အခန်း ၅

အခန်း (၅) အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် လှည့်စားပြောဆိုခြင်း

ချန်နင်စီရင်စုရှိ ရပ်ကွက်လေးဆယ့်ကိုးခုအနက် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ နယ်မြေမှာ လေးခုသာရှိပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် အလွန်ယိုယွင်းပျက်စီးနေသော ချန်လဲ့ရပ်ကွက်လည်း ပါဝင်သည်။

တတိယသခင်ကြီးဟူသည် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆယ့်သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပိုမိုအစွမ်းထက်သောသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကာ သူ့တွင် ရွှန်းရိရပ်ကွက်၏ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို သူ၏နယ်မြေအဖြစ် ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ချန်လဲ့ရပ်ကွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရွှန်းရိရပ်ကွက်သည် ပိုမိုစည်ကားပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လူများ အဆက်မပြတ် သွားလာနေကြသည်။ ရေဆိုးများ အဆက်မပြတ် လျှံကျနေပြီး ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ကို ဖော်ပြနေသော ချန်လဲ့ရပ်ကွက်နှင့် လုံးဝမတူ။

"တတိယသခင်ကြီးဟူမှာ ရွှန်းရိရပ်ကွက်ထဲက ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းသုံးခုပါတဲ့ အိမ်ကြီးတစ်လုံး ရှိတယ်။ ကျွတ် ကျွတ်၊ ငါတို့ကရော ဘယ်တော့များမှ ခြံဝင်းသုံးခုပါတဲ့ အိမ်ကြီးတစ်လုံးမှာ နေရပါ့မလဲ။" ဟွမ်ပင်းချန်က အားကျသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဂိုဏ်း၏ အောက်ခြေတွင် ရှိနေသော သူတို့လို သာမန်လူများအတွက် သူတို့သည် နာမည်ရအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို မစဉ်းစားကြဘဲ တည်ငြိမ်သော ဘဝတစ်ခုကို ဘယ်လိုနေထိုင်ရမလဲ ဆိုတာကိုသာ စဉ်းစားကြသည်။

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးက တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ ဂိတ်တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဟွမ်ပင်းချန်က အလျင်အမြန် လျှောက်သွားပြီး ဖားယားကာ ပြောလိုက်သည်။ "အို အစ်ကိုဝမ်နဲ့ အစ်ကိုထျန်ပဲ။ ဒီနေ့ အစ်ကိုတို့နှစ်ယောက် တာဝန်ကျတာလား။ ချန်လဲ့ရပ်ကွက်က ဆုရှင်း တွေ့ခွင့်တောင်းတယ်လို့ အထဲကိုဝင်ပြီး သတင်းသွားပို့ပေးဖို့ အစ်ကိုတို့နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးပါရစေ။"

"ဆုရှင်း။ ချန်သောက်ကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဆုရှင်းလား။" ထိုနှစ်ဦးက ဆုရှင်းကို စိတ်ဝင်စားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဟွမ်ပင်းချန်၏ ရင်ထဲတွင် လေးလံသွားသည်။ သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သတင်းက တတိယသခင်ကြီးဟူထံသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုနှစ်ဦးက ဆုရှင်းကို အခက်အခဲမပေးဘဲ ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့နှစ်ယောက် ဝင်သွားလို့ရတယ်။ တတိယသခင်ကြီးဟူက အထဲမှာ စောင့်နေတယ်။"

ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော ဟွမ်ပင်းချန်က ဆုရှင်းကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူတို့နောက်မှ နှစ်ဦးက တံခါးကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ကြသည်။

"ငါပြောမယ် အစ်ကိုဝမ်၊ ဒီကောင်လေး အပြင်ပြန်ထွက်လာနိုင်မယ်လို့ ထင်လား။"

"ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူသာ ဒီကနေ ထွက်လာနိုင်ရင် သူက လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှာ သေချာပေါက် နေရာတစ်ခု ရလိမ့်မယ်။"

