အခန်း ၇

အခန်း (၇) ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် ဆုရှင်း နိုးလာပြီး ရွှမ်းအာက ဝက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမကို မနှောင့်ယှက်တော့ဘဲ ခြံဝင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့၏။

အပြင်ဘက်တွင် ဟွမ်ပင်းချန် စီစဉ်ထားသော ဉာဏ်ကောင်းသည့် ဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးက ကင်းစောင့်နေကြ၏။

မူလက ဟွမ်ပင်းချန်က လူလေးဦး စီစဉ်ထားသော်လည်း ဆုရှင်းက မလိုအပ်ဟု ယူဆသဖြင့် လူနှစ်ဦးကိုသာ ချန်ထားပြီး ကျန်နှစ်ဦးကို ညဘက် ကင်းစောင့်ရန် အလှည့်ကျစီစဉ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ဆုရှင်း ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် လေးစားစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ကြ၏။ "ခေါင်းဆောင်ဆု။"

ဆုရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ငွေတစ်တုံး ထုတ်ယူကာ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ "အသားပေါက်စီ ဆယ်လုံးနဲ့ ပဲနို့တစ်ပိဿာ သွားဝယ်လိုက်။ ကျန်တဲ့ငွေနဲ့ သောက်ဖို့ အရက်ဝယ်လိုက်၊ တစ်ညလုံး ကင်းစောင့်ရတာ ပင်ပန်းသွားပြီ။"

အသားပေါက်စီ ဆယ်လုံးနှင့် ပဲနို့တစ်ပိဿာက ကြေးပြား ဆယ့်တစ်ပြားသာ ကုန်ကျသည်။ ကျန်ငွေများအားလုံးမှာ သူတို့၏ဆုကြေးဖြစ်သဖြင့် ဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ခေါင်းဆောင်ဆု"

ဆုရှင်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ *ဒါက ဆုကြေး အသေးအမွှားလေးတစ်ခုပါပဲ၊ သူတို့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဝမ်းသာနေရတာလဲ။*

တကယ်တော့ ဓားသုံးလက်လျို ခေါင်းဆောင်ဖြစ်စဉ်က သူတို့အပေါ် အများကြီး ပိုမို တင်းကျပ်ခဲ့ပြီး မကြာခဏ ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဆဲဆိုခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်းကို သူ မသိခဲ့ပေ။

ဓားသုံးလက်လျို၏ စရိုက်သည် ကြီးမြတ်မှုအတွက် မသင့်တော်ပေ။ သူသည် အဆင့်နိမ့် ဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်စဉ်က အဆက်အသွယ်များပြီး လူတိုင်းအပေါ် သူရဲကောင်းဆန်သော အသွင်ကို ပြသခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အာဏာရလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သြဇာလွှမ်းမိုးမှု ရရှိလာသော သဘောထားသေးသိမ်သည့် လူတစ်ယောက်၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာစာကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ အာဏာက မကြီးမားသော်လည်း သူ၏ အရာရှိဆန်သော အပြုအမူက ကြီးမားလှ၏။

လမင်းယစ်မူးမျှော်စင်တွင် ဆုရှင်း၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လုပ်ရပ်များကို သူတို့အားလုံး မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ၎င်းက သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် နောက်ထပ် ကြမ်းတမ်းသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးနှင့် ပိတ်မိနေပြီဟု အစပိုင်းတွင် ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဆုရှင်းက လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံရာတွင် ဤမျှ ဖော်ရွေမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြ။ ထို့အပြင် ငွေတစ်ကျပ်ကို ဆုကြေးအဖြစ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးလောက်အောင်ပင် ရက်ရောသည်။

ဤအောက်ခြေ ဂိုဏ်းဝင်များအတွက် ငွေတစ်ကျပ်သည် တစ်လတာ နေထိုင်ရန် လုံလောက်ပေသည်။

သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဆုရွှမ်းအာသည် အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ဆုရှင်းက စနစ်ထဲသို့ အရင် ဝင်လိုက်သည်။

