အခန်း ၆၇၈

အခန်း (၆၇၈)

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ယန်မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်သူသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုပေါ်ရှိ အပေါက်ငယ်လေးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားချေသည်။

သူသည် သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ရေတွက်ကြည့်ပြီးနောက် ကြီးမားသောအပေါက်ကြီးနှစ်ခုအပါအဝင် စုစုပေါင်း အပေါက်သုံးဆယ်တိတိ ရှိနေသည်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။

“အပေါက်သုံးဆယ်ပါ ဆေးမီးဖိုကို သုံးပြီးတော့ ဆေးလုံးဖော်စပ်နိုင်တဲ့သူ တကယ်ပဲ ရှိနိုင်ပါ့မလား”

ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထက်တွင် လုံးဝမယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေရုံမကဘဲ စာပေအသုံးအနှုန်းအရ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပုံရချေသည်။

ယန်ကော်က သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးကို အသာအယာသပ်ရင်း “ငါတို့ ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဒီအာဟိုင်ဆိုတဲ့လူက ဒီဆေးမီးဖိုကို ထုတ်ပြရဲတယ်ဆိုကတည်းက သူ ဒါကို သုံးနိုင်လို့နေမှာပေါ့” ဟု တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ထက်သို့ သူ၏လက်မောင်းကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချေသည်။

ထိုခဏ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် အမျိုးမျိုးသော ဆေးဘက်ဝင်ပစ္စည်းများ ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့ကား ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ စုဆောင်းထားခဲ့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ ဖြစ်ကြပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ရရှိထားသော ဆေးပင်အချို့မှာ ပျိုးပင်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း သူ့ထံတွင် သဘာဝ နတ်စမ်းရေ ရှိနေပေရာ ထိုနတ်စမ်းရေ အစက်အနည်းငယ်မျှသည်ပင် သက်တမ်းနှစ်ရာချီရှိသော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာစေရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ထိုပစ္စည်းများထဲတွင် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးနှင့် အထူးခြားဆုံးအရာမှာမူကား ပဉ္စမအဆင့် နတ်သားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်သည့် ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ မှော်အမြူတေပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဖရဲသီးပမာဏမျှ ကြီးမားလှသော ထိုမှော်အမြူတေကြီးမှာ လူတိုင်း၏မျက်စိကို ဖမ်းစားနိုင်လောက်အောင်ပင် ထင်ရှားလွန်းနေတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်ဝန်း အစုံကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ထိုစွမ်းအားများသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ရုတ်ချည်း တိုးဝင်သွားကြချေသည်။

ထို့နောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထိပ်ဖျားများဆီမှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ဖြည်းညှင်းစွာ တောက်လောင်လာပြီး သူ၏လက်ညှိုးကို အသာအယာ တောက်ခါလိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုမီးလျှံများသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားကာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လေတော့သည်။

“ဒီလောက် အားကောင်းလှတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပါလား၊ ဒီအာဟိုင်က တကယ်ပဲ အရည်အချင်း အတန်အသင့် ရှိပုံရတယ်”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က တိုးညှိသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။ သူသည် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သဘာဝအတိုင်း အာရုံခံမိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“လူတစ်ယောက်က မိမိရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစိတ်အပိုင်း သုံးဆယ်အထိ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါတစ်ခါမှ မတွေးဖူးခဲ့ဘူး၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင်မှ ဒီလောက်အထိ တိကျကျနတဲ့ ထိန်းချုပ်မှုမျိုးကို မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”

ယန်ကော်က အံ့သြစွာဖြစ်ရသော်လည်း တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်ချေသည်။

နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုအတွင်းရှိ အပူချိန် မြင့်တက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်းကို တရားဝင် စတင်လိုက်တော့သည်။

ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် ပစ်ထည့်လိုက်ရာ ထိုဆေးပင်များသည် မီးလျှံများ၏ ဝါးမြိုပတ်သတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ပြာမှုန်အနည်းငယ်သည် မီးလျှံထဲတွင် လွင့်စင်ကျသွားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဆေးဘက်ဝင် အနှစ်သာရကို သန့်စင်သည့် အလျင်နှုန်းမှာ လွန်စွာ မြန်ဆန်လှပေရာ သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် အားလုံးနီးပါးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယင်းက ယန်မိသားစု၏ ဆေးဖော်စပ်ခြင်းဆိုင်ရာ အသိပညာဗဟုသုတကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

