အခန်း ၆၉၅

အခန်း (၆၉၅)

ပုံမှန်အားဖြင့် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရသော ပလက်တီနမ်တံဆိပ်ဆင့် လူသတ်သမားများသည် အဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များထက် ပိုမိုသန်မာကြသည်သာမက ယင်းတို့ ထုတ်ပြန်သော တာဝန်များသည်လည်း ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် တာဝန် သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော တာဝန်များသာ ဖြစ်ချေသည်။

ထိုသို့သော အခြေအနေသည် ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မျှသာ ရှိသေးသော တုန်ကော်အတွက်မူ လွန်စွာ ဆိုးဝါးလှသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ထို့ကြောင့်ပင် သိက္ခာကျမည်ကို ဂရုမထားတော့ဘဲ ရွှေတံဆိပ်အဆင့် တာဝန်များကိုသာ ရွေးချယ် လက်ခံတော့သည်။

​မကြာမီပင် တုန်ကော်သည် မိမိ စိတ်တိုင်းကျဖြစ်မည့် တာဝန်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ယင်းတာဝန်မှာ အနည်းဆုံး ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ရမည်ဟု ကန့်သတ်ချက်ရှိပြီး သွားရောက်ရမည့် ခရီးဆုံးပန်းတိုင်မှာမူ ယန်ရုအင်ပါယာပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် ထိုတာဝန်ကို အမြန်ပင် အကဲဖြတ်ကာ အချက်အလက်များကို မှတ်သားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တုန်ကော်သည် နေရာပြောင်းအစီအရင်ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ ထိုတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်မည်ကို သူ ဂရုမစိုက်သော်လည်း အဖြုန်းအတီး သုံးဖြုန်းနိုင်ရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ရရှိရေးအတွက် တစ်လအတွင်း အပြီးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သူ့ကို လိုက်လံ အမဲလိုက်မည့် မုဆိုးတစ်ဦးက သားကောင်အဖြစ် ပစ်မှတ်ထားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ လုံးဝ သတိမပြုမိခဲ့ချေ။

မကြာမီပင် ယမမင်းဌာနချုပ်မှ လူတစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှုများကို တာဝန်ခံကြီး ဖြစ်သော စုန်းမအိုကြီးထံ သွားရောက် သတင်းပို့လေသည်။

စုန်းမအိုကြီးသည် လက်အောက်ငယ်သား၏ တင်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာသည် ပိုမို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာချေသည်။

"ဒီ အာဟိုင်က ဒီကို ရောက်တာ ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာ၊ အခုလို ပြဿနာအကြီးကြီး ရှာနေပြီ။ တကယ်ကို ခေါင်းခဲစရာပဲ" ဟု စုန်းမအိုကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ဘယ်စည်းကမ်းကိုမှ မချိုးဖောက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် တာဝန်တွေကို ပြီးမြောက်အောင် မြင်နိုင်စွမ်းကလည်း ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားလွန်းပါတယ်။ သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမား ဆယ်ဂဏန်းကျော်ရဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်နေတာပါ" ဟု လက်အောက်ငယ်သားက ပြန်လည် တင်ပြသည်။

စုန်းမအိုကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တာဝန်အားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း လုပ်နေရင် မင်းတို့ရဲ့ တခြား ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားတွေ အသုံးမဝင် ဖြစ်ကုန်လိမ့်မယ်။ ဒီလိုလုပ်၊ သူ့ကို ငွေအဆင့် လူသတ်သမားအဖြစ် ရာထူးတိုးပေးလိုက်။ အဲဒီလိုဆိုရင် တာဝန်တွေ ပိုခက်ခဲလာတဲ့အခါ သူ နည်းနည်းတော့ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိသွားလိမ့်မယ်" ဟု ညွှန်ကြားလေသည်။

"နားလည်ပါပြီ၊ အခုချက်ချင်း သွားရောက် စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဆိုကာ လက်အောက်ငယ်သားက ခေါင်းညိတ်၍ သတင်းစကားကို အမြန် ဖြန့်ဝေလိုက်တော့သည်။

ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားများသည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြပြီး ငွေအဆင့် လူသတ်သမားများကိုမူ သနားစရာ သတ္တဝါများကဲ့သို့ ကြည့်ကြလေသည်။

