အခန်း ၁၁

အခန်း (၁၁) လောဘကြီးသော တတိယသခင်ကြီးဟူ

ရွှန်းရိရပ်ကွက်ရှိ တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ စံအိမ်အတွင်း၌

တတိယသခင်ကြီးဟူက ဟွမ်ပင်းချန် ပေးခဲ့သော စာရင်းကိုကိုင်ကာ စကားမပြောဘဲ ပြုံးနေသော်လည်း သူ၏ဘေးရှိ လူလတ်ပိုင်း ပညာတတ်မှာမူ သူ၏ယပ်တောင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာ ရှိနေသည်။

"အကြံပေးလျို၊ ငါ့မွေးစားသားရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။" တတိယသခင်ကြီးဟူက မော့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူ၏ ယပ်တောင်ကို ခေါက်ချလိုက်ပြီးနောက် အကြံပေးလျိုက လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရက်စက်တယ်၊ ယုတ်မာတယ်၊ ပြီးတော့ အမြော်အမြင်ရှိတယ်။ အရေးအကြီးဆုံးက သူက ဘယ်အချိန်တက်ရမယ်၊ ဘယ်အချိန် ဆုတ်ရမယ်ဆိုတာကို သိတယ်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "မင်းပြောတာ မှန်တယ်။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်က သူက ဘယ်အချိန် တက်ရမယ်၊ ဘယ်အချိန် ဆုတ်ရမယ်ဆိုတာကို သိတာပဲ။ အဲလိုမှမဟုတ်ရင် သူ့မှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းတွေပဲ ရှိရှိ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါဖြစ်နေမှတော့ ရွှန်းသယ်လောင်းကစားရုံရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ငါ ယူလိုက်မယ်။"

"ဆုရှင်းအတွက် ဘယ်လောက် ချန်ထားသင့်လဲ။" အကြံပေးလျိုက မေးလိုက်သည်။

"သူ့အတွက် ငွေနှစ်ထောင်နဲ့ ရွှန်းသယ်လောင်းကစားရုံရဲ့မူလ မြေနေရာကိုပဲ ချန်ထားခဲ့လိုက်။ ငါတို့က ငွေကိုပဲ လိုချင်တာ။" တတိယသခင်ကြီးဟူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေသည်။

ငွေသောင်းချီဆိုသည်မှာ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်သော သူ့အတွက်ပင် ကြီးမားသော ပမာဏဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဤငွေက မည်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှမပါဘဲ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

လူကို ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ချို့ယွင်းအောင် လုပ်ခဲ့သူမှာ ဆုရှင်းဖြစ်ပြီး ငွေအားလုံးကိုလည်း သူကသာ ကောက်ခံခဲ့သည်။

တတိယသခင်ကြီးဟူသည် သူ၏ အဆင့်အတန်းကို အသုံးပြု၍ ကိစ္စများကို ချောမွေ့အောင် ပြုလုပ်ရန် အစိုးရအရာရှိများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ အစိုးရက နောက်မှ စာရင်းရှင်းလိုလျှင်ပင် မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူခြင်းပြစ်မှုက ငွေ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းက သူ့ထံ ရောက်သွားလျှင်ပင် တတိယသခင်ကြီးဟူအပေါ် ကျရောက်မည် မဟုတ်။

ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်တွင် ဟွမ်ပင်းချန်က တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ ဆိုလိုရင်းကို ဆုရှင်းအား စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သတင်းပို့ခဲ့သော်လည်း ဆုရှင်း၏ မျက်နှာတွင် မည်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုသာ ရှိနေသည်။

သူ့မွေးစားဖခင်၏ လောဘက သူ တွေးထင်ထားသည်ထက်များစွာ ကြီးမားနေသည်။ သူသည် ငွေ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်းကို တစ်ကြိမ်တည်း မျိုချသွားပြီး သူ့အတွက် ငွေနှစ်ထောင်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် တတိယသခင်ကြီးက ရွှန်းသယ်လောင်းကစားရုံ၏ မြေနေရာကို စိတ်မဝင်စားသဖြင့်နောက်ဆုံးတွင် ဆုရှင်းအတွက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

