အခန်း ၆၉၀

အခန်း (၆၉၀)

“သွားကြစို့၊ ဒီက လုပ်ငန်းစဉ်တွေကို ငါ ရှင်းပြပေးမယ်။”

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ခေါ်ဆောင်လျက် အဓိကခန်းမအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေသည်။

“ဒီကောင်တာကတော့ ငါတို့ ထမ်းဆောင်ရမယ့် တာဝန်တွေကို အပ်နှံရတဲ့နေရာပေါ့။ အလုပ်တစ်ခု ပြီးမြောက်သွားတဲ့အခါ ဒီကောင်တာမှာပဲ ဆုလာဘ်တွေကို လာရောက်ထုတ်ယူရတယ်၊ တစ်စုံတစ်ရာ သိရှိလိုတာရှိရင်လည်း ဒီကောင်တာမှာပဲ မေးမြန်းစုံစမ်းနိုင်တာပေါ့။”

“ဟိုဘက်က ဆိုင်းဘုတ်ကတော့ တာဝန်စာရင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ အဆင့်အတန်းအလိုက် လူသတ်သမားတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ သတ်မှတ်ချက်အဆင့်အတန်းအတိုင်း တာဝန်တွေကို ရွေးချယ်ကြရတယ်၊ အဆင့်ကျော်ပြီး ယူလို့တော့မရဘူး။ ဥပမာအားဖြင့် မင်းက ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတစ်ယောက်ဆိုရင် ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတွေအတွက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ တာဝန်တွေကိုပဲ လက်ခံဆောင်ရွက်ခွင့်ရှိတာပေါ့။”

“စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းမွန်မယ်ဆိုရင်တော့ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမှာ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ရာထူးတိုးမြှင့်တယ်ဆိုတာ တာဝန် ဘယ်လောက်အထိ ပြီးမြောက်အောင်မြင်လဲဆိုတဲ့ အချက်တစ်ခုတည်းအပေါ်မှာတင် မူတည်နေတာမဟုတ်ဘဲ အဲဒီလူရဲ့ အရည်အချင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာနဲ့ အခြားသော ရှုထောင့်ပေါင်းစုံအပေါ်မှာလည်း မူတည်နေသေးတယ်။ အခြေအနေ အရပ်ရပ် ပြည့်စုံကုံလုံသွားတဲ့အခါ အထက်လူကြီးတွေက ရာထူးတိုးမြှင့်ကြောင်း အမိန့်စာကို အလိုအလျောက် ထုတ်ပြန်ပေးလိမ့်မယ်။”

“ဒါတွေအပြင် အဲဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို အသုံးပြုပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေကို လဲလှယ်နိုင်သလို တာဝန်တွေကိုလည်း ထုတ်ပြန်နိုင်သေးတယ်။ အကျဉ်းချုပ်ပြောရရင်တော့ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် ရှိနေသရွေ့တော့ ဒီနေရာမှာ အရာရာအားလုံးကို ရရှိနိုင်တာပေါ့။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်မိချေသည်။ ယင်းက အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ သူ့တွင် မေးခွန်းတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

“ငါတို့က ရေမြေခြား အရပ်ဒေသနဲ့ အလွန်တရာ ဝေးကွာလွန်းလှတယ်။ ပျံသန်းပြီး သွားမယ်ဆိုရင်တောင် အနည်းဆုံး လဝက်လောက် အချိန်ယူရမှာ ဖြစ်တယ်၊ အဲဒါက အချိန်တွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေဘူးလား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုသို့ဆိုလာခဲ့သည်။ “ဒါတွေက ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။ ဟိုဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ အဲဒီမှာ နေရာပြောင်းအစီအရင်တစ်ခု ရှိတယ်။ငါတို့ ယမမင်းအဖွဲ့အစည်းဟာ နိုင်ငံတိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်နေရာပြောင်းအစီအရင်တွေကို အခြေချ တည်ဆောက်ထားပြီးသား ဖြစ်တယ်။ တာဝန်တစ်ခုကို လက်ခံရရှိပြီးတာနဲ့ အဲဒီနေရာကို တိုက်ရိုက် နေရာပြောင်းသွားရုံပဲပေါ့၊ စိတ်ကြိုက်သာ အသုံးပြုပေတော့။”

