အခန်း ၄၂၅

အခန်း ၄၂၅

"တွက်ကြည့်လိုက်ရင် ဘိုးဘေးက ဒီနှစ်ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ခုနစ်ရာကျော်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ စစ်တုရင် ကစားတဲ့ ပုံစံကတော့..."

စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေကို ငေးကြည့်ရင်း ချန်ကျီရှင်းမှာ ခေါင်းခါ၍ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ် နောက်ဆုံး ရောက်လာတဲ့ ကောင်းကင်ဆွဲဆောင်မှု ကျောက်တုံးအသုတ် ရောက်ပါပြီ။ သူတို့ကို တတိယတောင်ထိပ်ကို တိုက်ရိုက် ပို့လိုက်ရမလား"

မျက်နှာကို အနက်ရောင် အဝတ်စဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ချန်ပုချီက စစ်တုရင်ကစားပွဲကို လေ့လာနေသည့် ချန်ကျီရှင်းဆီသို့ ရောက်လာကာ မေးမြန်းသည်။

"အင်း သူတို့ကို အရင် ပို့လိုက်ပါ"

"ပြီးတော့ မဒမ်ရှုအကြောင်းကော... ဘာများ ပြန်ပြောချင်လဲ"

ချန်ကျီရှင်းမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ချန်ပုချီ၏ စကားလုံးများမှာ အနီးတွင် စစ်တုရင်ကစားနေသည့် ချန်တျန်ယွမ်၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

အဘိုးတော် ဘိုးဘေးက ချန်ကျီရှင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ချောင်းဆိုးဟန် ပြုလိုက်သည်။

"ကျီရှင်း မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ သွေးစွန်းတဲ့ တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ရပြီး ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရခဲ့တာ။ အခုတော့ ငါ့ရဲ့ နေ့ရက်တွေက လက်ချိုးရေလို့ ရနေပြီ။ ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒက မင်းရဲ့ မျိုးဆက် ဆက်လက်ရှင်သန်နေတာကို မြင်ချင်တာပဲ။ အဲဒီလိုမှ မင်းပြီးရင် ချန်မိသားစုမှာ ဆက်ခံသူ တည်ငြိမ်နေမှာပေါ့"

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်ကျီရှင်းမှာ မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

ဘာလဲ မြောက်ပိုင်းဒေသက ယုမျိုးနွယ်စုဆီ သွားလိုက်တာနဲ့ အဲဒီလောက်အထိ အရှက်မရှိတတ်တဲ့ ပုံစံမျိုး သင်ယူလာခဲ့တာလား။

နေ့ရက်တွေ လက်ချိုးရေလို့ ရနေပြီဟာကို ဆက်ခံသူ တည်ငြိမ်ရေးတဲ့လား။

တကယ်လို့ ငါ့ကလေးသာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် သူက အဘိုးထက်တောင် အသက်ရှည်ဦးမှာ…..

အဘိုး၏ နောက်ပြောင်မှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ချန်ကျီရှင်းက သူ၏ မျက်နှာကို တည်လိုက်ကာ အဘိုးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

"အဘိုး အခုတော့ အဘိုးပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဘယ်တော့များ လွင့်မျောနေသောတောင်ကို သွားပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အဘိုးကို ပြန်ခေါ်လာမှာလဲ"

"ဒါက တောက်ယန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စပဲ မင်းနဲ့ ငါတို့ ဝင်စွက်ဖက်စရာ မလိုဘူး"

အဘိုးက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး စစ်တုရင် ဆက်ကစားရန် လှည့်သွားသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အနက်ရောင် အတုံးနှစ်ခု ထပ်မံ ပေါ်လာသည်။

အင်း ချန်တျန်ယွမ်က အနက်ရောင်ဘက်က ကစားနေတာကိုး….

