အခန်း ၅၁

အခန်း။ ၅၁

"ဟူး..."

ချွင်းချက်ဆိုတာ မရှိခဲ့ပေ။

သူသည် စိတ်ကိုတင်းကာ အစေခံအများအပြားကို အလုပ်ထုတ်ခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်တည်းကိုသာ မထုတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

စီးယုကို အလုပ်မထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ ဂျင်ဆိုဟွန်းက တစ်ခါမျှ မပြဖူးသည့် ပြတ်သားသော သဘောထားဖြင့် စီးယုကို ကာကွယ်ပေးခဲ့၍ ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကြောင့် စီးယုကို ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ဘေးမှ မခွာခိုင်းနိုင်သည့် ဂျင်ဆူမောက်မှာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ကောင်းကောင်းပင် အိပ်မပျော်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။

"ယုံဟူ"

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်ကြီး"

"စီးယုကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ သူမ ငြင်းမရလောက်တဲ့ ငွေပမာဏတစ်ခုလောက် ပေးလိုက်ရင်ရော သူမ ထွက်မသွားဘူးလား"

"အလွန်များပြားတဲ့ ငွေပမာဏကို ပေးလိုက်ရင်တော့ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့တော့ မလိုဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"

"စီးယုက လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်ဖြစ်လာပြီး ဆိုဟွန်းကို အန္တရာယ်ပြုမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ"

"အဲဒါက..."

မူယုံဟူသည် လုပ်ကြံသူအများအပြားကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းကို ပြန်တွေးလိုက်သည်။

သူတို့အားလုံးက အဆင့်တစ်ခုထက်ပိုတဲ့ လုပ်ကြံသူတွေပါ။ လူမိုက်တွေ မဟုတ်ကြဘူး။

အပေါင်းအပါ မရှိဘူးဟူသော အခြေအနေအောက်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ သိုင်းပညာအဆင့်မှာ မူယုံဟူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်ထက် ပိုမိုမြင့်မားနေသည်။

"စီးယုသာ လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်ဖြစ်နေရင်တောင် သခင်လေးဂျင်ကိုတော့ လက်ဖျားနဲ့တောင် ထိခွင့်ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"မင်း ပြောတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ သခင်လေးဂျင်သာ ထွက်ပြေးဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပုန်းကွယ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တောင် သခင်လေးရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကို ထိနိုင်မှာ မဟုတ်လို့ပါ။ ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ်တော့ သခင်လေးဂျင်ကို ယုံကြည်ပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ"

"ဟူး... အဲဒီလို ပြောမှပဲ စိတ်အနည်းငယ် လျော့ကျသွားတော့တယ်။ အခုတော့ စီးယုနဲ့ ဆိုဟွန်းကို ယုံကြည်ရမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စီးယုရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုတော့ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ပေးပါ။ တစ်စုံတစ်ခု သံသယဖြစ်စရာ ရှိလာတာနဲ့..."

"အဲဒီအခါကျရင်တော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင်ပဲ... စီးယုကို ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"

"မင်းကိုပဲ အားကိုးတယ်နော်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဂျင်ဆူမောက်နှင့် မူယုံဟူတို့ စီးယုအကြောင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စကားများ ပြောဆိုနေကြချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အဆောင်တွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေသည်။

"သခင်လေး ဒီအစေခံ စီးယုတစ်ယောက် သခင်လေးကို ထာဝရ ကူညီပေးသွားမှာပါ"

"ကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးပဲ စီးယု"

ဒီအဖူးအညွှန့်ချေမှုန်းပစ်ခြင်းကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ သခင်မလေးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အစေခံအဖြစ် အပြောင်းအရွှေ့ ခံယူရမယ်။

ငါ့ရဲ့ သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ ဘဝအတွက် စီးယုကို လိုတယ်။ ဒီကောင်မလေးထက် ငါ့အကြောင်း ပိုသိတဲ့သူ မရှိဘူး။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် စိတ်ကူးများကို ဖုံးကွယ်ထားရင်း အချင်းချင်း ပြုံးပြနေကြသည်။

