အခန်း ၂၁၂

အခန်း ၂၁၂ - ဒါဆို အင်မော်တယ် ရဲ့ ဝိညာဉ် ကို ငါ ဆင့်ခေါ်လိုက်မယ်

မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာကို မည်သို့ အကဲဖြတ်ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို မသိခဲ့ချေ။သူမ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးစုသည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သူမ အပေါ် လေးစားမှုထက် ရွံရှာမှုကို ပို၍ ခံစားခဲ့ရလေ၏။သို့သော် ယခုလေးတင် အိုးယန်၏ လုပ်ရပ်များက မုယွင်ကဲ့ကို သူမ၏ ဘိုးဘေး အတွက် အနည်းငယ် သနားသွားစေခဲ့ပေသည်။ပထမဆုံး သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြုတ်ခံရသည်... ထို့နောက် ဘောလုံး တစ်လုံးကဲ့သို့ အကန်ခံရပြီး နောက်ဆုံးတွင် လက်ချောင်း နှစ်ချောင်း ချိုးခံလိုက်ရလေ၏။သေဆုံးပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ဤကဲ့သို့ နှိပ်စက်ခံရခြင်း အတွက် သူမ၏ ဘိုးဘေးသည် တကယ်ကို ကံဆိုးလှပေသည်။ပိုင်ယွီကို ထူထားသော အိုးယန်သည် စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်... "မင်း တွေ့ခဲ့တဲ့ အဲဒီ သူတောင်းစားအိုကြီးက အင်မော်တယ် ဝင်ပူးခြင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာ မင်းကို ပြောပြခဲ့လား..."ပိုင်ယွီ ပြောဆိုလိုက်သည်... "အဲဒီ စီနီယာက အရာအားလုံးကို မသိပါဘူး... အင်မော်တယ် ဝင်ပူးခြင်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာ သူ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ..."အိုးယန်၏ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ပိုင်ယွီက မရှင်းပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ... "သူ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာ မသိပေမယ့် အဲဒီ စီနီယာက အင်မော်တယ်တွေဟာ ကျင့်ကြံသူတွေနဲ့ မတူဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်... ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ဟာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကနေ ခုန်ထွက်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ် စင်မြင့် အထက်မှာ နေထိုင်ကာ တာအိုရဲ့ တည်ရှိမှုကို တကယ် ခံစားသိရှိနိုင်တာ သက်သက်ပါပဲ...""အင်မော်တယ်တွေ အတွက်ကျတော့..." ပိုင်ယွီ ခေတ္တ ရပ်နားလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေသည်... "အင်မော်တယ်တွေရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်တွေဟာ တာအိုရဲ့ သန့်စင်မှုကို ခံရပြီးတဲ့နောက် အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်... အဲဒါကို ဒီ ဆရာကတော်က အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်လို့ ခေါ်တာပဲ... အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်တွေဟာ ဘုံသုံးပါးရဲ့ အပြင်ဘက်ကို ခုန်ထွက်သွားပြီး တာအိုရဲ့ အတွင်းမှာ နေထိုင်ကာ မသေနိုင် မပျက်စီးနိုင် ဖြစ်သွားတယ်..."ပိုင်ယွီသည် တစ်ခုခုကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားပုံ ရသဖြင့် ဝေဝါးစွာ ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ဤစကား အနည်းငယ်သည် မုယွင်ကဲ့၏ နားထဲတွင် မိုးကြိုး တစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပေသည်။'ဒီ လူငယ်လေး ပိုင်ယွီမှာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရင်း သူတောင်းစား ဖြစ်လာတဲ့ မဟာကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်နဲ့ တကယ် တွေ့ဆုံရဖို့ ဘယ်လောက် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တာလဲ...' ဟု တွေးတောမိသည်။နှစ်တစ်သောင်း အတွင်း ကျင့်ကြံသူများသည် အများဆုံး ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး တာအို နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်းကို မရရှိနိုင်ခဲ့ကြချေ။ အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း နည်းလမ်းသည် သမိုင်း မြစ် ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်လေ၏။သူမ၏ အရှေ့ရှိ လူငယ်လေး ပိုင်ယွီသည် စကား အနည်းငယ်သာ ပြောခဲ့သော်လည်း သူသည် အင်မော်တယ် တက်လှမ်းခြင်း၏ သော့ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်ခဲ့ပေသည်။ဝေဝါးနေသော်လည်း