အခန်း ၁၂၉၇
Vol. 113 Ch. 1297
အခန်း ၁၂၉၇
အမှန်တကယ်တော့ လုမေယွီ ခန့်မှန်းခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ ခေတ္တမျှ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ပါက ထိုအနက်ရောင်ရွှေများသည် အမှန်တကယ်ပင် အကောင်ပေါက်လေးများ ထပ်ပွားလာနိုင်ပေသည်။
ရှောင်းယီ စောင့်ဆိုင်းနေသည်မှာ သဘာဝအတိုင်း သူ၏ ၄ ဆတိုး အခြေအနေကိုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့တွင် ၄ ဆတိုး အခြေအနေသာ ရှိနေပါက အလွန်များပြားသော အနက်ရောင်ရွှေများကို စုဆောင်းရာ၌ များစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။
လုမေယွီသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသော်လည်း ထိုကိစ္စကို အလွန်အမင်း အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ကောင်းပါပြီ သူဌေး။ သူဌေး ဘယ်အချိန်ပဲ လိုလို ကျွန်တော့်ကို တိုက်ရိုက်သာ ပြောလိုက်ပါ။”
လုမေယွီမှာ ရှောင်းယီအပေါ် အလွန်ကျေးဇူးတင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် မနေ့က ရှောင်းယီ ပေးခဲ့သော အိပ်စက်ခြင်းအိတ်ကြောင့် သူသည် နောက်ဆုံး၌ အိပ်စက်ခြင်း၏အရသာ အစစ်အမှန်ကို ခံစားခဲ့ရပေသည်။
ကြားထဲတွင် ဥက္ကာခဲရိုက်ခတ်မှု သတိပေးချက်ကြောင့် နိုးလာခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ အရေးပေါ်ယာဉ် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
ယခုအခါ လုမေယွီသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြေအနေ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်ဟု ခံစားနေရပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ နှစ်လုံးကိုပင် လှမ်းမြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ရှောင်းယီထံမှ ရရှိထားသော လောင်စာဆီများမှာ သုံး၍မကုန်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ လုမေယွီသည်လည်း လောင်စာဆီများကို ရက်ရက်ရောရော အသုံးပြုကာ သူ၏ အရေးပေါ်ယာဉ်ကို ထိုထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာများ ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင်သွားခဲ့တော့သည်။
အမှန်တကယ်တော့ ရှောင်းယီသည် လက်ရှိ ရှိနေသော အနက်ရောင်ရွှေအားလုံးကို လုမေယွီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်ချင်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိဆဲ ဖြစ်သည်။
လောလောဆယ်တွင် ရှောင်းယီအနေဖြင့် လုမေယွီအပေါ် အမြင်မဆိုးလှသော်လည်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုံတွေ့ရသည့် အချိန်မှာ တိုတောင်းလွန်းလှသေးသည်။ ဤလုမေယွီသည် သူ့ရှေ့တွင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို မိမိလက်ထဲတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားခြင်းက ပို၍စိတ်ချရပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျူးဝူသည်လည်း ရှောင်းယီ အနက်ရောင်ရွှေများကို စုဆောင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့လာခဲ့သည်။
“သူဌေး... သူဌေးက အနက်ရောင်ရွှေတွေ အများကြီး လိုနေတာလား။”
ကျူးဝူက စပ်စုကာ မေးလိုက်သည်။
“အင်း... တော်တော်များများ လိုနေတယ်။”
ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့အတွက် ရေကိုသာ အလုံအလောက် ပေးစွမ်းနိုင်ရင် ရပြီ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့တွေ အနက်ရောင်ရွှေကို လုံလောက်အောင် လဲနိုင်လိမ့်မယ်။ အချိန်တန်ရင် မင်းရဲ့ အရေးပေါ်ယာဉ်ကိုလည်း နည်းနည်းလောက် ထပ်ချဲ့ပေးလို့ရတာပေါ့။”
“ဟူး... ကျွန်တော့်မှာလည်း သူဌေးအတွက် အနက်ရောင်ရွှေတွေ ကူပြီးစုဆောင်းပေးဖို့ လက်ရှိ ဘာနည်းလမ်းမှ မရှိသေးဘူးဖြစ်နေတယ်။”
ကျူးဝူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ရပါတယ်။ မင်းဘက်က ရေအရင်းအမြစ် ထောက်ပံ့မှုကို သေချာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် သူဌေး။ သူဌေး ကျွန်တော့်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုလို သဘောမထားရင်ပဲ ကျေနပ်ပါပြီ။”
ကျူးဝူက ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက အခု ငါ့ရဲ့ ကန်ထရိုက်လုပ်သား ဖြစ်နေပြီ။ မင်းရဲ့ စားဝတ်နေရေးကို ငါတာဝန်ယူထားတယ်။ ဆိုတော့ မင်းကလည်း ငါ့အတွက် ရေကို သေသေချာချာ ကူပြီး စုဆောင်းပေးရမယ်။”
“စိတ်ချပါ သူဌေး။”
ကျူးဝူက ချက်ချင်း အာမခံလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်ရှိ အများသုံးချန်နယ်မှာ ရုတ်တရက်ပင် အလွန်အမင်း စည်ကားလာခဲ့သည်။
“ဟားဟားဟား... နောက်ဆုံးတော့ ငါ ရေလျှပ်ခွဲစက် တစ်လုံး ရမိပြီဟေ့။ [ရေလျှပ်ခွဲစက် ထုတ်လုပ်မှုပုံစံ] ၁ ။”
“ဝိုး... ငါ့ကို ရောင်းလိုက်ပါ။ ငါ အုတ်မြစ်ကျောက် ၅ သိန်း ပေးမယ်။”
“ချီး... အခုအချိန်မှာ ဘယ်သူက အုတ်မြစ်ကျောက် ပြတ်လတ်နေလို့လဲ။ အဲဒီဈေးနဲ့တော့ ရောင်းမယ့်လူကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ညီအစ်ကို... မင်းဘာလိုချင်လဲသာပြော။ ငါ့မှာ ရှိသမျှ အကုန်ပေးလိုက်မယ်။”
“အားလုံးပဲ ဈေးလာမပေးကြပါနဲ့တော့။ ဒီပစ္စည်းကို ငါ လုံးဝ ရောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ ဒါကို ထုတ်လုပ်ပြီးသွားရင် အောက်ဆီဂျင်တွေ လိုက်ရောင်းမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် အားလုံးပဲ လာပြီး အားပေးကြဦးနော်။”
“သူဌေးဆီမှာ အောက်ဆီဂျင်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေတာ။ ငါတို့က ဘာလို့ မင်းဆီ လာအားပေးရမှာလဲ။ မင်းပေးတဲ့ဈေးက အများကြီး ပိုသက်သာရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။”
“စိတ်ချစမ်းပါ။ သူဌေးပေးတဲ့ဈေးထက် အများကြီး ပိုသက်သာစေရမယ်။”
“ဟူး... ငါ့မှာကျ ဘာလို့ ဒီလိုကံကောင်းခြင်းမျိုး မရှိရတာလဲ။”
“ဟုတ်ပါ့ာ ငါ ရတာတွေကျတော့ အစားအသောက်၊ ရေနဲ့ တခြားအရင်းအမြစ်တွေချည်းပဲ။ လူအချင်းချင်း နှိုင်းယှဉ်ရတာ တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။”
ထိုရေလျှပ်ခွဲစက်ကို ဖွင့်မိသွားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူသည် အုတ်မြစ်ကျောက် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုကာ ရေလျှပ်ခွဲစက်အတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို နောက်ဆုံးတွင် စုဆောင်းမိသွားခဲ့သည်။
ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အသုံးပြု၍ ရေလျှပ်ခွဲစက်ကို ထုတ်လုပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ၎င်းစက်၏ လျှပ်ခွဲထုတ်လုပ်မှု စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်ပင် နိမ့်ကျလွန်းကြောင်း သူ အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရတော့သည်။
၎င်းစက်မှ ထွက်လာသော အောက်ဆီဂျင်မှာ သူကိုယ်တိုင် ရှူရှိုက်ရန်အတွက်ပင် မလုံလောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဈေးကွက်ခန်းမသို့ သွားကာ အောက်ဆီဂျင်များကို အပိုဆောင်းဖြည့်တင်းရန် ထပ်မံဝယ်ယူနေရဦးမည်ဖြစ်သည်။
“ငါ့နှယ်... စောက်ရူးပဲဟေ့...။”
ထိုလူက ဆဲရေးတိုင်းထွာလိုက်တော့သည်။
အများသုံးချန်နယ်ရှိ အချို့သောလူများကလည်း သူ့ကို ရိသဲ့သဲ့ဖြင့် လှမ်း၍ စနောက်လာကြသည်။
“စောစောက ညီအစ်ကိုရေ... ရေလျှပ်ခွဲစက်ကြီး ပြီးပြီလား။ အောက်ဆီဂျင်လေး ဘာလေး ရောင်းပါဦး။”