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်တော့ သဘာဝကျလှပေသည်။

“ပြီးတော့ ငါတို့ ဌာနချုပ်ကို ရောက်ရှိလာတဲ့ တာဝန်တွေဆိုတာ အသင်းခွဲတွေဘက်က မဆောင်ရွက်နိုင်တော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ ဌာနချုပ်ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးပို့လာတာ ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ထိုသို့သော တာဝန်တွေဟာ အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှတယ်၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆတော့ မတွေးတောစေချင်ဘူး။”

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း “ နားလည်ပါပြီ။ ကျွန်တော်အနေနဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို လဲလှယ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ လိုအပ်တာ မဟုတ်လား။” ဟု ဆို၏။

“မှန်တာပေါ့၊ မင်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှိနေသရွေ့ သိလိုသမျှ သတင်းအချက်အလက်မှန်သမျှကို ဝယ်ယူနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေမှာလည်း ကြည့်ရှုခွင့် အကန့်အသတ် ရှိသေးတာပေါ့။မင်းက ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ကြေးညိုအဆင့် သတင်းအချက်အလက်တွေကိုပဲ ရယူပိုင်ခွင့်ရှိမှာ ဖြစ်တယ်။” ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပြုံးလျက် ဆိုချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ယမမင်းဌာနချုပ်မှာ ရှိတဲ့ လူသတ်သမားတွေကို အဆင့် ဘယ်နှစ်ဆင့် ခွဲခြားထားတာလဲ။” ဟု ထပ်ဆင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အဆင့် ငါးဆင့် ခွဲခြားထားတာ ဖြစ်တယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ကြေးညို၊ ငွေ၊ ရွှေ၊ ပလတ်စတီနမ်နဲ့ အလင်းမဲ့ရွှေ အဆင့်တို့ပဲ ဖြစ်တယ်။” ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ရှင်းပြလေသည်။

“ဒါဆိုရင် အလင်းမဲ့ရွှေအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတာနဲ့ သတင်းအချက်အလက် အားလုံးကို ရယူနိုင်ပြီပေါ့ ဟုတ်လား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်၏။

“အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရပေမယ့် အလင်းမဲ့ရွှေအဆင့်ကို ရောက်ရှိဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။” ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် ဆိုသည်။

“ နားလည်ပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လျက် ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

“မလို ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းကို ဒီနေရာကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာ ငါပဲ မဟုတ်လား။ အကယ်၍ မင်းသာ ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမယ်ဆိုရင်ငါလည်း မျက်နှာပွင့်ရတာပေါ့။” ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဆိုလာသည်။

“မင်းက ဒီနေရာကို အသစ်ရောက်ရှိလာတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် တာဝန်တွေကို ဇွတ်အတင်း ထမ်းဆောင်ဖို့ မလောပါနဲ့ဦး၊ နောက်ထပ် နှစ်ရက် သုံးရက်လောက် အနားယူလိုက်ပါဦး။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း “ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ချင်လို့ပါ။” ဟု ငြင်းပယ်လိုက်ချေသည်။

ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြည့်ရှုလျက် မတတ်သာသည့်အဆုံး ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ “မင်း သဘောအတိုင်းပါပဲ၊ ကံကောင်းပါစေ။” ဟု ဆိုလေသည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ချမ်းသာသော ကုန်သည်ကြီးသည် ယမမင်းဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ အခန်းငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကာ လှည့်ပြန်လျက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲတစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ချေသည်။

