အခန်း ၁၅

အခန်း (၁၅) ရက်စက်သော လက်တွေ့ဘဝ

ရွှန်းရိရပ်ကွက်ရှိ တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ စံအိမ်တွင် ဤတစ်ကြိမ်၌ဆုရှင်း သတင်းပို့ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ဂိတ်တံခါးကိုစောင့်ကြပ်နေသော ဂိုဏ်းဝင်နှစ်ဦးက ဆုရှင်းနှင့် ဟွမ်ပင်းချန်ကို တိုက်ရိုက်ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။

ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်တွင် ဤကဲ့သို့သော ဂုဏ်သတင်းမျိုးရရှိထားခြင်းက ဆုရှင်းက တတိယသခင်ကြီးဟူ၏မွေးစားသား မဟုတ်လျှင်ပင် သူတို့၏လေးစားမှုကို ရရှိရန် ထိုက်တန်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ တတိယသခင်ကြီးဟူက ဆုရှင်း လာမည်ကို သိနေသည့်အလားပင်မနေရာတွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး အကြံပေးလျိုက တတိယသခင်ကြီးဟူ၏နောက်တွင် ရပ်နေခဲ့၏။

"မွေးစားအဖေကို ဆုရှင်းဂါရဝပြုပါတယ်။" ဆုရှင်းက အလျင်အမြန်ရှေ့သို့ တက်သွားပြီးဦးညွှတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ထားသော တတိယသခင်ကြီးဟူက ရယ်မောလိုက်၏။ "ထပါ။ မကြာသေးခင်က ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်မှာမင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ အဲဒီတုန်းက ငါမင်းကိုယုံကြည်မလွဲခဲ့ပါဘူး။"

ဆုရှင်းက မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "မွေးစားအဖေ၊ အဖေက ကျွန်တော့်ကိုမြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ဒီနေ့ အောင်မြင်မှုက မွေးစားအဖေရဲ့ဂုဏ်သတင်းအပေါ်မှာပဲ မှီခိုနေတာပါ။ မွေးစားအဖေသာ ကျွန်တော့်ကို ကျောထောက်နောက်ခံမပေးခဲ့ရင် ကျွန်တော်က အဲဒီကုန်သည်တွေကိုသိမ်းသွင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

"ကောင်းပြီ။ နှိမ့်ချနေစရာ မလိုပါဘူး။ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ မင်းက တကယ်ကိုအတော်ဆုံးပဲ။ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က ဒီပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအပြီးမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင်တောင် မင်းကိုချီးကျူးနေတာ" ဟု တတိယသခင်ကြီးဟူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မွေးစားအဖေ။ မနေ့က မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက လူတွေရဲ့ရိုက်သတ်တာခံလိုက်ရတဲ့ ကျွန်တော့် လက်အောက်ငယ်သားအကြောင်း သိပါသလား။" ဆုရှင်းက မေးလိုက်၏။

တတိယသခင်ကြီးဟူက ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီအကြောင်းကို သေချာပေါက်သိတာပေါ့။ အဲဒါက နားလည်မှုလွဲတာသက်သက်ပါ။ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက ခေါင်းဆောင်ကြီးတိုင်ချုံးက လာတောင်းပန်ပြီး ငွေတစ်ဆယ်တောင် ပေးပြီးသွားပြီ။ ကိစ္စပြီးသွားပြီလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ကြပါစို့။"

ဆုရှင်းက သူ၏ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မွေးစားအဖေ၊ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက ကျွန်တော့်ညီအစ်ကိုကို သတ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းက ဒီအတိုင်းပဲလွှတ်ထားလိုက်တော့မှာလား။တောင်းပန်တာက လူ့အသက် တစ်ချောင်းနဲ့တန်လို့လား။"

