အခန်း ၂၁၅

အခန်း ၂၁၅ - မင်းရဲ့ ကြိုးကြာငှက် ပန်းထိုးလေး က ဘယ်က ရလာတာလဲ

"မင်း က တကယ်တော့ ဘာလဲ..."အိုးယန်သည် ချန်ချန်ရှန်းက သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲမှ ထုတ်ပေးထားသော ခွေးခြေပုလေး တစ်လုံးပေါ်တွင် ခြေကားယားလက်ကားယား ထိုင်လျက် စားပွဲ ကို ရိုက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ဤအချိန်တွင် အဘိုးကြီးဝတုတ် ၏ ခေါင်း သည် သူ၏ လည်ပင်း တွင် ပြန်လည် တပ်ဆင်ပြီးဖြစ်ပြီး သူသည် ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာငှက် ပုံစံလေးများ ပန်းထိုးထားသည့် အတွင်းခံ တစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ္မာစွာ ဒူးထောက်နေခဲ့ပေသည်။ အိုးယန် စားပွဲ ကို ရိုက်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ သူသည် အကြောက်လွန်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားခဲ့လေ၏။"ငါ က ချီဘိုးဘေး ပါ..."

အိုးယန်၏ ထိုးကြိတ်မှုကြောင့် သွားနှစ်ချောင်း ကျိုးသွားသော အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် ဗလုံးဗထွေး ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။ ဤအချိန်တွင် အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် သူ၏ မောက်မာမှု များ အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိုးယန်က သူ၏ ညာဘက် မျက်လုံး ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သောကြောင့် သူသည် သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လူများ ကို ကြည့်ရန် ရောင်ရမ်းနေသော ညာဘက် မျက်လုံး ကို အားစိုက်ကာ ဖွင့်ထားရသောကြောင့် ပင် ဖြစ်ပေသည်။"ငါ့တော့ အူလမ်းကြောင်းပိတ်ဆို့ခြင်း ဖြစ်တော့မယ်... အဘိုးကြီး... မင်း က အရိုက်ခံရတာ မဝသေးဘူး မဟုတ်လား..."

