အခန်း ၄၂၁

အခန်း ၄၂၁

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်။

တောင်ပိုင်းဒေသမှ လာသည့် စွမ်းအားကြီးမားသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကျန်းကျိုးမြို့၊ ဇီဝေတောင်အထက်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်း ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြာထွက်စေသည်။

"ချန်ကျီရှင်း အပြင်ထွက်ခဲ့"

"မောက်မာလှချည်လား"

"ငါတို့ ကျန်းကျိုး ချန်မိသားစုရဲ့ နယ်မြေကို ဘယ်သူက တပ်မက်ပြီး ဝင်ရောက်လာရဲတာလဲ"

"ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်းအဆင့်ရှိ မိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကို နာမည်တပ်ပြီး ခေါ်ရဲတဲ့ မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ဒီလိုလုပ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဇီဝေတောင်ပေါ်တွင် ချန်မိသားစုမှ အကြီးအကဲအချို့က ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

တတိယမြောက် တောင်ထိပ်။

ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်သွားမိသည်။

"အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့သူကို ပုရွက်ဆိတ်လို့ ခေါ်လိုက်တာ မိသားစုအကြီးအကဲတွေကော မောက်မာလွန်းနေပြီလား"

ဤအတွေးသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခဏတာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူသည် ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်လာသည့် ဧည့်သည်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ပေါ်လာသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ဒါဆိုရင် မင်းက ချန်ကျီရှင်းပေါ့"

ထိုသူသည် ချန်ကျီရှင်းကို အပေါ်မှအောက်သို့ အေးစက်စွာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် မဲ့ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရှီရှောင်ကျူးရဲ့ စကားအရ မင်းတို့ ချန်မိသားစုက ငါ့မျိုးနွယ်စုဝင် ယုပိုင်ရုံကို ဖမ်းဆီးထားတယ်ဆိုပဲ။ ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ဒါကို ငါ့ရဲ့ ယုမျိုးနွယ်စုကို ရှင်းပြဖို့ အစီအစဉ် မရှိဘူးလား"

ထိုသူ စကားဆုံးသည်နှင့် မြောက်ဘက်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်း သုံးခု ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ မျက်လုံးများ သွေးရောင်သမ်းနေပြီး ဇီဝေတောင်၏ တောင်ကို စောင့်ရှောက်သည့် စွမ်းအင်အစီအရင်ကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေရင်း "ချန်မိသားစု အောက်တန်းစားတွေ ယုပိုင်ရုံကို ငါ့ဆီ ပြန်ပေးစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အစီအရင်အတွင်းတွင်ရှိသော အကြီးအကဲ မဟူရာသည် လည်ပင်းကို ရှုံ့လိုက်မိပြီး ဘယ်သူမှ မမြင်မိစေရန် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

မြောက်ပိုင်းဒေသ ယုမျိုးနွယ်စုက လူလာတောင်းနေတာပါပဲ ဒါပေမဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စုကလား ယုမျိုးနွယ်စုကလားဆိုတာတော့ ဝေခွဲရခက်နေတယ်။

"ချန်မိသားစု အောက်တန်းစားတွေ ယုပိုင်ရုံကို ငါ့ဆီ ပြန်ပေးစမ်း"

နောက်ဖေးခြံတွင် ဇလုံကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ကာ ဆော့ကစားနေသည့် ကလေးလေးသည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။

"တတိယဦးလေးလား"

ရောက်လာကြသူများမှာ ရှီမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ကြသည်။

ပြီးတော့ ဇီဝေတောင်၏ အစီအရင်ကို တိုက်ရိုက် တိုးဝင်နေသူမှာ ယုပိုင်ရုံ၏ ခင်ပွန်းပင်။

"ယုပိုင်ရုံ မင်း ဘယ်မှာလဲ"

"ယုပိုင်ရုံ မကြောက်ပါနဲ့ မင်းကို ကယ်ဖို့ ငါ ရောက်လာပြီ"

"ယုပိုင်ရုံ....."

ရှီမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ ငိုကြွေးသံများကြားတွင် အကြီးအကဲ မဟူရာသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်သွားကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

အိပ်ရာပေါ်တွင် ချည်နှောင်ထားပြီး အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေသည့် လှပသော အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မဒမ် မင်းနဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို မင်းခင်ပွန်း သိသွားတာကို မင်း လိုချင်မှာ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ် ဟုတ်တယ်မလား"

ယုပိုင်ရုံမှာ လွန်စွာ အရှက်ရနေပြီး အကြီးအကဲ မဟူရာကို သတ်ပစ်လောက်သည့် အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲ မဟူရာသည် သူမ၏ စကားပြောနိုင်စွမ်းကို ပြန်လည် ပေးအပ်လိုက်သည်။

"အောက်တန်းစား လူယုတ်မာ မင်းရဲ့ အဆုံးသတ်က နီးနေပြီ မင်းတို့ ချန်မိသားစုရဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း နတ်ဘုရား ပြန်ပေါ်လာရင်တောင် ဒီနေ့ မင်းကို မကယ်နိုင်ဘူး အာ အာ အာ အာ အာ"

"ရှူး... အသံတိုးတိုးလုပ်စမ်းပါ"

"လူယုတ်မာ အခုတော့ ကြောက်နေပြီလား ဟားဟားဟား မင်း ငါ့ကို လုပ်ခဲ့တဲ့ အရှက်ခွဲမှုတွေအတွက်..."