ကျယ်ပြောလှသော အဖြူရောင်နေရာလွတ်တွင် ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်မှာ လွတ်ဟာမနေတော့ဘဲ ထိုအစား "ဗီလိန် အမှတ် - ၁၀ မှတ်" ဟု ရေးထားသော စာတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် လက်ခံသူကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်။ သင်ဟာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဗီလိန်ဖြစ်လာဖို့ တစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်သွားပါပြီ။"

"အစပြုသူ မစ်ရှင် ပြီးဆုံးပါပြီ၊ ပင်မမစ်ရှင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါပြီ။"

"ပင်မမစ်ရှင် - အာဏာရှင်တစ်ဦး၏ ရည်မှန်းချက် (အပိုင်း ၁)။ မစ်ရှင် ရှင်းလင်းချက် - စစ်မှန်သော လူတစ်ယောက်က အာဏာမရှိဘဲ တစ်ရက်မျှ မနေနိုင်ပေ။ သဘောထားသေးသိမ်သော လူတစ်ယောက်က ငွေမရှိဘဲ တစ်ရက်မျှ မနေနိုင်ပေ။ အာဏာရရန် ငွေကို အရင် ရှာရမည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက် - ခြောက်လ။ ငွေတစ်သောင်း ရှာပါ။"

"ကျရှုံးမှု အကျိုးဆက် - လက်ခံသူ အမြဲတမ်း သင်ယူထားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျပန်း ဖယ်ရှားခံရမည်။"

"မစ်ရှင် ဆုကြေး - အလယ်အလတ် မဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ်၊ ဗီလိန် အမှတ် ၂၀၀။"

"ငွေတစ်သောင်း။ ကျွတ် ကျွတ်၊ ဒါက တကယ်ကို နည်းတဲ့ ပမာဏ မဟုတ်ဘူး။"

လောလောဆယ် ဆုရှင်း၏ ငွေရှာရန် အဓိက နည်းလမ်းမှာ ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်ရှိ ကုန်သည်များထံမှ ကာကွယ်ခ ကောက်ခံခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လစဉ် ကာကွယ်ခမှာ ငွေငါးရာကျော်သာ ရှိသည်။ ဓားသုံးလက်လျိုသည် သူ၏ အချိန်အတွင်း ငွေထောင်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် သူတို့ထံမှ အသည်းအသန် ငွေညှစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ဆုရှင်းကလည်း ထိုသို့ပင် လုပ်မည်ဆိုပါက ပျော်ရွှင်သောတောအုပ်သည် နှစ်လအတွင်း စုပေါင်း ဒေဝါလီခံသွားပေလိမ့်မည်။

ငွေတစ်သောင်း ရရှိရန် သူသည် ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခုကို တကယ်တမ်း စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။

ထို့အပြင် ဆုရှင်းက ယခု အမှန်တကယ် ငွေလိုအပ်နေသည်။

ဂိုဏ်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုက လူမရှိဘဲ မဖြစ်နိုင်၊ ထို့ထက်ပို၍ ငွေမရှိဘဲ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်။

*ငွေမရှိဘဲနဲ့ အဲဒီဂိုဏ်းဝင်တွေက မင်းအတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ သူတို့ရဲ့ ဓားတွေကို ဆွဲထုတ်လိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေလား။ သူတို့က မင်းကို ဓားနဲ့ ပြန်မခုတ်ရင်ပဲ တော်လှပြီ။*

"ဒါနဲ့လေ၊ ဒီပင်မမစ်ရှင်အတွက် ပြစ်ဒဏ်က ဘာလို့ ဒီလောက် ပေါ့နေရတာလဲ၊ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဖယ်ရှားတာလောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ အစပြုသူ မစ်ရှင်အတွက် ပြစ်ဒဏ်က လက်မောင်းတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးရတာလေ။" ဆုရှင်းက မေးလိုက်သည်။

အစပြုသူ မစ်ရှင်အတွက် ကျရှုံးမှု ပြစ်ဒဏ်သည် ပင်မမစ်ရှင်ထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်နေသဖြင့် ဆုရှင်းက ၎င်းသည် ယုတ္တိမတန်ဟု အလေးအနက် ထင်မြင်ခဲ့သည်။

"လက်ခံသူက အစပြုသူ မစ်ရှင်ကိုတောင် မပြီးမြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် လက်ခံသူက အရမ်း အသုံးမကျဘူးဆိုတာ သက်သေပြတာပဲ။ အချိန်ဖြုန်းနေမယ့်အစား စောစော သေလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။"

ဆုရှင်း: "..."

