အခန်း ၁၂၉၈
Vol. 113 Ch. 1298
အခန်း ၁၂၉၈
“မဟုတ်ဘူး သူဌေး ဒါက အပြင်က စုဆောင်းရေးကိရိယာကနေ စုဆောင်းလာတာ။ ဆိုလိုတာက ဒီကြယ်တံခွန်ပေါ်မှာလည်း အနက်ရောင်ရွှေတွေ ပါဝင်နေတယ်။”
ကျူးဝူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်။”
ရှောင်းယီလည်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။
“မင်းကို လစာတိုးပေးဖို့ လိုနေပြီ ထင်တယ်။”
“လစာတိုးပေးဖို့ မလိုပါဘူး သူဌေးရဲ့။ အနာဂတ်မှာ သူဌေးနောက်ကိုပဲ တောက်လျှောက် လိုက်ခွင့်ပြုပါ။”
ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် အရောင်းအဝယ်တစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။
[အနက်ရောင်ရွှေ ၅၊ ရေ ၈၀၀ ကီလိုဂရမ် - အခမဲ့လဲလှယ်ခြင်း။]
ကျူးဝူ ပို့လိုက်သော အရောင်းအဝယ်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်းကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ရှောင်းယီက သူ၏အရောင်းအဝယ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူ ကြောင်အမ်းသွား၏။
“သူဌေး... မှားနှိပ်မိလိုက်တာလား။”
“မဟုတ်ဘူး။”
ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“လောလောဆယ် ရေကိုပဲ အရင်ပို့လိုက်ပါ။ အနက်ရောင်ရွှေကိုတော့ နောက် ငါလိုအပ်တဲ့အခါကျမှ ပေးတော့။”
ကျူးဝူ လုံးဝဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဒီပစ္စည်းကို ငါ့လက်ထဲမှာပဲ ထားထား၊ သူဌေးလက်ထဲမှာပဲ ထားထား အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။
သူက ဘာလို့ ငါ့ကိုပဲ အရင်သိမ်းထားခိုင်းရတာလဲ။
သံသယများစွာ ရှိနေသော်လည်း ကျူးဝူသည် ရှောင်းယီ၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ပြီး ရေကိုသာ ရှောင်းယီထံ ပို့ပေးလိုက်သည်။
ရှောင်းယီသည် အရောင်းအဝယ်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လက်ခံလိုက်တော့သည်။
“မင်းဘက်က စုဆောင်းမိထားတဲ့ အနက်ရောင်ရွှေတွေကို လောလောဆယ် အဲဒီမှာပဲ အရင်သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ငါလိုအပ်တဲ့အချိန်ကျမှ မင်း ငါ့ကို ပေးပေါ့။ နောင်တစ်ချိန် မင်း ကြယ်တံခွန်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်တဲ့အခါကျရင် မင်းရဲ့ အရေးပေါ်ယာဉ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်ဖို့ ငါကူညီပေးမယ်။”
“ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် သူဌေး။”
ကျူးဝူက ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အများသုံးချန်နယ်ထဲ၌ တစ်ယောက်က @ ကချေသည်ဝက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
“ဝက်ကြီး... မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးပြီလား။ မင်းရဲ့ အမွေတွေအားလုံးကို ငါ့ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပါ။ ငါ မင်းကို အစားအသောက်နည်းနည်း ပြန်ပေးမယ်။”
ထိုမက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူက ချက်ချင်းပင် ဆဲရေးတိုင်းထွာတော့သည်။
“မင်းက ငါ့သားလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါက ဘာလို့ မင်းဆီ လွှဲပေးရမှာလဲ။”