"ဒါဆို မင်းက တခြားဘာဖြစ်စေချင်သေးလို့လဲ။ မင်းက ငယ်ပါသေးတယ်။ ဂိုဏ်းတွေကြားက တိုက်ပွဲတွေက အဲဒီလောက်မရိုးရှင်းဘူး" တတိယသခင်ကြီးဟူကလေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဆုရှင်းက ထပ်ပြောမည်ပြုသော်လည်း တတိယသခင်ကြီးဟူက တိုက်ရိုက်ဖြတ်ပြောလိုက်၏။ "တော်ပြီ။မင်းရဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က အခုမှ စတင် ဖွံ့ဖြိုးလာတာ။ ဒီလိုအသေးအမွှားကိစ္စတွေအပေါ်မှာ မင်းရဲ့ခွန်အားတွေကို မသုံးနဲ့။ ငါ ပင်ပန်းနေပြီ။ အကြံပေးလျို ဆုရှင်းကို ငါ့အတွက်လိုက်ပို့ပေးလိုက်။"

တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တရားမျှတမှုရှာဖွေရန် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းမှ လူလွှတ်ပေးစေလိုခြင်းမှာ တကယ်ကိုမျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း ဆုရှင်းသိလိုက်သဖြင့် ဟွမ်ပင်းချန်နှင့်အတူ လှည့်ထွက်သွားရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

အကြံပေးလျိုက သူ့နောက်မှ လိုက်လာပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေးဆု။ ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ အများဆုံးအနေနဲ့ အဲဒီ ဂိုဏ်းဝင်ရဲ့မိသားစုကို သင်္ဂြိုဟ်စရိတ်နည်းနည်း ပိုပေးလိုက်ပြီး ဒါမျိုးတစ်ခါမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ ဟန်ဆောင်လိုက်ပါ။"

"အကြံပေးလျို။ ကျေးဇူးပြုပြီးကျွန်တော့်ကို အဲလို မခေါ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်နာမည်ကိုပဲ ခေါ်ပါ။"

တတိယသခင်ကြီးဟူနောက်သို့ ဆယ်စုနှစ်များစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သော ဤစက္ကူယပ်တောင်ဖြူ အကြံပေးလျိုကို ဆုရှင်းအထင်မသေးပေ။

အကြံပေးလျိုက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "မရပါဘူး။ ထုံးတမ်းစဉ်လာယဉ်ကျေးမှုကို စွန့်လွှတ်လို့ မရပါဘူး။သခင်လေးက တတိယသခင်ကြီးဟူရဲ့ မွေးစားသားဆိုတော့ သခင်လေးကိုသခင်လေးလို့ ကျွန်တော်ခေါ်တာက သင့်တော်ပါတယ်။"

ဆုရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက အကြံပေးလျိုကိုအဝင်ဝရှိ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဟွမ်ပင်းချန်အား မျက်ရိပ်ပြလိုက်၏။

ပါးနပ်သော ဟွမ်ပင်းချန်က ချက်ချင်းပင် ငွေတစ်ထောင်တန်ငွေစက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ အကြံပေးလျို၏လက်ထဲသို့ ကျွမ်းကျင်စွာ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

အကြံပေးလျိုက ငွေစက္ကူ၏တန်ဖိုးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားတွင် ချက်ချင်းပျော်ရွှင်မှုများပြည့်နှက်သွားပြီး ၎င်းကို သူ၏အင်္ကျီလက်အိုးထဲသို့ သိမ်မွေ့စွာထည့်လိုက်၏။

"အဟမ်း သခင်လေးဆု။ သင်က တကယ်ကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။" အကြံပေးလျိုက ပြုံးလျက်ပြောလိုက်သည်။

ဆုရှင်းက လက်ယှက်လိုက်၏။ "အကြံပေးလျို၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ယဉ်ကျေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး

။ ခင်ဗျားရဲ့လမ်းညွှန်မှုကို တကယ်ကို တောင်းဆိုချင်တာပါ။ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက ငါတို့လူကိုသတ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့အထက်လူကြီးတွေက သူတို့ဆီကနေ ရှင်းလင်းချက်တောင်းဖို့ ဘာလို့ဆန္ဒမရှိကြတာလဲ။ မွေးစားဖခင်က သူ့ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို မဆုံးရှုံးချင်လို့လား။"