"ဟွမ်ကြီး၊ ဒီငွေနှစ်ထောင်ထဲကနေ ငွေတစ်ထောင့်သုံးရာနှုတ်လိုက်ရင် ငွေခုနစ်ရာလောက် ကျန်မယ်။ ဒီငွေက ရွှန်းသယ်လောင်းကစားရုံကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြင်ဆင်ပြီး ခန်းမတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ လုံလောက်လား။"

"ခေါင်းဆောင်က ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်ချင်လို့လား။ ငွေက လုံလောက်ပါတယ်၊ ပြန်ပြင်ဆင်ဖို့တောင် မလိုဘူး။ ဆိုင်းဘုတ် အနည်းငယ် ပြောင်းပြီး စားပွဲနဲ့ ကုလားထိုင် အသစ်တစ်စုံ ဝယ်လိုက်ရုံပါပ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူးလေ။" ဟွမ်ပင်းချန်က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းဆောင်၏ အတွေးများကို အမြဲတမ်း မီအောင် မလိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆုရှင်းက မေးလိုက်သည်။ "ဘာလို့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ မကိုက်ညီရမှာလဲ။"

ဟွမ်ပင်းချန်က ရှင်းပြသည်။ "လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှာ ခေါင်းဆောင်ကြီးအဆင့်မှာ ရှိတဲ့သူတွေပဲ ခန်းမတစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်။ တခြား ခေါင်းဆောင်ငယ်တွေကတော့ သူတို့ဘာသာ အိမ်တစ်လုံး ငှားနေရုံပဲ။"

ဆုရှင်းက စားပွဲကို ခေါက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက အရည်အချင်းလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါဆို ဂိုဏ်းစည်းမျဉ်းတွေက ခေါင်းဆောင်ကြီးတွေပဲ ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်နိုင်တယ်လို့ အတိအလင်းမပြဋ္ဌာန်းထားဘူး မဟုတ်လား။"

ဟွမ်ပင်းချန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲလိုပုံရပါတယ်။"

"ဒါဖြစ်နေမှတော့ ငါက ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်တာက ဘာမှားနေလို့လဲ။"

ဆုရှင်းတွင် ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို တိုးမြှင့်ရန် ဖြစ်သည်။

သေးငယ်ပြီး ယိုယွင်းနေသော အခန်းတစ်ခုတွင် အစည်းအဝေးလုပ်ခြင်းနှင့် ကျယ်ဝန်းပြီး တောက်ပသော ခန်းမတစ်ခုတွင် အစည်းအဝေးလုပ်ခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားသော အယူအဆ နှစ်ခုဖြစ်သည်။

ဟွမ်ပင်းချန်က ၎င်းကို စဉ်းစားလိုက်ပြီး နားလည်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်ငယ်များက ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်ခွင့်မရှိတာ မဟုတ်ဘဲ ဘယ်သူမှ မတည်ဆောက်ကြလို့သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှ ခေါင်းဆောင်ငယ်တစ်ဦးက အများဆုံး လမ်းသုံးလေးလမ်းကိုသာ စီမံခန့်ခွဲရပြီး သူတို့၏လစဉ်ဝင်ငွေမှာ အများဆုံး ငွေတစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိကာ အချို့ဆိုလျှင် ရာဂဏန်း အနည်းငယ်သာ ရရှိကြသည်။

ခန်းမတစ်ခု တည်ဆောက်ရန် မြေနေရာအတွက်ပင် ငွေသောင်းချီ ကုန်ကျပေလိမ့်မည်။

ထိုငွေကို ခန်းမအတွက် သုံးမည့်အစား ဖြည်းဖြည်းချင်းသုံးစွဲပျော်ရွှင်ရန် သူတို့အတွက်သာ သိမ်းထားလိုကြပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို မင်းကို လွှဲထားလိုက်မယ်။ ဒီငွေခုနစ်ရာထဲကနေ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်တွေကို နှုတ်ပြီးရင် မင်းအတွက် ငွေတစ်ရာ ယူထားလိုက်၊ ပြီးတော့ ကျန်တာကိုလည်း မင်းပဲ စီမံခန့်ခွဲလိုက်။"

