အခန်း ၂

အခန်း (၂) သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အရာက ဓားဘဲ

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဆုရှင်း နိုးလာပြီး သူ၏ဘေးတွင် အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သော ရွှမ်းအာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူမကို စောင်လေးတစ်ထည် ညင်သာစွာခြုံပေးလိုက်သည်။

ဆန်အိုးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ၊ အတွင်းတွင် ဆန်စေ့ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆုရှင်း၏ရင်ထဲတွင် နာကျင်သွား၏။

တံခါးအပြင်သို့ ယိမ်းယိုင်စွာထွက်လာပြီးနောက်၊ ဓားလုပ်ရန်တစ်ခုခုကိုရှာဖွေဖိုါ ဆုရှင်းစီစဉ်လိုက်သည်။

ကျင်းဝူမင်၏လျှပ်တပြတ်ဓားကို ရရှိထားသဖြင့်၊ သူဦးစွာဓားတစ်လက် ပိုင်ဆိုင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

တံခါးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်ရာ၊ ပိန့်ချိုင့်ကာဗွက်ရေများလျှံကျနေသောလမ်းများ၊ နိမ့်ကျကာယိုယွင်းပျက်စီးနေသောအိမ်များနှင့် ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသောလမ်းသွားလမ်းလာများက ဤနေရာက ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

သူတောင်းစားများပင် မလာချင်လောက်အောင် ဆင်းရဲမွဲတေလှသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ချန်လဲ့ရပ်ကွက်ဟူသော လှပသည့်အမည်တစ်ခုတော့ရှိသေး၏။

သေချာသည်မှာ၊ ချန်လဲ့ ရပ်ကွက်က ယခင်က ဤသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ယခင်က မဟာကျိုး၏မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သော ချန်နင် စီရင်စုက ရပ်ကွက် လေးဆယ့်ကိုးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ မြို့စွန်နှင့် နီးသော ချန်လဲ့ရပ်ကွက်ပင်လျှင် စည်ကားသောနေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော အနှစ်သုံးဆယ်က စာပေနှင့်သိုင်းပညာတွင် ကျော်ကြားပြီး သူ၏အောင်မြင်မှုများက အခြားသူများထက်သာလွန်ကာ၊ ကျိုးနိုင်ငံကို တောင်ပိုင်းလူရိုင်းနိုင်ငံတစ်ခုမှ လက်ရှိ ကီလိုမီတာထောင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မဟာကျိုးမင်းဆက်ကြီးဖြစ်လာအောင် ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး၊ယခင် ကြီးစိုးခဲ့သော ကျင်းနိုင်ငံကို ဖရိုဖရဲထွက်ပြေးစေခဲ့သည့် လုံဝူဧကရာဇ် ပေါ်ထွက်လာပြီးကတည်းက၊ ချန်နင် စီရင်စုက စတင် ဆုတ်ယုတ်လာခဲ့သည်။

လုံဝူ ဧကရာဇ်က မြို့တော်ကို ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက်၊ မြို့တော်ဟောင်း အသေးလေးကို မျက်စိနောက်စရာဟု မြင်သွားသလားတော့ မသိပေ၊ အင်ပါယာမြို့တော်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဖျက်သိမ်းပစ်လိုက်ပြီး မြို့ရှိချမ်းသာသော ကုန်သည်များနှင့် အရာရှိ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို မြို့တော်သစ်ဖြစ်သော ရှန့်ကျင်းမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် ချန်နင် စီရင်စုက တဖြည်းဖြည်း ယိုယွင်းပျက်စီးလာခဲ့၏။

ဆုရှင်းက နံရံထောင့်တစ်နေရာတွင် သံချေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော၊ လက်မောင်းတစ်ဖက်စာရှည်ပြီး လက်သုံးသစ်ခန့်ကျယ်သည့် သံပြားတစ်ပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းက ယခင်က ကြက်ခြံကို ပိတ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဆုရှင်း၏မိသားစုက သူ၏မိခင် သေဆုံးပြီးကတည်းကကြက်များ မမွေးမြူဖြစ်ခဲ့ကြပေ။