အိုးယန်သည် အင်္ကျီလက် များကို ခေါက်တင်ကာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့ကို နောက်ထပ် လက်သီး အနည်းငယ် ထပ်ထိုးရန် ပြင်လိုက်လေ၏။ထိတ်လန့်သွားသော အဘိုးကြီး သည် မူလက ဒူးထောက်နေရာမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် လဲကျသွားပြီး ခေါင်း ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ အရှေ့အနောက် မညီစွာဖြင့် သနားစရာကောင်းအောင် တောင်းပန်တော့လေသည်... "မရိုက်ပါနဲ့တော့... မရိုက်ပါနဲ့တော့...""စီနီယာအစ်ကိုကြီး... သူ က ချီဘိုးဘေး လို့ ပြောနေတယ်... သူ့ကို ထပ်ရိုက်ရင် သူ က စကားတောင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ပိုင်ယွီသည် အိုးယန်ကို တားဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ချီဘိုးဘေး ကို အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည့် အမူအရာ ဖြင့် ကြည့်ကာ အကြံပေးလိုက်ပေသည်။ချီဘိုးဘေး ၏ ခေါင်း ကို အိုးယန်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး အင်မော်တယ် ၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဍာန် ကို လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ချိန်တွင် လက်မခံနိုင်ဆုံး သူမှာ မုယွင်ကဲ့ ပင် ဖြစ်လေ၏။ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် ၏ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး သည် တကယ်တော့ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အဘိုးကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည် ဆိုသည်ကို သူမ ရိုးရှင်းစွာ လက်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ထို့ပြင် ဆက်ခံခဲ့သော ဖုန်လိုင် တောင်သခင် တိုင်း သည် ဤကဲ့သို့သော အဘိုးကြီးဝတုတ် ၏ အတင်းအကျပ် ဝင်ပူး ခြင်းကို အမှန်တကယ် ခံခဲ့ရသည် ဆိုသည်ကိုလည်း သူမ လက်မခံနိုင်ခဲ့ချေ။ထို့ကြောင့် အိုးယန်က သူ့ကို ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး မုယွင်ကဲ့၏ မျက်လုံးထဲရှိ အရိုးစု ပုံသဏ္ဍာန် သည် သူမ၏ အရှေ့တွင် ပေါ်လာသော အဘိုးကြီးဝတုတ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် သူမ၏ ကမ္ဘာ့အမြင် သည် ပြိုလဲသွားခဲ့လေ၏။ဒီ ဆီပြန်နေတဲ့ အဘိုးကြီးဝတုတ် က သူ့ ညီမ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို တကယ်ပဲ ဝင်ပူး ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလား ဟု တွေးတောမိသည်။ပြီးတော့ သူမရဲ့ ညီမ ကို အင်မော်တယ် ရဲ့ ကျူးကျော်မှု ကနေ ကာကွယ်ဖို့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နေ့ တစ်နေ့တောင် မရဘဲ ခံစားခဲ့ရအောင် လုပ်ခဲ့တာလား ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏!အင်မော်တယ် ဆိုသူ က ဒီလို ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကြီးမားပြီး ဆီပြန်ကာ ရွံစရာကောင်းတဲ့ သတ္တဝါ မျိုး တကယ် ဖြစ်နေတာလား ဟု စဉ်းစားမိသည်။မုယွင်ကဲ့သည် သူမ၏ ဆရာ သို့မဟုတ် တာအို အပေါ် လေးစားမှု ကို ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ သူမသည် ဒေါသတကြီး ဖြင့် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အဘိုးကြီးဝတုတ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေသည့် ကန်ချက် တစ်ချက် ကို ပေးလိုက်လေ၏။ထို့နောက် သူမသည် သတိလစ်နေသော မုယွင်ဟိုင်ကို တိုက်ရိုက် သယ်ပိုးကာ သူမကို ရွံရှာမှု ခံစားရစေသော ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားတော့လေသည်။မူလက လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်း သည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အတိအကျ တူညီသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အိုးယန်က အဘိုးကြီးဝတုတ် ကို ရိုက်နှက်နေစဉ် အခွင့်အရေး ယူကာ သူ၏ အစစ်အမှန်ယွမ်ချီ ကို အဘိုးကြီး ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ အရှေ့ရှိ အဘိုးကြီး ၏ အမှန်တရား ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေ၏။ချန်ချန်ရှန်းက ခေါင်း ကို လည်ပင်း တွင် ပြန်လည် တပ်ဆင်ပေးပြီးနောက် အဘိုးကြီးဝတုတ် ၏ အစစ်အမှန် ပုံသဏ္ဍာန် သည် လူတိုင်း၏ အရှေ့တွင် လုံးဝ ထုတ်ဖော်ပြသသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။ အိုးယန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှု အောက်တွင် သူ သည် မြေပြင်ပေါ်၌ လိမ္မာစွာ ဒူးထောက်နေခဲ့လေ၏။ထို့ပြင် အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် ယခုအခါ သူ၏ အင်မော်တယ် ဘဝ ကို သံသယ ဝင်လာသည်အထိ အရိုက်ခံထားရပြီ ဖြစ်လေ၏။သူ မွေးဖွားလာသည့် အချိန်မှစ၍ သူ သည် ဤကမ္ဘာ တွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တည်ရှိမှု ဖြစ်ခဲ့ပြီး အမြဲတမ်း အထက်တွင် နေရာယူကာ သက်ရှိ များ အားလုံးကို အထင်အမြင်သေးစွာ ငုံ့ကြည့်ခဲ့လေ၏။ဓားအင်မော်တယ် လီထိုက်ပိုင် ၏ ဓား တစ်ချက်တည်း ဖြင့် ခုတ်ပိုင်းခံရသည် အထိ သူ သည် နာကျင်မှု ဆိုသည်ကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးချေ။နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာပြီးနောက် သူ သည် ဤမျှ ကြီးမားသော အရှက်ကွဲမှု မျိုးကို ထပ်မံ ခံစားရလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။သူ က အင်မော်တယ် တစ်ပါး လေ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ဒီကမ္ဘာ မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး အင်မော်တယ် လေ ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။အခုတော့ လူသား မျိုးနွယ် အနည်းငယ် ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အနိုင်ကျင့်တာ၊ လက်သီးနဲ့ ထိုးတာ၊ ခြေထောက်နဲ့ ကန်တာကိုတောင် ခံနေရပြီ ဟု စဉ်းစားမိသည်။ဤအချက်ကို တွေးမိသဖြင့် ကွာဟမှု ခံစားချက် သည် အလွန် လွှမ်းမိုးသွားပြီး ဝမ်းနည်းမှု များ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှိုင်းထန်လာခဲ့လေ၏။ အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် အမှန်တကယ်ပင် စတင် ငိုကြွေးတော့လေ၏။"ပါးစပ် ပိတ်ထားစမ်း... ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်း ကို ထပ်ရိုက်မယ်..."