အကြောင်းမူကား ဆေးဖော်စပ်သူများ၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် လွန်စွာ သေချာစေ့စပ်ရုံမကဘဲ ဆေးမြက်တစ်ပင်တည်းကို သန့်စင်ရန်အတွက်ပင် အချိန်များစွာ ပေးရတတ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် အချို့သော ဆေးဖော်စပ်သူများသည် ဆေးလုံးတစ်လုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် တစ်နေ့တာလုံး အချိန်ကုန်လွန်စေတတ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရေနွေးကြမ်းတစ်ခွက် သောက်ရုံမျှသော အချိန်အတောအတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင် အားလုံးသည် ဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ လွင့်မျောနေသော အနှစ်သာရ အစက်အပြောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

“ငါတို့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ငါတို့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာက သူနဲ့ယှဉ်ရင် အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်၊ အာဟိုင် တစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ဒီလို အားကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့ အနှစ်သာရ အစက်တိုင်းမှာ အညစ်အကြေး ကင်းစင်အောင် လုပ်နိုင်တာ ဖြစ်ရမယ်”

ယန်ကော်က တိုးတိုးမျှ ရေရွတ်လိုက်ချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖရဲသီးပမာဏမျှ ကြီးမားသော ကြည်လင်နီမြန်းသော ဖွတ်နဂါးကြီး၏ မှော်အမြူတေကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။

ထိုမှော်အမြူတေသည် မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆေးမီးဖို၏ မီးလျှံများအတွင်း၌ လည်ပတ်နေသော သန့်စင်သည့် စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ချေသည်။

“နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ အရှုပ်ထွေးဆုံးဖြစ်တဲ့ ဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းခြင်း အဆင့်ပဲ၊ ဒီအဆင့်ကိုတော့ လောလို့မရဘူး၊ ငါ့အထင်တော့ ငါတို့ နောက်ထပ် နှစ်နာရီလောက်ကြာမှ ပြန်လာပြီး စောင့်ကြည့်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

ယန်ကော်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

အကြီးအကဲများကလည်း သဘောတူညီသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကြပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆေးဘက်ဝင်အနှစ်သာရကို သန့်စင်ရာတွင် လွန်စွာ မြန်ဆန်လှသော်လည်း ဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းခြင်းအဆင့်ကိုမူ ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား ရှိရုံမျှဖြင့် လွယ်ကူစွာ ပြီးမြောက်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း သူတို့ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဘေးနားရှိ ယန်မိသားစုဝင်များထံမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အသက်ရှူမှားသွားသံများကို ကြားလိုက်ရချေသည်။

“ဘာဖြစ်ကြတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေကြတာလဲ”

ယန်ကော်သည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် စနစ်တကျ မရှိဘဲ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို မစောင့်ထိန်းသော မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကို အမုန်းတီးဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုကို ကြည့်လိုက်မိသည့်အခါတွင်မူ ရုတ်ချည်းပင် ဆွံ့အမှင်တက်သွားရတော့သည်။

အကြောင်းမူကား ထိုအချိန်၌ ဆေးမီးဖိုအတွင်းတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ထိုဆေးလုံးသည် ချိုင့်ခွက်များနှင့် အဖုအထစ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း အခက်ခဲဆုံးဖြစ်သော ဆေးလုံးအဖြစ် စုစည်းခြင်း အဆင့်မှာမူ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ထိုဆေးလုံးကို မီးလျှံများဖြင့် ဆက်လက် မွေးမြူပေးရန်သာ လိုအပ်တော့ပေသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ” ယန်ကော်က မှင်တက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ငါ ခဏလေးပဲ လှည့်ကြည့်လိုက်တာကို ဆေးလုံးစုစည်းမှုက ပြီးသွားပြီလား”

“ သူ ဆေးလုံးကို စုစည်းတဲ့ အရှိန်အဟုန်က တကယ်ကို မြန်လွန်းတယ်”

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က တိုးညှိသော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်ချေသည်။

“တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ၊ ဒါက ရိုးရိုးပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူး၊ အံ့ဖွယ်ပါရမီရှင်ပဲ၊ သူက သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးကို ကလေးကစားစရာလိုမျိုး ဖော်စပ်နေတာပဲ၊ သူက တကယ့် ပါရမီရှင်ကြီးပဲ”

ယန်ကော်က အလေးအနက် ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရည်အချင်းအပေါ် အလေးအမြတ် ထားရိုသေမိသည့် အသိစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” အကြီးအကဲက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါတို့ သူ့ကို ဒီမှာ ဆက်ပြီး ထိန်းထားနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရမယ်၊ ထိန်းထားနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့၊ မထိန်းထားနိုင်ရင်တောင်မှ ငါတို့ သူ့ကို မိတ်ဆွေအဖြစ် ဖွဲ့ရမယ်၊ ဒီလိုလူမျိုးက ငါတို့ ယန်မိသားစုအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်” ဟု ယန်ကော်က ဆိုလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်”