ဟွမ်ပင်းချန်က အနည်းငယ် ပါးနပ်သော်လည်း သူ၏အလုပ်တွင် စေ့စပ်သေချာပြီး ဆုရှင်းက သူ့ကို အလွန် ယုံကြည်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သင့်အတွက် အလုပ်လုပ်စေရန် သင်သည် သူ့ကို ဦးစွာ လုံလောက်သော အကျိုးခံစားခွင့်များ ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက သူက ဘာကြောင့် သင့်အတွက် သူ၏ အသက်ကို စွန့်စားပေးမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အတိတ်ဘဝတွင်ဖြစ်စေ ယခုဖြစ်စေ ဆုရှင်းသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအပေါ် အမြဲတမ်း ရက်ရောခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်။ အခုကစပြီး ငါဟွမ်ကြီးရဲ့ အသက်က ခေါင်းဆောင်အတွက်ပဲ" ဟွမ်ပင်းချန်က သူ၏ ပိန်လှီသော ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကျေးဇူးတင် မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။

သေချာသည်မှာ သူ၏ လုပ်ရပ်အများစုမှာ ဖားယားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ထဲတွင် စစ်မှန်သော ခံစားချက် အချို့လည်း ပါဝင်သည်။

သူသည် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းတွင် ဆယ်နှစ်ကျော် ရှိနေခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခွန်အားကြောင့် သူ ပါးနပ်သော်လည်း အရေးကြီးသော တာဝန်များကို ဘယ်သောအခါမျှ မပေးအပ်ခံခဲ့ရ။

ယခု ဆုရှင်းက သူ့ကို အာဏာပေးရုံသာမက ငွေကြေး စီမံခန့်ခွဲမှုကိုပါ အပ်နှင်းခဲ့သဖြင့် ဟွမ်ပင်းချန်အား သူ၏ ယုံကြည်အားထားရသူအတွက် သေပွဲဝင်မည့် ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ခံစားချက်မျိုး ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဟွမ်ပင်းချန်ကို စေလွှတ်ပြီးနောက် ဆုရှင်းသည်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး အပြန်လမ်းတွင် ကြက်ကင် တစ်ကောင်ကို ဝယ်လာခဲ့သည်။

သူ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ရွှမ်းအာက သူ၏အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်လာပြီး သူမ၏ နှာခေါင်းလေးကို ရှုံ့ကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်လိုက်သည်။ "အို ကြက်ကင်ပဲ"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ အစားပုတ်လေး၊ သွားလက်ဆေးပြီး စားတော့။" ဆုရှင်းက ရွှမ်းအာ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

ရွှမ်းအာက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လိမ္မာစွာ လက်သွားဆေးသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ဆုရှင်းက ခြံဝင်းထဲတွင် သစ်သားတိုင် နှစ်တိုင် စိုက်ထူခိုင်းပြီးနောက် ဟွမ်ပင်းချန်အား ရှာဖွေကာ ရုံးများသို့ သွားသောအခါ ဓားနှစ်လက် ဝယ်လာပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

သာမန် ပန်းပဲဆရာများ ဖန်တီးသော လက်နက်များက အလွန် ကြမ်းတမ်းသဖြင့် ဆုရှင်းက ထိုကဲ့သို့သော လက်နက်များကို အသုံးပြုမည့်အစား သူ၏ လက်ထဲရှိ သံပြားကိုသာ အသုံးပြုလိုသည်။

ချန်နင်စီရင်စုရှိ အကောင်းဆုံး လက်နက်များအားလုံးသည် နန်းတော်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

