အခန်း ၂၂၃၃

အခန်း (၂၂၃၃) နိုင်ငံအသီးသီး၏ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မှု

"ထျန်းချန်ကျန်း၊ ထျန်းချန်းစီ၊ ပိုင်ကျန်ထော်လော့၊ ကျောက်ကန်.. မင်းတို့ အားလုံး အတူတူ သွားပြီး တိုက်ခိုက်ကြစမ်း"

အန်းလုရှန်း၏ အသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

အမိန့်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ယိုကျိုးမှ ဗိုလ်ချုပ်များအားလုံးမှာ ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်သွားကြတော့သည်။

ထို့ပြင် ဂိုဂူလျော အင်ပါယာ၊ အရှေ့ တာ့ခ်၊ ခီတန် နှင့် ရှီမျိုးနွယ်စုမှ ဗိုလ်ချုပ်များ အားလုံးမှာလည်း နောက်မှလိုက်ပါသွားကြပြီး၊ ထိပ်တန်း စစ်တပ်များကို ဦးဆောင်ကာ တောင်ဘက်ရှိ သံမဏိခံတပ် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ မြင်းများကို အရှိန်အပြည့်ဖြင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

စစ်တပ်ကြီး၏ အနောက်ဘက်ဆုံး နေရာတွင်မူ ခီတန်ဘုရင်၊ ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်း နှင့် ရှီဘုရင်မတို့အားလုံးမှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေကြပြီး အန်းလုရှန်းနှင့် ပခုံးချင်းယှဉ်လျက် စစ်တပ်ကြီး၏ အနောက်ဆုံးမှနေ၍ ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချီတက်လာကြတော့သည်။

"တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... ငါတို့ တကယ်ပဲ နိုင်သွားလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားမိဘူး"

ဝူဆူမစ်ရှ် ခါဂန်း၊ ယွန်းဂျယ်စိုးမွန်းနှင့် ရှီဘုရင်မတို့မှာ အဝေးဆီမှ သတ်ဖြတ် အော်ဟစ်သံများကို ကြည့်ရင်း ဦးနှောက်ထဲ၌ မသိစိတ်ဖြင့် တူညီသောအတွေးများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ အလယ်ဗဟိုရှိ အန်းလုရှန်းရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

အစပိုင်းတွင် အန်းလုရှန်းနှင့် မဟာမိတ် ဖွဲ့ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြခြင်းမှာလည်း၊ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ ဖိအားပေးမှု အောက်တွင် အခြား ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိတော့သဖြင့် နောက်ဆုံး အနေဖြင့် အသက်စွန့်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မဟာထန်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည် ဆိုသည်ကိုမူ လူတိုင်း၏ရင်ထဲ၌ အစောပိုင်းက ယုံကြည်ချက် လုံးဝမရှိခဲ့ကြပါချေ။

သို့သော် ယခုအခါ အန်းလုရှန်းက အမှန်တကယ်ပင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှု ချိန်ခွင်လျှာမှာ နိုင်ငံအသီးသီး၏ဘက်သို့ လုံးဝအပြည့်အဝ ယိမ်းယိုင်နေပြီ ဖြစ်၏။

"ငါ့ အမိန့်ကို ပြောလိုက်၊ သေဆုံးဒဏ်ရာရတာတွေကို ဂရုစိုက်မနေနဲ့၊ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ကြစမ်း၊ ဒီစစ်ပွဲမှာ မဟာထန်ကို သေချာပေါက် အမြစ်ပြတ်အောင် ချေမှုန်းပစ်ရမယ်"

နိုင်ငံအသီးသီး၏ ဧကရာဇ်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အမိန့် ပေးလိုက်ကြတော့သည်။

ဤစစ်ပွဲ မစတင်မီက အမျိုးမျိုးသော အကြောင်းပြချက်များ ကြောင့် နိုင်ငံအသီးသီးမှာ အမြဲတမ်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ (Misgivings / 顾忌) အများအပြား ရှိနေခဲ့ကြသည်၊ သို့သော် ဤအခိုက်အတန့် သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အခါမှသာ နိုင်ငံအသီးသီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်း တိုက်ခိုက်လာကြတော့သည်။

"ဗုံ…ဗုံ…ဗုံ…"

စစ်ဗုံသံများမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီးမှာ ဧရာမ သမုဒ္ဒရာကြီး တစ်ခုအလား သံမဏိခံတပ်ရှိရာအရပ်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာနေတော့သည်။