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ကစားနေသူများဖြစ်စေ၊ ကြည့်ရှုနေသူများဖြစ်စေ မည်သူမျှ မသိသယောင် ဟန်ဆောင်နေကြသည်။ ချန်ကျီရှင်းမှာမူ ဘေးတွင် မျက်နှာတည်တည်နှင့် ရှိနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ချန်ပုချီကဲ့သို့သော သူများနှင့် စကားအနည်းငယ် အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့ဘာသာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တကယ်တော့ ချန်ကျီရှင်းသည် သူ၏ ရုံးခန်းကို အဘိုးချန်တျန်ယွမ်၏ ခြံဝင်းငယ်လေးထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ခြင်းပင်။

ရှုချင်းချင်း၏ ဗိုက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာနေသဖြင့် ချန်ကျီရှင်း၏ သားတစ်ယောက်အနေနှင့် ရပ်တည်ချက်ကို မွေးဖွားလာမည့် မြေးဖြစ်သူက တဖြည်းဖြည်း အစားထိုး ဝင်ရောက်လာနေသည်။

ယခုအခါ အဘိုး၏ ခြံဝင်းမှလွဲ၍ ချန်မိသားစု တစ်ခုလုံးသည် ချန်ကျီရှင်း၏ မိခင်ကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် ရှိနေသည်။

ငါ ဘယ်နေရာမှာပဲ ပုန်းပုန်း ငါ့အမေက ရှာတွေ့ပြီး အိမ်ထောင်ပြုဖို့ တိုက်တွန်းနေတော့မှာပဲ...

ယောက်ျားတစ်ယောက် ကြီးပြင်းလာရင် အိမ်ထောင်ပြုသင့်ပြီး မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုရင်လည်း အိမ်ထောင်ပြုသင့်တာ မှန်ပေမဲ့ ငါက အသက် ၁၉ နှစ် ပြည့်ဖို့တောင် နောက်ထပ် တစ်လဝက်ပဲ လိုတော့တာလေ။ ဘာကြောင့်များ အစောကြီး အုတ်ဂူထဲ ကိုယ့်ဘာသာ ဝင်သွားဖို့ အလျင်စလို လုပ်နေရတာလဲ။

ပြီးတော့ ရှုချင်းချင်းနဲ့ အိမ်ထောင်ပြုမယ့် ကိစ္စ... သူမက ဓားတာအို ပါရမီမှာ ထူးချွန်ပေမဲ့ ငါ့အတွက်ကတော့... ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေနဲ့ အထူးသဖြင့် ဒီလို ကျင့်ကြံသူ လောကထဲမှာ ဘာကြောင့် သစ်ပင်တစ်ပင်ထဲမှာပဲ တွယ်ကပ်နေရမှာလဲ။

ထိုအတွေးများကို တွေးမိရင်း ချန်ကျီရှင်းမှာ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ဒါတင်ပဲလား"

အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စတွင် ချန်ကျီရှင်း၏ သဘောထားမှာ အရေးမပါပေ။

သူ မည်သို့မျှ သဘောမတူခဲ့သော်လည်း ချန်မိသားစု၏ ခမ်းနားလှပသော မင်္ဂလာပွဲကြီးကို စီစဉ်နေဆဲပင်။ သတို့သားမှာ ချန်ကျီရှင်း ဖြစ်နေသည့်အတွက် လင်ကျန်းမြို့တစ်ခုလုံးမှာ အလှဆင်ထားပြီး စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ ပွဲလမ်းသဘင်နှင့် တူနေသည်။

သတို့သားဖြစ်သူ ချန်ကျီရှင်း၏ ခံစားချက်ကို မည်သူကမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ မင်္ဂလာပွဲ စီစဉ်သူမှာလည်း ချန်ကျီရှင်း မင်္ဂလာဆောင်ချင်၊ မဆောင်ချင်ဆိုသည်ကို အမှုမထားဘဲ သူ့အလုပ်ကို သူ လုပ်နေသည်။

မိဘနှစ်ပါးတို့မှာ သူတို့ကိုယ်တိုင် မင်္ဂလာပွဲ မဆင်နွှဲခဲ့ရသည့်အတွက် သားဖြစ်သူ၏ မင်္ဂလာပွဲကို စီစဉ်ရာတွင် အလွန်ပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်။