ချန်နင်စီရင်စု အစိုးရရုံးရှိ ဓားများ၊ လှံများ၊ ဓားရှည်များနှင့် လှံရှည်များအားလုံးသည် အင်ပါယာ စစ်တပ်က အသုံးပြုပြီးနောက် အစားထိုးထားသော လက်နက်များဖြစ်ပြီး စီရင်စုအသီးသီးရှိ ရဲအရာရှိများထံသို့ ဖြန့်ဝေပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများမှာ လုံးဝ အကောင်းစားများဖြစ်ပြီး စစ်တပ်အတွင်းရှိ လက်မှုပညာရှင်များက အများအပြား ထုတ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကာ အားလုံးကို သွေးထားပြီး သွေးစွန်းဖူးသော လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဟွမ်ပင်းချန်က အစိုးရရုံးသို့ တစ်ကြိမ် သွားခဲ့ပြီး ငွေငါးဆယ်တည်းဖြင့် ဆုရှင်းအတွက် ဓားနှစ်လက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း မဟာကျိုးမင်းဆက်သည် စစ်ပွဲများများစွာ လျော့နည်းလာခဲ့ပြီး တပ်ဖွဲ့အများအပြားကို ဖျက်သိမ်းခဲ့သည်။ သူတို့၏ စစ်လက်နက် ပစ္စည်းအချို့ကို စီရင်စုအသီးသီးသို့ ဖြန့်ဝေပေးခဲ့ပြီး အရေအတွက်မှာ မနည်းလှ။

ချန်နင်စီရင်စု တစ်ခုတည်း၏ သိုလှောင်ရုံတွင်ပင် လူတစ်ထောင်ကျော်ကို တပ်ဆင်ရန် လုံလောက်သော လက်နက်များနှင့် သံချပ်ကာများ ရှိသော်လည်း ချန်နင်စီရင်စု တစ်ခုလုံးတွင် ရဲမက်အရာရှိ တစ်ရာကျော်သာ ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် ဤပစ္စည်းအများစုမှာ သိုလှောင်ရုံတွင် သံချေးတက်နေရုံသာ ရှိသည်။ ငွေငါးဆယ် မဆိုထားနှင့် ငွေနှစ်ဆယ်ဆိုလျှင်ပင် သိုလှောင်ရုံ စောင့်နေသူက ၎င်းတို့ကို ရောင်းရန် ဝမ်းသာအားရ ထုတ်ပေးပေလိမ့်မည်။

ဤဓားရှည်နှစ်လက်အနက် တစ်လက်မှာ သုံးပေ ရှည်ပြီး နှစ်လက်မခန့်ကျယ်ကာ ပေါ့ပါးသွက်လက်သော ဓားသွယ်တစ်လက် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်လက်မှာ လေးပေရှည်ပြီး လေးလက်မခန့်ကျယ်ကာတည်ငြိမ်ပြီး လေးလံသော ဓားကြီးတစ်လက်ဖြစ်ပြီး ခုတ်ထစ်ရန် သင့်တော်သည်။

ဤဓားနှစ်လက်၏ အသွားများက ထက်မြက်ပြီး သေးငယ်သော ခုတ်ထစ်ရာ အမှတ်အသားအနည်းငယ်ကိုတွေ့မြင်နိုင်ကာ ၎င်းတို့ကို ပြန်လည် သွေးထားသဖြင့် အသစ်နီးပါး ကောင်းမွန်နေသည်ကို ပြသနေသည်။

ဆုရှင်းက ဓားသွယ်ကို ဘယ်ဘက်လက်တွင် ကိုင်ပြီး ဓားကြီးကိုညာဘက်လက်တွင်ကိုင်ကာ သစ်သားတိုင်များကို ဆက်တိုက် ထိုးသွင်းနေသည်။

သို့သော် သူက သူ၏ဓားချက်များ၏ စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့၏ တိကျမှုကို လေ့ကျင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဓားချက်တိုင်းသည် သစ်သားတိုင်နှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်သွားရမည်ဖြစ်ပြီး သစ်သားပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုမျှ ကျန်ရစ်ခြင်းကပင် ကျရှုံးမှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

ဆုရှင်းတွင် လက်ရှိတွင် ဓားသိုင်းနှစ်မျိုး ရှိသည်။ ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓား နှင့် ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်း တို့ဖြစ်သည်။

