အခန်း ၂၄၄
Vol. 25 Ch. 244
အပိုင်း ၂၄၄
နန်းပုလ္လင်ထက်မှ သတ်ဖြတ်သူ အသူရာ။
မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries
ဘာသာပြန် - Yue
True Immortal Team
ကွေ့ချင်းရှောင်းက ရွံရှာဟန်ဖြင့် ပြော၏။ “သူ ကြီးလာရင် သေချာပေါက် နှာဘူးကြီး ဖြစ်လာမှာပဲ။”
အဘိုးအိုက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောသည်။ “အင်း...။ သူက အားနည်းပြီး ကြောက်တတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သတ္တိရှိသယောင်လည်း ဟန်ဆောင်ထားသေးတာ။ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်မှာ သူက အရမ်းဆင်းရဲတော့ ကျောင်းမတက်နိုင်ဘူး။”
“အဲဒါကြောင့် ကောင်တီကျောင်းရဲ့ ဥယျာဉ်ထဲမှာ ထိုင်ပြီး ခိုးနားထောင်လေ့ရှိတယ်။ တစ်နေ့ကျတော့ အများက လေးစားခံရတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်က သူ့ဘေးမှာ လာထိုင်ပြီး ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး စကားလာပြောတယ်။ ကောင်လေးက မြှောက်ပင့်ခံရတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ အဲဒီဆရာက သူ့ကို စပြီး ပွတ်သပ်လာတယ်။ သူ မအော်ရဲဘူး။ အဲဒီလူက နေရာတစ်ခုကို ထိလိုက်တဲ့အထိ သူ ငြိမ်ခံနေတာ။ အဲဒီအခါကျမှ သူ ရုန်းထွက်ပြီး ထွက်ပြေးတော့တယ်။”
ကွေ့ချင်းရှောင်း နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဟမ့်... တကယ်ကို ရွံစရာကောင်းပြီး သတ္တိကြောင်တဲ့ ယောက်ျားပဲ။”
မြင့်မြတ်နတ်နဂါးကျောင်းတော်မှ အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း... သတ္တိကြောင်တာ။ ဆရာလုပ်တဲ့သူရဲ့ လက်တွေက မြွေတစ်ကောင်လို အေးစက်ပြီး နူးညံ့နေတယ်လို့ သူက ငါ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။ သူ အရမ်း ရွံရှာပြီး ကြောက်လန့်နေခဲ့တာလေ။ အဲဒီဆရာက ခွန်အားလည်း သိပ်မရှိပါဘူး။ ကောင်လေးက လွယ်လွယ်လေး တွန်းထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်ဖြစ် ၊ အော်ဟစ်လိုက်တာ ဖြစ်ဖြစ် လုပ်လို့ရပေမဲ့ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူး။ သူ မခံနိုင်တော့တဲ့အထိ ငြိမ်ခံနေခဲ့တာ။”
ကွေ့ချင်းရှောင်း ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလို အားနည်းချက်က ရွံစရာကောင်းတယ်။ အဲဒီလိုလူမျိုးက နာမည်ကြီးလာတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး။ ဒါ ကြာရှည်မခံပါဘူး။ သူ သေချာပေါက်ကို ပျက်စီးသွားမှာ။”
အဘိုးအိုက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။ “ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။”
သူမက စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “အဲဒီ သတ္တိကြောင်တဲ့လူ အခု ဘယ်မှာလဲ။”
အဘိုးအိုက အသာအယာပင် ပြုံးလိုက်၏။ “မင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့တည့်တည့်မှာ ထိုင်နေတယ်။”
ကွေ့ချင်းရှောင်းတစ်ယောက် လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် သူ့အား စိုက်ကြည့်နေမိ၏။
အဘိုးအိုသည် မြင့်မြတ်နတ်နဂါးကျောင်းတော်၏ အဆင့်အမြင့်ဆုံး စိတ်ဝိညာဉ် မဟာကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၏။ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသက်ရှင်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရသူ ဖြစ်သည်။
ဘုရင်မင်းမြတ်ပင်လျှင် သူ့ထံသို့ နှစ်စဉ် လာရောက်လည်ပတ်ရ၏။ သို့သော် သူက ဇာတ်လမ်းထဲမှ သတ္တိကြောင်သူ ဖြစ်နေသည်လော။
ထိုသို့ အားနည်းလွန်းသူ တစ်ယောက်က မည်သို့လုပ်ပြီး ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်လာရသနည်း။
အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူမက ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။ “အဲဒီလောက် နာကျင်ရတဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို အရှင် ဘယ်လိုများ ကျော်ဖြတ်ခဲ့တာလဲ။”
သူ ပြုံးလိုက်၏။ “ငါက အဲဒါကို မေ့ပစ်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်လျှောက်ခဲ့ရုံပါပဲ။”
သူမ ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီနောက်ကွယ်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိရမယ်။”
အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ ပြော၏။ “ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်ကို ငါ လက်ခံလိုက်တာပဲ ဖြစ်မယ်။ ငါက သတ္တိလည်းမရှိဘူး။ မွန်မြတ်တဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို လက်ခံလိုက်တာပဲ။”
ကွေ့ချင်းရှောင်း မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ “ဒါပေမဲ့ အရှင်က အတိတ်ကို အနိုင်ယူခဲ့မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ခဲ့တာ။ အရှင်က သေရေးရှင်ရေး ကပ်ဘေးတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အရှင့်ရဲ့ သတ္တိကို သက်သေပြဖို့ အသက်စွန့်ခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာ။”
အဘိုးအိုက ခေါင်းရမ်းလိုက်၏။ “မဟုတ်ဘူး။ အဲဒီလိုမျိုး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားရုံပါပဲ။ အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ အားနည်းချက်ကို အနိုင်ယူပြီး ငါ့ရဲ့ မာနကို ပြန်ယူရမယ်လို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပြောခဲ့သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘဝက သိပ်ကို သာမန်ဆန်လွန်းနေခဲ့တာ။ ငါ့ကိုယ်ငါ သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခါမှ မရခဲ့ဘဲ နှစ်တွေချည်း သက်သက် ကုန်လွန်သွားခဲ့တာပဲ။”
လောကကြီး၏ အကြီးကျယ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဘဝကို သာမန်ဟု ခေါ်ဆိုနေ၏။ သူ၏ ကျယ်ပြန့်လှသည့် ဉာဏ်ပညာနှင့် ပွင့်လင်းသည့် စိတ်ထားတို့ကြောင့် ကွေ့ချင်းရှောင်းတစ်ယောက် မှင်တက်သွားရသည်။
သူမက ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ လေးနက်စွာ ပြောသည်။ “ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အရှင်ကတော့ အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးသွားတာကို သည်းခံနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်မကတော့ မခံနိုင်ဘူး။ ကျွန်မက ငယ်ရွယ်သေးတယ်။ ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေက ကျွန်မကို နှိပ်စက်နေတယ်။ အဲဒါတွေက ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ မာနကို ဖျက်ဆီးပစ်နေတယ်။”
အဘိုးအိုက သူမအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းက မင်းရဲ့ မာနကို အဲဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်တာလား။”
သူမ ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မက မွေးကတည်းက မာနကြီးခဲ့တာပါ။ ကျွန်မရဲ့ မာနကို ဖယ်ရှားလိုက်တာက ကျွန်မကို သတ်ပစ်တာထက် ပိုဆိုးတယ်။ ကျွန်မ ခေါင်းမော့ပြီး ရပ်တည်ဖို့ ကြိုးစားတိုင်း ဒီမှတ်ဉာဏ်တွေက ကျွန်မဟာ သေရမှာကို ကြောက်တဲ့ ၊ သစ္စာမရှိတဲ့ တန်ဖိုးနည်း မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုတာကို အမြဲတမ်း သတိပေးနေတယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်မရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရတာပဲ။”
အဘိုးအို တိတ်ဆိတ်သွား၏။
သူမ မျက်လွှာချလိုက်သည်။ “မဟာဆရာသခင်... ကျွန်မက အပေါ်ယံဆန်ပြီး အလကားမိန်းမ ဖြစ်နေတာလား။”
သူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လူတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝပဲလေ။ အဲဒါကို မကြိုက်ပေမဲ့ ဒါကြီး တည်ရှိနေတာကိုတော့ မင်း ငြင်းဆန်လို့ မရပါဘူး။”
အခန်းကြီးက တိတ်ဆိတ်သွား၏။
အဘိုးအိုက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ “မိန်းကလေး... ငါပြောတာတွေကို မင်း နားလည်ရဲ့လား။ ဒီမှတ်ဉာဏ်ကို မင်း ဖျက်ဆီးပစ်ချင်သေးတာ သေချာပြီလား။”
ကွေ့ချင်းရှောင်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည့် နာကျင်မှုက သူမထံသို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ မာနများကို ချေမှုန်းပစ်လိုက်၏။
ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို အမြန်ဖွင့်ကာ ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ ဒါကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။”
အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း... ကောင်းပြီ။ မျက်လုံးကိုဖွင့်ထားပြီး အဲဒီ မှတ်ဉာဏ်ပေါ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပါ။ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲက အဲဒီနေရာကို ရှာဖွေဖို့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို ငါ အသုံးပြုပြီး လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။”