“ချီးပဲ... မင်းက သေခါနီးနေတာတောင် ပါးစပ်က အတော်လေး စွာသေးတာပဲ။ မင်း နောက်ထပ် ဘယ်နှစ်ရက်လောက် ထပ်တောင့်ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။”
“ဝက်ကြီး... မင်း ဒီလောက်အထိ ခေါင်းမမာသင့်ဘူး။ သူ့ကိုမပေးချင်ရင်လည်း ငါ့ကိုပေးလိုက်ပါလား။ ငါ မင်းကို တစ်ပတ်စာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်။”
“သူတို့စကားတွေကို နားမယောင်နဲ့။ သူတို့တွေက လူလိမ်တွေချည်းပဲ။ ငါကတော့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေအားလုံးကို ငါ့ဆီ ပေးလိုက်တာနဲ့ မင်းကို ချက်ချင်း အဆက်အသွယ် ဖြတ်ပေးမယ်။”
“လူတွေက တကယ်ကြီး ဒီလောက်တောင် လက်တွေ့ဆန်ကြတာလား။”
ထိုလူများ၏ မှတ်ချက်များကို မြင်သောအခါ ကျူးဝူက အနည်းငယ် မောက်မာဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့တွေ ငါ့အခြေအနေအတွက် စိုးရိမ်မနေကြနဲ့တော့။ ငါ အခု ဆရာကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ခြေထောက်ကို အမိအရ ဖက်ထားပြီးပြီ။ အဲဒီဆရာကြီးက ငါ့ရဲ့ အောက်ဆီဂျင်၊ အစားအသောက်နဲ့ နေစရာအထိ အကုန်တာဝန်ယူပေးထားတယ်။ တစ်နေ့နေ့ကျရင် ငါ ဒီစောက်ကျိုးနည်း ကြယ်တံခွန်ကနေတောင် ထွက်ခွာနိုင်ဦးမှာကွ။”
“ဘာ...။ ဆရာကြီးတစ်ယောက်က မင်းကို တကယ်ကြီး မွေးထားတာလား။ မင်းက မိန်းမလား။”
“လစ်စမ်း...။ ငါက ယောက်ျားစစ်စစ်ကြီးကွ။”
“ချီးပဲ... ဒါဆိုရင် အဲဒီဆရာကြီးက မိန်းမပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ပြောစမ်းပါဦး။ မင်း ဆရာကြီးကို ဘယ်လိုမျိုး သိမ်းသွင်းလိုက်တာလဲ။”
အများသုံးချန်နယ်ရှိ လူများ၏ စနောက်ကျီစယ်မှုများကြောင့် ကျူးဝူ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ယီရန်ပင်းထံ သီးသန့်စာပို့ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
“သူဌေး... သူဌေးက မိန်းမတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။”
“ငါကလည်း ယောက်ျားစစ်စစ်ပါပဲကွာ။ ပြီးတော့ ငါ့မှာ အဲဒီလို အာသီသလည်း မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် လျှောက်တွေးမနေနဲ့။”
ရှောင်းယီက အလျင်အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဟူး... တော်သေးတာပေါ့။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်လည်း အပေါ်ကနေရမလား၊ အောက်ကနေရမလားဆိုတာ ဝေခွဲရခက်နေတော့မှာ။”
ကျူးဝူ သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်းမှာ တကယ်ကြီး အဲဒီလို ဝါသနာရှိတာလား။ နောက်ဆို ငါတို့ တွေ့ရင်တောင် မင်း ငါနဲ့ အဝေးကြီးမှာပဲ နေရမယ်။”
ရှောင်းယီက ရယ်မောရင်း ဆူပူလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား... စတာပါ သူဌေး စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ ခဏလေး... ကျွန်တော် အများသုံးချန်နယ်ထဲ သွားပြီး ဒါကို ရှင်းလင်းလိုက်ဦးမယ်။”
ထိုသို့ပြောပြီး ကျူးဝူသည် အများသုံးချန်နယ်သို့ ပြောင်းလဲကာ စာတင်လိုက်သည်။
“သူဌေးက ယောက်ျားစစ်စစ်ကြီးကွ။ အဲ့တော့ မင်းတို့ရဲ့ အပေါစား စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေကို ရပ်လိုက်တော့။”
“ဆရာကြီးကလည်း ယောက်ျားပဲဟုတ်လား။ ဒီစိတ်ကူးပုံရိပ်က အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းနေပြီ။”