"အို၊ ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ့မှာ အခြေခံ မဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ် ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား။ ငါ မဲနှိုက်ချင်တယ်။"

နေ့သစ် ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့်အတူ ဆုရှင်းတွင် နောက်ထပ် အခြေခံ မဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ် သဘာဝကျကျ ရရှိလာသည်။

အခြေခံ မဲနှိုက်မှုသည် အနည်းငယ် အသုံးမဝင်သော်လည်း လက်ရှိတွင် ပိုက်ဆံ တစ်ပြားမျှ မရှိသော ဆုရှင်းအတွက် ချီစုစည်းခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို မဲပေါက်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးသည်။

ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဘီးသည် စတင်လည်ပတ်သော်လည်း ဆုရှင်း မျှော်လင့်ထားသလို ဆေးလုံး သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်ပေါ်တွင် မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ ထိုအစား အထွေထွေ ပစ္စည်းများထံသို့ ခုန်ကူးသွားသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ၊ တုန်းဖန်းပုပိုက် ကိုယ်တိုင်ပန်းထိုးထားတဲ့ ပန်းထိုးပစ္စည်းတစ်ခုကို မဲပေါက်ပါတယ်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - ကြယ်တစ်ပွင့်။"

ဆုရှင်း၏ မျက်နှာမှာ မှုန်ကုပ်သွားသည်။

ဒါကက သူ့အတွက် ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ။ သူက ယန်လျန်ထင်မှ မဟုတ်တာ။

၎င်းကို စွန့်ပစ်ရန် သူ တိုက်ရိုက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဆုရှင်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ဗီလိန် အမှတ် ၁၀ မှတ် ရှိသေးတယ်။ နောက်ထပ် အခြေခံ မဲနှိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ်ပေး။"

ဆုရှင်းတွင် ယခုအခါ အတွင်းအားနှင့် သိုင်းကွက်များ ရှိနေသော်လည်း သူ၏ သိုင်းကွက်များမှာ တစ်ခုတည်းသာ မှီခိုလွန်းနေသည်။

ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓားက အစွမ်းထက်သော်လည်း ၎င်း၏အစွမ်းမှာ ပါးနပ်မှု၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် အလွန်အမင်း ရက်စက်မှုတို့တွင်သာ တည်ရှိသည်။

ဓားသိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဟန်မှာ အလွန် အားကောင်းလွန်းသဖြင့် သူ၏လျပ်တပြတ်ဓားက ရာခိုင်နှုန်း တစ်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုသို့ မရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း စနစ်က ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။

ဆုရှင်း၏ လျပ်တပြတ်ဓားတွင် အားနည်းချက်များ ရှိသည်။ ပြိုင်ဘက်က ၎င်းကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး တန်ပြန်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ဆုရှင်းတွင် လျပ်တပြတ်ဓားအပြင် အခြားနည်းလမ်း မရှိသဖြင့် သူသည် အကြံအစည်မဲ့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

လီရွှင်ဟွမ်၏ဓားမြှောင်ပျံကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းသောသိုင်းကွက်တစ်ခုတည်းအပေါ် မှီခိုနေ၍ လူတိုင်း မရနိုင်ပေ။

ဘီးက လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။ ကျင့်စဉ်များ၊ တစ်ခါသုံး ပစ္စည်းများ၊ ဆေးလုံးများ... နောက်ဆုံးတွင် ဆုရှင်း၏ မျှော်လင့်နေသော အကြည့်များအောက်၌ လက်တံက အလွတ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ကျင့်စဉ်ဘက်အပေါ်တွင် သီသီလေး ရပ်တန့်သွားသည်။

ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနောက်မြောက် ကန္တာရမှဝတ်ရုံရှည်နှင့် ခေါင်းစည်းပဝါကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးဆန်းသော ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

လူငယ်၏ ရုပ်ရည်မှာ ချောမောသော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ကြမ်းတမ်းပြီး မောက်မာသော အသွင်အပြင် ရှိနေသဖြင့် လူများကို အနည်းငယ် သက်သောင့်သက်သာ မရှိဖြစ်စေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ၊ 《လေပြေဓားသိုင်း》၊ ကြီးမြတ်သော သုမေရုဓားသိုင်း နဲ့ 《ထျန်းရှန်း ဓားသိုင်း》 အပါအဝင်ကျင့်စဉ် ခုနစ်ခု ပါဝင်တဲ့ ချူကျောက်နန် ဇာတ်ကောင်ကို မဲပေါက်ပါတယ်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - ကြယ်တစ်ပွင့်မှ ကြယ်တစ်ပွင့်ခွဲအထိ။ လက်ခံသူက ကျပန်း မဲနှိုက်ဖို့ ရွေးချယ်နိုင်သလိုတိကျတဲ့ ရွေးချယ်မှုတစ်ခုအတွက် ဗီလိန် အမှတ် ၂၀ အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။"

"ချူကျောက်နန်၊ သူပဲ"

ဓားခုနစ်လက်အနက်မှ ရိုကျောက်ဓားသခင်၊ အစောပိုင်း ခန်းရှီးခေတ်ရှိနာမည်ကြီး ဓားသခင် သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဆုရှင်းက လျန်ကျောင်းတော်မှ ဝတ္ထုများကို အနည်းငယ်ဖတ်ဖူးသည်။ ဤအကျော်ကြားဆုံး ဓားခုနစ်လက်အတွက်သာ ဆုရှင်းက အစပိုင်းတွင်တီဗီစီးရီးများကိုသာ ကြည့်ခဲ့သည်။

ကျောက်ဝန်ကျိုး၏ဓားခုနစ်လက်ဗားရှင်းတွင် ချူကျောက်နန် ဇာတ်ကောင်မှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ရည်မှန်းချက်များကို ရရှိရန် အရှက်ခွဲခံရမှုကို သည်းခံခဲ့သော သူရဲကောင်းဆန်သည့် ဇာတ်ကောင်အဖြစ် ပုံဖော်ထားသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် ဤလူက စစ်မှန်သော ဗီလိန်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ချူကျောက်နန်က ဓားခုနစ်လက်အနက်မှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း သူက မောက်မာပြီး ယုတ်မာကာ အမြတ်အစွန်းအတွက် ဖြောင့်မတ်မှုကို အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။

သူသည် အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း ဖေးဟုန်ကျင်းကို ဦးစွာလိုက်လံပိုးပန်းခဲ့ပြီး ချင်မင်းဆက်ကို ခုခံရာတွင် သူမအား ကူညီခဲ့သည်။ သူ၏ပိုးပန်းမှု မအောင်မြင်သောအခါ သူက သူ၏ အပေါင်းအဖော်များကို သစ္စာဖောက်ကာ ချင်မင်းဆက်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး ချင်၏ခွေးတစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က တိကျတဲ့ မဲနှိုက်မှုတစ်ခုကို ဗီလိန် အမှတ် ၅ မှတ်ပဲ သုံးရတယ်။ ဒီတစ်ခါ ဘာလို့ အမှတ် ၂၀ ဖြစ်သွားတာလဲ။" ဆုရှင်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စနစ်က ပြောသည်။ "ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မဲပေါက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကောင်က ယင်ကျစ်ဖျင်ပါ။ အဲဒီဇာတ်ကောင်ပါလာတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်က ကြယ်တစ်ဝက်ပဲ ရှိလို့ ဗီလိန် အမှတ် ၅ မှတ်ပဲ သုံးရတာပါ။