ကွေ့ချင်းရှောင်းတစ်ယောက် သူမ၏ အိပ်မက်ဆိုးကို ပြန်လည်ရင်ဆိုင်ရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူမနှင့် ကွေ့ချင်းကျုံးတို့ ကျောက်စရစ်ကျွန်းကို ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးပြီး ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရ၏။ ဆိုလွန်က သူမအား အရှက်ခွဲကာ သူမ၏ အပျိုစင်ဘဝကို ရယူခဲ့သည်။
ပြင်းထန်လှသည့် နာကျင်မှု ၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့် အားနည်းနေမှုနှင့် ပုပ်သိုးနေသည့် ပေါက်စီတစ်လုံးကို စားရန်အတွက် သူမ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မည်သို့ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်တို့ကို ပြန်လည်သတိရလာ၏။
နောက်ဆုံး၌ ဆိုလွန်က သူမ၏ ကျောပြင်ကို ညင်သာစွာ ရိုက်နှက်ကာ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်ကို သူမ မှတ်မိသွားသည်။
မဟာကျင့်ကြံသူက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် မှတ်ဉာဏ်ကို ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲရှိ တိကျသည့် တည်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်၏။
သူက လေးနက်စွာ ပြောသည်။ “ငါ ရှာတွေ့ပြီ။ မင်းရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက အဲဒီနေရာကို လုံးဝ ပြောင်စင်သွားအောင် ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အခု အသုံးပြုတော့မယ်။”
ကွေ့ချင်းရှောင်းက ပြတ်သားစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အဘိုးအိုက သူ၏ အားကောင်းလှသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ သိသိသာသာကို ကျုံ့ဝင်သွား၏။
သူ သတိပေးလိုက်သည်။ “ငါ ရေတွက်မယ်။ ငါ ရေတွက်လို့ ပြီးသွားတာနဲ့ အဲဒီမှတ်ဉာဏ်က ထာဝရ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။”
အဘိုးအိုက စတင်ရေတွက်လိုက်သည်။ “သုံး...”
“နှစ်...”
“တစ်...”
ကွေ့ချင်းရှောင်းက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်၏။ “နေဦး”
အဘိုးအို မျက်မှောင်ကျုံ့သွားရသည်။ “မင်း စိတ်ပြောင်းသွားတာလား။ ကောင်းတယ်။ မင်းရဲ့ အားနည်းချက်ကို ရင်ဆိုင်ခြင်းအားဖြင့်သာ မင်း အဲဒါကို အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မယ်။”
သူမ ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ “မဟုတ်ဘူး။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ဖျက်ပေးလို့ ရမလား။ ကျွန်မရဲ့ အကျည်းတန်တဲ့ အားနည်းချက်ကို ဖျက်ပေးပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ကျွန်မရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့ပေးပါ။ ကျွန်မ အဲဒါကို မမေ့ချင်ဘူး။”
လုံးဝကို မျှော်လင့်မထားသည့်အတွက် အဘိုးအိုတစ်ယောက် သီးသွားကာ ချောင်းဆိုးသွားသည်။
မျက်နှာလေး ရဲတက်လာလျက် သူမက ဆက်ပြောသည်။ “အကယ်၍ အရှင်သာ အကုန်လုံးကို ဖျက်ပစ်လိုက်ရင် ကျွန်မ သူ့ကို မုန်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မရဲ့ အမုန်းတရားတွေ ရှင်သန်နေဖို့ အဲဒီမှတ်ဉာဏ်ကို လိုအပ်တယ်။ သူ့ကို ကလဲ့စားချေဖို့နဲ့ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံဆုတ်ပစ်ဖို့ ကျွန်မရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေအောင် အဲဒါကို ကျွန်မ လိုအပ်တယ်။”
အဘိုးအိုက သူမအား အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေ၏။ နောက်ဆုံး၌ သူ သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။ “အဲဒါက မင်းရဲ့ ဆန္ဒဆိုရင်လည်း...။ မြင့်မြတ်နတ်နဂါးကျောင်းတော်ဆိုတာ အခြားသူတွေကို ကူညီဖို့ တည်ရှိနေတာပဲလေ။”
**--**--**--**--**--**--**--**
တစ်ချိန်တည်း၌မှာပင် အဆိပ်မြွေ သဲကန္တာရဓားပြ၏ မြေအောက်စခန်း၌... ဆိုလွန်ထံတွင် သွေးတစ္ဆေကို သာယာစေရန်အတွက် တစ်နာရီသာ အချိန်ရှိပြီး ထိုသို့မဟုတ်ပါက သေရပေလိမ့်မည်။