အကြံပေးလျိုက ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ချဉ်းကပ်လာသူမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ "သခင်လေးဆု။ သခင်လေးကို ကျွန်တော်ဖုံးကွယ်မထားတော့ပါဘူး။ ဒီကိစ္စက တတိယသခင်ကြီးဟူနဲ့သိပ်မဆိုင်ပါဘူး။အဲဒါက အထက်လူကြီးတွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် သက်သက်ပါ။"

ဆုရှင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။

*သိပ်မဆိုင်ဘူးဆိုတော့ အဆက်အစပ်တော့ ရှိနေသေးတာပေါ့။*

"မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက ငါတို့လူကိုသတ်တာက ငါတို့ကို ပါးရိုက်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ။ အရင်တစ်ခေါက်ချန်လဲ့ရပ်ကွက်တိုက်ပွဲမှာ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းရှုံးခဲ့တာကို ဒီတစ်ခါ ဘာလို့ငါတို့ကဆုတ်ခွာပြီး သည်းခံနေရတာလဲ။"

တိုက်ပွဲအနိုင်ရပြီးနောက် အောက်ကျို့ကာပြုမူနေရခြင်းမှာလည်း ဆုရှင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

အကြံပေးလျိုက ခေါင်းယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "သခင်လေးဆု။ အရင်တစ်ခေါက်က မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ ဘာလို့ စစ်ခင်းခဲ့တာလဲဆိုတာ သင် သိလား။"

"ချန်လဲ့ရပ်ကွက်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား။"

အကြံပေးလျိုက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာမထီမဲ့မြင်ပြုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ။ အဲဒါက သာမန်ဂိုဏ်းဝင်တွေကို လှည့်စားဖို့အကြောင်းပြချက် သက်သက်ပါ။

ချန်လဲ့ရပ်ကွက်လို ကျိန်စာသင့်နေတဲ့နေရာမှာ ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်ကလွဲရင် ဘယ်ဟာကတန်ဖိုးရှိမလဲ။

ဒါ့အပြင် ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က သခင်လေးတာဝန်ယူပြီးမှ စည်ကားလာတာလေ။ အဲဒီမတိုင်ခင်က ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က အများဆုံးမှ လစဉ်ကြေးငွေရာဂဏန်းအနည်းငယ်ပဲ ရနိုင်တာ၊ အဲဒါက ချန်လဲ့ရပ်ကွက်တိုက်ပွဲအပြီးမှာ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဆုကြေးတွေ ပေးဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး။

မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ စစ်ခင်းခဲ့ရတဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ငယ် ရှားယွမ်တုန်းက မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းရဲ့ဂိုဏ်းချုပ်ငယ်နဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့်မနာလိုဖြစ်ပြီး ရန်ဖြစ်ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့အနည်းငယ်ရှုံးနိမ့်သွားလို့ ငါတို့က လက်စားချေရတာပဲ။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုစစ်ခင်းတဲ့အခါ ဆုံးရှုံးမှုတွေက ဂိုဏ်းဝင်တွေတင် မကဘူး၊ငွေအများကြီးလည်း ပါဝင်တယ်။

တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုအပြီးမှာ ဂိုဏ်းဝင်တွေကို ဆုကြေးတွေ ပေးရမယ်၊ ဒဏ်ရာရတဲ့ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသွားတဲ့ဂိုဏ်းဝင်တွေအတွက် လျော်ကြေးပေးရမယ်။ ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်တာကြီးလွန်းရင် အစိုးရအရာရှိတွေကို လာဘ်ထိုးဖို့ ငွေလည်း ပေးရမယ်။ ဒီကုန်ကျစရိတ်တွေက အများကြီးပဲ။

ဒါကြောင့် ချန်လဲ့ရပ်ကွက်က အဲဒီတိုက်ပွဲကြီးက အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် သခင်လေးနှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်တာထက် ဘာမှမပိုပါဘူး။