ငွေအဆင့် လူသတ်သမားများမှာ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသော်လည်း မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ်တော့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမူကား ငွေအဆင့် တာဝန်များသည် ကြေးညိုအဆင့် တာဝန်များထက် များစွာ ခက်ခဲလှပေရာ အာဟိုင် အားလုံးကို လက်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ဟု တွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဘေးကင်းစေရန်အတွက် ငွေအဆင့် လူသတ်သမား အားလုံးသည် ယခင်ကထက် ပိုမို ခြိမ်းခြောက်ခံရသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် တာဝန်များကို စတင် ရွေးချယ်လာကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိတစ်ဦးတည်းကြောင့် ယမမင်းအဖွဲ့မှ လူသတ်သမား အမြောက်အမြားကို ယခုကဲ့သို့ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

ယမမင်းအဖွဲ့မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူသည် ယန်ရုအင်ပါယာသို့ တိုက်ရိုက် မသွားဘဲ အခြားသော တာဝန်ရှိရာ နေရာများသို့ အရင် သွားရောက်ခဲ့သည်။

တုန်ကော်နှင့် ရှီးလျူတို့သည် သေလူများ ဖြစ်ရန် ကံကြမ္မာ သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် အလောတကြီး လုပ်ဆောင်ရန် မလိုပေ။

"ဒီ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် မြင်ဖူးချင်မိသား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်တော့လည်း တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းနေတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချကာ မတတ်သာဘဲ ပြုံးမိတော့သည်။

ယမမင်းအဖွဲ့၏ လုပ်ကြံမှုများသည် ဆက်လက် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် လူဦးရေ မရေတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေကြပေရာ ယမမင်းအဖွဲ့အတွက် အလုပ်အကိုင် ရှားပါးခြင်း မရှိချေ။

နိုင်ငံတိုင်းတွင် နေရာပြောင်းအစီအရင်များ ရှိကြပြီး အချို့နိုင်ငံများ၌ နေရာပြောင်းအစီအရင် အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ တာဝန်ကို အလွန် ချောမွေ့စွာ ပြီးမြောက်စေခဲ့သည်။

သူသည် လျင်မြန်မှုနှင့် ထိရောက်မှုကိုသာ လိုလားသဖြင့် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မည်သည့်အခါမျှ အချိန်ဆွဲ မနေဘဲ နောက်ထပ် တာဝန်ရှိရာနေရာသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်သွားလေ့ရှိသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ တာဝန်များသည် လျှို့ဝှက် လုပ်ကြံခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် သတ်ဖြတ်ခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

ယင်းက ဂိမ်းတစ်ခုအတွင်းရှိ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ရှိသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦးသည် အစပြုသူများရှိရာ ရွာငယ်လေးသို့ ရောက်ရှိကာ လမ်းတွင်ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော အခြေအနေများနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင်ပင် လွန်စွာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားဖြင့်သာ ဖြေရှင်းပစ်ချေသည်။

သို့သော် စွမ်းအား ကြီးမားလေလေ ပိုမို သတိပြုမိခံရလေဖြစ်ပြီး မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားနိုင်သည့် စွန့်စားရမှုလည်း ပိုမို များပြားလာသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း လိုချင်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရရှိရန်အတွက် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် တတ်နိုင်သမျှ သတိထား၍ လှုပ်ရှားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ထိုသို့သော အပြုအမူသည် အခြားသူများအတွက်မူ အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုး သက်ရောက်နေပေသည်။

အကယ်၍ ယမမင်းအဖွဲ့မှ ထိုလူများသာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားကို ကြားရလျှင် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားကြပေလိမ့်မည်။

သတိထားပြီး လှုပ်ရှားတယ် ဟုတ်လား။ သတိထားတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဘယ်လိုရေးရမှန်းရော သိရဲ့လား ဟု ယင်းတို့က ပြန်လည် ပြောဆိုကြမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ဆယ်ရက်ကြာပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ နောက်ဆုံး တာဝန်ကို လုယွဲ့အင်ပါယာသို့ သတ်မှတ်လိုက်သည်။ မြေနက်မြေပေါ်ရှိ ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကို ပြန်လည် တွေ့မြင်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ဝေးကွာသော နေရာမှ တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်ရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း တည်ရှိရာ နေရာကို စုံစမ်းသိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်သလို မြူနှင်းဂိုဏ်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း ယင်းတို့ တည်ရှိရာ နေရာကို ထုတ်ဖော်ရန် ဝန်လေးခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် မြူနှင်းဂိုဏ်းဆီသို့ အမှန်တကယ် မည်မျှသော လူများ သွားရဲကြပါသနည်း။ ထိုနေရာသည် သိုင်းပညာရှင်တို့၏ သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ ဖြစ်သကဲ့သို့ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းကြီးများအနက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေရာ မည်သူက နှောင့်ယှက်ရဲပါအံ့နည်း။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းကို မြှင့်တင်ပြီးနောက် မြူနှင်းဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ကာ မိမိ အမြဲ တမ်းတနေရသော မုန့်ချီလော့နှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ရန် စီစဉ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်ပင် ဤတာဝန်၏ ပစ်မှတ်သည် နန်ဝူးမြို့၌ တည်ရှိနေချေသည်။