စားပွဲ၏ တစ်ဖက်တွင်မူ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက် မျက်နှာကျက်မှနေ၍ ကြိုးမြောက်မြားစွာမှာ ပုတီးစေ့လိုက်ကာတစ်ခုကဲ့သို့ သိပ်သည်းကျပ်ညပ်စွာ တွဲလောင်းကျနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုကြိုးတစ်ချောင်းစီတွင် စက်ကိရိယာတစ်ခုကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရသော သွားဖုံးတစ်ခုစီ ချိတ်ဆက်ထားချေသည်။

“သတင်းအချက်အလက် အချို့ကို ဝယ်ယူလိုလို့လားရှင့်။” မိန်းကလေးငယ်က ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း ရှေ့မှ မိန်းကလေးငယ်အား လန့်ဖျန့်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ဝတ်ရုံရှည်၏ ဦးထုပ်ကိုမူ ချွတ်ပယ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

“ငါ ဒီလူရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို စုံစမ်းချင်လို့ပါ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို ကမ်းပေးလိုက်ချေသည်။

သူသည် အခြားသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားပြီး ဖြစ်ပေရာ ဇာတ်လမ်းကို အဆုံးတိုင်အောင် ကပြရမည် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ ကိန်းအောင်းနေသော အမုန်းတရားများကို သက်သေပြနိုင်ရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပထမဆုံးသော ခြေလှမ်းမှာ ဤလူ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း မိန်းကလေးငယ်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း “နင်က အခုအချိန်မှာ ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒီလူကတော့ ဘိုးဘေးနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ နင့်အနေနဲ့ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးရ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ရရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။” ဟု ဆိုလာခဲ့သည်။

“ငါနားလည်ပါတယ်၊ ငါ့အနေနဲ့ ပိုပြီး သိရှိထားချင်ရုံ သက်သက်ပါ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြောလိုက်သည်။

မိန်းကလေးငယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆိုရင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆယ်တုံး ကျသင့်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ပေးချေပေးပါ။” ဟု ဆို၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိချေသည်။ ကြေးညိုအဆင့်ရှိ သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုတင် ဤမျှအထိ ဈေးနှုန်းကြီးမားနေလျှင် ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်များတွင်မူ ထိုထက်မက ဈေးကြီးပေလိမ့်မည်ဟု စိတ်တွင်းမှ ကျံဆမိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူလျက် စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်ချေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို ဘေးနားရှိ ခြင်းတောင်းငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရာ ခြင်းတောင်းငယ်မှာ အထက်သို့ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမြင့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ခြင်းတောင်းငယ်မှာ အောက်သို့ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မှတ်တမ်းတွဲတစ်ခု ပါရှိလာခဲ့ချေသည်။

မိန်းကလေးငယ်က ထိုမှတ်တမ်းတွဲနှင့် ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ဘေးနားတွင် ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေရင်း “နင့်အနေနဲ့ ဒီနေရာမှာပဲ ကြည့်ရှုခွင့်ရှိတာဖြစ်ပြီး အပြင်ကို ယူဆောင်သွားခွင့်တော့ မရှိဘူးနော်။” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ မှတ်တမ်းတွဲကို ဖွင့်လှစ်ကြည့်ရှုလိုက်ချေသည်။

အထက်တွင် ရေးမှတ်ထားသော မှတ်တမ်းမှာ အလွန်တရာ ရိုးရှင်းလှပေသည်။ ထိုမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ကြောင်း၊ မည်သည့်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်းနှင့် မည်သို့သော အကြောင်းရင်းများကြောင့် လမ်းမှားသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရကြောင်းတို့ကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ဖော်ပြထားသည်။

သို့ရာတွင် အထက်ပါ မှတ်တမ်း၌ ဖော်ပြထားသော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်ခန့်က အထိသာ ပါရှိချေသည်။

“မြင်းဖြတ်အင်ပါယာရဲ့ တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ချေမှုန်းခြင်း ခံခဲ့ရပြီး စုစုပေါင်း လူဦးရေ ၆၇၂ ယောက် သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ တစ်ဦးတည်းသောသူသာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် သတင်းအစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။” မှတ်တမ်းတွဲတွင် ထိုသို့ ရေးသားထားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို ကြုတ်လိုက်မိရင်း ယမမင်းအဖွဲ့အစည်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်မြန်ဆန်လှပေသည်ဟု စိတ်တွင်းမှ ကျံဆမိသည်။