ထိုစကားသည် ယေဘုယျ လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့ပြီး ဤစကား၏ မှန်ကန်မှုကို ကိုယ်တိုင် အတည်ပြုခြင်း ဖြင့်သာ သိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။မုယွင်ကဲ့သည် မူလက သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မြူနှင်းများသည် ပိုင်ယွီ၏ စကား အနည်းငယ် ကြောင့် များစွာ ရှင်းလင်းသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး မြူနှင်းများ၏ အနောက်ဘက်ရှိ လမ်းကို မှေးမှိန်စွာ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့လေ၏။'နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်စင်ပါ... အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် အဖြစ် ပြောင်းလဲပါ... တာအို၏ အတွင်းတွင် နေထိုင်ပါ... မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင် ဖြစ်ပါစေ...' ဤစာလုံး ဆယ့်ခြောက်လုံးသည် မုယွင်ကဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်သွားခဲ့ပေသည်။ကပ်ဘေးဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ခြင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသော မုယွင်ကဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော အိုးယန်သည် ဂရုမစိုက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်... "မင်း အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ အများကြီး ပြောပြီးသွားပြီ... နောက်ဆုံးတော့ ဒီ အင်မော်တယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိသေးဘူးမလား..."ပိုင်ယွီသည် သူ၏ စကားများကို လုံးဝ နားမလည်သော အိုးယန်ကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးမှာ အနည်းငယ် ဉာဏ်နှေးနေရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်လေ၏။ ကူကယ်ရာမဲ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ ဆက်လက် ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်ပေသည်။ရုတ်တရက် ချန်ချန်ရှန်း၏ အသံသည် အနောက်ဘက်မှ မှေးမှိန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်... "ရှောင်ပိုင် ဆိုလိုတာက အင်မော်တယ် တစ်ပါးသာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ဝင်ပူးခြင်းကို ရရှိနိုင်တယ်လို့ ဆိုလိုတာလား..."အိုးယန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ချန်ရှန်းသည် ဂူပေါက်ဝတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုင်ယွီက သူ့ကို ပြီးပြည့်စုံသော အဖြေ တစ်ခု ပေးမည့်အလား ပိုင်ယွီအပေါ်သို့ စူးစိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။'တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ပူးနိုင်တယ် ဆိုတာကို ဒီ ကလေး ကြားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူက သူတို့ရဲ့ ပြာတွေကို နေရာမှာတင် ဖြန့်ကြဲပစ်ချင်နေတာပဲ...' ဟု တွေးတောမိသည်။'အနာဂတ် ဇူယွမ်မှာ ဒီ ကျွမ်းကျင်မှု ရှိနေလို့လဲ... ပြီးတော့ ချန်ရှန်းကို ဒီလိုမျိုးတောင် အနိုင်ကျင့်ခဲ့တာလား...' ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။ပိုင်ယွီသည်လည်း လှည့်ကာ သူ၏ အရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင် ဝတ်စုံဝတ် ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြောဆိုလိုက်လေသည်... "စီနီယာအစ်ကို ပြောတဲ့ ဝင်ပူးခြင်း ဆိုတာက တကယ်တော့ အင်မော်တယ်တွေ လောကကြီး ထဲကို ဆင်းသက်လာဖို့ နည်းလမ်း တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ...""အင်မော်တယ် မဟုတ်ဘဲနဲ့ အဆုံးအစမရှိ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ပူးနိုင်တဲ့ တည်ရှိမှု မျိုး ရှိလား..." ချန်ချန်ရှန်းက တည်ငြိမ်စွာနှင့် ရှင်းပြမရနိုင်အောင် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။ပိုင်ယွီ၏ လေသံ နူးညံ့သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများသည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာ ရှိသည့် ချန်ချန်ရှန်းကို ကြည့်နေလေ၏။ ဤတတိယ အစ်ကိုသည် ဝင်ပူးခြင်း ဆိုသည့်အရာအပေါ် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝင်စားနေပုံ ရပေသည်။ 'အဲဒါက အဲဒီ ရုပ်သေးရုပ်တွေကြောင့်များလား...' ဟု သူ တွေးလိုက်မိသည်။'ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေနဲ့ အကြံအစည်တွေဟာ နောက်ဆုံးတော့ သေးငယ်တဲ့ တာအိုတွေပါပဲ... စီနီယာအစ်ကို ချန်က အရမ်း စွဲလမ်းလွန်းနေတယ်...' ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။သို့သော် ပိုင်ယွီက ပြန်ဖြေလိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်... "ရှိပါတယ်... အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က တာအို ကနေ ပြုတ်ကျပြီး လူဝင်စား တာပါပဲ..."ချန်ချန်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်မူ မုန်တိုင်း တစ်ခု လှိုင်းထန်နေခဲ့ပေသည်။သူ၏ ယခင်ဘဝက ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာသခင် နှင့် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်၏ အနာဂတ် မိစ္ဆာ ဧကရာဇ် ဖြစ်သော ဇူယွမ်၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ သိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့် ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ပူးနိုင်ခြင်း၊ သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို အမွေဆက်ခံနိုင်ခြင်း နှင့် သူတို့၏ ပါရမီကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း ဟူသော အကြောင်းပြချက် မရှိသည့် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။တစ်ဦးတည်းသော ဖြစ်နိုင်ချေမှာ သူ၏ ယခင်ဘဝက ဇူယွမ်သည် ပိုင်ယွီ ဖော်ပြသကဲ့သို့ အင်မော်တယ် တစ်ပါး၏ လူဝင်စား ဖြစ်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။'ဒါကြောင့်မို့လို့ ကိုး... ဒါကြောင့်မို့လို့ ကိုး...' ဟု တွေးတောမိသည်။ချန်ချန်ရှန်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အရာများစွာကို နားလည်သွားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်လေ၏။ သူ၏ ယခင်ဘဝက အကြောင်းပြချက် နှင့် ထူးဆန်းသည့် ရှုထောင့်များကို ယခုအခါ ရှင်းပြနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။'အင်မော်တယ် လူဝင်စား...' ဟု စဉ်းစားမိသည်။သူ၏ ယခင်ဘဝက ကပ်ဘေးဆိုး ကြီးကို တကယ်တော့ နောက်ကွယ်မှ အင်မော်တယ် တစ်ပါးက ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။ချန်ချန်ရှန်းသည် ပိုင်ယွီကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်... "ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်... အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို သတ်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား..."လူငယ်လေးသည် အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ခြင်း အကြောင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်းလိုက်သဖြင့် ဘေးတွင် ရှိနေသော မုယွင်ကဲ့ကို လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပေသည်။မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေကိုးခု ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင်၏ သခင်သည် ယခုအခါ အံ့အားသင့်နေသော ဘေးလူ တစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍတွင်သာ ပါဝင်တော့၏။ချန်ချန်ရှန်း၏ မေးခွန်း နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပိုင်ယွီသည် မည်သို့ ဖြေကြားရမည်နည်း ဆိုသည်ကို မသိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ သူသာ တိုက်ရိုက် ဖြေကြားလိုက်ပါက ပိုင်ယွီသည် တစ်ခုခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်း ခံရမည်ဟူသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက် တစ်ခု ရရှိနေလေ၏။အိုးယန်က ဝင်မပြောဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ... "ချန်ရှန်း... မင်းရဲ့ မေးခွန်းက အရမ်း မိုက်မဲတာပဲ... ရှေးဟောင်းခေတ်က လီထိုက်ပိုင်က အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို ခေါင်းဖြတ်သတ်ပြီး အဆုံးသတ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား... သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... ဒါမှမဟုတ်ရင် လီထိုက်ပိုင်က အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို ခေါင်းဖြတ်ဖို့ ဘာကို အသုံးပြုခဲ့လို့လဲ..."