နန်ဝူးမြို့သည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်သည့်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်း လွန်စွာ ရင်းနှီးသော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာ၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လင်းထျန်း၊ လင်ဇီအာနှင့် အခြားသူများကို အကြောင်းအရာများ ရှင်းလင်း ပြောကြားခဲ့ဖူးသည်။

နန်ဝူးမြို့သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ပုံမှန် ဝတ်စုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ အသွင်အပြင်မှာ လွန်စွာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ပစ်မှတ်မှာ လောင်းကစားရုံပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး လောင်းကစားသမားတစ်ဦးသည် အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးကာ လောင်းကစားရုံ၌ မဆပ်နိုင်သော အကြွေးအမြောက်အမြား တင်ရှိခဲ့သဖြင့် မိသားစု ပျက်စီးကာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မည်သည့်နေရာမှ ရရှိမှန်းမသိသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ ဤတာဝန်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လမ်းမအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူ၏ ဝတ်ဆင်ပုံမှာ အနည်းငယ် လူအများ အာရုံစိုက်စရာ ဖြစ်နေသော်လည်း ကျင့်ကြံသူများ ရှိရာ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင်မူ ထူးဆန်းသည် မဟုတ်သဖြင့် လူအများက ရိုးအီနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွန်းသည် သူမ၏ အဘိုးဖြစ်သူကို ကူညီကာ ပေါင်အန်းဆေးခန်းမကို အမြဲတစေ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်း သေဆုံးသွားပြီဟူသော သတင်းကို ကြားရတိုင်း သူမသည် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ခံစားရလေ့ရှိသည်။

ထိုလူရှုပ်လေးသည် စကားအပြောအဆို ညက်ညောပြီး လျှာအရိုးမရှိသော်လည်း ပေါင်အန်းဆေးခန်းမအတွက် အကူအညီများစွာ ပေးခဲ့ဖူးချေသည်။

အမှန်စင်စစ် ဝမ်ယွန်းသည် ထိုလူအပေါ် မသိစိတ်ဖြင့်ပင် သံယောဇဉ် တွယ်ငြိမိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်မျှ ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ယွန်းသည် ထိုပုံရိပ်ကို မကြာခဏ သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူမသည် အဘိုးဖြစ်သူအတွက် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ သွားရောက် ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ငေးငေးငေါ့ငေါ့ဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေစဉ် သူမ အမြဲ တမ်းတနေရသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် သူမ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ပုံရိပ်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ထပ်တူကျလာချေသည်။

ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူမ၏ ရင်ထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး ဝမ်ယွန်း၏ စိတ်အာရုံသည် ရုတ်တရက် ပိုမို ထက်မြက်လာခဲ့သည်။

သူမသည် အရှေ့သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ထို ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ဆင်ထားသော လူကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အမျိုးသမီးကို မြင်သောအခါ ရင်ထဲ၌ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

"နင်... နင် လူရှုပ်လေး မဟုတ်လား၊ ဟုတ်တယ်မလား" ဟု ဝမ်ယွန်းက အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မိမိ၏ ခေါင်းဆောင်းကို ချွတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာကြီး ပေါ်ထွက်လာချေသည်။

ဝမ်ယွန်းသည် ထိတ်လန့်သွားကာ နောက်သို့ နှစ်လှမ်းမျှ ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။ သူမသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။

မျက်နှာပေါ်တွင် ဤမျှ ဆိုးဝါးသော ဒဏ်ရာကို ချန်ထားရက်အောင် ထိုလူသည် မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်ပါအံ့နည်း။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မတတ်သာဘဲ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ အမှန်ပင် ဤအသွင်အပြင်သို့ ပြောင်းလဲပြီးနောက် လူတိုင်းက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်ကပင် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို မှတ်မိသွားပါက ပြဿနာအမြောက်အမြား ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်နှစ်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ယွန်းက သူ့ကို သတိရနေဆဲ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လွန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်မ လူမှားသွားလို့ပါ" ဝမ်ယွန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။