သူက သစ်သားပြားနှစ်ပြားကို ရှာဖွေပြီး သံပြားကို ၎င်းတို့ကြားတွင် ညှပ်ကာ လျှော်ကြိုးဖြင့် ပတ်လိုက်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ရိုး ဖြစ်လာသည်။

ထို့နောက် ဆုရှင်းက ကျောက်ပြားတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး သံပြားပေါ်ရှိသံချေးများကို သေချာစွာ စတင် ပွတ်တိုက်ကာ ၎င်း၏အသွားကို သွေးလိုက်၏။

ထိုအချိန်မှာပင် တံခါးပွင့်လာပြီး၊ ရွှမ်းအာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ နှုတ်ခမ်းလေးစူပြီး မေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ဆုရှင်း၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ညင်သာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရွှမ်းအာ၊ လိမ္မာတယ်နော်။ မကြာခင် အစ်ကိုက မင်းကို အရသာရှိတာ တစ်ခုခု သွားကျွေးမယ်။"

ဤဘဝတွင် ဆုရှင်း၏ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က ကောင်းမွန်ပါသည်။ သူက ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်ရှိ ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အလွန်အမင်း ချောမောလှပခြင်း မရှိသော်လည်း၊ သူပြုံးလိုက်သောအခါ အလွန်ကြည့်ကောင်းပေသည်။

"အင်း၊ ရွှမ်းအာ လိမ္မာပါတယ်။" ဆုရွှမ်းအာက ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ တံတွေးများကို တိတ်တဆိတ်မျိုချလိုက်သည်။

ယခင်က သူမ၏အစ်ကိုပ လမ်းထောင့်ရှိ အဘွားဝမ် ပြုလုပ်သော အမဲကလီစာခေါက်ဆွဲကို သွားစားရန် သူမကို အမြဲတမ်း ခေါ်သွားလေ့ရှိသော်လည်း၊ မကြာသေးမီက သူမကို ထိုနေရာသို့ မခေါ်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

"အို...ဆုရှင်း၊ မင်း တကယ်ပဲ မသေသေးဘူးလား။ မင်းက တော်တော် အသက်ပြင်းတာပဲ။"

ရင်ဘတ်တွင် ပျံသန်းနေသော လင်းယုန်ပုံချယ်သထားသည့် သပ်ရပ်သောလက်တို စစ်သည်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားနှစ်ဦးက မောက်မာစွာ လျှောက်လာကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဆုရှင်းက သူတို့ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ ဤနှစ်ဦးစလုံးမှာ သူနှင့် မစိမ်းသက်ပေ။ တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က သူတို့သည် ပခုံးချင်းယှဉ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသော ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းက ချန်နင် စီရင်စု၏ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းနှင့် အဖွဲ့လေးဖွဲ့အနက်မှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းချုပ်အပြင်၊ ခန်းမသခင် သုံးဦးလည်း ရှိသည်။

ခန်းမသခင် သုံးဦးအောက်တွင် ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆယ်ဦးကျော်နှင့် ခေါင်းဆောင်ငယ် ငါးဆယ်ကျော်ရှိပါသည်။

မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းနှင့် ပြီးခဲ့သည့် တိုက်ပွဲအတွင်း၊ ခေါင်းဆောင်ကြီးက အမိန့်ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူအများဆုံး သတ်နိုင်သူသည် လမ်းတစ်လမ်းကို စီမံခန့်ခွဲရသည့် ခေါင်းဆောင်ငယ် ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဆုရှင်းက ငယ်ရွယ်သော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် ခွန်အားကြီးမားသည်။ သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး အကြောက်အလန့်မရှိသော တိုက်ခိုက်ရေးဟန်ဖြင့်၊ တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် သုံးဦးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ရာ၊ တစ်ဖက်လူများကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ၊ သူ၏အစ်ကိုကြီးဟု ယူဆထားသော ဓားသုံးလက်လျိုက သူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နေသော လူအချို့နှင့်အတူ ရုတ်တရက် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဆုရှင်းအား မိုးပြာဝါးဂိုဏ်း၏ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရန် ချန်ရစ်ခဲ့ကာ ထိုနေရာတွင်ပင် ရိုက်နှက်သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