တိုက်ပွဲအခြေအနေများမှာ မဟာထန်အတွက် တစ်စထက်တစ်စ ပို၍ဆိုးရွားလာတော့သည်။

အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီမှာပင် ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ရွှေဝါရောင် လှံရှည်တစ်လက်မှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ပြင်းထန်စွာ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ အပေါက်နေရာရှိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီး အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးများနှင့်အတူ နိုင်ငံအသီးသီးမှ စစ်သည်မရေမတွက်နိုင်အောင်မှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အော်ဟစ်ရင်း အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။

"အရှင်"

အပေါက်နေရာရှိ လူတိုင်းမှာ ပထမဆုံးအနေဖြင့် ရင်ထဲ၌ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဝမ်ချောင်ဖြစ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါမှသာ လူတိုင်းမှာ ရှည်လျားလှသော သက်ပြင်းကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

"ဝမ်ချောင်... မြို့ ကျသွားပြီ၊ ငါတို့ တောင့်ခံထားလို့ မရတော့ဘူး"

ဝမ်ချောင်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးမှာ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီးအတွင်း၌ ရောနှောနေသော အမည်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် နှစ်ဦးကို လက်ဝါးတစ်ချက်တည်ဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားအောင် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချောင်၏ ဘေးနားသို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပျံ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"ဒိုင်းကာကြီးကိုင် တပ်ဖွဲ့တွေကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်စမ်း၊ ပုဆိန်ကိုင် စစ်သည်တွေနဲ့ လှံကိုင် စစ်သည်တွေလောက် နဲ့ သူတို့ကို ဘယ်လိုမှ တားဆီးထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါ့အပြင် စစ်ရထားလေး တပ်ဖွဲ့တွေကို ချက်ချင်း ခေါ်လိုက်စမ်း၊ ပစ်ခတ်ဖို့ အသင့် ပြင်ထားကြ"

ဝမ်ချောင်က လေးနက်သော အသံဖြင့် ဆိုလိုက်တော့သည်။

အပေါက်နေရာမှနေ၍ လှမ်းကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက အဆုံးအစမရှိ များပြားလှသော နိုင်ငံအသီးသီး၏စစ်တပ်များမှာ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာအမူအရာများ ဖြင့် တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာနေကြရာ၊ အပေါက်နေရာရှိ စစ်သည် အနည်းငယ်မျှ ဖြင့် လုံးဝတားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိပါချေ။

လက်ရှိ အခြေအနေ အရ ကြည့်မည်ဆိုပါက စစ်ရထားလေး များ ဖြင့်သာ နိုင်ငံအသီးသီး၏ တဟုန်ထိုး တိုက်ခိုက်မှု များကို ယာယီ တားဆီးထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

ဝမ်ချောင်၏အမိန့်များ အပြည့်အဝ မထုတ်ပြန်ရသေးမီ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် ဘုန်းခနဲ မြည်သံနှင့်အတူ ရုတ်တရက် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး ပြင်းထန်လှသော မြည်ဟည်းသံကြီး တစ်ခုမှာ အနောက်ဘက် မှနေ၍ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ လေထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသော ဖုန်မှုန့်များ အကြား၌ အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်သံ အချို့ကို ဝေဝါးစွာ ကြားလိုက်ရတော့သည်။

"မြို့ ကျသွားပြီ"

"မြို့ ကျသွားပြီ"

ထိုအသံများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း အေးစိမ့်သွားတော့သည်။ သို့သော် အရာရာတိုင်းမှာ လုံးဝပြီးဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးပါချေ။

"သတင်းပို့ပါတယ်"

ထိုအချိန်မှာပင် အနောက်ဘက်မှနေ၍ အလွန်လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သတင်းပို့ စစ်သည် လေးငါးဦးခန့်မှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

"သခင်ကြီး... အရှေ့ဘက်၊ အနောက်ဘက် နဲ့ တောင်ဘက် နေရာတွေမှာ အပေါက် အသစ် လေးခု ထပ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာပါတယ်၊ နိုင်ငံအသီးသီး ရဲ့ တပ်ဖွဲ့ တွေက အဲဒီနေရာ တွေကနေ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာနေပါပြီ"

