အခန်း ၆၇၇

အခန်း (၆၇၇)ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို စောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်း

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရမှသာ တုန်ကွီသည် စိုးရိမ်စိတ်များ လွင့်ပြယ်ကာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့ချေသည်။

၎င်းသည် နောက်ပိုင်းတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိအား ပြဿနာရှာမည်ကို အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကဲ့သို့သော စိတ်သဘောထား သေးသိမ်သူတစ်ဦး မဟုတ်သည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားဟန် တူချေသည်။

"အာဟိုင်... အရင်က ငါ့အမှားတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါတွေကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့နော်" တုန်ကွီသည် အနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး သတိကြီးစွာဖြင့် ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းပြကာ "ရပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

စီယန်ရုသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့ လှမ်းလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် တုန်ကွီက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အစောပိုင်းက မည်သည့်စကားများ ပြောခဲ့သည်ကို မသိရှိခဲ့သဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကြားတွင် တစ်စုံတစ်ခုသော လျှို့ဝှက်ချက် ရှိနေသည်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ မြန်မြန်သွားစားကြရအောင်၊ ငါ တကယ် ဗိုက်ဆာနေပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပင် စကားလွှဲ၍ ဆိုလိုက်တော့သည်။

အားလုံးက ခေါင်းငြိမ့်ကြလျက် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြချေသည်။

ယန်မိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင် အမြောက်အမြား မရှိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းမွန်စွာ ပညာသင်ကြားခဲ့ရပြီး သိုင်းပညာရှင် အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့အပြင် ယန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲများသည် မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ပိုမို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီသည် သားရဲကြီးများကဲ့သို့ အားကောင်းမောင်းသန် လှချေသည်။

အကြီးအကဲ အရာသို့ ရောက်ရှိနိုင်သူများသည် ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသူများ ဖြစ်ရပေမည်၊ ထို့ကြောင့်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နေကြခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

၎င်းတို့အနက် အစွမ်းအနိမ့်ဆုံးသူပင်လျှင် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ကြပေသည်။

ယင်းကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးလှပေရာ ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေကို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နတ်ဘုရားပြဋ္ဌာန်းရာ အရာဝတ္ထုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။

မီးလျှံဝိညာဉ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် စီယန်ရုတို့ကို ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကျင့်ကြံခွင့်ပြုရန် သဘောတူညီခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိအချိန်တွင် ရေခဲ မီးလျှံစမ်းရေ၏ အာနိသင်ကို သေသေချာချာ မသိသေးသော်လည်း မိမိ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းပြီးမှသာ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ချေသည်။

ယန်ဝမ်အာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ယန်မိသားစု၏ စားသောက်ဆောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် မွန်းတည့်ချိန် ဖြစ်ပေရာ မိသားစုမှ လူငယ်အများအပြားလည်း ထိုနေရာတွင် အစားအစာများ သုံးဆောင်နေကြချေသည်။

ယန်ဝမ်အာက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ကောလာဟလ ပြောဆိုကြတော့သည်။

အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးငယ်များသည် ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် တောက်ပနေကြချေသည်။

"ဟိုမှာ... အာဟိုင် မဟုတ်လား၊ သူက တကယ်ကို ချောမောတာပဲ..."

"ဟုတ်တယ်၊ သူက တစ်ကိုယ်တော်တည်းနဲ့ မီးလျှံဝိညာဉ်နဲ့ ရေခဲဝိညာဉ် သခင်မလေးတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာလေ၊ နောက်ဆုံးမှာ အကြီးအကဲရှီးကိုတောင် အနိုင်ယူခဲ့တာ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသို့သော မှတ်ချက်စကားများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ခေါင်းယမ်းမိချေသည်။

မိမိ သွားလေရာတိုင်း၌ လူတိုင်းက သိနေကြသည့် ယင်းကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးကို ၎င်းအနေဖြင့် အလွန်အမင်း နှစ်သက်ခြင်း မရှိပေ။

စားသောက်ဆောင်ရှိ အစားအစာများသည် စုံလင်လှသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ပစ်မှတ်မှာ အသားနှင့် အသားများသာ ဖြစ်ချေသည်။

