အခန်း ၆၈၈

အခန်း (၆၈၈)

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် တစ်နှစ်တာအချိန်ကာလသည် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ထိုတည်းခိုခန်း၏ ထိပ်သီးလူသတ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ချေသည်။

ထိုနေ့တွင် ဝူလီသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီးနောက် သူ့အား အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေမည့် အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ပြောကြားလာခဲ့သည်။

“ငါတို့ ဌာနချုပ်ကနေ သတင်းစကားတစ်ခု လက်ခံရရှိထားတယ်။ မင်းကို သူတို့ဆီ လာပူးပေါင်းစေချင်ကြတယ်တဲ့” ဟု ဝူလီက ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်မှုကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ရ၏။ အကြောင်းမူကား ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရေးသည် သူ၏ ပန်းတိုင်အစစ်အမှန် ဖြစ်ပေရာသည်။

“သိပ်ကောင်းတာပေါ့ဗ။ ကျွန်တော် ဌာနချုပ်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင် ရန်သူတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပိုပြီးတော့ စုံစုံလင်လင် စုံစမ်းနိုင်တော့မှာပေါ့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဘာမဆိုင်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ ဝူလီသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး “မင်းမှာ ဒီနေရာအပေါ် ဘာသံယောဇဉ်မျှ မရှိဘူးလား” ဟု မေးရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝူလီအား ကြည့်ကာ “ကျွန်တော် မှတ်မိနေတာကတော့ ဆိုင်ရှင်ကြီးကိုယ်တိုင်ပဲ လူသတ်သမားဆိုတာ စိတ်ခံစားချက်တွေကို လမ်းခုလတ်မှာ အတားအဆီး အဖြစ်မခံသင့်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား” ဟု ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ဝူလီတစ်ယောက် စကား ဆွံ့အသွားရချေသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်တာပတ်လုံး ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် ဂရုစိုက် စောင့်ရှောက်ခဲ့မှုများကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ခွဲခွာရမည်ကို အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေလိမ့်မည်ဟု သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထို အာဟိုင် ဆိုသော လူငယ်သည် တကယ်ပင် မွေးရာပါ လူသတ်သမား စစ်စစ်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မင်းအလုပ် မင်းဆက်လုပ်ပါ။ ခေတ္တမျှကြာရင် မင်းကို လာခေါ်မယ့်လူ ရောက်လာလိမ့်မယ်” ဟု ဝူလီက ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး “လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံးလုံး ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ထပ်ပြီးတော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။

ဝူလီက ပြုံးလိုက်ပြီး “မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဌာနချုပ်ကို သွားဖို့ဆိုတာ ငါ ရိပ်မိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို သတိပေးပါရစေ၊ ဌာနချုပ်ကို ရောက်သွားရင် အရာရာဟာ ဒီထက်မက အဆပေါင်းများစွာ စည်းကမ်းတင်းကျပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် သတိကြီးကြီးထားပါဦး” ဟု နွေးထွေးစွာ မှာကြားရှာသည်။

“ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လက်ခံခဲ့၏။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဌာနချုပ်မှ စေလွှတ်လိုက်သောသူသည် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ထိုသူသည် အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်ကာ ကုန်သွယ်မှုပြုလုပ်နေသည့် ကုန်သည်တစ်ဦးနှင့် တူလှပြီး ကုန်ပစ္စည်းများ အပြည့်တင်ဆောင်ထားသော လှည်းတစ်စီးနှင့်အတူ တည်းခိုခန်းတွင် လာရောက် တည်းခိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“သခင်ကြီး၊ ဒါ အာဟိုင် ပါပဲ” ဟု ဝူလီက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခေါ်ဆောင်လာရင်း ထိုချမ်းသာကြွယ်ဝသော ကုန်သည်ကြီးအား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ဟုတ်ပေသားပဲ၊ ဌာနချုပ်က မင်းအကြောင်းကို ကြားသိထားပြီး မင်းဟာ အရည်အချင်း အလွန်ရှိတဲ့သူလို့ ယုံကြည်ထားကြတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ဌာနချုပ်ကို ပူးပေါင်းနိုင်ပါပြီ။ မင်းကော သဘောတူရဲ့လား” ဟု မေးမြန်းလာသည်။

“သဘောတူတာပေါ့ဗျာ၊ ကျွန်တော် လိုလိုလားလား ရှိပါတယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ဖြေကြားလိုက်၏။