"သတင်းပို့ပါတယ် သခင်ကြီး... စစ်ရထားလေး တပ်ဖွဲ့ ဆီက သတင်း ရောက်လာပါတယ်၊ စစ်အစီအရင် တွေ အလုပ်မလုပ်တော့လို့ အပူချိန် က အရမ်း ကျဆင်းသွားပြီး မြို့ထဲက စစ်ရထားလေး ရဲ့ စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်း (Mechanical parts / 机括) တွေရဲ့ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်း (80%) ကျော်လောက် က အေးခဲသွားပါတယ်၊ ပုံမှန် အတိုင်း ပစ်ခတ်လို့ မရတော့ပါဘူး၊ ဗိုလ်ချုပ် ဆူး (General Su / 苏将军) က လူတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ပြင်ဆင်နေပါတယ်၊ အချိန်မီ ကူညီပေးနိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"

"သတင်းပို့ပါတယ် သခင်ကြီး... စစ်ရထားလေး တပ်ဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်၊ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်"

"သခင်ကြီး အနောက်ဘက် က အပေါက် က ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပါပြီ၊ မြို့ကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့တွေ အရှေ့အနောက် ညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်၊ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်"

......

ခဏတာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သတင်းပို့ စစ်သည် အနည်းဆုံး ဆယ့်ခုနစ်ဦး၊ ဆယ့်ရှစ်ဦးခန့်မှာ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

သတင်း တစ်ခုပြီး တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၏ရင်ထဲ၌ အဆက်မပြတ် နစ်မြုပ်သွားတော့သည်။ ဘေးနားရှိ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန်အမင်း ဆိုးရွားလွန်းလှပေသည်။

"ဝုန်း"

ထိုအချိန်မှာပင် မြေကြီးများ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်မီမှာပင် မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သင်္ဘော ကုန်းပတ်တစ်ခုအလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာတော့သည်။ ဂျွတ်ခနဲ မြည်သံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး တစ်ခုလုံး ပင်လျှင် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

ဝမ်ချောင်နှင့်ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးတို့၏ အကြည့်များ အောက်တွင် အနောက်ဘက်ရှိ ပေ ထောင်နှင့်ချီ ကွာဝေးသော နေရာတွင်၊ သံမဏိများဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော စစ်တန်းလျားများ၊ မြို့ကာကွယ်ရေး အဆောက်အအုံများ နှင့် ကင်းမျှော်စင် များ အားလုံးမှာ ဝုန်းခနဲ ပြိုကျသွားတော့သည်။ ထိုအဆောက်အအုံများ၏ အလယ်တွင် မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားခဲ့ပြီး ဧရာမ မြေကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခုမှာ မြို့ကြီး၏ အနက်ပိုင်းသို့ အဆက်မပြတ် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ထိုဧရာမ မြေကွဲကြောင်းကြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အဆောက်အအုံများ ပိုမို များပြားစွာ ပြိုကျသွားကြတော့သည်။

"ပြီးပြီ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံး၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။ မဟာစစ်အစီအရင်၏ စနစ်တကျ လမ်းညွှန် ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သည့်အခါတွင် သံမဏိခံတပ်၏ မြေအောက် အနက်ပိုင်းတွင် စုဆောင်းထားခဲ့သော ထိုစွမ်းအင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ငလျင်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤစစ်ပွဲ မစတင်မီက လူတိုင်းအနေဖြင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုတင် တွက်ချက်၊စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် အဆိုးရွားဆုံးသော အခြေအနေ မျိုး၌ မြို့တွင်းရှိ အဆောက်အအုံများကို အသုံးပြုကာ လမ်းသွယ် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲမည့် အစီအစဉ် လည်း ပါဝင်ပေသည်။

သို့သော် ဤဧရာမ ငလျင်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မြေကွဲကြောင်းကြီးမှာ မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးကို ကန့်လန့်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး၊ မြို့တွင်း လမ်းသွယ် တိုက်ပွဲ၏ အဓိက အကျဆုံးသော နေရာအချို့ကို တိုက်ရိုက်ဆုတ်ဖြဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရာ၊ ယခင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော မြို့တွင်း လမ်းသွယ်တိုက်ပွဲ စနစ်ကို လုံးဝဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

ဝမ်ချောင်မှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ပါချေ။ ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလွန်အမင်း လေးနက်နေတော့သည်။ အခြေအနေများမှာ ဤမျှလောက် မြန်ဆန်စွာ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည် ဟု သူ လုံးဝတွေးတောထားခဲ့ခြင်း မရှိပါချေ။

"ဟားဟားဟား... ဝမ်ချောင်... မြို့ ကျသွားပြီ၊ အခု မင်း ဘာပြောစရာ ရှိသေးလဲ?"