ဒီတစ်ခါ ချူကျောက်နန် ဇာတ်ကောင်ကို ကြယ်တစ်ပွင့်ခွဲ အဆင့်သတ်မှတ်ထားပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေက ကြယ်တစ်ပွင့်ကနေ ကြယ်တစ်ပွင့်ခွဲအထိ ရှိလို့ မဲနှိုက်ဖို့အတွက် ပိုများတဲ့ ဗီလိန်အမှတ်တွေကို သုံးရတာပါ။"

ဆုရှင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။ "တကယ်ကို ဘာအားနည်းချက်မှ မချန်ထားဘူးပဲ။ ဒါဆို ကျပန်းပဲ မဲနှိုက်လိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူဆီမှာ ကျင့်စဉ်တွေ အများကြီး ပါလာတယ်၊ ခုနစ်ခုတောင်။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီအဆင့်တွေက မမြင့်ဘူး။"

ချူကျောက်နန်၏ ဆရာမှာ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း၏ မြောက်ပိုင်း ဌာနခွဲကို တည်ထောင်သူ ဇင်ကိုယ်တော်ဟွေ့မင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် ထျန်းရှန်းဂိုဏ်း၏ကျင့်စဉ် အားလုံးကို သိထားသည်။

သို့သော် လျန်ကျောင်းတော်မှ ဝူရှက အဆင့်နိမ့် ဝူရှကမ္ဘာတစ်ခုတွင် ပါဝင်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းသော ဟွမ်ကျောင်းတော်မှ ဝူရှကဲ့သို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကဲဖြတ်မှု နိမ့်နေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်။

ဆုရှင်းက ၎င်းအကြောင်းကို တွေးပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ဘီး ထပ်မံ လည်ပတ်သွားပြီး စနစ်၏ အေးစက်သော အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ် လက်ခံသူ၊ ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်းကို အောင်မြင်စွာ မဲပေါက်ပါတယ်။ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် - ကြယ်တစ်ပွင့်ခွဲ။"

ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်းက ထျန်းရှန်းအလင်းရောင် လင်းမိုဖုန်းဖန်တီးခဲ့သော ဓားသိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မုန်ညင်းစေ့တစ်စေ့က သုမေရုတောင်ကို ထည့်သွင်းနိုင်တယ်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှ ယူဆောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းက ရှုပ်ထွေးသောအပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ကာကွယ်မှုနှစ်ခုစလုံးကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး သိုင်းကွက်တိုင်းမှာ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းသည်။

၎င်းက ဆုရှင်း လိုချင်သော လေပြေဓားသိုင်း မဟုတ်သော်လည်း ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်းက ကာကွယ်ရေးတွင် သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းက ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓား၏ကာကွယ်ရေး အားနည်းချက်ကို ပြန်လည် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သဖြင့် ၎င်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်နေသေးသည်။

ခဏအကြာတွင် အပြင်ဘက်ရှိ ဂိုဏ်းဝင်များက မနက်စာ ဝယ်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဆုရှင်းက ဆုရွှမ်းအာ၏ ပါးပြင်ကို ပုတ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သူမ မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပြီး အိပ်ချင်မူးတူး မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လာသည်။

"ယေး... အသားပေါက်စီတွေပဲ"

စားပွဲပေါ်ရှိ အငွေ့ထောင်းထောင်းထနေသော အသားပေါက်စီများကို မြင်သောအခါ ရွှမ်းအာ၏ အိပ်ချင်စိတ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမက ပေါက်စီတစ်လုံးကို အလျင်အမြန် ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။

ဆုရှင်းက သူမအတွက် ပဲနို့တစ်ပန်းကန် ငှဲ့ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ခေါင်းလေးကို ပုတ်လိုက်သည်။ "လက်တောင် မဆေးရသေးဘဲနဲ့။ ညစ်ပတ်အိုးလေး။"

ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်စီများ ပြည့်နေသော ရွှမ်းအာက သူမ၏မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပျော်ရွှင်စွာလခြမ်းများအဖြစ် မှေးစင်းလိုက်ပြီး မဖြေဘဲ ပါးစပ်ထဲသို့ ပေါက်စီများကိုသာ ဆက်လက် ထိုးသွင်းနေသည်။