အကြီးအကဲ မဟူရာ၏ မျက်နှာမှာ ထိုစကားကြောင့် အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

"အာ မင်း ငါတို့ကြားက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတွေကို မင်းခင်ပွန်းကို ပြောပြဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယုပိုင်ရုံ၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ အကယ်၍သာ သူမ တကယ် ပြောပြလိုက်ပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အကျိုးဆက်များကို သူမ သဘောပေါက်သွားပုံ ရသည်။

၎င်းတို့မှာ သူမ ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် အခြေအနေများ မဟုတ်ပေ။

စဉ်းစားမိပြီးနောက် ယုပိုင်ရုံသည် အကြီးအကဲ မဟူရာကို ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ဆက်လက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်း သေတာကို ငါ မြင်ရမယ် မင်းကို သေအောင် လုပ်မယ်လို့ ငါ ကျိန်ဆိုတယ်"

"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့... တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးပေါ့"

ထိုစကားကို ဆိုလိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲ မဟူရာ၏ မျက်နှာမှာ အမူအရာမဲ့သွားပြီး သူ၏ လက်စွပ်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ယုပိုင်ရုံ ယုပိုင်ရုံ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း ရှီဟန် မင်းရဲ့ ရှီမျိုးနွယ်စုကို အရှက်ခွဲနေတာ ရပ်လိုက်တော့"

"ငါ့ရဲ့ ယုပိုင်ရုံလေး...."

"ပါးစပ်ပိတ်ထားဖို့ ငါပြောနေတယ်"

ကောင်းကင်ယံတွင် ယုပိုင်ရုံ၏ခင်ပွန်း ရှီဟန်၏ ငိုကြွေးသံကို ဆက်လက်သည်းမခံနိုင်တော့သည့်အလား ယုထျန်ရှင်း၏ ကျောဘက်မှ ရွှေရောင်တောင်ပံများ ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှီဟန်ကို အဝေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ယုထျန်ရှင်းသည် ချန်ကျီရှင်းထံသို့ အာရုံပြန်စိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယုပိုင်ရုံက ငါ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲညီမပဲ။ အခုချက်ချင်း သူမကို လွှတ်ပေးပြီး ကလေးလေးကို လက်အပ်လိုက်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ရှီနဲ့ ယုမျိုးနွယ်စုတွေက မင်းကို အသက်ချမ်းသာပေးပါလိမ့်မယ်"

"မင်းကကော ဘယ်သူမို့လို့လဲ"

"ယုမျိုးနွယ်စုက ယုထျန်ရှင်းပဲ"

"အို ဒါဆို မင်းတို့ ယုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေ အကုန်လုံးက ဒီလောက်ထိ ရှက်ဖို့ကောင်းနေကြတာလား"

"မင်း... မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

ဤသို့သော စော်ကားသည့် စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယုထျန်ရှင်းသည် သူနားကို သူပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်းတို့ ယုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ငါပြောတာ။ ကလေးလေးရဲ့ ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း အရိုးကို ခိုးယူခဲ့ပြီးပြီ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ ချန်မိသားစုဆီကနေ လူလာတောင်းဖို့တောင် မျက်နှာပြောင်တိုက်နေသေးတာလား"

ချန်ကျီရှင်းသည် ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကလေးလေးက ငါ့ကို ဆရာအဖြစ် တင်မြှောက်ထားပြီးသား။ မင်းတို့လိုမျိုး အောက်တန်းကျတဲ့ သူခိုးတွေ လက်ထဲကို ငါက ဘာလို့ သူ့ကို ပေးအပ်ရမှာလဲ"

"မင်းက ငါတို့ ရှီနဲ့ ယုမျိုးနွယ်စုတွေကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား"

ယုထျန်ရှင်း၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရဲတွတ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးနေသည်။

"ဆန့်ကျင်တယ်"

ချန်ကျီရှင်းသည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။

"ဆန့်ကျင်ရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ ငါ ပြောပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ ရှီနဲ့ ယုမျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးက အဲဒီ လှည့်စားတတ်တဲ့ မိန်းမကို ဒီကိုခေါ်လာပြီး ဒူးထောက်တောင်းပန်ခိုင်းရမယ်။ ပြီးတော့ ကလေးလေး ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် သူမရဲ့သားကို သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးနဲ့ အသက်ရှည်ခြင်း အရိုးတို့ကို ကိုယ်တိုင်ထုတ်ပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်တစ်ခါ ငါ မင်းတို့ရဲ့ ရှီနဲ့ ယုမျိုးနွယ်စုဆီ ကိုယ်တိုင်လာတဲ့နေ့က မင်းတို့မျိုးနွယ်စု ပျက်သုဉ်းမယ့်နေ့ပဲ"