သူ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးကြောင်း သိရှိသွားပြီးနောက်တွင် အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်ဟူသော မှတ်တမ်းဟောင်းကို ပြင်ဆင်လျက် တစ်ဦးတည်းသာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်ဟူ၍ ပြောင်းလဲရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီလူ နောက်ထပ် ဘာတွေလုပ်ဆောင်ဦးမလဲဆိုတာကို သိရှိနိုင်ဖို့အတွက် ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းမျိုးအထိ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်တာလဲ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ ရွှေတံဆိပ်အဆင့် လိုအပ်တာပေါ့၊ မလောပါနဲ့ဦး။” မိန်းကလေးငယ်က ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပုံတူပန်းချီကားချပ်ကို သိမ်းဆည်းလျက် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ချေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ ယခုအချိန်တွင် သူ သိရှိလိုသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဤနေရာ၌ ရှာဖွေနိုင်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေရာ နောက်နောင်တွင် မည်သို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည်ဆိုသည်မှာ သူ၏ အခန်းကဏ္ဍသာ ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော်လည်း အဆင့်အတန်း သတ်မှတ်ချက် ပြဿနာမှာ သူ့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ခေါင်းခဲစရာ ဖြစ်နေချေသည်။

“ဒီလိုမှန်းသာ ကြိုတင်သိရှိခဲ့ရင် အဲဒီတုန်းက ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အခုဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အဆင့်မြင့် လူသတ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ။”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်အဆုံး တွေးတောမိသည်။

သို့သော်ငြားလည်း မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ဖြစ်ပေရာ အခြားသော ရှုထောင့်များမှနေ၍သာ အားထုတ် ကြိုးပမ်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် အသိပေးနှိုးဆော်ချက် ဆိုင်းဘုတ်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် အခြားသော လူသတ်သမားအချို့ စုဝေးနေကြပြီး ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားများအတွက် သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို ရွေးချယ်နေကြသည်ကို တွေ့ရသည်။

အသိပေးနှိုးဆော်ချက် ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် ကပ်နှိပ်ထားသော တာဝန်ပေါင်း ဆယ်ခုထက်မက ရှိနေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ တာဝန်စာရွက် အားလုံးကို ဆွဲခွာယူလိုက်လေသည်။

ထိုလုပ်ရပ်ကြောင့် တာဝန်များကို ရွေးချယ်နေကြသော လူသတ်သမားများမှာ ဆွံ့အမှင်တက်သွားကြရပြီး ဤကဲ့သို့ တာဝန်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လက်ခံဆောင်ရွက်သော လူမျိုးကို သူတို့တစ်သက်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ဤနေရာသို့ ပေးပို့လာသော တာဝန်တိုင်းသည် အလွန်တရာ အန္တရာယ်ကြီးမားလှကြောင်း သူတို့ သိရှိထားကြပေရာ မိမိတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံချက်ရှိစေရန်အတွက် အန္တရာယ်အနည်းဆုံးသော တာဝန်ကိုသာ ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤလူသည် အဘယ်ကြောင့် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ခြင်း မရှိရပါသနည်း။

“... ကော်လူးထံမှ အံ့အားသင့်မှု အမှတ် +၆၆ ရရှိပါသည်။”

“. ရှန်ထောက်ထံမှ အံ့အားသင့်မှု အမှတ် +၆၆ ရရှိပါသည်။”

...

ခေတ္တမျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး အမှတ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ရရှိသွားခဲ့သဖြင့် လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားရချေသည်။

“အသိအလိမ္မာ ကင်းမဲ့လှတဲ့ လူတစ်စုပါလား။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက မတတ်သာသည့်အဆုံး စိတ်တွင်းမှ ရေရွတ်မိတော့သည်။