"ဓားသုံးလက်လျို က ခေါင်းဆောင်ငယ် ဖြစ်သွားပြီလား။ ညီအစ်ကိုတွေကို သစ္စာဖောက်ပြီး ရလာတဲ့ ရာထူးက ထိုင်ဖို့ အရမ်းပူနေတယ်လို့ သူ မခံစားရဘူးလား။" အကယ်၍ ဆုရှင်းသာ သစ္စာဖောက်မခံရပါက၊ သူ၏ စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများဖြင့် ခေါင်းဆောင်ငယ်ဖြစ်လာမည့်သူမှာ သူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက ပခုံးတွန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆုရှင်း၊ မင်းက အရမ်း ထင်ပေါ်လွန်းတယ်။ အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ လူအများဆုံး သတ်ခဲ့တာ မင်းပဲလေ။ မင်းသာ မသေရင် တတိယအစ်ကိုက ခေါင်းဆောင်ငယ် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ဟားဟား။" ဆုရှင်းက ရုတ်တရက် တိုးညင်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ၊ ဆုရှင်း၏ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရခြင်းက သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေသည်။

"လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းကို ငါ ဝင်ရောက်ကတည်းက ဓားသုံးလက်လျိုရဲ့ နောက်ကို ငါ လိုက်နေခဲ့တာ။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သူ့ကို ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်လို အမြဲတမ်း ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ငါ့မှာစစ်ရေးအောင်မြင်မှု အများဆုံး ရှိနေရင်တောင်မှ၊ ခေါင်းဆောင်ငယ်ရာထူးကို သူ့ကို ပေးဖို့ ငါ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ။"

"ဟဲဟဲ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာကိုတော့ သိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စိတ်နှလုံးကိုတော့ မသိနိုင်ဘူး။ သေသွားတဲ့သူတွေကသာ အလုံခြုံဆုံးပဲ။"

အခြားတစ်ယောက်က သူ၏ခါးမှ ဓားမြှောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဆိုးယုတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "စတုတ္ထအစ်ကို၊ သူနဲ့ ဘာလို့ စကားပြောပြီး အချိန်ဖြုန်းနေတာလဲ။ ဒီကောင်လေးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရနေတာပဲ၊ သူ့ကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်လိုက်ရအောင်။"

"သူ အသက်ရှင်နေတာက တတိယအစ်ကိုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် မကောင်းဘူး။ ပြီးတော့ သူ့ညီမက နည်းနည်းငယ်သေးပေမဲ့၊ ယန်ကျိုး စီရင်စုကို အပျော်မယ်လေးအဖြစ် ရောင်းစားလို့ရပြီး ငွေတချို့ ပြန်ရနိုင်တယ်။"

သူ ဓားဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ၊ ချန်လဲ့ ရပ်ကွက်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာများက အံ့အားသင့်မှု မပြကြဘဲ၊ ထိုအစား ကြည့်ရှုရန် စိတ်ဝင်တစား ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ကျန်းဟူသည် ဤကဲ့သို့ပင်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။ အထူးသဖြင့် ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှ လာသူများအတွက်ဖြစ်သည်။

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဂိုဏ်းသားများက အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ကြ သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ကြ၏။ လူတစ်ယောက် နှစ်ယောက် သေဆုံးခြင်းက ကိစ္စကြီးမဟုတ်ပေ။

အားလုံးမှာ တန်ဖိုးမရှိသော အသက်များသာ ဖြစ်ပြီး အစိုးရကလည်း ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိပေ။

ဆုရှင်း ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။

"ရွှမ်းအာ၊ မျက်လုံးမှိတ်ထား။"

