းရောင်မျက်လုံးလေးများက ရီယွင်အပေါ်၌ ကျရောက်နေကာ မဖော်ပြနိုင်သော ပျော်ရွှင်မှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

"မင်း ထပ်လာပြန်ပြီလား..."

ရီယွင်က မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက အခြားနေရာသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။

'ဒီကောင်မလေးက တကယ့်ကို ယောကျ်ားရူး ရူးနေတာပဲ မဟုတ်လား... ချောမောတဲ့ ယောကျ်ားတစ်ယောက်ကို မြင်တာနဲ့ သူမက အေးခဲသွားတာလား... သူ့အတွက်တော့ ကံဆိုးတာပဲ... နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကြာအောင် စနစ်တွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့ရတာက ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို ကျောက်တုံးတစ်တုံးလို မာကျောအောင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက သွန်းထု ပေးထားပြီးသားပဲ...'

"သူတော်စင်မိန်းကလေးက ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ..."

ကြောင်နက်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တောက်ပနေလျက် နောက်ဘက်မှနေ၍ ကြောင်ဖြူလေး၏ နားရွက်ကို တွန်းတိုက်လိုက်သည်။

ကြောင်ဖြူလေးက အလျင်အမြန် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်ထွက်သွားခဲ့သည်။

'သခင်ကြီးဆီမှာ တကယ့်ကို အဆုံးအစမရှိတဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတွေ ရှိနေတာပဲ... ဒီသူတော်စင်မိန်းကလေးက ကောင်းကင်လမင်း မင်းဆက်တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ကြီးတဲ့သူလေ... နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူမကို သဘောကျတဲ့ ယောကျ်ားတွေက မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားတယ်လို့ ပြောကြပေမဲ့... တစ်ယောက်မှ သူမရဲ့ ဆယ်ပေအကွာကိုတောင် မရောက်နိုင်ခဲ့ကြဘူး...'

"သခင်လေး... ခုနက လေလံရုံက ကျွန်မတို့ လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဆိုင်တာဝန်ခံက အရမ်းကို ယုတ်မာလွန်းပြီး သခင်လေးကို စော်ကားမိသွားတယ်... ကျွန်မက တောင်းပန်ဖို့ လာတာပါ... ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကိုလည်း ပေးအပ်ချင်လို့ပါ..."

သူတော်စင်မိန်းကလေးက မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဖြူဖွေးကာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော သူမ၏ လက်ကလေးများဖြင့် ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

ရီယွင်မှာ အနည်းငယ် မှင်တက်မိသွားခဲ့သည်။

'ဒီသူတော်စင်မိန်းကလေးက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာပြီး ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို လာပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... တကယ်တော့ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ... တခြားနေရာမှာ ဝယ်ရမယ့် ဒုက္ခကနေ သက်သာသွားတာပေါ့...'

ရီယွင်က ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို လက်ခံယူလိုက်ပြီး အတန်ကြာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ကာ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ စေတနာကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ရီယွင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်လမင်း တံဆိပ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျက် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူတော်စင်မိန်းကလေးက သူ၏ဘေးမှ အနီးကပ် လိုက်ပါလာပြီး ကျက်သရေရှိစွာ လှုပ်ရှားလျက် မျက်နှာလေး နီရဲကာ နူးညံ့သောအသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"သခင်လေး... တခြား ဝယ်ချင်တာလေးတွေ ရှိသေးလားရှင်..."

"အထူးတလည်တော့ မရှိပါဘူး... ငါ ဒီအတိုင်း လျှောက်ကြည့်နေတာ..."

ရီယွင်က မှိန်ဖျော့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် သူတော်စင်မိန်းကလေးကို နှင်လွှတ်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။

'ဒီမိန်းကလေးက အတော်လေး ရိုးအတာပဲ... သူမရဲ့ ဒဏ်ရာတွေအပေါ် ဆားမသိပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ...'

"ရွှီး... ရွှီး..."

လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှနေ၍ ပုံရိပ်အချို့က မြေပြင်နှင့်ကပ်ကာ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြသည်။

ရီယွင်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူများအားလုံးသည် လွမ်ငှက်အထွတ်အမြတ်ဂိုဏ်း၏ အထင်အရှားဖြစ်သော အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြရာ သူတို့သည် ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ အရပ်ရှည်ရှည် အကြီးအကဲမှာ နက်နဲသော ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ကံကြမ္မာနယ်ပယ် အဆင့် ၁၀ ထိပ်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကာ တာအိုနယ်ပယ် ခြေတစ်လှမ်းအလို သန်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

'ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ...'

ရီယွင်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည့်အခါ သူတော်စင်မိန်းကလေးသည်လည်း ထိုဦးတည်ရာသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုသည် သူမနှင့် အမြဲတမ်း အဆင်မပြေဖြစ်သူပင်။ ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ် လျှိုထက် ပိုမို မြင့်မားသော်လည်း တကယ့်လက်တွေ့တွင် သူ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုမှာလည်း အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူမနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လျှိုဖုန်းက လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး လက်ပိုက်ထားသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်မှာ ပန်းချီကားထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား တကယ့်ကို ထူးကဲသော ဆွဲဆောင်မှုနှင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ချောမောမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

"ဪ... မင်းက ဒီအချောလေးကိုး... သူတော်စင်မိန်းကလေးက မင်းကို ဒီလောက်တောင် ရူးသွပ်နေတာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူးလေ... မင်းမှာ ချောမောတဲ့ မျက်နှာလေး ရှိတာကိုး..."

လျှိုဖုန်းက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်ဟန်များ အပြည့်ဖြင့် မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှိုဖုန်း... မင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း..."

ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယခင်က နီရဲနေခဲ့သော သူတော်စင်မိန်းကလေး၏ မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ရေခဲတမျှ အေးစက်သွားတော့သည်။

အခန်း ၂၅၂ ပြီးပါပြီ။