“အတိအကျပဲ။ ဆရာကြီးက အကြောင်းရင်းမရှိဘဲနဲ့တော့ မင်းကို ပံ့ပိုးပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူးမလား။”
“ငါ့အထင်တော့ ဆရာကြီးက ငါးမွေးသလို မွေးထားတာ ထင်တယ်။ သူက ကြုံရာလူတချို့ကို ကောက်မွေးထားပြီး အဲဒီကောင်တွေ ကြီးလာပြီဆိုမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရသာခံမလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
“ပေါက်ကရတွေ လျှောက်မပြောဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောကြစမ်းပါ။ ညစ်ညမ်း ဟာသတွေ မလုပ်ကြစမ်းပါနဲ့။ ငါ တကယ်ကို စပ်စုချင်တာက ဆရာကြီးက မင်းကို ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ထောက်ပံ့ပေးထားတာလဲ။ အောက်ဆီဂျင်နဲ့ အစားအသောက်တွေအထိ အကုန်တာဝန်ယူပေးထားတယ် ဟုတ်လား။ ဒါက ငါ LOL ကစားတုန်းက ဆုံခဲ့တဲ့ အသင်းဖော်တွေထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ်။”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ ငါလည်း တကယ်ကို စပ်စုချင်နေတာ။ ဝက်ကြီး...ငါတို့ကို ပြောပြပါဦး။”
ကျူးဝူက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါကတော့ ငါက သဘာဝအတိုင်း ရွေးချယ်ခံရသူမို့လို့ပေါ့ကွ။ မဟုတ်ရင် သူဌေးက ငါ့ကို ဘာလို့ သဘောကျပါ့မလဲ။”
“ငလူး...မင်း ဘယ်သူ့ကို လာလိမ်နေတာလဲ။ မင်းသာ ရွေးချယ်ခံရသူဆိုရင် ငါလည်း ရွေးချယ်ခံရသူပဲကွ။”
“ဘောပဲ... ညီအစ်ကို စကားကို သေသေချာချာ ပြောစမ်းပါ။ ဆဲရင်လည်း ငါ့ရဲ့ လူကြီးမိဘတွေကို ထည့်မဆဲလို့ မရဘူးလား။”
ကျူးဝူက ချက်ချင်း ပြန်ဆဲလိုက်၏။
“ဘယ်အချိန်ကျမှ ကြယ်တံခွန်ပေါ်ကနေ ထွက်ခွာနိုင်မှန်းမသိတဲ့ မင်းလို ကောင်စုတ်လေးတစ်ယောက်ကို ဆရာကြီးက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါ မယုံဘူး။”
“ငါလည်း မယုံဘူး။ ဝက်ကြီး... မင်း ငါတို့ကို လာနောက်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”
“ဟုတ်ပါ့။ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘူးလေ။ ကြယ်တံခွန်နောက် လိုက်ပါသွားရတာက ပိုပြီး မြန်မြန်ပျံသန်းနိုင်တာကလွဲရင် ဘာအရင်းအမြစ်မှ ရှိပုံမရတာကို။”
“ငါ သိပြီ။”
လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လာ၏။
“မင်း ဘာသိတာလဲ။ ထခုန်မနေစမ်းနဲ့။”
“ဆရာကြီးက ဂျူးဝူကို ဘာလို့ မွေးထားတာလဲဆိုတာ ငါသိပြီ။”
ထိုလူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ။”
လူအများအပြားက ထိုအဖြေရှာရခက်သော မေးခွန်းကို ပြိုင်တူ ပို့လိုက်ကြသည်။
“ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဂျူးဝူက ကြယ်တံခွန်နောက်ကို လိုက်နေတာဖြစ်ပြီး သူက ကြယ်တံခွန်နဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်နေလို့ပေါ့။”
“အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။”
“မင်းတို့ သတိမထားမိကြဘူးလား။ ဟိုတလောကစပြီး သူဌေးက လောင်စာဆီနဲ့ အောက်ဆီဂျင်အတွက် ကုန်ကြမ်းတွေကို မဝယ်တော့ဘူးလေ။”
“ဟေး... အဲဒီလိုဖြစ်ပုံပဲ။ ယီရန်ပင်းက အခုနောက်ပိုင်း ရေတွေကို လိုက်မစုဆောင်းတော့ဘူး။ သူ ရေမပြတ်လတ်တော့တာမျိုး ဖြစ်နိုင်မလား။”