"ဘာလို့လဲ။ ချန်သောက်ကို သတ်ခဲ့လို့လား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ချန်သောက်ကို သတ်ပြီးတာတောင် ဒီကို လာရဲလို့လေ။ အဲဒီလို သတ္တိမျိုးက သာမန် မဟုတ်ဘူး။"

ပင်မခန်းမအတွင်း၌ ဆုရှင်းသည် နာမည်ကြီးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော တတိယသခင်ကြီးဟူကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်အပြင် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းတွင် ခန်းမသခင်သုံးဦး ရှိသည်။ သူတို့သည် စည်းကမ်းပိုင်းဆိုင်ရာအတွက် ပြစ်ဒဏ်ခန်းမ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးအတွက် ပရဟိတခန်းမ နှင့် ဂိုဏ်း၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို ကွပ်ကဲသည့် စစ်ရေးခန်းမတို့ကို တာဝန်ယူထားကြသည်။

သူတို့အပြင် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူများမှာ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆယ့်သုံးဦးဖြစ်ပြီး တတိယသခင်ကြီးဟူသည် သူတို့အထဲတွင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

တတိယသခင်ကြီးဟူသည် အသက် ငါးဆယ်ကျော်၊ ခြောက်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သည်။

သူ၏ နားထင်များတွင် ဆံပင်ဖြူအနည်းငယ် ပေါက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းချုပ် ရှားဖေးယင်းနောက်သို့ လိုက်ကာ အာဏာတည်ဆောက်ခဲ့သော အစောဆုံး ညီအစ်ကိုများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ဆုရှင်း ပထမဆုံး သတိပြုမိသောအရာမှာ တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ လက်များဖြစ်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ကတော့ သာမန်အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ ထူးခြားမှု မရှိ။

သို့သော် သူ၏ လက်များကသာ ထူးထူးခြားခြား ကြီးမားပြီး အရိုးပေါ်ကာ မည်းနက်နေပြီး သတ္တုကဲ့သို့ပင် တောက်ပနေသည်။

ဆုရှင်းသည် တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ဖူးသည်။

သူသည် သံမဏိသဲလက်ဝါးကို အနှစ်လေးဆယ်နီးပါး ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ကျောက်ပြားများကို ခွဲနိုင်ကာ သတ္တုနှင့် ကျောက်စိမ်းတို့ကို ချိုးဖျက်နိုင်သည့် ကြီးမြတ်သော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"မင်းက ဆုရှင်းလား။ ငါ့ရဲ့ မွေးစားသားကို သတ်ပြီးတာနဲ့ ငါ့ဆီကို ချက်ချင်း လာတွေ့ရဲတယ်။ တော်တော် သတ္တိကြီးတာပဲ။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညှစ်လိုက်ရာ ခွက်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

ဟွမ်ပင်းချန်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပြီး အကြောက်တရားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

လူတစ်ယောက်၏ နာမည်က သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အရိပ်လိုပင်။ ဤတတိယသခင်ကြီးဟူ၏ ဒေါသက သိပ်မကောင်းလှ။

"ကျွန်တော် သတ္တိကြီးတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တတိယသခင်ကြီးဟူ၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို မသတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိနေလို့ပါ။" ဆုရှင်းက ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မတ်မတ် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အကြောက်တရား အရိပ်အယောင် အလျဉ်းမရှိ။

တတိယသခင်ကြီးဟူက ဒေါသတကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ "မင်းကို မသတ်ဘူး ဟုတ်လား။ ချန်သောက်ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ငါ အချိန်ဘယ်လောက် ယူခဲ့ရလဲ မင်းသိလား။ သူ အသက် နှစ်ဆယ်ကတည်းကနေ အခုအချိန်အထိပဲ။ အနှစ်နှစ်ဆယ် အပြည့်။ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကြာ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ရတဲ့ အရိုက်အရာ ဆက်ခံမယ့်သူက မင်းရဲ့ ဓားကြောင့် သေသွားတာကို ငါက မင်းကို မသတ်ဘူးလို့ မင်း ပြောရဲတယ်။"