သူ နည်းနည်းလေးမှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြန့်ကျဲနေသည့် ရွှေဒင်္ဂါးပြားများပေါ်သို့ သူမအား တွန်းချလိုက်ကာ အငမ်းမရ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ပြင်ပလောက၌ လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသော်ငြား သူ၏ ခေါင်းထဲ၌မူ စာတွေ့ဗဟုသုတများက အပြည့်အဝ ရှိနေ၏။
ဆိုလွန် စိတ်ထဲမှ မေးလိုက်သည်။ “အသူရာမိစ္ဆာကြယ်... အကယ်၍ ငါ အခု စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုမယ်ဆိုရင် သူ့စိတ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရမလား။”
အသူရာမိစ္ဆာကြယ်က လေးနက်စွာ ဖြေလာသည်။ “မရဘူး။ သူက ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကာကွယ်မှုတွေရှိတဲ့ အဆင့်မြင့်စစ်သည် တစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် လုံးဝ အားနည်းသွားတဲ့ အချိန်ကျမှသာ သခင် တိုက်ခိုက်လို့ ရလိမ့်မယ်။”
လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သာယာမှု၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိကာ စိတ်ထဲ၌ တစ်ခဏမျှ ဗလာကျင်းသွားသည့် အချိန်မျိုး၌သာ အားနည်းသွားတတ်၏။
အသူရာမိစ္ဆာကြယ်က လေးနက်စွာ ဆက်ပြောသည်။ “သူ့ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်ပါ။ အဲဒီ မျက်စိတစ်မှိတ်လောက် အချိန်လေးကပဲ သူ့ကို သတ်ဖို့ သခင့်အတွက် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ။”
ဆိုလွန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ဘယ်ယောက်ျားမှ သူ့အတွက် အဲဒီလို မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ဘူး။ ပြီးတော့ ငါကလည်း ပထမဆုံးလူ ဖြစ်လာဖို့အတွက် ထူးထူးခြားခြား ပါရမီပါနေတဲ့သူမှ မဟုတ်တာ။”
အသူရာမိစ္ဆာကြယ်က ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်လိုက်၏။ “သူ အထွတ်အထိပ်ကို မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် အဲဒါက ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ဆိုလွန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း... အဲဒီလိုပုံစံပါပဲ။ သူက ရမ္မက်ဆန္ဒတွေ ကင်းမဲ့နေတာမျိုးတော့ လုံးဝ မဟုတ်ဘူး။”
အသူရာမိစ္ဆာကြယ်က ရှင်းပြလာသည်။ “ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဆန္ဒတွေကို နှိုးဆွပေးတဲ့ အရာနဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်စေတဲ့ အရာက မတူဘူးလေ။”
ထိုသည်က သိပ္ပံနည်းကျ ယုတ္တိရှိလှ၏။ ဆန္ဒကို ဟော်မုန်းများက လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုကိုမူ အာရုံကြောစနစ်က ထိန်းချုပ်ထားသည်။
သွေးတစ္ဆေ၏ ပြင်းထန်လှသည့် တုံ့ပြန်မှုများက သူမသည် ကာမဆန္ဒကင်းမဲ့နေသူ မဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေ၏။ ထိုအစား သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အာရုံကြောအချို့ ပိတ်ဆို့နေခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးနေခြင်းကြောင့် ဦးနှောက်ထံသို့ အချက်ပြမှုများ ရောက်ရှိမလာရန် တားဆီးခံနေရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဆိုလွန်၏ မျက်လုံးတို့က အရောင်တောက်လာသည်။ “အကယ်၍ သူ့ရဲ့ အာရုံကြောတွေ ပိတ်ဆို့နေတယ်ဆိုရင် မင်း ပြန်ဆက်ပေးလို့ ရမလား။”
အသူရာမိစ္ဆာကြယ်က အတည်ပြုလာသည်။ “ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ကျွန်တော့်ကို သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေထဲ ဝင်ခွင့်ပြုရမယ်။ နည်းလမ်းဟောင်းကို သုံးကြမယ်။ သခင့်ရဲ့ သွေးနဲ့ သူ့ရဲ့ သွေးကို ရောစပ်ရမယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်ဖို့ အဲဒါကို တံတားတစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော် အသုံးပြုမယ်။”
ဆိုလွန် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ သွေးကြောတွေထဲ ရောက်သွားတာနဲ့ မင်း သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူလိုက်မှာလား။”
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အန္တရာယ်ကို သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ အသူရာမိစ္ဆာကြယ်အနေဖြင့် သွေးတစ္ဆေ၏ နဂါးစွမ်းအားများကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်သော်လည်း သူမက ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး သူ့အား သတ်ပစ်ပေလိမ့်မည်။