မိမိရှေ့တွင် ရှိနေသော ချမ်းသာကြွယ်ဝသည့် ကုန်သည်ကြီးသည် မည်သည့်အန္တရာယ်မျှ မရှိသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော်လည်း သူသည် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ အရှိန်အဝါကို ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ကြောင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရိပ်မိနေသည်။

ယင်းကဲ့သို့သော သူမျိုးသည်သာ စစ်မှန်သော လူသတ်သမား ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ ထိုသူက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာပါက မည်သူမျှ ကြိုတင်မျှော်လင့်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကဲ့သို့သော သူမျိုးက ပို၍ ရန်လိုတတ်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ မင်းသည် ရန်သူမဟုတ်သည့်တိုင်အောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ တစ်စုံတစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းလာမည်ကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေရတတ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်ထဲ ဝင်ဖို့ဆိုတာ ထင်သလောက်တော့ မလွယ်ကူလှဘူး။ ငါတို့ မင်းရဲ့ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို စစ်ဆေးရမယ်။ ဘာပြဿနာမျှ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာမှသာ မင်းကို ဝင်ခွင့်ပြုမှာ ဖြစ်တယ်” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်သည် ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ရ၏။ ဌာနချုပ်သို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် ယခုကဲ့သို့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမျိုး လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု သူက ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။ မိမိ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာကို မည်သို့ လုပ်ကြံဖန်တီးရပါမည်နည်း။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လွန်ခဲ့သောအချိန်က ဝူလီအား သူပြောပြခဲ့စဉ်က မိမိ၏ ယခင်က အတိတ်မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးနေပြီး ရန်သူ၏ ရုပ်အသွင်အပြင်ကိုသာ မှတ်မိတော့သည်ဟု ပြောဆိုကာ လှည့်စားထားခဲ့ဖူးသည်။

ယခုအခါတွင်မူ မည်သို့ ပြုလုပ်ရပါမည်နည်း။

“ကျွန်တော် မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေပါတယ်။ ရန်သူ ဘယ်လိုပုံစံ ရှိလဲဆိုတာပဲ မှတ်မိတော့တယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အဆင်ပြေပါတယ်။ ငါတို့ ယမမင်း အဖွဲ့အစည်းဟာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်မှာ အလွန်ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ သတင်းကွန်ရက် ရှိတာကြောင့် နာမည်ကျော်ကြားတာပဲ။ မင်း ပင်လယ်ပြင်ထဲကို ဘယ်အချိန်တုန်းက ရောက်သွားခဲ့လဲဆိုတာပဲ ပြောပြပါ၊ ငါတို့ စုံစမ်းရရင် သိနိုင်ပါတယ်” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပြုံး၍ ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားရပြီး “ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ခံကို စုံစမ်းလို့ ရနိုင်တယ် ဟုတ်လား” ဟု လှမ်းမေးမိသည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါက အရမ်းပဲ လွယ်ကူပါတယ်” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပြုံးလျက် ထပ်လောင်းအတည်ပြုသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ခန့်က ပင်လယ်ပြင်ထဲကို ရောက်သွားခဲ့တာပါ။ ထိုစဉ်က ကျွန်တော် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး လာရောက် ကယ်ဆယ်ခြင်း ခံခဲ့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ကုန်းတွင်းပိုင်းကို ပြန်မလာခင်အထိ ပင်လယ်ပြင်မှာပဲ ကျင့်ကြံ နေထိုင်ခဲ့တာပါ” ဟု ဆိုလိုက်၏။

“လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်တုန်းက ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ မိသားစုအလိုက် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုတွေကို ငါ စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်။ မင်း စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့သာ စောင့်ဆိုင်းနေပါ” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက အမိန့်ပေးသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ချေ။ အကြောင်းမှာ ယမမင်း အဖွဲ့အစည်းသည် အမှန်တရားကို စုံစမ်းသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိပေရာ သူသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပေါက်သလို လုပ်ကြံဖန်တီး၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရမ်းသန်း၍ အချိန်ကာလတစ်ခုကိုသာ ပေးခဲ့ရပြီး အကယ်၍ မိမိ၏ မုသာဝါဒကို ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပါက ထပ်မံ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မိမိ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာကာ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုမူ အပြင်သို့ ဖြန့်ကြက်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အမှန်တကယ်ပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားစေခဲ့သည်။ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အချက်အလက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယင်းအထဲတွင် လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်၌ မျိုးတုံးအောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော မိသားစုများနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များ ပါဝင်နေသည်။

သူတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဌာနချုပ်သို့ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန်အတွက် များစွာ အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပုံ ရပေသည်။