ဆုရွှမ်းအာက ဆုရှင်းအား စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ ယအစ်ကို ဘာလုပ်သည်ကို သူမ သိသော်လည်း၊ သူမ၏ ယအစ်ကိုကို ယုံကြည်သောကြောင့် လိမ္မာစွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

အမျိုးသားက မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ၊ မင်းက တိုက်ချင်သေးတာလား။ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့၊ မင်းက နောက်မဆုတ်ဘဲ လူသန်သုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ဆုရှင်းပဲလို့ ထင်နေတုန်းလား။ မင်းဆီမှာ လက်နက်တောင် မရှိဘူး။ ငါ့ကို ဘာနဲ့ တိုက်မှာလဲ။ မင်းလက်ထဲက သံပြားလေးနဲ့လား။"

"ဒါက သံပြားမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဓားတစ်လက်ပဲ။" ဆုရှင်း၏ လေသံမှာ အမှန်တရားကို ပြောပြနေသည့်အလား လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါက ဓားလို့ သတ်မှတ်လို့ရလား။ ဟားဟားဟား။ ငါ့ကို မရယ်ရအောင် လုပ်စမ်းပါ။"

"သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့အရာက ဓားပဲ။"

ဆုရှင်း၏ဘယ်ဘက်လက် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုးသွင်းချက် တစ်ချက်နှင့်အတူ ထိုရယ်စရာကောင်းသော သံပြားက အမျိုးသား၏ လည်ချောင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ကျင်းဝူမင်၏ ဓားက သတ်ဖြတ်ရေး ယဓားတစ်လက်ဖြစ်သည်။ လှပသောဓားသိုင်းများ မရှိဘဲ၊ အရိုးရှင်းဆုံးသောသတ်ဖြတ်ရေး နည်းပညာများသာ ရှိသည်။

သူ၏ဓားက သိုင်းပညာ မဟုတ်ဘဲ၊ သတ်ဖြတ်ရေး နည်းပညာသက်သက်သာဖြစ်သည်။

ဆုရှင်းက အမျိုးသား၏လည်ချောင်းမှ ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သံချေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သံပြားက သွေးများ စွန်းထင်းသွားပြီး အလွန်အမင်းတုန်လှုပ်ဖွယ်မှုရှိသော အရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

ယခုအခါ ဆုရှင်း ကိုင်ထားသည့်အရာမှာ တကယ်ပင် ဓားတစ်လက်ဖြစ်ပြီး၊ လူကို သတ်နိုင်သော ဓားတစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း ယုံကြည်သွားကြသည်။

သွေးနီရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ဆုရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။ အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ ဤသည်မှာ သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် လူသတ်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူသည် တုံ့ဆိုင်းမှု အလျဉ်းမပြခဲ့ပေ။

ပန်းထွက်လာသော သွေးများကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် မသက်မသာဖြစ်မှုအနည်းငယ်မျှပင် မခံစားရပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဘဝနှစ်ခုမှ မှတ်ဉာဏ်များ ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဤဘဝတွင် ဆုရှင်းက လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် လူ့အသက်များကို နှုတ်ယူဖူးပြီးဖြစ်သည်။

"လူသတ်တာက သိပ်ကို ရိုးရှင်းပုံရတယ်။" ယခင်ဘဝက သူ၏သေဆုံးမှုကလည်း အလွန် ရိုးရှင်းခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဆုရှင်းက ဓားပေါ်မှ သွေးစက်များကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးရှိ စတုတ္ထအစ်ကိုမှာကြောက်လန့်လွန်း၍ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူက ဆုရှင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သိကျွမ်းခဲ့ပြီး သူသည် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကောင်းမွန်ကြောင်း သိသော်လည်း၊ ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားသိုင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။

ဆုရှင်းက သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ဓားသည် အမျိုးသား၏လည်ချောင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသည်၊ တိုက်ရိုက်ကျပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