ငါတို့က ဒါကိုပိုမကြီးထွားစေချင်သလို မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းကလည်း သူတို့ရဲ့ဆုံးရှုံးမှုတွေကို မတိုးမြှင့်ချင်လို့ သဘောဆန္ဒအလျောက်ဆုတ်ခွာသွားခဲ့တာ၊ ဒါက ငါတို့လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်းကို မျက်နှာသာပေးလိုက်တာလို့ မှတ်ယူလို့ရတယ်။

အခု အဲဒါက သာမန်ဂိုဏ်းဝင်လေး တစ်ယောက် သေသွားရုံပါပဲ။ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းကလည်း တောင်းပန်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့မျက်နှာဆယ်လို့ ရသွားပြီ။ တစ်ပြားမှ မတန်တဲ့တရားမျှတမှုဆိုတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအတွက် မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အထက်လူကြီးတွေက ဘာလို့ငွေအများကြီး သုံးရမှာလဲ။"

အကြံပေးလျို၏စကားကြောင့် ဆုရှင်းနှင့် ဟွမ်ပင်းချန်တို့ မှင်တက်သွားကြ၏။ လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်ကဖြစ်ပွားခဲ့သော ဂိုဏ်းစစ်ပွဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့် သခင်လေးနှစ်ယောက်ရန်ဖြစ်ရာမှ အမှန်တကယ်စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အကြံပေးလျိုက တီးတိုးပြောလိုက်၏။ "သခင်လေးဆု။ ကျွန်တော်လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပြောရမယ်ဆိုရင် အထက်လူကြီးတွေက ရှင်းလင်းချက်တောင်းဖို့ လူတွေလွှတ်ပေးဖို့ပြင်ဆင်မနေတာက ဒီအကြောင်းပြချက်တစ်ခုတည်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သခင်လေးကို ပစ်မှတ်ထားဖို့လည်း တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဝင်တယ်။

သခင်လေးရဲ့ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်က တစ်လကို ငွေတစ်သိန်း နီးပါး ဝင်ငွေရှိနေတယ်၊ အဲဒါက ခေါင်းဆောင်ကြီး တချို့ရဲ့လစဉ် ဝင်ငွေထက်တောင် ပိုများသေးတယ်။ လူတော်တော်များများကမနာလိုဖြစ်ပြီး သခင်လေးကို ဖိနှိပ်ချင်နေကြပြီ။"

ဆုရှင်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မွေးစားအဖေက ကျွန်တော့်အတွက် မရပ်တည်ပေးဘူးလား။"

ဤလရရှိခဲ့သော ငွေရှစ်သောင်းအနက် ဆုရှင်းက တတိယသခင်ကြီးဟူကို ငွေသုံးသောင်းပေးခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင်လေးစားမှုကို ပြသရန်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင် အခြားသူများမနာလိုဖြစ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်ဖြစ်ကာ တတိယသခင်ကြီးဟူက သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနိုင်ရန်ဖြစ်ပေ၏။

အမည်ခံအားဖြင့် ဤခေါင်းဆောင်ငယ် ဆုရှင်းက တတိယသခင်ကြီးဟူ၏အမိန့်အောက်တွင် ရှိပြီး တတိယသခင်ကြီးဟူကလည်း သူ၏မွေးစားအဖေ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍အထက်လူကြီးတစ်ဦးဦးက မနာလိုဖြစ်ပြီး ဆုရှင်းကို ဖိနှိပ်လိုပါက ငွေများကို လက်ခံရယူထားသော တတိယသခင်ကြီးဟူက ဆုရှင်းအတွက် သဘာဝကျကျ ရပ်တည်ပေးရပါလိမ့်မည်။

အကြံပေးလျိုက ဤမေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဘဲ ထိုအစားပြန်မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေးဆု။ ပြီးခဲ့တဲ့လက တတိယသခင်ကြီးဟူကိုငွေသုံးသောင်းပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား။"

ဆုရှင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ပြီးခဲ့တဲ့လက သခင်လေးစုစုပေါင်း ငွေရှစ်သောင်း ရခဲ့တယ်ဆိုတာ တတိယသခင်ကြီးဟူကနောက်မှ သိသွားတာ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အကြံပေးလျိုက လက်ယှက်ကာထွက်သွားရန် တိုက်ရိုက် လှည့်လိုက်၏။