ချိုင့်ခွက်များနှင့် မညီမညာ ဖြစ်နေသော ဆေးလုံးသည် နဂါးဖမ်းဆေးမီးဖိုအတွင်း၌ တဖြည်းဖြည်း ချောမွေ့ဝိုင်းစက်လာချေသည်။

သင်းပျံ့လှသော ဆေးရနံ့များသည် ဆေးမီးဖိုကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပျံ့လွင့်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြသော လူအားလုံး၏ နှာခေါင်းဝဆီသို့ တိုးဝင်သွားရာ လူတိုင်းကို လန်းဆန်းတက်ကြွပြီး စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွားစေတော့သည်။

“ဒါ သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးလား၊ ငါ ဒီရနံ့ကို နမ်းရှူလိုက်ရုံနဲ့တင် ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် အတားအဆီးတွေ ပွင့်ထွက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်”

ယန်မိသားစုဝင် တပည့်အချို့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုကြချေသည်။

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အခြားသော ယန်မိသားစုဝင်များသည်လည်း ထိုဆေးလုံး၏ ရနံ့ကို ပိုမိုရရှိရန်အတွက် အသည်းအသန် ကြိုးစား၍ နမ်းရှူကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကော်သည် ထိုဆေးရနံ့ကို နမ်းရှူမိသည့်အခါတွင်မူ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားချေသည်။

“ဒါ မဟုတ်သေးပါဘူး” ယန်ကော်က ရုတ်တရက် ဆိုလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု နောက်ကွယ်ရှိ အကြီးအကဲက လုံးဝ ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါက သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံး မဟုတ်ဘူး” ယန်ကော်က သေချာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

“သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံး မဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား” ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

“ဒါဆို အာဟိုင်က ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာလား”

ယန်ကော်သည် ထိုအကြီးအကဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မတတ်သာဘဲ ချလိုက်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားချေသည်။

ဆေးလုံးသည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံး မွေးမြူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ယင်းက နာရီဝက်မျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော ဆေးဖော်စပ်သူများ ဖြစ်ပါက တစ်ရက် သို့မဟုတ် နှစ်ရက်မျှ အချိန်ယူရမည့် ဆေးလုံးကို သူက ယခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် မထင်မရှားသော အမှတ်အသားတစ်ခု ပါရှိသည့် ပြီးပြည့်စုံသော ကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ဆေးလုံးကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ချေသည်။

“မိတ်ဆွေငယ် အာဟိုင်၊ မင်း ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးကို ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ပြလို့ရမလား” ယန်ကော်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ရတာပေါ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆေးလုံးကို ယန်ကော်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ချေသည်။

ယန်ကော်သည် ဆေးလုံးကို ယူဆောင်ကာ သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

“ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါက နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပါတဲ့ ဆေးလုံးပဲ” ယန်ကော်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပါတဲ့ ဆေးလုံး ဟုတ်လား” ထိုစကားကြောင့် နောက်ကွယ်ရှိ အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်ချည်း ပြူးကျယ်သွားရတော့သည်။

သူသည် ယခင်က ယန်ကော် မှားယွင်းနေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူတို့ကို လှည့်စားနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ယန်ကော်က ထိုကောင်းကင်ဘုံလမ်းစဉ်ဆေးလုံးသည် သတ္တမအဆင့် ဆေးလုံးမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ထို့ထက် ပိုမိုမြင့်မားကြောင်းကို အာရုံခံမိခြင်း ဖြစ်သည်ကို သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

နတ်ဘုရားအမှတ်အသား ပါရှိသော ဆေးလုံးသည် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ဆေးလုံးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရသော် ယန်ကော်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဆေးလုံးကို အဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်ချေသည်။

“မိတ်ဆွေငယ်၊ မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့လူပဲ၊ ဒီလို ဆေးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာမျိုးနဲ့ဆိုရင် မင်း ဒီလောကကြီးရဲ့ ဘယ်နေရာကိုမဆို သွားလာနိုင်ပါတယ်”

ယန်ကော်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး “ဒါပေမဲ့ ဒီလောကကြီးထဲမှာ ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်၊ ကျွန်တော် ဆက်ပြီးတော့ ကြိုးစားသွားမှာပါ” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

“အင်း” ယန်ကော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း “မောက်မာခြင်းလည်း မရှိ၊ စိတ်မရှည်ခြင်းလည်း မရှိဘူး၊ မင်းက တကယ်ကို ကောင်းကင်ဘုံက ရွေးချယ်ခံရသူပဲ၊ ငါတို့ ယန်မိသားစုက မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ဖို့ အသေအချာ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်မိသည်။ ထိုယန်ကော်သည် သူ့ကို လွန်စွာ အလေးအမြတ်ထားပုံရပေသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်များက အခြားတစ်နေရာတွင် ရှိနေပေရာ သူ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။