ရုတ်တရက် အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသော ရယ်မောသံကြီးတစ်ခုမှာ မြို့ရိုး၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ အဝေးဆီမှ လွင့်ပျံလာတော့သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း လျှပ်စီးများ လက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကာ ဧရာမ မိုးကြိုး တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခုမှာ သံမဏိခံတပ်ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အဆက်မပြတ် တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုမိုးကြိုးတိမ်တိုက်ကြီး၏အောက်တွင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ တစ်ကိုယ်လုံး လျှပ်စစ်မီးပွင့်များ ရစ်ပတ်လျက် ဝမ်ချောင်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"အန်းလုရှန်း"

ဝမ်ချောင်၏အကြည့်များ အေးစက်သွားခဲ့ပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ချက်ချင်း ခွဲခြား သိရှိလိုက်တော့သည်။

ယခုအခါ အန်းလုရှန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် လောကသံချပ်ကာကို ဆင်မြန်းထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အမင်း တက်ကြွနေကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာဂုဏ်ယူနေတော့သည်။ သူ့ပုံရိပ်၏ အထက်ပိုင်းတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမား တောင့်တင်းလှသော အခြားပုံရိပ်တစ်ခု မတ်မတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး အဆုံးအစမရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ဖိအားတစ်ခုမှာ ထိုသူ၏ကိုယ်ပေါ်မှနေ၍ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာနေတော့သည်။

ထိုက်ရှီ…

ဤအခိုက်အတန့်၌ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ လေထဲတွင် ရပ်နေလျက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။

"ဟီးးး"

သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်အမင်း ဆူညံပြီး အက်ကွဲနေကာ ပြင်းထန်လှသော သေခြင်းတရားနှင့် ပုပ်သိုးဆွေးမြည့်နေသော အနံ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် စစ်မြင်းများ၏ ဟိန်းသံကြီးများမှာ အဝေးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအသံမှာ အလွန်အမင်း ကျယ်လောင် စူးရှလွန်းလှရာ ဓားမြှောင် တစ်စင်းအလား နှင်းမုန်တိုင်းများကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး၊ မိုင်ဆယ်ကျော်ခန့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသည် ဆိုလျှင်တောင်မှ ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ ကြားနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသောအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်ချောင်၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးနှင့် အနီးအနားရှိ မဟာထန်၏ ဗိုလ်ချုပ်များနှင့် စစ်သည်များ အားလုံး၏ ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားကြတော့သည်။

ရွဲလော့ဟယ် တပ်ဖွဲ့။

အိမ်အမိုး ယိုနေတဲ့အချိန်မှာမှ မိုးက အဆက်မပြတ် ရွာချနေသေးတယ်။ မဟာစစ်အစီအရင် ကြီး ပြိုကွဲသွားပြီး မြို့ရိုး ပြိုကျသွားသည့် အချိန်တွင်၊ အန်းလုရှန်း၏ လက်ထဲရှိ အထက်မြက်ဆုံးသော ဓားရှည်ကြီးမှာ ဤအချိန်တွင် အတိအကျ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ရွဲလော့ဟယ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက၊ ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ မှလွဲ၍ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် မည်သူကမျှ သူတို့ကို တားဆီးနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပါချေ။

လူတိုင်းအတွက် ပိုမို၍ ဆိုးရွားလှသော အချက်မှာ မြို့ကြီး၏ ကာကွယ်မှု မရှိတော့သည့်အခါတွင် ရွဲလော့ဟယ်တပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်သောင်းဂဏန်းခန့်မှာ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး၏ အားဖြည့်ပေးမှု အောက်တွင် ခွန်အားများ ပိုမို၍အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်များမှာမူ ယခင်တိုက်ပွဲတွင် ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နှင်းမုန်တိုင်းကြီး ဆင်းသက်လာသည့်အခါတွင် ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ အားလုံးမှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ အလွန်အမင်း အားနည်းသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ စစ်တပ်နှစ်ခု မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင် နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ မေးစရာပင် မလိုတော့ပါချေ။