တစ်လဝက်အတွင်းမှာပင် ရှုချင်းချင်း၏ မိဘများကို အဝေးမှ ခေါ်ယူလာပြီး မင်္ဂလာဓလေ့ထုံးတမ်း အစဉ်အလာအတိုင်း တစ်စုံတစ်ခုမျှ အလွတ်မပေးဘဲ ပြင်ဆင်ထားသည်။ နဂါးကိုးကောင်၊ ဖီးနစ်ကိုးကောင်က ဆွဲသည့် ရထားလုံးများ၊ ရွှေဝတ်တန်ဆာ ဆင်မြန်းထားသည့် စစ်သည်တော် သုံးရာတို့က လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ နယ်မြေအသီးသီးကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ချန်ကျီရှင်း မင်္ဂလာဆောင်တော့မည်ကို ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး သိစေချင်နေပုံပင်။

သက်ဆိုင်သူ၏ သဘောထားကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော ဤစိတ်နေသဘောထားကြောင့် ချန်ကျီရှင်းမှာ ထိုလောကကိုပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အလွန်အမင်း ရွံမုန်းသွားတော့သည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မင်္ဂလာပွဲကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ရှုချင်းချင်း၏ တစ်နေ့တခြား ကြီးထွားလာနေသော ဗိုက်ကို ကြည့်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် ချန်ကျီရှင်း အလျှော့ပေးလိုက်ရသည်။

ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။

အဲဒီဗိုက်ထဲမှာ ရှိနေတာက ငါ့ရဲ့ သွေးသားပဲဟာ။

ပြီးတော့ ရှုချင်းချင်းက ရုပ်ဆိုးတာလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလည်း လှသားပဲ...

အခုလောလောဆယ်တော့ အချစ်ဆိုတဲ့ အခြေခံ အကြောင်းတရား မရှိသေးပေမဲ့... ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် စတင်မိသွားတာပဲ ဆိုပါတော့။ ဒါပေမဲ့လည်း... ဒီခေတ်ကြီးထဲမှာ လူတိုင်းက ဒီလိုပဲ နေထိုင်ဖြတ်သန်းနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား...

သံယောဇဉ်ဆိုတာ ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ဆောက်ယူလို့ ရတာပဲဟာ... ဖြစ်သလိုလေးပဲ တွဲပြီး နေသွားလိုက်တာပေါ့...

နောက်ထပ် တစ်လဝက် ထပ်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သူ့၏ အသက် ၁၉ နှစ်ပြည့် မွေးနေ့ရောက်သည့်အခါ ချန်ကျီရှင်း တစ်ခုခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ချန်မိသားစုထဲမှာ မည်သူမျှ သူ့မွေးနေ့ကို ဂရုမစိုက်ကြပုံပင်။

လွန်ခဲ့သည့်နှစ်က အသက် ၁၈ နှစ်ပြည့်တုန်းက စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လူတိုင်းမှာ အလှဆင်ခြင်းနှင့် သူ့မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စများတွင်သာ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

"ယောကျာ်း..."

"အင်း..."

ရှုချင်းချင်း၏ ပေါင်ပေါ်တွင် ခေါင်းတင်အိပ်ရင်း ချန်ကျီရှင်းမှာ သူ့သားလေး ရှိနေသည့် ဖောင်းကားနေသော ဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ပျင်းရိစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤသို့ ရင်းနှီးသော အပြုအမူကြောင့် ရှုချင်းချင်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်သွားပြီး ချန်ကျီရှင်းအား ညင်သာစွာ ရှင်းပြသည်။

"ယောကျာ်း မဒေါသထွက်ပါနဲ့နော်။ လူတိုင်းက ရှင့်မွေးနေ့ကို မေ့နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေဖြစ်တဲ့ ငါတို့အတွက်က အသက် ၁၈ နှစ်ကျော်ရင် လူကြီးလို့ သတ်မှတ်ကြပြီ။ အဲဒီနောက်ပိုင်း နှစ်စဉ်ဆိုတာက ရိုးရိုးရေတွက်ရုံပါပဲ။ ရှင့် မွေးနေ့ကို အထူးတလည် ကျင်းပချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နှစ်တစ်ရာပြည့်တဲ့အထိ စောင့်ရပါမယ်"

"အဲဒါဆို နှစ်ရာ၊ သုံးရာ၊ ရာစုနှစ်တိုင်းမှာပဲ ကျင်းပရမလား"

"အင်း... ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ကျွန်မက ရှင်နဲ့အတူ ဘဝပေါင်း ၃၀ အထိ အသက်ရှင်သန်ခွင့် ရချင်ပါတယ်"