စတုတ္ထအစ်ကိုသည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထွက်ပြေးရန် ချက်ချင်း လှည့်လိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ခေါင်းထိပ်တွင် အေးစိမ့်မှုတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ဆံပင်တစ်ဆုပ်မှာ မည်သည့်အချိန်က ဆုရှင်း၏ခုတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရမှန်း မသိလိုက်ပေ။

"မင်း ထပ်ပြေးရင်၊ မင်းကို ငါ သတ်မယ်။"

စတုတ္ထအစ်ကို ချက်ချင်း လှည့်ကာ ဆုရှင်းရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး၊ ကန်တော့ရင်း ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဖြစ်ခဲ့တာတွေက ကျွန်တော်နဲ့ တကယ် ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး။ အဲဒါ အားလုံး ဓားသုံးလက်လျို ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုကို ထောက်ထားပြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ။"

"ထစမ်း။"

စတုတ္ထအစ်ကိုမှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် အလျင်အမြန် ကုန်းရုန်းထလိုက်ပြီး၊ အသက်ကိုပင် ကျယ်ကျယ် မရှူရဲပေ။

"မင်းဆီမှာရှိတဲ့ ငွေတွေ အကုန်လုံး ငါ့ကိုပေး။"

စတုတ္ထအစ်ကိုက သူ၏ဆီတွင် ရှိသော အကြွေစေ့များ အားလုံးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူကာ ဆုရှင်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"သူ့ကို ဓားသုံးလက်လျိုဆီ ပြန်သယ်သွားပြီး၊ သူ ငါ့ကို အကြွေးတင်နေတာတွေကို ငါ ဆုရှင်း ကိုယ်တိုင် လာတောင်းမယ်လို့ သူ့ကို ပြောလိုက်။"

ဆုရှင်း၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ၊ ဆိုးယုတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းလည်း မရှိသော်လည်း၊ ဤအရာကပင် စတုတ္ထအစ်ကိုအား သူ၏နှလုံးသား အောက်ခြေမှ အေးစိမ့်မြှကို ခံစားရစေသည်။

စတုတ္ထအစ်ကိုက အလောင်းကို ဆွဲကာ သယ်ဆောင်သွားပြီး လမ်းကြားထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ချန်လဲ့ ရပ်ကွက်ရှိ အခြား လမ်းသွားလမ်းလာများက အလျင်အမြန် ဖယ်ပေးလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် လူသတ်မှုများကို မြင်ဖူးကြသော်လည်း၊ ဆုရှင်းကဲ့သို့ ပြတ်သားစွာ လူသတ်နေသူတစ်ဦးကို မြင်ရခြင်းက သူတို့အားလုံးကို အကြောက်တရားဖြင့် တုန်ယင်သွားစေသည်။

"ရွှမ်းအာ၊ မျက်လုံးဖွင့်လို့ရပြီ။"

ဆုရှင်းက ရွှမ်းအာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။ "လာ၊ မျက်နှာသစ်လိုက်။ အစ်ကိုက မင်းကို အမဲကလီစာ ခေါက်ဆွဲ သွားကျွေးမယ်။"

ဆုရွှမ်းအာ၏မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ သူမအတွက်ကတော့ သူမ၏အစ်ကို ရှိနေပြီး အစားအစာ ရှိနေသရွေ့ သူမ ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။

လမ်းထောင့်ရှိ အဘွားဝမ်က ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဤနေရာတွင် ဆိုင်ဖွင့်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆုရှင်းက ဆုရွှမ်းအာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဤနေရာတွင် ခေါက်ဆွဲလာစားရန် ခေါ်လာလေ့ရှိသည်။

အဘွားဝမ်က ခေါက်ဆွဲသုံးမျိုးသာ ရောင်းပါသည်။ ခေါက်ဆွဲအလွတ်၊ ဝက်ကလီစာ ခေါက်ဆွဲ နှင့် အမဲကလီစာခေါက်ဆွဲ တို့ဖြစ်သည်။