ထိုအထောက်အထားများမှတစ်ဆင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် မိသားစုတစ်ခုလုံး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

မျိုးတုံးအောင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော ထိုမိသားစုသည် ကျန့်ဂီအင်ပါယာ အတွင်းရှိ မိသားစုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး ရန်သူမှာ ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ရှိသည့် အားကောင်းသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက်တွင်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး၌ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက မည်သည့်မေးခွန်းကိုပင် မေးမြန်းပါစေ၊ သူ ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

နှစ်ရက်ကြာလွန်ပြီးနောက်တွင် ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မိမိ၏ အခန်းသို့ ခေါ်ယူလိုက်ပြီးနောက် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု မှတ်တမ်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောလာဟလတွေအရတော့ အဲဒီမိသားစုထဲက လူအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ ဆိုကြတယ်” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားခဲ့၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မဖော်ပြဘဲ “အကယ်၍ ကျွန်တော်သာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ‘မသေခဲ့’ ဘူးဆိုရင် ယခုအချိန်မှာ အသက်ရှင်နေနိုင်လိမ့်မယ် မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်” ဟု ဆိုသည်။

“မင်းပြောချင်တာက မင်းဟာ ဒီမိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ပေါ့ ဟုတ်လား” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မေးမြန်းလာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြကာ “ကျွန်တော်လည်း သေချာမသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအထဲက နာမည်တွေက ကျွန်တော့်အတွက် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလိုပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်၏။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါက အတော်လေးကို အတည်ပြုလို့ ရနေပါပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်က မင်းတို့မိသားစုလို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုမျိုးက တစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တာ။ ဒီလူကတော့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မင်းတို့မိသားစုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ တရားခံပဲ” ဟု ဆိုကာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ လူပုံတူပန်းချီကားတစ်ချပ် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုပုံတူပန်းချီကားသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ပုံနှင့် ကွဲပြားခြားနားနေပေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ပန်းချီကားထဲက လူသည် ထိုမိသားစု သတ်ဖြတ်မှု၏ တရားခံအစစ်အမှန် မဟုတ်ချေ။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် သူ့အား စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီလူ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး ဓားမြှောင်တစ်စင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လည်ပင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

“ဒီမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူဟာ ဒီမိသားစု သတ်ဖြတ်မှုရဲ့ တရားခံအစစ်အမှန်ဆိုတာ ထင်ရှားလှတယ်၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကလည်း ဒီလိုမိသားစုမျိုးတုံး သတ်ဖြတ်မှုက ဒါတစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တာ။ အကယ်၍ မင်းက ဒီလူကို မမှတ်မိဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေက အတုအယောင် ဖြစ်နေလို့ပဲ” ဟု ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပြင်းထန်စွာ မေးမြန်းလာ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးအား လက်မထောင်ပြချင်စိတ်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်မြဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး ခပ်ပြုံးပြုံးပင် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

“ဒါဟာ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတဲ့ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အမှန်တကယ် မဟုတ်ပါဘူး။ မျိုးတုံးအောင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရတဲ့ အဲဒီဂိုဏ်းက ကျွန်တော်နဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိ၊ မရှိ ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ အကယ်၍ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင်လည်း အခုပဲ လက်စသတ်လိုက်ပါတော့” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီး၏ မျက်လုံးများသည် ဟိုဟိုဒီဒီ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အချိန်အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခုခံကာကွယ်မှုများတွင် မည်သည့်ဟာကွက်မျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ထိုအခါမှသာ သူသည် မိမိ၏ ဓားမြှောင်ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

“အို၊ ငါ ခုနက ပုံမှားထုတ်မိသွားတာပဲ။ ဒီလူတွေကို ကြည့်ပါဦး၊ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ” ဟု ဆိုကာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက အခြားသော ပုံတူပန်းချီကား အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပြပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှု၏ တရားခံအစစ်အမှန်ကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့ချေသည်။

အကြောင်းမှာ သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

“ဒီလူပါပဲ။ သူသာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရင်တောင် ကျွန်တော် မှတ်မိနေဦးမှာပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပုံတူပန်းချီကားများအနက် တစ်ချပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မုန်းတီးရက်စက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် မသိမသာမျှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ညွှန်ပြခဲ့သော ပုံတူပန်းချီကားသည် ထိုမိသားစုအား အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် တရားခံအစစ်အမှန်၏ ပုံရိပ် အမှန်တကယ် ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသတည်း။