အခန်း ၆၈၂

အခန်း (၆၈၂)

မီးလျှံဝိညာဉ်အမှတ်အသားကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဘယ်သောအခါမျှ ကုန်ခမ်းမသွားနိုင်သည့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သိုလှောင်အိုးကြီးတစ်လုံးကို ဆောင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေရာ စွမ်းအင်ပြတ်တောက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုတော့ချေ။

ယန်ကော်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ယန်ရုတို့ကို ယန်မိသားစုအိမ်တော်၌ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ဆက်လက်တည်းခိုနေစေချင်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းကမူ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကော်သည်လည်း ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းပေါ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မတတ်သာဘဲ နှုတ်ဆက်လိုက်ရတော့သည်။

ယန်ကော်နှင့် ယန်မိသားစု အကြီးအကဲနှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာအယာ ချလိုက်မိသည်။

“အာဟိုင်၊ ငါတို့ အစ်မဝမ်အာကို သွားပြီးတော့တောင် မနှုတ်ဆက်တော့ဘူးလား” ယန်ရုက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “ထားလိုက်ပါတော့၊ တကယ်လို့ နောင်တစ်ချိန်မှာ ပြန်ဆုံဖို့ ရေစက်ပါလာရင်တော့ တစ်နေ့နေ့မှာ ပြန်တွေ့ကြမှာပါ” ဟု ပြောသည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် အခု အိမ်ပြန်ကြစို့” ဟု ယန်ရုက ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ယင်းပစ္စည်းမှာ နုပျိုဆန်းကြယ်သော အစီအရင်ပုံရိပ်များ ထုဆစ်ထားသည့် ပြားချပ်ချပ် ကျောက်တုံးဝိုင်းလေး တစ်တုံး ဖြစ်ချေသည်။

“ဒါက ဘာလဲ” ယန်ရုက စပ်စုလိုသော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားလေ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ပြန်ပြောပြီးနောက် မီးလျှံဝိညာဉ်လိုဏ်ဂူ၏ အပြင်ဘက်သို့ လှည့်ပတ် လျှောက်လှမ်းသွားကာ လူသူအရောက်အပေါက်နည်းသော ဆိတ်ငြိမ်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေ၍ နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားကို အသေအချာ ချထားလိုက်လေသည်။

အကြောင်းရင်းကို အတိအကျ မသိရသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဤနေရာသို့ ပြန်လာရလိမ့်မည်ဟု အမြဲတစေ ခံစားနေရသည်။

ထို့ပြင် ယန်မိသားစုနှင့် ဟန်မိသားစုထဲတွင် ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား ရှိနေပေရာ အကယ်၍ သူသည် နောင်တွင် အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဤနေရာသို့ ပြန်လာပြီး အကူအညီ တောင်းခံနိုင်ပေသည်။

နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုချက်ချင်းပင် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးဆီသို့ နေရာပြောင်း၍ ပြန်သွားချင်စိတ်များ တားမရဆီးမရ ဖြစ်ပေါ်လာမိသည်။

မုန့်ချီလော့တစ်ယောက် ဘယ်လိုနေရှာမည်နည်း။ မြောင်ယွီလန်ကော လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီလား။ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစထဲက လူတွေကော ဘယ်လိုရှိနေကြမည်နည်း။

သူတို့အားလုံး အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါသလား။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအကြောင်းအရာအားလုံးကို အသည်းအသန် သိရှိလိုလှသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အားတင်းကာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရ၏။

ယခုအချိန်တွင် ထိုနေရာသို့ ပြန်သွားခြင်းသည် သူတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

တိုက်ကြီးပေါ်တွင် သက်တမ်းအရင့်ဆုံးနှင့် အင်အားအကြီးမားဆုံး လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည့် ယမမင်းအဖွဲ့သည် သူတို့ သေဒဏ်ပေးပြီးသား ဖြစ်သော ပစ်မှတ်တစ်ခုက အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသေးသည်ကို သိရှိသွားပါက အလွန်တရာ ဒေါသချောင်းချောင်းထွက်သွားကြမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။

ထိုအခါ ကျရောက်လာမည့် ကက်ကင်း လက်စားချေမှုများသည်လည်း အတိတ်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် စိတ်ရှည်သည်းခံကာ ယမမင်းအဖွဲ့အစည်းကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိမည့် အင်အားမျိုး ရရှိလာသည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါမှသာ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင်နှင့် တရားဝင် ပြန်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ကဲ၊ ငါတို့ အမြစ်မဲ့ကျွန်းများကို ပြန်ကြစို့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုရင်း ယန်ရုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းလျက် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာခဲ့ကြတော့သည်။

နှစ်လခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ခရီးပန်းလာကြသော ယန်ရုနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အမြစ်မဲ့ကျွန်းများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း အတွေ့အကြုံမျိုးစုံကို ဆည်းပူးခဲ့ကြပြီးမှ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယန်ရုသည် ယခင်က အမြစ်မဲ့ကျွန်းများမှတစ်ပါး အခြားဘယ်အရပ်သို့မျှ မရောက်ဖူးချေ။ ယခုတစ်ကြိမ် ခရီးထွက်ခဲ့ခြင်းက သူမ၏ အမြင်များကို ကျယ်ပြန့်စေခဲ့ပြီး သူမအား ပိုမိုရင့်ကျက် တည်ငြိမ်လာစေခဲ့သည်။