ဆုရှင်း၏ အကြည့်များက တတိယသခင်ကြီးဟူထံသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်သွားပြီး နောက်ဆုတ်မည့် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မပြ။ "ကျွန်တော် ချန်သောက်ကို မသတ်ခဲ့ရင်တောင် တစ်နေ့ကျရင် တတိယသခင်ကြီးဟူ ကိုယ်တိုင် သူ့ကို သတ်ရလိမ့်မယ်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ဆုရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက တတိယသခင်ကြီးဟူရဲ့ ဆိုလိုရင်းပါပဲ။ ချန်သောက် ရှိနေတာက သင့်ကို ခြိမ်းခြောက်နေပြီလေ။ သူ့ကို သတ်လိုက်တာက တတိယသခင်ကြီးဟူကို ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးဆပ်လိုက်တယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။"

"ငါ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်း ဟုတ်လား။" တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ "ဒါဆို ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါ့ရဲ့ ဆိုလိုရင်းက အတိအကျ ဘာလဲဆိုတာ။"

"တတိယသခင်ကြီးဟူ၊ သင်က ဒီနှစ်မှာ အသက် ငါးဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချန်သောက်က လေးဆယ် ရှိနေပြီ။ အစပိုင်းမှာ သင်က ချန်သောက်ကို သင့်ရဲ့ အရိုက်အရာ ဆက်ခံမယ့်သူအနေနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးချင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက တကယ်ပဲ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သံသဲလက်ဝါးက အသက် သုံးဆယ်အရွယ်မှာတင် ကြီးမြတ်တဲ့ အောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ခေါင်းဆောင်ကြီး တချို့ထက်တောင် သိပ်မအားနည်းတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအရာက တတိယသခင်ကြီးဟူအတွက် ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက အရမ်း မြန်မြန် ကြီးထွားလာလို့ပဲ။

သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ချီနဲ့သွေးတွေက ကြွယ်ဝပြီး အားကောင်းတယ်။ သင့်ရဲ့ အသက်အရွယ်နဲ့ဆိုရင် တတိယသခင်ကြီးဟူ၊ သင်က အနည်းဆုံး နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်လောက် ခေါင်းဆောင်ကြီးအဖြစ် ဆက်လုပ်နိုင်သေးတယ်။ သင်က ဆယ်နှစ် စောင့်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ချန်သောက်ကရော။ ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက်နဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေပေမဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ မရှိတာကို သူ ကျေနပ်နိုင်ပါ့မလား။

တတိယသခင်ကြီးဟူ၊ သင်လည်း ခံစားမိမှာပါလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ သူ့ကို သင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သလောက် ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေက ဒီလောက်ပဲ ရှိတာ။ သူ့မှာ ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ခွန်အားတွေ ရှိနေရင်တောင် ခေါင်းဆောင်ကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ နယ်မြေနဲ့ လူအင်အား မရှိဘူးလေ။ သူ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက သင့်ကို စောစော အနားယူဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်ဖို့ပဲ။ သင် ဆင်းပေးရမယ်၊ သူ နေရာယူလိမ့်မယ်။"

ဆုရှင်း စကားပြောပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ကို ယူကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်နေပုံရသော်လည်း သူက ဟွမ်ပင်းချန်ကို အတော်လေး ကြောက်လန့်သွားစေသည်။

*ခေါင်းဆောင်ကြီး၊ ခင်ဗျား အရင်က ပုံပြင်ပြောတဲ့သူ လုပ်ခဲ့တာလား။ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းမျိုးကိုတောင် ဖန်တီးနိုင်တယ်။ အခု တတိယသခင်ကြီးဟူကို ငါတို့ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူက ငါတို့ကို လက်ဝါးနဲ့ တစ်ချက်စီ ရိုက်လိုက်ရင် ငါတို့ အားလုံး ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်သွားပြီ။*

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ တတိယသခင်ကြီးဟူသည် ဟွမ်ပင်းချန် ထင်ထားသလို သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာပြီး မရိုက်ခဲ့။ ထိုအစား သူက ဆုရှင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ဆုရှင်းအရွယ်လောက်တွင် သွေးပူနေပြီး တိုက်ခိုက်ရန်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန်ကိုသာ သိခဲ့သည်။