"လောဘကနယ်နိမိတ် မရှိဘူး" အကြံပေးလျို၏ စကားများမှဆိုလိုရင်းကို ဆုရှင်း နားလည်သွားကာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု တလက်လက်တောက်ပသွားပြီး ဟွမ်ပင်းချန်နှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့သည်။

"အာ့ယာ.. သူတို့က ဘယ်လိုလူမျိုးတွေလဲ။ သခင်လေးနှစ်ယောက်အတွက် မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းနဲ့တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုကို သူတို့ ဆင်နွှဲနိုင်ပေမဲ့ အခုကိုယ့်လူတစ်ယောက်မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းရဲ့ ရိုက်သတ်တာ ခံလိုက်ရတော့ စကားတစ်ခွန်းတောင်မဟကြဘူး။" ဟွမ်ပင်းချန်က လမ်းတစ်လျှောက်လုံးညည်းတွားလာပြီး အလွန်အမင်းဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

သူကလည်း ချန်လဲ့ရပ်ကွက်တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏စရိုက်အရ ရန်ပွဲတစ်ခုသို့ သေချာပေါက်ပြေးဝင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်က သူ့ကိုကျဆုံးသွားသော ရဲဘော်ရဲဘက် တစ်ဦးအတွက် ဝမ်းနည်းမှုခံစားရစေဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏အထက်လူကြီးများက သူတို့ကဲ့သို့သာမန်ဂိုဏ်းဝင်များကို လူသားများကဲ့သို့ တကယ် မဆက်ဆံကြပေ။

ဟွမ်ပင်းချန်၏ဒေါသနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဆုရှင်းက များစွာ ပိုမိုတည်ငြိမ်နေပုံရပါသည်။ "ဒီလိုတွေးကြည့်လိုက်။ ထိပ်ဆုံးကရာထူးတွေမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေက အကျိုးခံစားခွင့်ဆိုတဲ့ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကိုပဲ တွေးကြတာ။

ရှင်းနေတာပဲ။ငါတို့လုပ်ချင်တာက သူတို့ရဲ့အကျိုးစီးပွားနဲ့ မကိုက်ညီဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့ ဂရုစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါတို့ကိုဖိနှိပ်ချင်တောင် ဖိနှိပ်လိမ့်မယ်။တခြားသူတွေကို အားကိုးမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အားကိုးတာ ပိုကောင်းတယ်။"

ဆုရှင်းက ဤအရာကို သူ၏ယခင်ဘဝကတည်းက နားလည်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သင်၏ကံကြမ္မာကို အခြားသူများ၏လက်ထဲသို့ ဘယ်သောအခါမျှ မအပ်လိုက်ပါနှင့်။

အကယ်၍ တတိယသခင်ကြီးဟူက ဂရုမစိုက်သလို လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏အထက်လူကြီးများကလည်း မလှုပ်ရှားဘူးဆိုပါက သူဆုရှင်းက ဒေါသကို ဤအတိုင်းမျိုသိပ်ပြီးနေရတော့မည်လော။

"ခေါင်းဆောင် မင်းစဉ်းစားနေတာက..." ဟွမ်ပင်းချန်က ဆုရှင်းအားထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဆုရှင်း စကားမပြောသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းတစ်ခု တလက်လက် တောက်ပသွားခဲ့၏။

ပျော်ရွှင်ဖွယ်တောအုပ်၏ခန်းမသို့ အပြန်လမ်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများက သူတို့အတွက်တရားမျှတမှု ရှာဖွေပေးရန် အထက်လူကြီးများက တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ်ပေးမည်လောဟုသိလိုစိတ်ဖြင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော် ဆုရှင်းနှင့် ဟွမ်ပင်းချန်တို့သာ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏နှလုံးသားများ ချက်ချင်းပင် အောက်ခြေသို့နိမ့်ကျသွားသည်။

