အခန်း ၆၉၁

အခန်း (၆၉၁) စနစ်တန်းစီ ကြီးကြပ်သူ

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အကြံကို သိရှိသွားကြပါက ယင်းကဲ့သို့သော ထူးဆန်းဖောက်ပြန်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်လှသည့် လူစားမျိုးအား ဝိုင်းဝန်းရိုက်နှက်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုသို့သော အတွေးအခေါ်မျိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် ဒေါသထွက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှချေသည်။

“အစ်ကိုကြီး...မင်းက တာဝန်တွေအကုန်လုံးကို ယူသွားတော့ ငါတို့က ဘာလုပ်ရတော့မှာလဲ”

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနားသို့ တိုးကပ်လာပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်အောက်တွင် ကွယ်ဝှက်နေသော သူ၏မျက်နှာကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။

ထိုနေရာတွင် သူ၏ပုံစံအတိုင်း ဝတ်ဆင်ထားသော လူသတ်သမားများစွာ ရှိနေကြပေရာ ယင်းက ထူးဆန်းမနေခဲ့ပေ။

“မင်းတို့တွေ တုံ့ဆိုင်းနေကြတာ မြင်လို့ ငါကပဲ ကူညီပြီး ရှင်းပေးလိုက်တာ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း နောက်တစ်သုတ် လာမယ့်အထိ စောင့်နေကြပေါ့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား အနည်းငယ်သည် ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်သွားကြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ကာ ရှင်းလင်းချက်

တောင်းခံကြတော့သည်။

“ဒီစကားက ဘာသဘောလဲ။ ငါတို့ကို လှောင်ပြောင်နေတာလား”

၎င်းတို့က မကျေမနပ်ဖြင့် ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။

ထိုသူတို့ အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ တခြားကိစ္စမရှိရင် ငါ တာဝန်သွားထမ်းဆောင်တော့မယ်”

“မင်း သေချင်နေတာပဲ”

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတစ်ဦးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မဆိုတော့ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ယိမ်းနွဲ့ကာ ထိုလူအုပ်စုကြားမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီးနောက် အေးစက်သော စကားတစ်ခွန်းကို ချန်ထားခဲ့ချေသည်။

“နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး လက်ပါရဲရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာမှာပဲ အသက်ပျောက်သွားမယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွား၏။

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား အနည်းငယ်သည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား သင်ခန်းစာ ပေးလိုကြသော်လည်း ထိုလူက ၎င်းတို့၏ တိုက်ကွက်ကို မည်သို့ ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကိုပင် မြင်တွေ့ခွင့် မရလိုက်ကြချေ။

ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်းတို့ထက် များစွာ သန်မာကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

“သူက တကယ်ပဲ လူသစ်လား”

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတစ်ဦးက ခါးသီးစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဖြစ်နိုင်တယ်။ နောက်ဆို ငါတို့အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

အခြားသော လူသတ်သမားတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏စကားများ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တာဝန်ကတ်ပြား တစ်ဒါဇင်ကျော်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကြည့်ရှုရင်း နေရာပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် ယမမင်း ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့၏။

ထိုသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရခဲလှပေရာ မည်သူကများ ရောက်ရောက်ချင်း တာဝန်များကို ယခုကဲ့သို့ အများအပြား ယူငင်လိမ့်မည်နည်း။

ထိုစဉ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှ ဆီးကြိုကာ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

“နင်လုပ်ဆောင်နေတာတွေက စည်းမျဉ်းကို ဖောက်ဖျက်နေတာပဲ။ လူတိုင်းသာ နင့်လို လုပ်ကြရင် ယမမင်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာ ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်”

ထိုအမျိုးသမီးသည် ရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူတစ်ပါးမျက်စိတွင် အမျိုးသမီး သူရဲကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်၏။

“ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်သူလဲ”

“ငါက အာယောင်။ ဒီခန်းမရဲ့ စနစ်တန်းစီ ကြီးကြပ်သူပဲ”

ထိုအမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်၏။

စနစ်တန်းစီ ကြီးကြပ်သူ ဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဘဏ်များတွင် ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ကာ လူစုလူဝေးကို လမ်းညွှန်ပေးနေသည့် ဝန်ထမ်းများနှင့် ဆင်တူပေသည်။ ၎င်းတို့တွင် အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော ရာထူးအမည် ရှိနေရသနည်း။

“မင်္ဂလာပါ... ငါ့နာမည်က အာဟိုင်ပါ”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

အာယောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အပြုအမူကြောင့် လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။ ထို့မတိုင်မီက ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကျိုးအကြောင်းမရှိ မောက်မာရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူခဲ့ပြီးမှ ယခုအခါ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ယဉ်ကျေးပျူငှာ သွားရသနည်း။

သူသည် မိမိ၏ ‘စနစ်တန်းစီ ကြီးကြပ်သူ’ ဟူသော ရာထူးအမည်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

သူမသည် စိတ်အလိုအလျောက်ပင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်၏။

သို့သော် သူမ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရသေးမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက သူ၏ဝတ်ရုံခေါင်းစွပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကွယ်ဝှက်ထားသော မျက်နှာကို လူတိုင်းအား ပြသကာ ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

ထိုပျက်စီးနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာပြင်နှင့် အပြုံးတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ ကလေးသူငယ်များပင် ထိတ်လန့်ကာ ငိုသံတိတ်သွားရလောက်သည့် အသွင်မျိုး ဖြစ်ချေသည်။

အာယောင်သည် လူသတ်သမားတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဘူးသည့် ရုံးဝန်ထမ်းတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေရာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး တင်းကျပ်စွာ အညှစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အား...”

အာယောင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏လက်ကိုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဖမ်းဆုပ်မှုအတွင်းမှ မည်သို့မျှ ရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“ဟဲဟဲ... အာယောင်နဲ့ အာဟိုင်ဆိုတော့ တကယ့်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ အတွဲပဲ မဟုတ်ဘူးလား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ သူမ၏လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး နေရာပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံးတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကြောင့် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်သွားကြ၏။

လူသတ်သမားများသည် သွေးထွက်သံယို ကိစ္စများနှင့် မစိမ်းကြဘဲ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ အလုပ်များကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်ရလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော မျက်နှာမျိုးကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြချေ။

ထိုစုတ်ပြတ်ပျက်စီးနေသော မျက်နှာသည် အာဟိုင်ဟူသော လူသား၏ နှလုံးသားထဲမှ အာဃာတ တရားများကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ ရှိချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်အနားသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းကာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကို ချထားခဲ့ကာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။

ယမမင်း ခန်းမဆောင်ကြီးသည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးမှ ပြန်လည် ဆူညံလာခဲ့၏။

“ဒီအာဟိုင်က ရူးနေတာလား”

“သူ့ပုံစံက တခြားလူတွေနဲ့ တူပေမယ့် တကယ်တော့ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်လိမ့်မယ်

”

လူများက ချက်ချင်းပင် အချင်းချင်း ဝေဖန်ပြောဆိုလာကြသော်လည်း အာယောင်မှာမူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ မပြယ်သေးဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ရပ်မြဲရပ်နေခဲ့ချေသည်။

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား၏ တာဝန်တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် မတူညီသော နိုင်ငံများတွင် ပြန့်နှံ့နေပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်မှာ ထန်ဂူဒေသနှင့် အဝေးဆုံးတွင် တည်ရှိသော ရန်ချီနိုင်ငံ ဖြစ်သည်။