ယခု ဆုရှင်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုမှာ သူ၏ အစာအိမ်ထဲရှိ ကပ်ပါးကောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး သူ တွေးနေသမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ပြောလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤကဲ့သို့ ပါးနပ်မှုမျိုးက ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် မတူဘဲ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ရှိ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူ တစ်ဦးနှင့် ပိုတူနေသည်။

ဆုရှင်း၏ ယခင်ဘဝက လူများကို အကဲခတ်သည့် လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြောင်းကို သူ အနည်းငယ်မျှ မသိခဲ့။ လူရာပေါင်းများစွာကို စီမံခန့်ခွဲရာတွင် သူသည် နည်းပညာကို မသိနားမလည်နိုင်သော်လည်း လူများကို မည်သို့ အကဲခတ်ရမည်ကို နားမလည်ပါက ထိုရာထူးသည် သူနှင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုက်တန်မည် မဟုတ်။

တတိယသခင်ကြီးဟူက ဆုရှင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဟွမ်ပင်းချန် သေးထွက်ကျမတတ် ဖြစ်နေချိန်မှာပင် သူ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။ အရမ်းကောင်းတယ်။ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းက လူတိုင်းက မင်းရဲ့ သိုင်းပညာတွေ အစွမ်းထက်တယ်လို့ ပြောကြတယ် ဆုရှင်း၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို မေးရင် အချီးကျူးရဆုံး ဖြစ်သင့်တာက မင်းရဲ့ ဉာဏ်ရည်ပဲ။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက ဆုရှင်းကို ကျေးဇူးတင်လေးမြတ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက အဲဒီလောက် အလွယ်တကူ ပြေလည်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ မွေးစားသားတစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကို တစ်ယောက် ပြန်ပေးရမယ် မဟုတ်ဘူးလား။"

ဆုရှင်းက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ပြီး လေးစားစွာ လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။ "သင့်ရဲ့သားက မွေးစားအဖေကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဆုရှင်းက သူ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ငွေစက္ကူ ငါးရာကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။

"ငွေငါးရာက နည်းပေမဲ့ ဒါက သင့်သားရဲ့ ရိုးသားမှု ပြယုဂ်ပါ။ မွေးစားအဖေ လက်ခံမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ ဆုရှင်း၊ မင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါထင်တာ မှန်သွားတယ်။" တတိယသခင်ကြီးဟူက ငွေစက္ကူများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ခံလိုက်ပြီး အနီးရှိ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်ရာ သူ၏ ကျေးဇူးတင်လေးမြတ်မှုက ပိုမို အားကောင်းလာသည်။

ငွေငါးရာကို သူ သဘာဝကျကျ ဂရုမစိုက်သော်လည်း ဤမျှ အကဲခတ်တတ်ပြီး အသိဉာဏ်ရှိသော လူငယ်မျိုးမှာ ယခုခေတ်တွင် ရှားပါးသည်။

ခွန်အားကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သော်လည်း ပါးနပ်မှုမှာ ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အလွန် ခက်ခဲသော အရည်အသွေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဆုရှင်း၊ အခုကစပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က မင်းရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ရှိလိမ့်မယ်။ ဂိုဏ်းဆီကိုလည်း မင်းရဲ့ ရာထူးအကြောင်း ငါ သတင်းပို့ပေးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အခုမှ ခေါင်းဆောင်ငယ် ဖြစ်လာတာ။ မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေထဲမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မင်းကလွဲရင် သာမန် ဂိုဏ်းဝင်တချို့ပဲ ရှိတယ်။ ငါ့ဆီမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လူငယ်နှစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူတို့က အခုကစပြီး မင်းနောက်ကို လိုက်လိမ့်မယ်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ လူငယ်နှစ်ဦး ဝင်လာကြသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ အသက် နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ရှိပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ မရှိဘဲ လူတိုင်းက သူ့ကို ငွေရာပေါင်းများစွာ အကြွေးတင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင် ရှိပြီး ပထမတစ်ဦးနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ ဖော်ရွေပုံရပြီး လူတိုင်းကို ပြုံးပြနေသည်။