"ငါ့ အမိန့်ကို ပေးလိုက်စမ်း၊ မင်းဆရာ ဝမ်ကျုံးစစ်၊ ထုံလော့ ဗိုလ်ချုပ်ကြီး အာပုစစ်နဲ့ ကျန်းရှို့ကွေးတို့ကို ချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်၊ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ပြီး ရန်သူ တွေကို တားဆီးကြစမ်း… ဒါ့အပြင်... ရှန်ဝူတပ်၊ ရွှမ်းဝူ တပ်ဖွဲ့၊ ချန်ဝူ တပ်ဖွဲ့၊ မိုဓားတပ်ဖွဲ့ အားလုံးကို စေလွှတ်လိုက်စမ်း၊ အားလုံး အနောက်ကနေ ကာကွယ်ပေးထားကြ”

"ဒါ့အပြင် ငါ့ အမိန့် ကို ပေးလိုက်စမ်း၊ ထိပ်တန်းတပ်ဖွဲ့တွေ အားလုံးကလွဲရင် ကျန်တဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ အားလုံး၊ လက်မှုပညာရှင် အဖွဲ့တွေ အပါအဝင် အားလုံး အရှိန်အပြည့်နဲ့ အနောက် ကို ဆုတ်ကြစမ်း၊ သံမဏိခံတပ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ"

နောက်ဆုံး စကားကို ပြောဆိုလိုက်သည့်အခါတွင် ဝမ်ချောင်၏ အသံမှာ အလွန်အမင်း လေးလံနေတော့သည်။

ဤစစ်ပွဲမှာ သူ တွေးတောထားခဲ့သည်ထက် များစွာပိုမိုခက်ခဲလွန်းလှပေသည်။ အတိုင်းအတာအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဝမ်ချောင်တည်ဆောက်ထားသော ဤသံမဏိခံတပ်ကြီးမှာ သံမဏိ နည်းပညာ အသုံးပြုမှုအပိုင်းတွင် အမြင့်ဆုံး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ယခင် သံမဏိ ခံစစ်မျဉ်းနှင့် သံမဏိမြို့တော်တို့ကို အဆများစွာ ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤမျှသာမက ဤသံမဏိခံတပ်ကြီးကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် ဝမ်ချောင်သည် ရွှေစင်တန်ချိန်ပေါင်း သန်းတစ်ထောင် ကျော်ခန့်ကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီး၊ ထိုသံမဏိ အစိတ်အပိုင်းများ၏အပေါ်တွင် ကာကွယ်ရေး မန္တန်များနှင့် စစ်အစီအရင်များကို အများအပြား ပေါင်းထည့်ပေးထားခဲ့ရသည်။

အချို့သော ရှုထောင့်များမှ ကြည့်မည်ဆိုပါက ဤသံမဏိခံတပ်ကြီးမှာ ရွှေစင်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် ဤမျှလောက် ကုန်ကျစရိတ် ကြီးမားလှသော သံမဏိခံတပ်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖောက်ထွင်း သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချောင်စစ်တပ် ကို စတင် ကွပ်ကဲခဲ့သည့် အချိန်မှ စတင်၍ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး အကြိမ်အဖြစ် ရင်ဆိုင်ရခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ချောင်အနေဖြင့် ဤအရာများကို အသေးစိတ် စဉ်းစား တွေးတောရန် အချိန် လုံးဝမရှိတော့ပါချေ။ မြို့ကြီးတစ်ခုလုံးအတွင်း၌ စစ်မြင်းများ၏ ဟီသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော အင်ပါယာကြီး၏ စစ်သည် သိန်းနှင့်ချီမှာ ဤအခိုက်အတန့်၌ အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်း၏ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် အချိန်သို့ အားလုံး ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ယနေ့သာ စစ်ရှုံးသွားခဲ့မည် ဆိုပါက အလယ်ပိုင်းဒေသအနေဖြင့် အန်းလုရှန်း၏ခြေလှမ်းများကို တားဆီးရန် အတွက် မည်သည့် အပိုစွမ်းအင်မျှ လုံးဝကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