ရန်ချီနိုင်ငံဟူသော အမည်သည် ထန်ဂူဒေသနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ပြီး ထန်ဂူဒေသသည် နေဝင်ချိန်တွင် နေမင်းကြီး နားခိုရာနေရာဟု ဆိုကြသော်လည်း ရန်ချီနိုင်ငံမှာမူ နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်ရာနေရာ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရန်ချီနိုင်ငံသို့ ယခင်က တစ်ခေါက် ရောက်ရှိဖူးသော်လည်း ခေတ္တမျှသာ နေထိုင်ပြီး ချက်ချင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့ဖူး၏။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် လူသတ်ရန်အတွက် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ချီနိုင်ငံသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော နာမည်ဂုဏ်သတင်း ရှိလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ယင်းက ကျွန်းနိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး အခြားနိုင်ငံများသည် ရန်ချီနိုင်ငံထက် များစွာ ကြီးမားကြသော်လည်း ရန်ချီနိုင်ငံသည် နယ်မြေကျဉ်းမြောင်းသလောက် လောဘရမ္မတ် ကြီးမားလှချေသည်။

၎င်းတို့သည် အင်အားကို ကိုးကွယ်ကြပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အခြားနိုင်ငံများကို သိမ်းပိုက်ရန် အမြဲမပြတ် အိပ်မက်မက်နေကြပေရာ ယင်းက ရယ်စရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အမှန်စင်စစ် ထိုသို့သော နိုင်ငံနှင့် ယဉ်ကျေးမှုမျိုးတွင် ကြီးပြင်းလာရသူများသည် ခရီးသွားလာသည့်အခါ လူများစွာကို ရန်စမိတတ်ကြပေရာ ယင်းက ငရဲပြည်မှ ယမမင်းကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများအတွက် အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း လက်ခံခဲ့သော ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား တာဝန်တစ်ဒါဇင်ကျော်အနက် သုံးခုမှာ ရန်ချီနိုင်ငံမှ ဖြစ်ပြီး အခြားတာဝန်များမှာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အခြားနိုင်ငံများမှ ဖြစ်ပေသည်။

ယင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ထိုနိုင်ငံသည် မည်မျှအထိ မုန်းတီးခြင်း ခံနေရသည်ကို ထင်ရှားစွာ သိနိုင်ပေသည်။

နေရာပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာ အရပ်မျက်နှာမှာ တောင်တန်းများကြားရှိ ကျောင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်၏။

ရန်ချီနိုင်ငံတွင် ထူးဆန်းသော မှော်အတတ် ယဉ်ကျေးမှုများ ထွန်းကားလှပေရာ ယခုကဲ့သို့သော ကျောင်းတော်များကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

နေရာပြောင်းအစီအရင် အားလုံးသည် အချင်းချင်း ချိတ်ဆက်ကာ အသုံးပြုနိုင်ကြသော်လည်း ဦးစွာပထမ ဆက်သွယ်မှု ပြုလုပ်ရပေမည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မူလက မိမိ၏ နေရာပြောင်းအစီအရင်ပြားကို ယမမင်းအဖွဲ့အစည်း၏ နေရာပြောင်းအစီအရင်များနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့ဖူးသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယမမင်း၏ နေရာပြောင်းအစီအရင်များသည် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ပြန့်နှံ့တည်ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် တစ်ကြိမ်မျှ ချိတ်ဆက်မိသွားပါက ယမမင်းအဖွဲ့အစည်းသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နေရာပြောင်းအစီအရင် တည်ရှိရာ နေရာများသို့ ပြောင်းရွှေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်ပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက အကျိုးအပြစ်ကို စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရချေသည်။

ကျောင်းတော်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းထွက်လိုက်သည့်အခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာက အလွန် သေးငယ်လွန်းလှသဖြင့် တံခါးဝမှ ဖြတ်သန်းရန် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ရသည်။

ကျောင်းတော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပူဇော်သက္ကာပစ္စည်းများနှင့် အခြားအရာအချို့ကို ချထားသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။

အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ကျောင်းတော်ကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ဆောင်နေပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ထူးဆန်းအံ့ဩခြင်း မရှိဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။

“ဆရာ... ငါက ဒီနေရာကို တာဝန်ယူထားရသူပါ။ လိုအပ်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် မှန်သမျှကို ငါထံမှာ မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်”

ထိုအဘိုးအိုက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်လေသည်။