အိုးယန်သည် စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။ထိတ်လန့်သွားသော အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် သူ၏ ပါးစပ် ကို လိမ္မာစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး မည်သည့် အသံ ကိုမျှ မပြုလုပ်ရဲတော့ဘဲ အသံတိတ် ရှိုက်ငိုနေစဉ် သူ၏ ပခုံး များသာ တွန့်လိမ်နေခဲ့လေ၏။သူ၏ သနားစရာကောင်းပြီး ကူကယ်ရာမဲ့နေပုံ ရသော အသွင်အပြင် သည် အခြေအနေကို နားမလည်သော ကီးဘုတ်သူရဲကောင်း များထံမှ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှု များကို သေချာပေါက် ဖြစ်ပေါ်စေမည် ပင် ဖြစ်လေသည်... 'တုန်လှုပ်ဖွယ် သတင်း... လူငယ် သုံးယောက် ဟာ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ယောက် ကို ဒီလို လုပ်ရပ် မျိုး တကယ် လုပ်ခဲ့တယ်...' ဟူ၍ ဖြစ်ပေမည်။သို့သော် ဤ သနားစရာကောင်းပုံ ရသော အဘိုးကြီး သည် ဖုန်လိုင်အင်မော်တယ် တောင် ၏ တောင်သခင် ဆယ်ယောက်ကျော် ၏ ခန္ဓာကိုယ် များကို အတင်းအကျပ် သိမ်းပိုက်ခဲ့သော တရားခံ ပင် ဖြစ်လေ၏။သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ ရွံစရာကောင်းပြီး သူ၏ နည်းလမ်းများက အိုးယန်ကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေသည်။အိုးယန်သည် အဘိုးကြီးဝတုတ် ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်... "မင်း က ဖောက်ပြန်နေတဲ့ကောင် လား... မင်း က အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တွေကိုပဲ ဝင်ပူး ဖို့ အသုံးပြုတယ်..."အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် အိုးယန်၏ စွပ်စွဲမှု ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်... "ငါ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး... ငါ မဟုတ်ပါဘူး... သူတို့ အားလုံး က ဆန္ဒအလျောက် ပါ...""အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... အတင်းအကျပ် ဝင်ပူး ခံရတာကို ဘယ်သူက ဆန္ဒအလျောက် လက်ခံမှာလဲ..."

အိုးယန်သည် စားပွဲ ကို ရိုက်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေ၏။ ဤ အဘိုးကြီး သည် ဤအချိန်အထိ ခေါင်းမာရဲသေးသည်... သူ အလုံအလောက် အရိုက်မခံရသေးသည်မှာ ရှင်းလင်းနေပေသည်။သို့သော် ပိုင်ယွီက ဘေးမှ ဝင်ပြောလိုက်လေသည်... "စီနီယာအစ်ကိုကြီး... သူ အမှန်တိုင်း ပြောနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဟာ တာအို ရဲ့ ကိုယ်စားပြုမှု တစ်ခုပဲလေ... ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် အတွက် အင်မော်တယ် ရဲ့ ဝင်ပူး ခြင်း ကို ခံရတာဟာ တကယ်တော့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တာအို နဲ့ ပေါင်းစပ်သွားတာပဲ... ယခင် တောင်သခင် တွေ က ဒီလို ခံစားခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်..."သူ၏ ယခင်ဘဝက ဓားအင်မော်တယ် တစ်ပါး အနေဖြင့် ပိုင်ယွီသည် သူ၏ အရှေ့ရှိ အင်မော်တယ် သည် သက်ရှိ များ အတွက် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ရှိသနည်း ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားခဲ့လေ၏။အင်မော်တယ် တစ်ပါး သည် တာအို ၏ ကိုယ်စားပြုမှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်ပေသည်။ အင်မော်တယ် တစ်ပါး သည် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တာအို ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုလေ၏။မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည့် ထို မဟာကျင့်ကြံသူ များသည် သူတို့ တစ်သက်လုံး လိုက်စားခဲ့သော တာအို သည် သူတို့၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သူတို့ ဘာလုပ်မည်နည်း ဆိုသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ချေ။"အဲဒီလောက်တောင် ဖောက်ပြန်တာလား..."

အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီကို သံသယဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပိုင်ယွီသည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အဘိုးကြီး ကို ရိုးသားသော အမူအရာ ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့ပေသည်။မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ သည် ယခုလေးတင် ဖမ်းမိထားသော အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဖြစ်လေ၏။ ဤကမ္ဘာ တွင် အင်မော်တယ် များ မရှိတော့ဘဲ ရုတ်တရက် တစ်ပါး ကို ဖမ်းမိခြင်းက မည်သူ့ကိုမဆို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်စေမည် ပင် ဖြစ်ပေသည်။အထူးသဖြင့် သူ သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ပထမဆုံး သတ်ခဲ့သော သူ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ က ယခုအချိန်အထိ ဘာကြောင့် အသက်ရှင်နေသေးသနည်း ဆိုသည်မှာ ပိုင်ယွီ နားလည်ချင်သော အရာ ပင် ဖြစ်လေ၏။"ဒါပေမဲ့ ဒီ အဘိုးကြီး က အဝတ်အစားတောင် မဝတ်ထားဘူး... သူ က သေချာပေါက် ဖောက်ပြန်နေတဲ့ကောင် ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