စီးယုအနေဖြင့် အိမ်တော်ထိန်း ဖြစ်လာပါက ကြီးမားသော အာဏာနှင့် စည်းစိမ်ကို ရနိုင်မည့် ဂျင်မိသားစုတွင် ဆက်နေနိုင်ရန် ဂျင်ဆိုဟွန်းဘေးတွင် ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး ဂျင်ဆိုဟွန်းအနေဖြင့်လည်း ပျင်းရိပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော နေ့စဉ်ဘဝအတွက် စီးယုကို ဘေးတွင် ထားထားရမည်ပင်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက မသိသလို ဖြေလိုက်သော်လည်း အဖူးအညွှန့်ချေမှုန်းပစ်ခြင်းကို မည်သူက ဦးဆောင်နေသည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။

မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့...

မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် တာအိုသိုင်းလောက၏ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများကို လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်များဟုခေါ်သည့် ငယ်ရွယ်သော လုပ်ကြံသူများက လုပ်ကြံနေကြသည်။

သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ရသူတွေလက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရမည်ဟု မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူတစ်ယောက် မည်မျှ ထူးချွန်သည်ဖြစ်စေ ကျောနောက်က ပျံသန်းလာသော ဓားကို သို့မဟုတ် ဖလားအောက်တွင် တိတ်တဆိတ် ဝှက်ထားသော အဆိပ်ကို သူတို့ မမြင်နိုင်ကြပေ။

စီးယုကတော့...

ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာဖြင့် အသီးကို အခွံခွာနေသည့် စီးယုကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ သခင်လေး"

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး"

"ကျွန်မကို လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်လို့ ထင်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

"အဲဒီလိုများ ဖြစ်မလားလို့ တွေးကြည့်မိတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အခု ပြန်တွေးကြည့်တော့လည်း မဟုတ်လောက်ပါဘူး"

"သခင်လေး ကျွန်မကို ဘာမှတ်နေတာလဲ ကျွန်မ သခင်လေးကို ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ် မပြုပါဘူး"

"ငါ သိပါတယ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက သူမခေါင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် စီးယုမှာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး... ကျွန်မကို ယုံကြည်ပေးလို့"

"မင်းလို လောဘကြီးတဲ့ ကလေးကို တစ်သက်လုံး မတွေ့ဖူးသေးဘူး။ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ဆန္ဒတွေကို ဝှက်ထားတဲ့ကောင်မလေးက လုပ်ကြံသူ ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

"ဟုတ်တယ်လေ အဲဒါက... ခဏလေး သခင်လေး ဘာကို ပြောတာလဲ"

"ပုံမှန်နဲ့မတူဘဲ အလုပ်ရှုပ်နေတာ ကြာပြီ ဒါကြောင့် လောလောဆယ်တော့ တတ်နိုင်သလောက် အပျင်းကြီးပြီး နေရမယ်"

"ကျွန်မက လောဘကြီးတယ်လို့ ဘာလို့ ပြောတာလဲ ကျွန်မလောက် သန့်စင်တဲ့ အစေခံ ဘယ်မှာ ရှိသေးလဲ"

"စီးယု"

"ရှင်"

စီးယုက နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်ချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အိပ်တော့မယ် ပြတင်းပေါက် ပိတ်လိုက်ပါ"

"ဟွန်း"

စီးယုက ခြေလှမ်းတိုတိုဖြင့် လမ်းလျှောက်ကာ ပြတင်းပေါက်ကို ပိတ်လိုက်ချိန်တွင် ဂျင်ဆိုဟွန်းက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် အိမ်တွင် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ် အပျင်းကြီးနေမည်ဟူသော ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ရိုးရှင်းသော အိပ်မက်မှာ မဖြစ်မြောက်ခဲ့ပေ။

တပ်…တပ်…တပ်…

ခြေသံလား…

မှိတ်ထားသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် စိုးရိမ်သောစိတ်ဖြင့် တံခါးကို ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီပင် ပိတ်ထားသော တံခါးမှာ ပွင့်သွားပြီး မူယုံဟူ ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး"