"မင်း ဒီအရူးကောင်"

ကောင်းကင်ယံကို ဖောက်ထွက်လာသည့် နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်လက်တစ်ဖက်သည် ချန်ကျီရှင်းကို တိုက်ရိုက် လာရောက်ဖမ်းဆုပ်သည်။

"မသိနားမလည်တဲ့ အရူးကောင် ဒီနေ့ အထွတ်အထိပ်အဆင့်နဲ့ နိဗ္ဗာနအဆင့်ကြားက ခြားနားချက် ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ ပြမယ်"

အထွတ်အထိပ်အဆင့်နှင့် နိဗ္ဗာနအဆင့်ကြား ခြားနားချက်အား ချန်ကျီရှင်းသည် ၎င်းကို ရေခဲမြေပြင်၌ တစ်ကြိမ်တောင် အရသာခံဖူးသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အချိန်များမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်လက်ကြီး သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာသည်ကို သူ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရသည်။

မဟုတ်ဘူး မရပ်တန့်သွားဘူးပဲ။

ယုထျန်ရှင်းက အချိန်ကို ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ သူက သူ့၏အချိန်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ ဖိအားအောက်တွင် ခုခံရန်သာ အာရုံစိုက်နေရသော ချန်ကျီရှင်းအတွက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိအချိန်များမှာ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက အချိန်အရှိန်မြှင့်ခြင်းလား မဟုတ်ဘူး အခု ငါနားလည်ပြီ။ ဒါက သူ့ရဲ့ ဆန္ဒစွမ်းအားပဲ သူက သူ့ရဲ့ဆန္ဒကို အလွန်လျင်မြန်တဲ့အထိ အရှိန်မြှင့်လိုက်တာ အထွတ်အထိပ်အဆင့်အောက်ကသူတွေ တုံ့ပြန်ဖို့တောင် မမီတဲ့အထိပဲ ဒါက အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေလား။

မလွှဲမရှောင်သာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ချန်ကျီရှင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြေးလွှားနေပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာမှာမူ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ပတ်လည်၌ ခရမ်းရောင်ရွှေရောင် မီးလျှံစက်ကလေးများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တောမီးကဲ့သို့ ယုထျန်ရှင်းဆီသို့ ကူးစက်သွားသည်။

"ဇီဝေဧကရာဇ် မီးအိမ်"

ဧကရာဇ်မီးလျှံကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ယုထျန်ရှင်းမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် အမြန်နောက်ဆုတ်သွားသည်။ လုံခြုံသော အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ သူက ချန်ကျီရှင်းကို ဆဲဆို လိုက်သည်။

"အရူးကောင် မင်းက ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လက်နက်ရဲ့ အစွမ်းကိုပဲ အားကိုးပြီး တိုက်ခိုက်တတ်တာလား"

"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ငါ ခုနက ပြောတာ မှန်သွားပြီ။ မင်းတို့ ယုမျိုးနွယ်စုဝင်တွေက အကုန်လုံး ရှက်ဖို့ကောင်းတယ်။ မဟာနယ်မြေအဆင့်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဖိအားပေးတိုက်ခိုက်နေတာကျတော့လည်း အဆင်ပြေတယ်ပေါ့လေ။ ငါက လက်နက်ပြန်သုံးတော့ကျတော့လည်း မရဘူးလား ဒီလိုမျိုး ရှက်ဖို့ကောင်းတဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ဒီလောကမှာ မရှိသင့်ဘူး။ ကမ္ဘာပေါ်က ကျင့်ကြံသူတွေ အကုန်လုံး ပူးပေါင်းပြီး ယုမျိုးနွယ်စုကို အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းသင့်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ရှက်ဖို့ကောင်းတဲ့ သွေးသားတွေ ကုန်စင်တဲ့အထိပေါ့"

"အာ... ဒီကောင်စုတ်ကို ငါ ဒီနေ့ သတ်ပစ်မယ်"

"သေလမ်းကို ရှာနေတာပဲ"

ဇီဝေဧကရာဇ် မီးအိမ်၏ စွမ်းအားမှာ ထပ်မံ၍ တစ်ကိုယ်လုံး လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ယုထျန်ရှင်းသည် တစ်ကြိမ် ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည့် မျိုးနွယ်စုဝင် နှစ်ဦးမှာမူ ဧကရာဇ်လက်နက်၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ပြာမှုန်များအဖြစ် ပျက်စီးသွားသည်။

"ခုနစ်လေး တစ်ဆယ့်သုံးလေး"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယုထျန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မတတ် ဖြစ်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ စကားတစ်ခွန်းကို ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အာ မင်း ဒီကောင်စုတ် ငါ ယုထျန်ရှင်း ကောင်းကင်ကို ကျိန်ဆိုတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ဇီဝေတောင် ချန်မိသားစုကို ငါ အမြစ်ပြတ် မချေမှုန်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး ထာဝရအသက်ရှည်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို ဘယ်တော့မှ မရောက်ရှိပါစေနဲ့"