ယခင်က ဆုရှင်းသည် ရွှမ်းအာ၏စားချင်စိတ်ကို ပြေပျောက်စေရန် ဝက်ကလီစာခေါက်ဆွဲ တစ်ပွဲ စားရန်အတွက်သာ တစ်ခါတစ်ရံခေါ်လာလေ့ရှိပြီး၊ အားလပ်ရက်များတွင်မှသာ အမဲကလီစာ ခေါက်ဆွဲ တစ်ပွဲကို သူ မှာလေ့ရှိသည်။

ရွှမ်းအာ စားရန်အတွက် တစ်ပွဲတည်းသာ ဖြစ်သည်။

"အဘွား၊ အမဲကလီစာ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲပေးပါ။"

အဘွားဝမ်က တောက်ပသော အနီရောင်ဟင်းရည်ဖြင့် အမဲကလီစာခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲကို သူတို့အား ချပေးလိုက်ပြီး၊ ရွှမ်းအာ၏ပန်းကန်ထဲသို့ အမဲကလီစာအတုံးကြီး အနည်းငယ်ကို အထူးတလည် ပိုထည့်ပေးထား၏။

"လိမ္မာတယ် ကလေးလေး၊ ဖြည်းဖြည်းစားနော်။" အဘွားဝမ်က ရှန်းချွမ်လေယူလေသိမ်းသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး၊ ရွှမ်းအာ အမဲကလီစာ ခေါက်ဆွဲကို အားရပါးရ စားနေသည်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏တွန့်ကျေနေသော မျက်နှာမှာ အပြုံးပန်းတစ်ခုအဖြစ် ပွင့်လန်းသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"အင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘွားဝမ်။" ရွှမ်းအာက ခေါက်ဆွဲကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စားရင်း၊ အဘွားဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်စကား တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ဆုရှင်းက သူ၏ပန်းကန်ထဲမှ အမဲကလီစာများကို ရွှမ်းအာ၏ ပန်းကန်ထဲသို့ ပြောင်းထည့်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါက်ဆွဲကို အားရပါးရ စားလိုက်၏။

အစားအစာများ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ၊ ဆုရှင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားအချို့ ပြန်လည်ရရှိလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သုံးရက်ကြာ ဆာလောင်နေခဲ့သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ခွန်အားမှာ ထက်ဝက်ကျော် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း အခြေခံ အတွင်းအားကို ကျင့်ကြံထားခြင်းကြောင့် ဆုရှင်းတွင် သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးလှသည့် အတွင်းအား အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း၊ ဤအတွင်းအား အနည်းငယ်မှာ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကို အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန် မလုံလောက်ပေ။

ခေါက်ဆွဲစားပြီးနောက်၊ ဆုရှင်းက ရွှမ်းအာ တစ်ယောက် ခေါက်ဆွဲကို အငမ်းမရစားနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက သူမ၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး အဘွားဝမ်အား ပြောလိုက်၏။ "အဘွား၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာလေးရှိလို့ပါ။ ရွှမ်းအာကို ခဏလောက် ကြည့်ထားပေးလို့ ရမလား။"

အဘွားဝမ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ငါ့မြေးလေး၊ ကျန်းဟူက အန္တရာယ်များတယ်။ မင်းမှာ ညီမလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုတာ မမေ့နဲ့နော်။"

ဆုရှင်းက အဘွားဝမ်ကို ပြုံးပြလိုက်၏။

ကျန်းဟူက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူ့စိတ်ထက် ပိုအန္တရာယ်များနိုင်မလား။

"ရွှမ်းအာ၊ လိမ္မာတယ်နော်။ အဘွားဝမ်နဲ့ ဒီမှာနေပြီး ခေါက်ဆွဲစားနေ။ အစ်ကိုက ဒီည ပြန်လာခဲ့မယ်။"

ဆုရွှမ်းအာက ပါးစပ်လေးစူကာ လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။