“မင်းတို့တွေ ပြန်လာတတ်သေးတယ်ပေါ့လေ” စီဒန်ဟွာသည် ယန်ရုနှင့် ချင်ယွုန်းဖုန်းတို့ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်ကာ မှင်တက်လျက် အတန်ကြာအောင် ရပ်နေမိသည်။

သူတို့ မရှိသည့် အတောအတွင်း စီဒန်ဟွာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိမိ၏သမီးဖြစ်သူကို ခိုးယူဖျောက်ဖျက်ကာ အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဟု သံသယဝင်ကာ လွန်စွာပူပန်သောက ရောက်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဖေဖေ” ယန်ရုက သာယာလှပစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း စီဒန်ဟွာ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်ပေရာ သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် ပျော်ရွှင်မှု အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နေတော့သည်။

“ဟွန်း၊ မင်းကတော့ တကယ်ကို လူလားမြောက်နေပြီပေါ့လေ” စီဒန်ဟွာက စိတ်ကောက်သလိုမျိုး ညည်းတွားရှာသည်။

ထိုအသံများကို ကြားရသောအခါ ကွမ်းဟိုင်နှင့် အခြားလူများသည်လည်း မိမိတို့၏ အခန်းထဲမှ အလုအယက် ပြေးထွက်လာကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

“ဆရာသခင်၊ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာခဲ့ပြီပဲ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ သခင်က အပြီးအပိုင် ထွက်ခွာသွားပြီလို့ ထင်နေတာ” ကွမ်းဟိုင်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ဟာဟာ၊ စိတ်အေးအေးထားစမ်းပါ၊ တကယ်လို့ ငါထွက်သွားမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့ကို အသိပေးမှာပေါ့” ဟု ဆိုသည်။

ယန်ရုက သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှ အဖြစ်အပျက်များကို စီဒန်ဟွာနှင့် အခြားလူများအား ပြောပြလိုက်ရာ အားလုံးက ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် အံ့ဩမှင်တက်သွားကြရသည်။

နဂါးကြီးများ၊ ရေခဲဝိညာဉ်များနှင့် မီးလျှံဝိညာဉ်များအကြောင်းသည် ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များထဲက အရာများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိသိသမျှ သိုင်းပညာရပ် အားလုံးကို ကွမ်းဟိုင်နှင့် ချွေကျားတို့အား တစ်ချက်မျှ မချန်ဘဲ အကုန်အစင် သင်ကြားပြသပေးခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သူသည် ယန်ရုကိုလည်း စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျကျနန သင်ကြားပေးခဲ့ပြီး သူတို့ သုံးစွဲရန်အတွက် ဆေးလုံးအမြောက်အမြားကိုပါ ထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သေးသည်။

“အာဟိုင်၊ နင် ထွက်သွားတော့မလို့လား” ယန်ရုသည် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းရှိရာသို့ လာရောက်ကာ မေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြီးခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းအတွင်းက ထူးဆန်းသောအပြုအမူများကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပေရာ သူသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ “ဟုတ်တယ်၊ ငါ ထွက်သွားဖို့ ပြင်နေတာ။ ငါ လုပ်စရာရှိတဲ့ အလုပ်တွေက အများကြီး ကျန်သေးတယ်လေ” ဟု ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်... တိုက်ကြီးပေါ်က လူတွေကော နင် အသက်ရှင်နေသေးတာကို သိကြလား” ယန်ရုက မေးပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြလျက် “သူတို့ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ငါ အသက်ရှင်နေတာကို သူတို့ သိသွားရင် သူတို့ပါ အန္တရာယ်ကမ္ဘာထဲ ရောက်ကုန်ကြလိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။

“ဒါဆိုရင်... နင် ပြန်လာဦးမှာလား” ယန်ရုက တိုးညင်းသောအသံဖြင့် မျှော်လင့်တကြီး မေးမြန်းရှာသည်။

“ပြန်လာမှာပေါ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ယန်ရုသည် ငိုတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူမကို အခန်းပြင်သို့ ဆွဲခေါ်ခဲ့ပြီး ကျွန်း၏ ကမ်းစပ်ဆီသို့ အတူတူ ပြေးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ဤနေရာတွင် ပင်လယ်ရေလှိုင်းများ၏ တိုက်စားမှုကို ခံရသဖြင့် အပေါက်အပြဲများနှင့် အဖုအထစ်များ အစီအရီ ပေါ်ပေါက်နေသည့် ကျောက်ဆောင်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

“ရှောင်လင်၊ ငါ့ကို နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ပေးစမ်းပါ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်ထဲကနေ တိတ်တဆိတ် တောင်းဆိုလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