စားပွဲတွင် နေရာယူပြီးသည်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မည်သည့်ထိန်းချုပ်မှုမျှ မရှိဘဲ မိမိ၏ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်မှုကိုလည်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အလွန်အမင်း ဆာလောင်နေသည့်အတွက် အငမ်းမရ ငတ်မွတ်စွာ စားသောက်တော့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုမိန်းကလေးငယ်များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ယင်းသို့ စားသောက်နေပုံသည်ပင်လျှင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနုပညာမြောက်သည့် အပြုအမူ ဖြစ်နေပြန်ချေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် 'အလှအပဆိုသည်မှာ ကြည့်ရှုသူ၏ မျက်စိထဲတွင်သာ ရှိသည်' ဟူသော စကားသည် အလကား ပြောထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

"အာဟိုင်... ငါ တကယ် စူးစမ်းချင်လို့ပါ၊ နင်က အသက်လည်း ငယ်သေးတယ်၊ ငါ့ထက်တောင် ငယ်ဦးမယ့်ပုံပဲ၊ ဘယ်လိုမျိုး ကျင့်ကြံခဲ့တာလဲ" ယန်ဝမ်အာက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းချေသည်။

"ဒါက ပါရမီကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ကြည်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်အာသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် အချို့ ရှိလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ပါရမီကြောင့်ဟူ၍ ပြောလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နှိုင်းယှဉ်ရသည်မှာ တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှချေသည်။

မကြာမီတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စားသောက်ပြီးစီးသွားခဲ့ရာ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် လွတ်နေသော ပန်းကန်ပြား ဆယ်ချပ်ထက်မက ရှိနေချေပြီ။

စီယန်ရုပင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဗိုက်ပေါက်ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

"အာဟိုင်... နင် ဘယ်အချိန်မှာ ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ" စီယန်ရုက ထိုအချိန်တွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အမြန်ဆုံး လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒီည လုပ်ရင် ပိုကောင်းမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုချေသည်။

"နင် ဒီည နားဖို့မလိုဘူးလား" ယန်ဝမ်အာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ဝိုင်းသွားရသည်။ အမှန်တော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစောပိုင်းက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်လော။

"အာ... ဒါဆိုရင် ဒီညပဲ အဆင်ပြေပါတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်အာက ခေါင်းငြိမ့်လျက် "ကောင်းပြီ... ဒါဆို ငါ အခုပဲ မိသားစု အကြီးအကဲတွေကို သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စောင့်ကြည့်ချင်တဲ့သူတွေကို စုဝေးခိုင်းလိုက်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ... ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ ဘယ်နေရာကို ရွေးချယ်သင့်လဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့ မိသားစုရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းက ဘယ်လိုလဲ" ယန်ဝမ်အာက မေးမြန်းချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ "ကောင်းပြီ... အဲဒီနေရာက လုံလောက်အောင် ကျယ်ဝန်းတာပဲ၊ အဲဒီနေရာကိုပဲ ရွေးချယ်ကြတာပေါ့"

ထိုကိစ္စကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် ယန်ဝမ်အာသည် အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် စီယန်ရုတို့သည် အခြားလုပ်ဆောင်စရာ မရှိသဖြင့် ယန်မိသားစုထံမှ ထွက်ခွာကာ ဖျက်ဆီးရေးကျွန်းပေါ်တွင် လျှောက်လည်နေခဲ့ကြသည်။

သုံးရက်ခန့် ကြာပြီးနောက် စီယန်ရုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။

၎င်းနှင့် ယန်ဝမ်အာတို့သည် အားလပ်ချိန်ရတိုင်း ကျွန်းပေါ်တွင် လျှောက်လည်လေ့ရှိကြရာ ယခုအခါ လမ်းခရီးကို ကောင်းမွန်စွာ သိရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ပျော်စရာကောင်းသော နေရာအများအပြားသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ချေသည်။

ညမှောင်လာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယန်မိသားစုထံသို့ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ယန်မိသားစုသည် ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးကို လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် စုဝေးစေထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

"အာဟိုင်... နင် ပြန်လာပြီပဲ" ယန်ဝမ်အာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ အပြေးအလွှား လာခဲ့သည်။ "လူတိုင်း စုဝေးပြီးပြီနော်"

"နင်တို့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဒီမှာ စုဝေးစေလိုက်တာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်လုံးများ ဝိုင်းလျက် မေးလိုက်သည်။