"ဦးလေးမူ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဧည့်သည် ရောက်လာပါတယ်"

"ကျွန်တော့်ဆီကိုလား"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အံ့ဩသော မေးခွန်းကြောင့် မူယုံဟူမှာ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နောက်ကျလို့ မဖြစ်ဘူး။ အခုချက်ချင်း သွားရမယ်"

မူယုံဟူနောက်သို့ လိုက်ပါသွားသော ဂျင်ဆိုဟွန်းသည် ဂျင်မိသားစု၏ ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ သူ့ကို လာတွေ့သည့် ဧည့်သည်မှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဦးလေးနမ်ဂန်း"

"ရောက်လာပြီလား"

"ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ"

ဆိုဖာတွင် ထိုင်လျက် ထိုကဲ့သို့ ပြောနေသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ အမူအရာကို ကြည့်နေသော ဂျင်ဆူမောက်နှင့် မူယုံဟူတို့မှာ အံ့ဩရလွန်း၍ မနည်း ထိန်းထားရသည်။

ဂျင်မိသားစုကို ကိုယ်တိုင် လာရောက်လည်ပတ်သူမှာ မိသားစုငါးခု၏ ကျောရိုးဖြစ်သော နမ်ဂန်းမိသားစု၏ ခေါင်းဆောင် နမ်ဂန်းမူယော့ပင်။

သို့သော် ဂျင်ဆိုဟွန်းက သူ့ကို ရပ်ကွက်ထဲမှ သိနေကျ ဦးလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေသော်လည်း နမ်ဂန်းမူယော့ကမူ အပြစ်တင်ခြင်း မရှိပေ။

"ဆိုဟွန်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်က နမ်ဂန်းမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်လေ။ မင်းရဲ့ အမူအရာကို ပြင်ဦး"

ဂျင်ဆူမောက်က ဂျင်ဆိုဟွန်းကို အလျင်အမြန် ဆူပူလိုက်ချိန်တွင် နမ်ဂန်းမူယော့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

"ရပါတယ် သခင်ကြီးဂျင်"

"ဒါပေမဲ့..."

"ကြိုတင် အကြောင်းမကြားဘဲ လာတဲ့သူက ယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း ပြောနေလို့ ဖြစ်ပါ့မလား ပြီးတော့ အဲဒီထက်ပိုပြီး ဆိုဟွန်းနဲ့ သီးသန့် ပြောစရာ ရှိသေးလို့ ခဏလောက် ခွင့်ပြုပေးနိုင်မလား"

"ဟုတ်ကဲ့။ ဒါဆိုရင် စိတ်ကြိုက် ပြောကြပါ"

ဂျင်ဆူမောက်နှင့် မူယုံဟူတို့ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာများဖြင့် ဧည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက် နမ်ဂန်းမူယော့သည် သူ၏ ချီစွမ်းအားကို အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

၎င်းမှာ နမ်ဂန်းမိသားစု၌ သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဘယ်နှစ်ခါပဲ ကြည့်ကြည့် အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် အသံမထွက်လာတာလေ"

"ကျွန်တော် သင်ပေးရမလား"

"ရပါတယ်။ ဘာမှ အသုံးဝင်မယ့်ပုံလည်း မပေါ်ပါဘူး... ဒါနဲ့ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ"

နမ်ဂန်းမူယော့က ရင်ဘတ်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

"အိမ်တော်ကနေ ခရီးလွန်နေတုန်း ရောက်လာတဲ့ စာတစ်စောင်ပါ"

"အာ... ကျွန်တော် ပို့လိုက်တာပါ"

နမ်ဂန်းမူယော့ ကမ်းပေးလိုက်သည့်စာမှာ ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဂူဆောင်းအိမ်တော်၌ ကိစ္စပြီးသည်နှင့် ဂျင်မိသားစုအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း နမ်ဂန်းမူယော့ထံ ပို့လိုက်သည့် စာဖြစ်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ"

"ဘာကိုလဲ"

"မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က လူငယ်လုပ်ကြံသူတွေ ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့ ပုန်းကွယ်နေတာကို မင်း သတိထားမိခဲ့တယ်။ မင်း ဘယ်လို သိလိုက်တာလဲ"

"ဂူဆောင်းအိမ်တော်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကံဆိုးတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှိလို့ပါ"

ဂျင်ဆိုဟွန်းက ဂူဆောင်းအိမ်တော်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ယွန်ဟွာဆိုတဲ့ ကလေးမလေးက မင်းရှေ့မှာပဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေသွားတယ်လို့ ပြောတာလား"

"သူက အိမ်တော်အကြီးအကဲရဲ့သားကို ကိုယ်အင်္ဂါချို့ယွင်းအောင် လုပ်လိုက်ရတာကပဲ သူ့ဘဝရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အသက်ရှင်ရခြင်း အကြောင်းအရင်းလို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်တော် အစကတော့ နားမလည်ခဲ့ဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒီပုံစံနဲ့ နည်းလမ်းက အဖူးအညွှန့်ချေမှုန်းပစ်ခြင်းနဲ့ အရမ်းဆင်တူနေတယ်။ အဲဒါကြောင့် စာပို့လိုက်တာပါ။ မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့က စိုက်ပျိုးထားတဲ့လူတွေက ဂိုဏ်းဂဏတွေနဲ့ သိုင်းမိသားစုတွေနဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့ ပုန်းကွယ်နေကြပုံပဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ သတိပေးချက်မှာ အမှန်ပင်။

မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး ပြန်လာသည့် နမ်ဂန်းမူယော့မှာ ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့မှ ရောက်ရှိလာသည့် မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများ သေဆုံးရသည့် သတင်းကြောင့် အမျက်ထွက်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

တာအိုသိုင်းလောက၏ နှစ်တစ်ရာစီမံကိန်းမှာ မင်ဂိုဏ်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ စီစဉ်ထားသော ဆယ်နှစ်ကြာ ဆိုးသွမ်းသည့် အကြံအစည်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီးဂျင်ရဲ့ ပြောစကားအရ ဂျင်မိသားစုကလည်း အလုပ်လုပ်သက် ဆယ်နှစ်မပြည့်သေးတဲ့ လူငယ်အစေခံအားလုံးကို လွှတ်ပေးလိုက်တယ်လို့ သိရတယ်။ တစ်ယောက်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့တယ်... စီးယုဆိုတဲ့ အစေခံမလေး"

"ဟုတ်ပါတယ် မှန်ပါတယ်"

"မင်းက စီးယုဆိုတဲ့ အစေခံမလေးကို အိမ်တော်မှာ ချန်ထားခဲ့တယ်... ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ မင်းပြောသလိုဆိုရင် စီးယုဆိုတဲ့ လူငယ်အစေခံလေးကိုလည်း သံသယဝင်သင့်တာပဲ မဟုတ်လား"

"စီးယုကတော့..."

စီးယု၏ မျက်နှာကို ပြန်တွေးမိသဖြင့် ဂျင်ဆိုဟွန်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငွေကို အရူးအမူးစွဲလမ်းတာမှာ ကမ္ဘာ့ဒုတိယဆိုရင်တောင် ဝမ်းနည်းမယ့် လောဘအစုအဝေးလေးပါ"

"ဒါဆို"

"ကျွန်တော်တွေ့ခဲ့တဲ့ ယွန်ဟွာဆိုတဲ့ ကလေးမလေးမှာ လောဘဆိုတာ လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့သက်သက်အတွက်ပဲ သူ့ဘဝက ရှိနေသလိုမျိုးပဲ"

"လောဘ... ဟားဟား။ အဲဒီလိုလား"

နမ်ဂန်းမူယော့မှာ ဂျင်ဆိုဟွန်း ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ သိပုံပင်။ လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်များဟုခေါ်သူများသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ပြင်းထန်သော သွတ်သွင်းမှုများဖြင့် ဗဟိုလွင်ပြင်အနှံ့ စိုက်ပျိုးခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူတို့ဘဝက အဖူးအညွှန့်ချေမှုန်းပစ်ခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်သဖြင့် အခြားဆန္ဒမှန်သမျှ မရှိကြမှန်း ထင်ရှားသည်။

ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများက လုပ်ကြံသူ၏ ဓားသွားကို ထုံထိုင်းသွားစေမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဖော်ပြပြီး ထိုဆန္ဒများအတွက် အသက်ရှင်နေသည့် စီးယုမှာ လုပ်ကြံသူ ကလေးငယ်တို့နှင့် လုံးဝ မကိုက်ညီသော ကလေးမလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ ဒါကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်တာလား။

နမ်ဂန်းမူယော့သည် ကြည့်လေလေ ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုသော ဤလူငယ်ကို အံ့ဩလေလေ ဖြစ်လာသည်။

သူ၏ဘွဲ့နာမည်ဖြစ်သည့် အပျင်းထူလွန်းတဲ့သခင်လေးဟု ဆိုသည့်အတိုင်း အပျင်းကြီးသူ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သိုင်းပညာ အရည်အချင်းနှင့် အခြေအနေကို ဖတ်နိုင်သည့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုမှာ သိုင်းလောကရှိ အကြီးအကဲ အကျော်အမော်များထက်ပင် သာလွန်နေသည်။

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ငါ အတွေးတွေ မမှားခဲ့ဘူး"

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် နမ်ဂန်းမူယော့က ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည်။

"နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"

"ငြင်းပါတယ်"

"ငါလည်း ငြင်းတယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ပြန်တွေ့ရမှာပါပဲ"

နမ်ဂန်းမူယော့သည် မကြာမီ ပြန်တွေ့ကြတော့မည့်အလား နှုတ်ဆက်စကားပင် မဆိုဘဲ ဧည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဒါတော့ ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာပဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ခေါင်း စတင်ကိုက်လာသည်။

နမ်ဂန်းမူယော့နှင့် ပတ်သက်မိတိုင်း သူ့အတွက် ဒုက္ခများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာတတ်သည်။ ယခုတစ်ခါ နမ်ဂန်းမူယော့၏ တုံ့ပြန်ပုံကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

"သေရော တစ်ခုခုတော့ ထူးဆန်းနေတယ်။ အဖေနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး တိုက်ပွဲငယ်ဆီ သွားမှ ဖြစ်မယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ တိုက်ပွဲငယ်မှာ တစ်နှစ်လောက်... မဟုတ်ဘူး အနည်းဆုံး နှစ်နှစ်လောက် ပုန်းနေမှ ဖြစ်မယ်"

ဂျင်ဆိုဟွန်း တုန်ယင်လျက် ဧည့်ခန်းမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် တစ်ဖက်သတ် စကားဖြတ်သွားခဲ့သည့် နမ်ဂန်းမူယော့က ဂျင်မိသားစု၏ ပင်မတံခါးကြီးဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့အတွက် လုပ်စရာအလုပ်များ တောင်ပုံရာပုံ ရှိနေသဖြင့် အချိန်ဖြုန်းနေ၍ မရပေ။

သို့သော်လည်း ဂျင်မိသားစုဆီသို့ သူ အခက်အခဲခံပြီး လာခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ အထောက်အထားတစ်ခု ပေးအပ်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကိစ္စပြီးစီး၍ မိသားစုထံ ပြန်တော့မည့်အချိန်တွင် နမ်ဂန်းမူယော့သည် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးနမ်ဂန်း"

သူ့ရှေ့တွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသောကြောင့်ပင်။

"အကြီးအကဲဂွန်ဆွန်း"

"နောက်မကျလို့ တော်ပါသေးတယ်။ ဘာကိစ္စနဲ့ ဒီထိ ကြွလာတာလဲ"

"မဟာမိတ်အဖွဲ့က ခင်ဗျားကို ပေးလိုက်တဲ့ လက်ဆောင်မျိုးကိုပဲ ပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ"

"အာ..."