ကြီးမြတ်သော သုမေရု ဓားသိုင်းက ရှုပ်ထွေးသော သိုင်းကွက်များဖြင့် ကာကွယ်ရေးဘက်သို့ အသားပေးသည်။ ဆုရှင်းက သူ၏ လျပ်တပြတ်ဓားကို ရန်သူများသတ်ဖြတ်ရန် အသုံးပြုသောအခါ ဟာကွက်များကို ဖြည့်ရန်၎င်းကို အဓိက အသုံးပြုလိုသဖြင့် သူ၏လျပ်တပြတ်ဓားကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခံရချိန်တွင် သူအကြံကုန်ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်တော့ပေ။

ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓားကို ရာခိုင်နှုန်း တစ်ရာကျွမ်းကျင်မှုသို့ မြှင့်တင်၍ မရသော်လည်း ဤဓားသိုင်းက အမြင့်မားဆုံး အမြန်နှုန်း၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် တိကျမှုတို့ကိုသာ လိုက်စားသော အရိုးရှင်းဆုံး သတ်ဖြတ်ရေးနည်းပညာ ဖြစ်သည်။

ဤအချက်သုံးချက်ကို ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓားတွင် အသုံးပြုနိုင်ရုံသာမက အခြား သိုင်းပညာများကို ကျင့်ကြံရာတွင်လည်း အသုံးချနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆုရှင်းက လက်ရှိတွင် ကျင်းဝူမင်၏ လျပ်တပြတ်ဓား၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို တိုးတက်စေရန်သာ အာရုံစိုက်နေပြီး ၎င်းက သူ၏အခြေခံ စွမ်းရည်များအတွက် လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးသည်။

သူမ၏ အစ်ကို ဓားကျင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်းအာက အိမ်ရှေ့လှေကားထစ်များပေါ်တွင် လိမ္မာစွာထိုင်ကာ ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဆုရှင်း လေ့ကျင့်မှုကြောင့် ချွေးများရွှဲနစ်နေသောအခါ ရွှမ်းအာက ရေနှင့် ချွေးသုတ်ရန် တဘက်တစ်ထည်ကို ယူလာပေး၏။

"အစ်ကို။ သမီး ဓားသင်လို့ ရမလား။" ရွှမ်းအာက ဆုရှင်း၏ လက်ထဲရှိ ဓားသွယ်ကို သူမ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများဖြင့် ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ကြိုက်နှစ်သက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေသည်။

"ရတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရွှမ်းအာက ဘာလို့ ဓားသင်ချင်တာလဲ။" ဆုရှင်းက ရွှမ်းအာကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

*ဒီအရွယ် မိန်းကလေးတွေက အရုပ်လိုအရာတွေကို သဘောကျသင့်တာ၊ ဓားလို အရာတွေကို များသောအားဖြင့် ကောင်လေးတွေကပဲ သဘောကျတာလေ*

ရွှမ်းအာက သူမ၏လက်သီးသေးသေးလေးများကို ဆုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမီး ဓားသင်ရင်အစ်ကို့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး သမီးတို့ကိုအနိုင်ကျင့်တဲ့ လူဆိုးတွေအကုန်လုံးကို မောင်းထုတ်နိုင်မယ်လေ။"

"ကောင်းပြီ၊ ရွှမ်းအာ အစ်ကို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ့် အချိန်ကို အစ်ကို စောင့်နေမယ်။" ဆုရှင်းက ပြုံးပြီး ရွှမ်းအာ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်၏။

ဆုရှင်းက ဓားသွယ်ကို ရွှမ်းအာထံ ကမ်းပေးလိုက်ရာ သူမက ပျော်ရွှင်စွာယူလိုက်သော်လည်း နောက်တော့ နာကျင်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဆုရှင်းကို သနားစရာကောင်းစွာ ကြည့်လာခဲ့သည်။

ဤဓားကို ဓားသွယ်ဟုခေါ်သော်လည်း ၎င်းကို စတီးအစစ်ဖြင့်ပြုလုပ်ထားပြီး ဆယ်ပိဿာကျော် အလေးချိန်ရှိရာ ရွှမ်းအာကဲ့သို့ ခုနစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အတွက် လေးလွန်းနေသည်။