ယန်ဝမ်အာက ပြုံး၍ "ဟုတ်တယ်... ဂိုဏ်းချုပ်က ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးက ရှားပါးတယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲဒါကြောင့် လူတိုင်းကို လာကြည့်ခိုင်းပြီး နင့်ဆီကနေ သင်ယူကြဖို့ တိုက်တွန်းထားတာ" ဟု ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ကျောင်းတွင် ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး ဆရာက စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် အသုံးပြုနေသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုမှာမူ မမှန်ကန်သကဲ့သို့ ရှိနေချေသည်။

"ငါ့ဆီကနေ သင်ယူတာက မကောင်းပါဘူး၊ နင်တို့ မတော်တဆ သေသွားနိုင်တယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

၎င်းသည် အမှန်တရားကို ပြောကြားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း ခရီးလမ်းသည် ချောမွေ့ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မိမိတွင် အလွန်အမင်း ကံကောင်းခြင်းများ မရှိခဲ့ပါက ယနေ့အချိန်တွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယန်ဝမ်အာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းပေါ်ရှိ ဖြစ်ရပ်များကို ရည်ညွှန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ အလျင်အမြန် ပြုံးလျက် "ရပါတယ်... ဟိုအပေါ်မှာ ရပ်နေတာက ငါတို့ ယန်မိသားစုရဲ့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ယန်ကော် လေ" ဟု ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်း၏ ရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ဖြူဖွေးနေပြီး အနည်းငယ် ကုန်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအဘိုးအို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ထားရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိလိုက်ချေသည်။

ယင်းက ဘုရင်နယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဒါက ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေငယ် အာဟိုင် ဖြစ်ရမယ်" ယန်ကော်သည် ရင်းနှီးဖော်ရွေသော အမူအရာဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ "မင်းအကြောင်းကို အရင်ကတည်းက ကြားဖူးပါတယ်၊ အခု မင်းကို မြင်ရတော့ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပဲ"

"ဆရာကြီး... ကျွန်တော့်ကို အမွှန်းတင်လွန်းနေပါပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်လျက် အရိုအသေပေးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်း ဆေးလုံးဖော်စပ်တာကို ကြည့်ဖို့ မိသားစုဝင်အားလုံးကို ငါ ခေါ်လာခဲ့တယ်၊ မင်းအနေနဲ့ ဘာဖိအားမှ မခံစားရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ယန်ကော်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းယမ်းပြကာ "ရပါတယ် ဆရာကြီး... ဒါက ဘာကိုမှ ထိခိုက်မှု မရှိစေပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ကော်က ခေါင်းငြိမ့်လျက် မိမိ၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယန်မိသားစုဝင် အားလုံးသည် ထိုအဘိုးအိုကို မည်မျှအထိ ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြသည်ကို ပြသနေသကဲ့သို့ ညီညာဖျာလှစွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ကြချေသည်။

ယင်းကဲ့သို့သော အပြင်အဆင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မိမိကိုယ်ကို မိန့်ခွန်းပြောကြားတော့မည့်သူကဲ့သို့ ခံစားရစေသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသော်လည်း ၎င်းသည် ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အလျင်အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖို ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် လူထုကြားတွင် လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့တော့သည်။

"ဒါက အပေါက်နှစ်ပေါက်ပါတဲ့ ဆေးမီးဖိုလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ... ဆေးမီးဖိုတွေမှာ စုံကိန်းအရေအတွက် ရှိတဲ့ အပေါက် ဘယ်မှာ ရှိလို့လဲ"

ယန်မိသားစု မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သည် မိမိ၏ မျက်ဝန်းများကို မှေးစိုက်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ချေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆေးလုံးဖော်စပ်ဖို့ အပေါက်နှစ်ပေါက်ပါတဲ့ ဆေးမီးဖိုကို အသုံးပြုတာကို ကျွန်တော် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက ယန်ကော်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေရင်း တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ဆိုချေသည်။

ယန်ကော်က ပြုံးလျက် "ဒါက အပေါက်နှစ်ပေါက်ပါတဲ့ ဆေးမီးဖို မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အပေါက်သုံးဆယ်ပါ ဆေးမီးဖို ပဲ" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။

"အပေါက်သုံးဆယ်လား" ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ဝိုင်းစက်သွားရသည်။ "ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဒါက သိသိသာသာကို..."