ထိုအခါ ယခင်ဘဝက "အိပ်မက်ဆိုး"ကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံအသက်ဝင်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချောင်၏စကားသံ ဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဒန်တျန်မှ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းစက်ဝန်း တစ်ခု လျင်မြန်စွာ လင်းလက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဂန်ချီ စွမ်းအင် ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကိုယ်ပွားနှစ်ခုမှာ ဝမ်ချောင်၏ ကိုယ်တွင်းမှနေ၍ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ကျန်းချိုးကျန့်ချုံးကို ကာကွယ် တားဆီးရန်အတွက် ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ အစစ်အမှန်ကိုယ်ခန္ဓာမှာမူ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီး အဝေးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ဝမ်ချောင်၏ အမိန့်နှင့်အတူ စစ်တပ်ကြီးမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ ဤအခိုက်အတန့် သည် နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် အချိန်ဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။

"သတ်"

ရှန်ဝူ တပ်ဖွဲ့၊ ရွှမ်းဝူ တပ်ဖွဲ့၊ မိုဓားတပ်ဖွဲ့၊ ဝူရှန်း သံချပ်ကာမြင်းတပ်များ အားလုံးမှာ မိမိတို့ ကာကွယ်နေသော နေရာများမှနေ၍ အသီးသီး တဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာကြပြီး၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ နိုင်ငံအသီးသီး၏ စစ်တပ်ကြီးရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်သွားကြတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲကြီးတွင် လူတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားလှသော သက်ရောက်မှုများကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့၏ဆံပင်များ၊ မုတ်ဆိတ်များ၊ သံချပ်ကာများနှင့် လက်ထဲရှိ ဓားရှည်များအပေါ်တွင်ပင်လျှင် ဖြူဖွေးသော နှင်းခဲလွှာများ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စစ်အစီအရင်၏ အားဖြည့်ပေးမှု မရှိတော့သည့် အခါတွင် လူတိုင်း၏ခွန်အားများမှာ အနည်းနှင့်အများဆိုသလို သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သွေးနှင့်မီးတောက်များ အကြား၌ ရင့်ကျက်လာခဲ့သော လုံးဝပြိုင်ဘက်ကင်း ထိပ်တန်း စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည့် အားလျော်စွာ ဤစစ်တပ်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်ပြီး လုံးဝဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည့် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ဝုန်း"

မိုဓားတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည်ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ တစ်တန်းတည်း နေရာယူလိုက်ကြပြီး လက်ထဲရှိ မိုဓားများကို အထက်သို့ မြှောက်ကာ သစ်တောကြီး တစ်ခုအလား မတ်မတ်ရပ်နေလိုက်ကြသည်၊ ထို့နောက် အားကုန်ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဘုန်းခနဲ မြည်သံကြီးများနှင့်အတူ သွေးများ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး၊ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော နိုင်ငံအသီးသီးမှ သံချပ်ကာမြင်းတပ် ဆယ်ဂဏန်းခန့်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုဓားများ၏ ခုတ်ပိုင်းမှုကြောင့် လူရော မြင်းပါ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားကြတော့သည်။ သွေးများမှာ အဝေးသို့ လွင့်စင် မသွားနိုင်သေးမီမှာပင် လေထဲ၌ လျင်မြန်စွာ အေးခဲသွားခဲ့ပြီး သွေးရောင် ရေခဲတုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာတော့သည်။

"ဟိန်းးး"

" ပြိုင်ဘက်ကင်း မိုဓားတပ်ဖွဲ့"

မိုဓားတပ်ဖွဲ့၏ စစ်သည် တစ်ဦးစီတိုင်းမှာ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်ကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးချီ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာကာ အဖြူရောင် အငွေ့များ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လူတစ်သောင်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသော အရှိန်အဝါ ဖြင့် ရှေ့သို့ အနောက်မဆုတ်တမ်း တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်သွားကြရာ၊ ရှေ့တွင် မည်သည့် အရာများ ရှိနေပါစေ၊ သေခြင်းတရားပင် ဖြစ်နေပါစေ သူတို့ကို လုံးဝတားဆီးနိုင်စွမ်း မရှိသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

မိုဓားတပ်ဖွဲ့ ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ဝူတပ်ဖွဲ့မှာလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိုဓားတပ်ဖွဲ့၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော အရှိန်အဝါနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရှန်ဝူ တပ်ဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အလွန်အသံတိတ်ဖြစ်နေပြီး အပြင်ပန်းတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း များစွာပိုမိုထက်မြက်လွန်းလှပေသည်။ ထက်မြက်လှသော ဓားများမှာ အလင်းတန်းများ လင်းလက်လျက် အဆိပ်ပြင်း မြွေများအလား လျင်မြန်စွာ ထိုးသွင်းသွားကြတော့သည်။

******