"ဒါက လီဟွိုင်နဲ့ ကျစ်ကန်း။ သူတို့က ငါ့နောက်ကို လိုက်လာတာ နှစ်အနည်းငယ် ရှိပြီ၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက အတော်လေး ကောင်းတယ်။ သူတို့ မင်းကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်။"

ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသော မျက်နှာဖြင့် လီဟွိုင်က ဆုရှင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြရုံသာ ပြုလုပ်သော်လည်း ကျစ်ကန်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်ဆု၊ အခုကစပြီး မင်းရဲ့ ညီလေးက မင်းအပေါ်မှာ မှီခိုပြီး အသက်မွေးရတော့မယ်။"

"အစ်ကိုကျစ်၊ ခင်ဗျားက သိပ်သဘောကောင်းလွန်းတယ်။ ခင်ဗျားက လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းက စီနီယာတစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်တော်ကသာ ခင်ဗျားဆီကနေ သင်ယူရမှာပါ။"

ဆုရှင်းသည် အလွန် နှိမ့်ချစွာ ပြုမူခဲ့သည်။ တတိယသခင်ကြီးဟူက ဤလူနှစ်ဦးကို သူ့အား ကူညီရန် သက်သက်သာ စေလွှတ်လိုက်သည်ဟု တွေးရန် သူ ထိုမျှလောက် ရိုးအမည် မဟုတ်။

သူ၏ မွေးစားသားကို သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ စိတ်ပညာကို သေချာစွာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ခဲ့သူ တစ်ဦးအတွက် တတိယသခင်ကြီးဟူက သူ့ကို မည်မျှပင် သတိထားနေပါစေ ဆုရှင်းက ပုံမှန်ဟုသာ ယူဆထားသည်။

သို့သော် ဤလူနှစ်ဦးဖြင့် သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု တတိယသခင်ကြီးဟူ ထင်နေပါက အလွန် ရိုးရှင်းစွာ တွေးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် အပြင်ထွက်ပြီး စောင့်နေကြ။ ဆုရှင်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတွေ ကျန်သေးတယ်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လီဟွိုင်နှင့် ကျီကန်းတို့ ချက်ချင်း တံခါးအပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။

ဟွမ်ပင်းချန်ကမူ ဆုရှင်းအား လေးစားအားကျသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

*ဒီခေါင်းဆောင်က တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူး၊ သူက ဒီကိစ္စကို စကားလုံးအနည်းငယ်နဲ့ ဖြေရှင်းလိုက်ရုံတင်မကဘူး၊ တတိယသခင်ကြီးဟူကို အစွမ်းထက်တဲ့ နောက်ခံတစ်ခုအနေနဲ့တောင် ရရှိသွားခဲ့တယ်။*

တတိယသခင်ကြီးဟူကို သူ၏ မွေးစားအဖေအဖြစ် ရရှိထားခြင်းဖြင့် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းရှိ ဆုရှင်း၏ ရာထူးမှာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ပြီးတော့ ဆုရှင်းကို သစ္စာခံတဲ့ ပထမဆုံး ဂိုဏ်းဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒါက ဟွမ်ပင်းချန် လောင်းကြေးထပ်တာ မှန်ကန်သွားတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လူတိုင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ဆုရှင်းက လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။ "မွေးစားအဖေ၊ တခြား ညွှန်ကြားစရာများ ရှိသေးလား။"

"မင်းက အတွင်းအားကို သင်ယူထားတယ် မဟုတ်လား။"

တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ စကားကြောင့် ဆုရှင်း ချက်ချင်း မှင်တက်သွားသည်။

သူ၏ အချက်အလက်များအရ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းရှိ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် ခန်းမသခင်သုံးဦးသာလျှင် အတွင်းအား ကျွမ်းကျင်သော စစ်မှန်သည့် သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူ အတွင်းအားကို သိကြောင်း တတိယသခင်ကြီးဟူက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။