စကား တစ်ခွန်းတည်းက အိပ်မက်မက်နေသူကို နိုးထစေခဲ့ပေသည်။ချန်ချန်ရှန်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားသော်လည်း အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်လေသည်... "အင်မော်တယ် ဖြစ်လာမှသာ အင်မော်တယ် တစ်ပါးကို သတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ဆိုလိုတာလား... ပြီးတော့ သာမန် သက်ရှိတွေ ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့က မလုပ်နိုင်ဘူးလား..."ဤမေးခွန်းသည် တကယ်ကို ပုန်ကန်လိုစိတ် ရှိသော်လည်း ထိုမေးခွန်းတွင် ချန်ချန်ရှန်း၏ ယခင်ဘဝက အဆုံးမဲ့ မကျေနပ်မှုများ ပါဝင်နေပေသည်။'ဘာလို့လဲ...''အင်မော်တယ်တွေက ဘာလို့ သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိတွေရဲ့ အသက် နဲ့ သေဆုံးမှုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကြံစည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ...''အင်မော်တယ်တွေ က ဘာလို့ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတဲ့ ကပ်ဘေးဆိုး ကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ရတာလဲ... သူတို့က အင်မော်တယ်တွေ ဖြစ်နေလို့ သက်သက်ပဲလား...'ချန်ချန်ရှန်း၏ အကြည့်များသည် အိုးယန်နှင့် အခြား နှစ်ဦး အပေါ်သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန် ဆိုသည့်အရာကို ကြည့်လိုက်ပေသည်။ခေါင်းမရှိသော ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဘိုးကြီး တစ်ယောက်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခေါင်းကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပိုက်ထားလေ၏။'ဒီလို မဖွယ်မရာ အဘိုးကြီး တစ်ယောက်က အနာဂတ် ကပ်ဘေးဆိုး ကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူတွေထဲက တစ်ယောက် တကယ် ဖြစ်နေနိုင်လို့လား...' ဟု တွေးတောမိသည်။ချန်ချန်ရှန်းသည် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပျို့အန်ချင်စိတ် တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။အင်မော်တယ်၏ အကြွင်းအကျန် အနီးသို့ ခြေလှမ်းတိုးသွားရင်း ချန်ချန်ရှန်းသည် ခေါင်းမလှည့်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်လေသည်... "ဂျူနီယာညီလေး ပိုင်... အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ အစစ်အမှန်ဝိညာဉ်က နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ထက် သာလွန်တယ် ဆိုပေမယ့် အခြေခံအားဖြင့်တော့ အတူတူပဲ မဟုတ်လား..."ပိုင်ယွီ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်... "အမှန်ပါပဲ... အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ဆိုတာ အခြေခံအားဖြင့် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ် ကနေ အသွင်ပြောင်းလာတာပါ..."ချန်ချန်ရှန်းသည် ခေါင်းကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ခေါင်းမှ တာအို စည်းချက်များ စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ချီကို အဆက်မပြတ် တိုက်စားကာ သူ့ကို ခမ်းခြောက်သွားစေရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ချန်ချန်ရှန်း ခံစားနိုင်ပေသည်။တစ်ချက် ပစ်တင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ခေါင်းသည် ချန်ချန်ရှန်း၏ အရှေ့တွင် ဝဲပျံနေလေ၏။ ချန်ချန်ရှန်းသည် သူ၏ လက်များကို ဖြန့်လိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်များထဲမှ ပျံထွက်လာခဲ့ပေသည်။အဆုံးမဲ့ အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် နှဲ ပုံသဏ္ဍာန် နေရာ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေ၏။ တစ်ခုစီတိုင်းတွင် အစစ်အမှန်ယွမ်ချီများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ခုစီတိုင်းတွင် နက်နဲသော ဝင်္ကပါများ ပါဝင်ကာ တင်းကျပ်ပြီး ဖောက်ထွင်း၍မရအောင် စီစဉ်ထားပေသည်။အဝါရောင် အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၏ အတွင်းတွင် ချန်ချန်ရှန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်... "ဒီလို ဖြစ်နေမှတော့ အင်မော်တယ် အတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆင့်ခေါ်ခြင်း အခမ်းအနား တစ်ခု လုပ်ပေးလိုက်မယ်..."