မကြာသေးခင်က မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ရောက်ရှိလာသည့် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ပြန်တွေးမိလိုက်သော ဂွန်ဆွန်းဆူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ဒါဆို... သခင်ကြီးဂျင်ရဲ့ သားကလည်း အဲဒီနေရာကို ဝင်တော့မှာလား"

"အဲဒီလိုပဲ ပြောလို့ရပါတယ်"

အကြံပြုသူက နမ်ဂန်းမိသားစု ဖြစ်ရမယ်။ နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ယူလာတာဆိုတော့။

ဂွန်ဆွန်းဆူမှာ အလွန်တရာ အံ့ဩမိသည်။

မိုးကြိုးဟိန်းဟောက်ကန်ချက်ဘွဲ့ရထားသော သူကိုယ်တိုင်ပင် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တမန်တော်ပေးသော ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကိုသာ ရရှိခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် ဂျင်မိသားစု၏ အပျင်းထူလွန်းတဲ့သခင်လေးအတွက်တော့ နမ်ဂန်းမိသားစုခေါင်းဆောင် ကိုယ်တိုင် လာရောက်ကာ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းပင်။

"သခင်ကြီး ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပေးပါ။ ဂျင်ဆိုဟွန်းဆိုတာ တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"ဘယ်သူဖြစ်ရမလဲ ရှန်ရှီးပြည်နယ်ရဲ့ အပျင်းဆုံးလူ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဒါပေမဲ့..."

"အကြီးအကဲဂွန်ဆွန်း"

နမ်ဂန်းမူယော့က ဂွန်ဆွန်းဆူ၏ ပခုံးကို အမူအရာမဲ့စွာ လက်တင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား သိထားတာတွေကို အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ သိထားပေးပါ"

၎င်းမှာ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ နမ်ဂန်းမူယော့၏ စေတနာကို နားလည်သွားသော ဂွန်ဆွန်းဆူက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

အတိုချုံး စကားပြောဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် နမ်ဂန်းမူယော့ စီးလာသော လှည်းမှာ အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

အားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေသည့် ဂွန်ဆွန်းဆူက ကြီးမားသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် ဂျင်မိသားစု၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အိမ်တော်ကို စိုက်ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

သူ့အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်းမှာ အံ့ဩသွားသည်။

သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်များအားလုံးကို သေတ္တာတစ်လုံးထဲ ထည့်ထားပြီး ဘေးတွင် စီးယုက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ထိုင်နေသည်။

"ပြန်လာပြီလား သခင်လေး"

"စီးယု ဒါတွေက ဘာတွေလဲ"

"ဆိုဟွန်း"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ ခေါင်းမှာ လျင်မြန်စွာ လှည့်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ဂျင်ဆူမောက်၊ ယူဆောဟွန်းနှင့် ဂျင်ဂါဟျွန်းတို့ ဘေးချင်းကပ်ရပ် ရပ်နေကြသည်။

"ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ မေးခွန်းကို ဂျင်ဆူမောက်က ဖြေလိုက်သည်။

"ထွက်သွားတော့"

"ထ…..ထွက်သွားရမယ်"

စကားဖြင့် မဖြေဘဲ ဂျင်ဆူမောက်က ရင်ဘတ်ထဲမှ အပြာရောင်ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခါးပတ်တန်ဆာတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

ထိုတန်ဆာမှာ ခါးပတ်တွင် ဝတ်ဆင်နိုင်ရန် ပြုလုပ်ထားပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ပါက နဂါးသုံးကောင် ရစ်ပတ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ နဂါးများ၏ အောက်တွင်လည်း အပြာရောင်နဂါးဟူသော စာသားကို ထွင်းထုထားသည်။

"ဒါက ဘာလဲ"

"အပြာရောင်နဂါး တာအိုကျောင်းတော်ရဲ့ ဝင်ခွင့်လက်မှတ်ပဲ"

"အပြာရောင်နဂါး တာအိုကျောင်းတော်ဆိုတာ ဘာလဲ"

စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဂျင်ဆိုဟွန်း၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ ဂျင်ဆူမောက်က နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း အဲဒီရောက်ရင် သိလာပါလိမ့်မယ်"