အိုးယန်သည် ပိုင်ယွီကို တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။အိုးယန်၏ အသံ မှာ တိုးညှင်းနေသော်လည်း ရှိနေသူ အားလုံး ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်ပေသည်။ အဘိုးကြီးဝတုတ် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့လေ၏။ပိုင်ယွီက ဘေးမှ တိုးညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်... "အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် ဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ အင်မော်တယ် တစ်ပါး ဟာ တာအို ရဲ့ ပြင်ပ ဝတ်ရုံ ကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဦးမှာလဲ... သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ..."အစစ်အမှန်ဝိညာဉ် သည် တာအို မှ ဖြတ်တောက်ခံရချိန်တွင် ၎င်းသည် တာအို ၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို သဘာဝကျကျ ခံရမည် ပင် ဖြစ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် တာအို ၏ ကောင်းချီး မရှိဘဲ အင်မော်တယ် တစ်ပါး သည် အနည်းငယ် ပိုမို အစွမ်းထက်သော သက်ရှိ တစ်ဦး အဖြစ်သို့သာ ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။အိုးယန်သည် သက်ပြင်းချနေသော ပိုင်ယွီကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ ဒီ ကောင်လေး က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ဟန်ဆောင်ကောင်းနေရတာလဲ ဟု တွေးတောမိသည်။စကားမစပ် ဒါတွေ အားလုံးက မင်းကြောင့် ဖြစ်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား ဟု ဆက်တွေးလိုက်လေ၏။သူ၏ ယခင်ဘဝက သူ သည် အင်မော်တယ် များကို ဓား တစ်ချက်တည်း ဖြင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ကိုမျှ အသက်ရှင်လျက် မချန်ထားခဲ့ချေ။ပြီးတော့ အခု သူ က ဒီနေရာမှာ မိကျောင်း မျက်ရည် ကျနေတယ် ဟုတ်လား… "စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ခဏနေရင် ကျွန်တော် သူနဲ့ သီးသန့် စကားပြောလို့ ရမလား... ကျွန်တော် အင်မော်တယ် ကို မေးချင်တဲ့ မေးခွန်း တချို့ ရှိလို့ပါ..." ချန်ချန်ရှန်းသည် ရုတ်တရက် ဘေးမှ ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။"မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ထဲက ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ယွမ်ချီ တွေ ထွက်သွားတာကို ငါ ခံစားနေရတယ်... အဲဒါက သိပ်ကြာကြာ ခံမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါကြောင့် တတ်နိုင်သမျှ တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောပါ..."

အိုးယန် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။စဉ်းစားစရာပင် မလိုဘဲ ချန်ချန်ရှန်းသည် ဝင်ပူး ခြင်း အကြောင်းကို သေချာပေါက် မေးမြန်းချင်နေမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဒီ ကလေး ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အရာအားလုံး အမြဲတမ်း ရေးထားပြီးသားပဲ ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ချန်ချန်ရှန်း စကားပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ယွီသည်လည်း နှုတ်ခမ်းကို ဖွင့်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်... "စီနီယာအစ်ကိုကြီး... တတိယ အစ်ကို သူနဲ့ သီးသန့် စကားပြောပြီးရင် ကျွန်တော် လည်း သူနဲ့ သီးသန့် စကား နည်းနည်းလောက် ပြောလို့ ရမလား..."အဘိုးကြီးဝတုတ် တစ်ယောက် က ဒီလောက်တောင် ရေပန်းစားနေပြီး သူတို့၏ ဖုံးကွယ်ထားသော ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား များ နှင့်အတူ ဤ ပုန်ကန်တတ်သော တပည့် များတွင် သဘာဝကျကျ ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက်ချက် များ ရှိနေကြသဖြင့် သူတို့ အားလုံး အင်မော်တယ် နှင့် တိုက်ရိုက် စကားပြောချင်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်လေ၏။အိုးယန်သည် ဤအချက်ကို နားလည်ထားသဖြင့် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မငြင်းပယ်ခဲ့ချေ။သို့သော် သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး က ဤ အဘိုးကြီးဝတုတ် နှင့် သီးသန့် စကားပြောချင်နေကြသဖြင့် အကယ်၍ သူသာ တစ်ခုခု မပြောပါက သူ သည် ယဉ်ကျေးမှု မရှိသူ ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည် ပင် ဖြစ်ပေသည်။ရုတ်တရက် အိုးယန်သည် စိတ်ကူး တစ်ခု ရလာပြီး ထို စိတ်ကူး ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ အဘိုးကြီးဝတုတ် ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်... "ပြောစမ်း... မင်းရဲ့ အတွင်းခံ ပေါ်က ပျံသန်းနေတဲ့ ကြိုးကြာငှက် ပုံစံလေးတွေကို ဘယ်သူ ပန်းထိုးပေးထားတာလဲ..."---