ကလေးမလေးရဲ့ကမ္ဘာက ရိုးရှင်းပါတယ်။ အရသာရှိတဲ့အစားအစာတွေ ရှိနေပြီး အစ်ကိုရဲ့ အဖော်ပြုမှု ရှိနေသရွေ့ သူမက ဘာထက်မဆို ပိုပျော်ရွှင်ပါတယ်။

မနက်စာ စားပြီးနောက် ဆုရှင်းက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဟွမ်ပင်းချန်အား ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဆုရှင်းသည် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများ အသိအမှတ်ပြုသော အဆင့်နိမ့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆုရှင်းအား ပထမဆုံး သစ္စာခံသူအနေဖြင့် ဟွမ်ပင်းချန်၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းမှာ ဆုရှင်း၏အောက် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိပြီး အခြားလူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထက် သာလွန်နေသည်။

ထိုညက ဆုရှင်း အိပ်ပျော်နေစဉ်တွင် သူက ဆုရှင်းအောက်ရှိ ဂိုဏ်းဝင် ခြောက်ဆယ်ကျော်စလုံးကို ခေါ်ယူကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဆုံးမစကားပြောဆိုရင်း သူ၏ အာဏာအရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားခဲ့ပြီး လုံးဝ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ဆု၊ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်တာလား။"

"ထိုင်ပါ။" ဆုရှင်းက ဆုရွှမ်းအာကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ငါ့ညီမ ရွှမ်းအာ။"

"အို၊ ဒီကောင်မလေးက တကယ် လှတာပဲ"

ဟွမ်ပင်းချန်က ချီးကျူးကာ ကြီးမားစွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အသွင်အပြင်ဖြင့်ဆိုလျှင် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို ရွှေငါးလေးတွေ လာကြည့်ဖို့ လှည့်စားနေသည့် ထူးဆန်းသော ဦးလေးကြီးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။

ရွှမ်းအာက လိမ္မာစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ ဦးလေး။"

ဟွမ်ပင်းချန်၏မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

*ကောင်းကင်ဘုံရေ ငါ့ကိုသာခေါ်သွားတော့၊ သူက ဒီနေ့မှ အသက် သုံးဆယ်ကျော်လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဦးလေး ဖြစ်သွားရတာလဲ။ ထို့အပြင် သူက ဆုရှင်းကို ခေါင်းဆောင်ဟုခေါ်ပြီး ဆုရှင်း၏ညီမက သူ့ကိုဦးလေးဟုခေါ်သည်။

သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှင်းပြလို့မရအောင် မျိုးဆက်တစ်ခုလောက် ကျဆင်းသွားရတာလဲ။*

"သူ့ကို အစ်ကိုကြီးလို့ ခေါ်လိုက်။" ဆုရှင်းက သဲ့သဲ့လေး ပြုံးလိုက်သည်။

"အို၊ မင်္ဂလာပါ အစ်ကိုကြီးဟွမ်။" ဆုရွှမ်းအာက စိုးရိမ်နေပုံပေါ်သော ဟွမ်ပင်းချန်၏မျက်နှာကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို လိမ္မာစွာဖြင့် အစ်ကိုကြီးဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ဆုရှင်းက ရွှမ်းအာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး ဟွမ်ပင်းချန်အား ပြောလိုက်သည်။ "ညီအစ်ကို တချို့ကို ရှာပြီး ဝမ်ရဲ့ဆေးဆိုင်ကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။"

"ဘာဆေးလုံး ဝယ်ချင်တာလဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကိုသာ ပြောလိုက်ပါ၊ သွားယူဖို့ သူတို့ကို ကျွန်တော် လွှတ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ဆုရှင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု တလက်လက် တောက်ပသွားသည်။ "ဆေးလုံး သွားဝယ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ လူတစ်ယောက်ဆီကနေ တစ်ခုခု ပြန်သွားယူမလို့"

(သုမေရုတောင်ဆိုတာ ကျနော်တို့မြန်မာတွေတော်တော်များများ မြင့်မိုရ်တောင်ဆိုပြီးသိမှာပါ)