ယခင်ရန်သူဖြစ်ခဲ့သည့် မုန်ထိုလော့က အသူရာမိစ္ဆာကြယ်အား ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးစေချင်သည့်အတွက်သာ သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သွေးတစ္ဆေ၌ ထိုကဲ့သို့သော ရည်ရွယ်ချက်မျိုး မရှိချေ။
အကယ်၍ သူမ၏ စွမ်းအားများ လျော့ကျသွားသည်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရပါက သူ့အား ပွဲချင်းပြီး သတ်ပစ်မည်မှာ သိသာနေသည်။
မျက်နှာပေါ်မှ ဖြတ်ပြေးသွားသည့် စူးရှလှသော နာကျင်မှုက ဆိုလွန်အား လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာစေ၏။ သွေးတစ္ဆေက သူ့အား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပါးရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။
သူမက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ “မင်းက တကယ်ကို အရည်အချင်း မရှိတာပဲ။ ငါ့ကို မသာယာစေနိုင်တဲ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ဆန္ဒတွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။”
သူ့လည်ပင်းပေါ်သို့ ရွှေဓားမြှောင်ဖြင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။ “မင်းက စိတ်အားထက်သန်နေပုံ ပေါက်ပေမဲ့ တကယ်တမ်း ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို နည်းနည်းလေးမှ မသိဘူးပဲ။ အချိန်ဖြုန်းနေတာတွေကို ငါ စိတ်ကုန်သွားပြီ။ မင်းကို သတ်ပစ်တော့မယ်။”
သူမက ပို၍ ခပ်ပြင်းပြင်း ဖိချလိုက်သည်။ ဓားသွားမှာ ဆိုလွန်၏ လည်ပင်းအား ခွဲဟသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာ၏။ အကယ်၍ သူမသာ သွေးလွှတ်ကြောကို လှီးဖြတ်လိုက်ပါက အသူရာမိစ္ဆာကြယ်ပင်လျှင် သူ့အား ကယ်တင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ဒေါသထွက်ကာ အရှက်ရနေသည့် သွေးတစ္ဆေ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ စစ်မှန်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။
သဲနာရီထဲရှိ ရွှေသဲမှုန်များမှာ တစ်ဝက်တိတိ ကုန်ဆုံးနေလေပြီ။
သူမ၏ မျက်လုံးများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လျက် ဆိုလွန်က လေးနက်စွာ ပြောသည်။ “ငါ့ကို ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် အချိန်ပေးပါ။ မင်းကို အထွတ်အထိပ် ရောက်အောင် ငါ လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ အာမခံတယ်။”
သူမက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “ဟမ့်... ကြွားလုံးထုတ်မနေနဲ့။ ဒီကိစ္စအတွက် မင်းက အရမ်း ငယ်လွန်းပါသေးတယ်။ မင်းကို အခုပဲ အသားတစ်သလို ခုတ်ထစ်ပြီး မင်းအသားကို ပေါင်းစားလိုက်တော့မယ်။”
ဆိုလွန်က လေးနက်စွာ ဆက်ပြော၏။ “ငါ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ကျိန်ဆိုရဲတယ်။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပါပဲ။ မင်း အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားစေရမယ်။”
သွေးတစ္ဆေက မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။ “မင်း မလုပ်နိုင်ရင်ရော...”
ဆိုလွန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြေသည်။ “ငါ့ကို သတ်ပြီး ငါ့အသားကို ပေါင်းစားလိုက်တော့။”
သွေးတစ္ဆေက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ။ ဆယ့်ငါးမိနစ်ပဲ။ မင်း အောင်မြင်ရင် မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ့်အပြင် ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ ဘဝကိုပါ ပေးမယ်။”
ဆိုလွန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “အင်း... အခု စတော့မယ်။”
လုံးဝ မယုံကြည်သည့်ပုံစံဖြင့် သူမက စိတ်မရှည်စွာ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ “မြန်မြန်လုပ်။”
သူမ၏ ညို့အားပြင်းလှသည့် မျက်နှာလေးအား စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလွန်တစ်ယောက် ငုံ့ချလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်မောင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ချလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ ထွက်လာ၏။
အပိုင်း ၂၄၄ ပြီး။
နန်းပုလ္လင်ထက်မှ သတ်ဖြတ်သူ အသူရာ။
မူရင်းစာရေးဆရာ - Silent Cake And Pastries
ဘာသာပြန် - Yue
True Immortal Team