လူတိုင်း၏အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဆုရှင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အထက်လူကြီးတွေက မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းက တောင်းပန်ပြီးပြီမို့ ကိစ္စပြီးသွားပြီလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပြီတဲ့။ မိုးပြာဝါးဂိုဏ်းနဲ့ နောက်ထပ်တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ဆင်နွှဲဖို့ လူတွေ လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဆုရှင်း၏လက်အောက်ငယ်သားများ ချက်ချင်း ဆူညံသွားကြ၏။ သတင်းကို သူတို့ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကနာကြည်းမှုကို ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ထဲမှ ကျစ်ကန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အမူအရာ ရှိနေပါသည်။

သူက တတိယသခင်ကြီးဟူ၏ယုံကြည်ရသူ တစ်ဦးဖြစ်သဖြင့် လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏အထက်လူကြီးများအကြောင်းကို သဘာဝကျကျအနည်းငယ် နားလည်ထားပါသည်။ ဤဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် ဤတရားမျှတမှုကိုရှာဖွေရာတွင် ဆုရှင်းကို ကူညီရန် အထက်လူကြီးများက သေချာပေါက်လူလွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သူသိထားပေ၏။

အောက်ဘက်တွင် ဆူညံရှုပ်ထွေးနေပါသည်။ ဆုရှင်းက စားပွဲကိုခေါက်လိုက်ရာရောက်ရှိနေသူ အားလုံး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ဆုရှင်းက သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာသည်မှာ တစ်လကျော်သာရှိသေးသော်လည်း သူ၏ရှင်းလင်းသော ဆုပေးနှင့် ဒဏ်ပေးစနစ်များက သူ့ကိုအလွန်လေးစားစေခဲ့၏။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ထိုးနှက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော သူတို့၏သေဆုံးနေသောညီအစ်ကိုနှင့် သူတို့တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသော တောင်းပန်မှု တစ်ခုနှင့် ငွေတစ်ဆယ်သာရရှိခြင်းက သူတို့ အားလုံးကို ကျဆုံးသွားသော ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ဦးအတွက် ဝမ်းနည်းမှုခံစားရစေသည်။

ဤကိစ္စက ဆုရှင်းနှင့်များစွာ မသက်ဆိုင်သော်လည်း သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် နာကြည်းမှုကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သည်။

မိမိ၏လက်အောက်ငယ်သားများကိုပင် မကာကွယ်နိုင်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက သူတို့၏ နှလုံးသားများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များကို မည်သို့ အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်မည်နည်း။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဆုရှင်းက အသက်ရှည်ရှည် တစ်ချက်ရှူထုတ်လိုက်၏။

ဤသည်မှာ လင်းယုန်ပျံဂိုဏ်း၏အထက်လူကြီးများ သို့မဟုတ် တတိယသခင်ကြီးဟူတို့ မြင်တွေ့လိုသောမြင်ကွင်းဖြစ်နိုင်လောက်ပေသည်။

သူ့ကို ငွေသာရှိပြီးသစ္စာမရှိသော လက်အောက်ငယ်သားများရှိသည့် ဗလာဖြစ်နေသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် ဖန်တီးကာ မည်သူမဆို သူ့ကိုကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နိုင်စေရန် ဖြစ်လောက်မည်။

ဆုရှင်းက အေးစက်စွာပြုံးလိုက်ပြီး စားပွဲကို ခေါက်ကာကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်၏။ "အထက်လူကြီးတွေလူမလွှတ်တာ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ သူတို့မှာ သူတို့ရဲ့စိုးရိမ်မှုတွေ ရှိကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါဆုရှင်းက ငါ့ညီအစ်ကိုတွေကို အချည်းနှီး အသေမခံဘူး။

မနက်ဖြန်ဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့ရဲ့ကျဆုံးသွားတဲ့ ညီအစ်ကိုကိုဂါရဝပြုဖို့ ကျန်းဟုန်နဲ့ တိုင်ချုံးတို့ရဲ့ ခေါင်းတွေကို ငါ ယူလာခဲ့မယ်"

ခန်းမ တစ်ခုလုံး ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။