“ရောင်းရမှာလား။ ငါ့ခြေထောက်ကြီးကိုပဲ ရောင်းလိုက်တော့မယ်။ ဒီရေလျှပ်ခွဲစက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။ အောက်ဆီဂျင် ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းဆောင်ရည်က တကယ့်ကို နိမ့်လွန်းတယ်။ ငါကိုယ်တိုင် ရှူဖို့တောင် မလောက်ဘူး။”
“ဖူး... မဖြစ်နိုင်တာ။ ဒါဆို ဒီသာမန် ရေလျှပ်ခွဲစက်က အသုံးမဝင်ဘူးပေါ့ ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်။ အလွန်ဆုံးရှိမှ အောက်ဆီဂျင်အတွက် ကုန်ကျစရိတ် နည်းနည်း သက်သာစေရုံပဲ။”
“လက်ရှိ အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ C အဆင့် ရေလျှပ်ခွဲစက်ကို ဖွင့်မိမှပဲ အသုံးတည့်မယ် ထင်တယ်။”
“ဟူး... တော်သေးတာပေါ့။ သူ စောစောက မရောင်းမိလို့။ ငါလည်း မဝယ်မိလိုက်လို့ တော်သေးတယ်။ မဟုတ်ရင် နောင်တရလို့ သေရချည်ရဲ့။”
“ဒီလိုမျိုး ဇာတ်ကွက် ပြောင်းပြန်လှန်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသာဆိုရင် ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ရှင်သန်ဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”
“အမှန်ပဲ။ အစားအသောက်နဲ့ ရေမရှိရင် တောင့်ခံထားလို့ ရသေးတယ်။ အောက်ဆီဂျင်မရှိရင်တော့ အချိန်တိုအတွင်းမှာတင် သေသွားနိုင်တယ်ဆိုတာ သိထားရမယ်။”
“ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း အောက်ဆီဂျင်လိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ အရင်းအမြစ်က ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာတွေထဲမှာ ပါလာတာပေါ့။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက ငါတို့အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု အမြဲချန်ထားပေးပါတယ်။”
“ထွက်ပေါက်တစ်ခု ချန်ထားပေးတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း ဒီလမ်းက တော်တော်လေး ကျဉ်းမြောင်းလွန်းတယ်။ ငါ ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ ငါးလုံး၊ ခြောက်လုံးလောက် ဖွင့်ပြီးပြီ။ အောက်ဆီဂျင်တစ်ခါမှမပါဘူး။ တကယ်လို့ ယီရန်ပင်း သူဌေးသာ အောက်ဆီဂျင်တွေ လိုက်မရောင်းပေးရင် ငါ အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေတာ ကြာလှရောပေါ့။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ဂလက်ဆီထဲက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေမှာ ယီရန်ပင်း သူဌေး ရှိနေလို့ တော်တော်လေး ကံကောင်းတာ။ မဟုတ်ရင် ကံမကောင်းတဲ့လူတွေ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပြုတ်ကုန်ကြမှာ သေချာတယ်။”
“တကယ်လို့ အောက်ဆီဂျင်သာ ဖွင့်မရဘူးဆိုရင်တော့ သေမယ့်ရက်ကို ထိုင်စောင့်နေရုံပဲ ရှိတော့တယ်။”
မကြာမီ အာကာသချိတ်မှာ အသံမြည်လာသဖြင့် ရှောင်းယီသည် အနားယူဆောင်မှ ချက်ချင်းထွက်လာကာ အာကာသချိတ် ရှိရာဆီသို့ ကူးခတ်သွားလိုက်သည်။
သူ ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။
“ရရှိသော အရင်းအမြစ်များ- အုတ်မြစ်ကျောက် ၂၀၊ ပေါင်မုန့် ၅၀၀ ဂရမ်၊ အနက်ရောင်ရွှေ ၅၀၀ ဂရမ်။”
ထိုထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာမှ ရလဒ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှောင်းယီ စိတ်ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အစားအသောက်နှင့် အနက်ရောင်ရွှေ ပါလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မနေ့ကထက်စာလျှင် များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ လုမေယွီသည် သူ၏ အရေးပေါ်ယာဉ်ကို ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာတစ်လုံး၏ ဘေးနားသို့ မောင်းနှင်သွားပြီး ယာဉ်ပေါ်ရှိ စက်ရုပ်လက်တံက ထိုထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာကို အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ဖမ်းယူဆွဲသွင်းလိုက်သည်။
ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လုမေယွီသည် အထဲတွင် အုတ်မြစ်ကျောက်၊ အနက်ရောင်ရွှေနှင့် လိပ်စာတစ်ခု ပါရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရလေသည်။
လုမေယွီသည် ကံတရားနတ်ဘုရား၏ စောင့်ရှောက်မှုကို ခံထားရသည်ဟုပင် ပြောရပေမည်။ ထုတ်လုပ်မှုပုံစံကဲ့သို့သော အရာများ ရရှိရန် ရာခိုင်နှုန်းမှာ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း လုမေယွီမှာမူ အချို့ကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။
ယင်းကို ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် ဘေးသို့ ယူဆောင်လာပြီးနောက်တွင်မှ လုမေယွီသည် ထိုထုတ်လုပ်မှုပုံစံမှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို နောက်ဆုံး၌ သိရှိသွားခဲ့တော့သည်။
“လက်လှည့်မီးစက် ထုတ်လုပ်မှုပုံစံ ၁။”
ထိုထုတ်လုပ်မှုပုံစံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုမေယွီ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထုတ်လုပ်မှုပုံစံမျိုးမှာ အမှန်တကယ် အဆင့်နိမ့်လွန်းလှသည်မဟုတ်ပါလော။
သို့သော်လည်း လျှပ်စစ်ဓာတ်အား အနည်းငယ်မျှ ပိုမိုထုတ်လုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက ထုတ်လုပ်ထားသင့်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အရေးပေါ်ယာဉ်ပေါ်ရှိ ဆိုလာပြား၏ လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်မှု စွမ်းဆောင်ရည်မှာလည်း အလွန်နိမ့်ကျနေသည် မဟုတ်ပါလော။
“နောက်ထပ် ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာထဲမှာတော့ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ပါလာပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။”
လုမေယွီသည် ကြည့်မှန်ပြတင်းပေါက်မှနေ၍ အခြားတစ်ဖက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအရင်းအမြစ်များကို ဘေးဖယ်ထားပြီးနောက် လုမေယွီသည် အရေးပေါ်ယာဉ်ကို မောင်းနှင်ကာ ဒုတိယမြောက် ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာ ရှိရာဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်တော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် တံမြက်စည်းနှင့်အတူ ပျံသန်းနေသော ကျူးဝူသည် ထိုကြယ်တံခွန်၏ အမြီးပိုင်းကို တက်ကြွစွာ တူးဖော်နေခဲ့သည်။
စုဆောင်းရေးကိရိယာသည် မကြာမီ သိုလှောင်ခန်း ပြည့်သွားသဖြင့် ကုန်းပတ်ခန်းမဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျူးဝူသည် ထိုပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ယခင်က ရှောင်းယီ သူ့ကို ပေးခဲ့ဖူးသော အနက်ရောင်ရွှေနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီသည့် အပိုင်းအစတစ်ခု အမှန်တကယ် ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ကျူးဝူသည် ထိုအရာကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ထံ ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ပေါ်၌ ယင်း၏အမည်ကို ချက်ချင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
“အနက်ရောင်ရွှေ ၅။”
ထိုသတိပေးချက်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကျူးဝူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရှောင်းယီထံ သီးသန့်စာ ပို့လိုက်တော့သည်။
“သူဌေး... ကျွန်တော် ဘာရှာတွေ့လဲဆိုတာ ကြည့်လိုက် [မှောင်မိုက်သောရွှေ] ၅။”
ကျူးဝူ ပို့လိုက်သော မက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီ အနည်းငယ် ကြောင်အသွား၏။
“မင်း ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာတစ်လုံး ဖမ်းမိလိုက်တာလား။”