“ဒါက... နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားလား” ယန်ရု၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရေခဲ မီးလျှံကျွန်းပေါ်ရှိ ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာတွင် သူအသုံးပြုခဲ့သည့် နေရာပြောင်း အစီအရင်အတိုင်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိတ်က သူ အမဲလိုက် လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံရစဉ်က အဆိုပါ အစီအရင်ပြားသည် အလုပ်မလုပ်တော့သဖြင့် သူက သိမ်းဆည်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

လိုဏ်ဂူထဲတွင် နောက်ထပ်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု ကြုံတွေ့ရစဉ်က ယင်းကို ပြန်လည်မယူဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုအရာကို ယမမင်းအဖွဲ့မှ လူသတ်သမားနှစ်ဦးက ယူဆောင်သွားခြင်း ရှိမရှိကိုမူ အတိအကျ မသိရတော့ချေ။

ယခင်က သူသည် ယန်ရု၏ အသက်ကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက် နတ်သက်ကြွေဆေးလုံးကို လဲလှယ်ခဲ့ရပေရာ ထိုစဉ်က ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဆယ်သန်းခန့် ကုန်ကျခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါတွင်လည်း ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဆယ်သန်း ထပ်မံပေးရသည့် နေရာပြောင်း အစီအရင်ပြားတစ်ခုကို ထပ်မံလဲလှယ်လိုက်ပြန်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများသည် သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ဆယ်သန်းပင် မပြည့်တော့ချေ။

အတိတ်တုန်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး သန်းပေါင်းရာချီ၍ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပေရာ ထိုစဉ်က သူသည် မည်မျှအထိ အစွမ်းထက်ခဲ့ပါသနည်း။ သို့သော်လည်း ယခုအချိန်သည် အတိတ်ကို လွမ်းဆွတ်တမ်းတနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။

“ဟုတ်တယ်၊ နေရာပြောင်း အစီအရင်ကို ဒီမှာ ထားခဲ့မယ်။ တကယ်လို့ နင် နေရာပြောင်းချင်တယ်ဆိုရင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ထည့်လိုက်ရုံပဲ။ တစ်ကြိမ်ကို အများဆုံး လူနှစ်ယောက်ပဲ နေရာပြောင်းလို့ ရလိမ့်မယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့လည်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးဆီကို သွားပြီး လည်ပတ်လို့ ရပြီပေါ့ ဟုတ်လား” ယန်ရုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရွှင်ပျစွာ ပြောဆိုသည်။

“ရတာပေါ့၊ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါလည်း နင့်ကို တွေ့ချင်တဲ့အချိန်တိုင်း ပြန်လာလို့ရသလို နင်လည်း တိုက်ကြီးပေါ်မှာ လှည့်ပတ်သွားလာနိုင်တာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ နင် လုံးဝသတိထားရမှာက ငါ့အကြောင်းကို ဘယ်သူ့ကိုမှ ထုတ်မပြောဖို့ပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလေးအနက် မှာကြားလိုက်၏။

“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် ငါတို့ တိုက်ကြီးပေါ်ကို ရောက်တဲ့အခါ နင့်ကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာရမလဲ” ယန်ရုက မေးမြန်းသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “ငါ့ကို လိုက်ရှာနေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခုအချိန်မှာ ငါက ‘သေပြီးသားလူ’ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ နင့်ကို လာရှာပါ့မယ်။ တကယ်လို့ နင်တို့ တိုက်ကြီးပေါ်ကို သွားဖြစ်ခဲ့ရင် လုယွဲ့အင်ပါယာရဲ့ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို သွားပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေတွေပါလို့ ပြောလိုက်ပါ။ သူတို့က နင်တို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ကြိုဆိုဧည့်ခံကြပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောကြားလိုက်သည်။

“အင်း၊ နားလည်ပါပြီ” ယန်ရုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများကို စိတ်ထဲတွင် အသေအချာ မှတ်သားထားလိုက်လေသည်။

ယန်ရု၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာဘဲ သက်ပြင်းအသာချကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ကဲပါ၊ ငါက သေသွားမှာမှ မဟုတ်တာ၊ ဒီနေရာကနေ ခေတ္တခဏ ထွက်ခွာသွားရုံတင်ပဲမို့လို့ သိပ်ပြီးတော့ စိုးရိမ်မနေပါနဲ့တော့” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုရင်း လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယန်ရုကို ပွေ့ဖက်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် အချစ်ရေးအရှုပ်အထွေးများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူ ဖြစ်ပေရာ ဤခေါင်းခဲစရာ ကိစ္စရပ်များကိုမူ နောင်ကျမှသာ ဖြေရှင်းရန် ထားလိုက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ယန်ရုသည် အနည်းငယ်မျှ ကြည်နူးပီတိဖြစ်သွားရ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူမကို မိမိအလိုအလျောက် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဖက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲက နှလုံးသားသည် တဒိန်းဒိန်းနှင့် အပြင်းအထန် ခုန်လှုပ်လာခဲ့ပြီး ယန်ရု၏ မျက်နှာလေးသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ရဲရဲနီသွားခဲ့ရသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ လွန်စွာ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သတည်း။