ဆုရှင်း၏ အံ့အားသင့်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တတိယသခင်ကြီးဟူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်း စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ အတွင်းအား စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ်ကို ငါ မသိမ်းယူပါဘူး။ အတွင်းအားနဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါလည်း သိပါတယ်။"

ဆုရှင်းက သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ခန်းမသခင်သုံးဦးပဲ အတွင်းအားကို သင်ယူထားတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေလို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်။ မွေးစားအဖေနဲ့ တခြား ခန်းမသခင်တွေက ပြင်ပသိုင်းပညာ အချို့ကိုပဲ ကျွမ်းကျင်တာလို့။"

"သူတို့က ဘာတွေသိလို့လဲ။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက မထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းကို စတည်ထောင်တုန်းက လူသုံးဆယ်လောက်ပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ အများစုက အာဏာတည်ဆောက်ဖို့ ဂိုဏ်းချုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်က အတွင်းအားကို သိနေမှတော့ ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် မသင်ပေးဘဲ နေမှာလဲ။ တကယ်တော့ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး ဆယ့်သုံးဦးလုံးက ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကနေ အတွင်းအားကို သင်ယူထားကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာဆိုတာ ဝီရိယရှိရှိ လေ့ကျင့်ရုံတင် မဟုတ်ဘူး၊ မွေးရာပါ အရည်အချင်းအပေါ်မှာလည်း မူတည်တယ်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးကြောအမှတ် ၁၀၈ ခု ရှိတယ်။ သွေးကြောအမှတ် ၃၆ ခုကို သန့်စင်တာက ဟောက်ထျန်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ ၇၂ ခုကို သန့်စင်တာက ဟောက်ထျန်း အလယ်အလတ်အဆင့်၊ နဲ့ ၁၀၈ ခုကို သန့်စင်တာက ဟောက်ထျန်း ကြီးမြတ်တဲ့ ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ပဲ။ ဟောက်ထျန်းအဆင့်ကို ရောက်မှသာ အစစ်အမှန်သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တာ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒီအဘိုးကြီးအတွက် အနှစ်လေးဆယ်နီးပါး အချိန်ယူခဲ့ရပြီး သွေးကြောအမှတ် ၁၃ ခုကိုပဲ သန့်စင်နိုင်ခဲ့တယ်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူ ပြောသော ဤအရာများကို ဆုရှင်း တကယ် မသိခဲ့။

သို့သော် မဲနှိုက်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော သူ၏ချွမ်ကျန်းဂိုဏ်း အခြေခံအတွင်းအားတွင် ဤအချက်အလက်များ ပါဝင်သင့်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူက စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်ကို အခုလေးတင် မဲပေါက်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဖတ်တောင် မဖတ်ရသေးဘူး။ စနစ်က ပေးတဲ့ ၅% ကျွမ်းကျင်မှုကို အားကိုးပြီး အဲဒီ မူလချီ နည်းနည်းကို ကျင့်ကြံပြီး လက်စားချေဖို့ သွားခဲ့တာ။

"မွေးစားအဖေရဲ့ သံမဏိသဲလက်ဝါး စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် ဟောက်ထျန် အစောပိုင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် မွေးစားအဖေရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။" ဆုရှင်းက မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း ငါ့ကို မြှောက်ပင့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ပြန်ပြီး အလုပ်တွေကို သေချာလုပ်ပါ။ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေနဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းကို အရှက်မကွဲစေနဲ့ဆိုတာ မှတ်ထားပါ။"

သူ၏ စကားများက ဆုရှင်းကို မှင်တက်သွားစေသည်ကို မြင်သောအခါ တတိယသခင်ကြီးဟူက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ မွေးစားအဖေ။ ဒါဆို ကျွန်တော် ခွင့်ပြုချက် တောင်းပါရစေ။"

ဆုရှင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး တတိယသခင်ကြီးဟူကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်ကာ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် လှည့်လိုက်သည်။