ရွှမ်းအာက ဓားသွယ်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ပင် ခက်ခက်ခဲခဲဖြင့်သာမနိုင်ရာ လွှဲယမ်းရန်ဆိုလျှင် မပြောတော့ပေ။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဆုရှင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ဓားသွယ်ကိုယူကာ သစ်သားတိုင်မှ အချောင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ယူပြီး သစ်သားဓားတစ်လက်အဖြစ် အလျင်အမြန်ထွင်းထုကာ ရွှမ်းအာကို ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကြီးသူတစ်ဦးနှင့် ငယ်သူတစ်ဦးသည် သစ်သားတိုင်ရှေ့တွင်ရပ်ကာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သစ်သားတိုင်ကို ဓားဖြင့် ထိုးသွင်းနေကြသည်။

တစ်လအချိန်၊ မရှည်သလို မတိုလည်း မတိုပေ။

ဆုရှင်းက သူ၏ ခြံဝင်းငယ်လေးတွင် နေပြီး စိတ်ရောကိုယ်ပါကျင့်ကြံနေစဉ် ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်ရှိ ဆိုင်အများအပြားမှာ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီးဖြစ်ကာ ပြန်လည်ဖွင့်လှစ်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

အချိန်နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်၏ ပိုင်ရှင်များကလည်း အခက်အခဲနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ ဝေစုများကို ဆုရှင်းအား ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ ဆိုင်များကိုလည်း ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ဖြစ်သည်။ ငွေကြေး အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားပြီးဖြစ်ရာ အောင်မြင်မှု သို့မဟုတ် ကျရှုံးမှုမှာ ဤလှုပ်ရှားမှု တစ်ခုတည်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

ညအမှောင်ကျလာသည်နှင့်အမျှ ရထားလုံးများကပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်သို့ တစ်စီးပြီးတစ်စီး ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဤသည်မှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ် အမှန်တကယ်ပျော်ရွှင်စရာ ဖြစ်လာမည့် အချိန်ပင်။

မြို့အရှေ့ဘက်ရှိ ဆွန်းမိသားစုမှ သခင်လေးဆွန်းက သူ၏ရထားလုံးထဲမှ ထွက်လာပြီး အသစ်စက်စက် ပြောင်းလဲသွားသော ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်ကိုကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အို.. ငါ ဒီကို မလာတာ တစ်လလောက်ရှိပြီ၊ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတွေက အတော်လေး ကောင်းတာပဲ။ ဒီသခင်လေး ဒီနေ့တော့ သေချာပေါက် ပျော်ပျော်ပါးပါး နေတော့မယ်။"

သခင်လေးဆွန်း၏ မိသားစုက မြို့အရှေ့ဘက်တွင် အကြီးဆုံးဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း မှောင်ခိုကူးသူများဖြစ်ပြီး တောင်ပိုင်းလူရိုင်းနှင့် ရှန်းဒေသသုံးခုတို့မှ ရှားပါး ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို အရှေ့ပိုင်းကျင်းသို့ မှောင်ခိုကူးရန် အထူးပြုလုပ်ကြသည်။

ဤလုပ်ငန်းက အန္တရာယ်များပြီး မဟာကျိုးမင်းဆက်၏နယ်ခြားစောင့်တပ်က ဖမ်းမိပါက ချက်ချင်းခေါင်းဖြတ်ခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း အလွန် အမြတ်အစွန်းများသည်။ ဆွန်းမိသားစု၏စည်းစိမ်ဥစ္စာမှာ ချန်နင်စီရင်စု တစ်ခုလုံးရှိ ထိပ်တန်းမိသားစု အနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။

သူ၏ မိသားစု ငွေကြေးအင်အားဖြင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်ကို ပြုပြင်မွမ်းမံနေလျှင်ပင် အပျော်အပါးအတွက် အခြားနေရာများသို့ သွားနိုင်သော်လည်း သူက တစ်လလုံးလုံး အိမ်ထဲတွင်သာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။

အခြား အကြောင်းပြချက် မရှိပါ၊ သခင်လေးဆွန်းသည် ခံစားချက်ပြင်းထန်သူတစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ အသက် ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်က သူ၏ လူယုတ်မာဦးလေးဖြစ်သူက သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေပြီး ထို့ကြောင့် ဤ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်ဆိုသော နေရာလေးအပေါ် သူ စစ်မှန်သောခံစားချက်များ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။