“သူဌေးက နေ့တိုင်း အောက်ဆီဂျင်နဲ့ လောင်စာဆီတွေ အများကြီး ရောင်းနေတာတောင် ရေမပြတ်လတ်ဘူးဆိုတော့ ဒါက သိသာလွန်းမနေဘူးလား။”
“ချီးပဲ... ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ။”
“ချီးပဲ... ငါလည်း သဘောပေါက်သွားပြီဟ။”
“ဝက်ကြီးရေ... ငါလည်း မင်းကို မွေးထားချင်တယ်ကွာ။”
ကျူးဝူက ပြုံးလိုက်သည်။
“အခုမှ မင်းတို့အစ်ကိုကြီးက လူကြိုက်များတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်း ဖြစ်နေမှန်း သိကြပြီမလား။ စိတ်မကောင်းပါဘူး...။ ငါက အခု ယီရန်ပင်းသူဌေး မွေးတာကိုပဲ လက်ခံတယ်။ တခြားလူတွေအားလုံး ငါ့နားကနေ ဝေးဝေးသွားကြပါ။”
“စိတ်ချပါ။ ဘယ်သူမှ မင်းကို မမွေးနိုင်ပါဘူး။ အခုလောလောဆယ် ယီရန်ပင်း တစ်ယောက်ပဲ မင်းကို မွေးနိုင်တယ်။”
ထိုမက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်သောအခါ အားလုံး ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ထိုစကားစု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။
တခြားလူများအနေဖြင့် ကျူးဝူကို လုံးဝ မပံ့ပိုးနိုင်ကြပါချေ။ အကြောင်းမှာ ရေအမြောက်အမြား ရှိနေခြင်းက သူတို့အတွက် အသုံးမဝင်သောကြောင့်ပင်။
သူတို့ထံတွင် ရှောင်းယီ၏ အရေးပေါ်ယာဉ်ထဲ၌ရှိသော လေထုသန့်စင် မျှခြေထိန်းကိရိယာလည်း မရှိသလို၊ လေဖိသိပ် အအေးခံစက်လည်း မရှိကြချေ။
ထိုကိရိယာနှစ်ခုမရှိဘဲနှင့် သူတို့တွင် ကျူးဝူကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ထားနိုင်မည့် အင်အား မရှိပါချေ။
“ဒါပေမဲ့ သူဌေးရဲ့ အတွေးအခေါ်ကတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ။”
“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့တွေက စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနဲ့ သေခြင်းတရားကိုပဲ မြင်နေရတဲ့အချိန်မှာ သူဌေးကတော့ အရင်းအမြစ်တွေနဲ့ ရှင်သန်ခြင်း အခွင့်အလမ်းကို မြင်နေပြီ။”
“ယီရန်ပင်းက တကယ် မရိုးရှင်းဘူးပဲ။ သူ ပထမအဆင့်တုန်းက အုတ်မြစ်ကျောက်တွေ အများကြီး ရခဲ့မှာ သေချာတယ်။ ပြီးတော့ ဒီရက်ပိုင်း ငါတို့ဆီကနေ ခြစ်ကုတ်ယူထားတာတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ငါ့အထင်တော့ ဒီဂလက်ဆီထဲမှာ ဘယ်အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူမှ သူ့ထက် အုတ်မြစ်ကျောက် ပိုများမှာ မဟုတ်ဘူး။”
၎င်းကို မြင်သောအခါ လုမေယွီက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့တွေ အရမ်းလျှောက်တွေးနေကြပြီ။ သူဌေးက ဒီနေရာကို ရောက်လာတုန်းက အုတ်မြစ်ကျောက် တစ်ခုမှ ယူမလာခဲ့ဘူးကွ။”
“ဘာ...။ သူ အုတ်မြစ်ကျောက် တစ်ခုမှ ယူမလာခဲ့ဘူး ဟုတ်လား။”
အားလုံး အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားကြပြီးနောက် မယုံကြည်နိုင်ကြောင်း ဝိုင်းပြောကြတော့သည်။
“သခင်ကြီးလု... မင်း ယီရန်ပင်းကို သိလို့လား။ မဟုတ်ရင် သူ အုတ်မြစ်ကျောက် ယူမလာတာကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ။”
“အတိအကျပဲ ငါတော့ မယုံဘူး။ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကတောင် ဒုတိယအဆင့်မှာ အုတ်မြစ်ကျောက်တွေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ သတိပေးထားတာကို သူက ဘာလို့ တစ်ခုမှ ယူမလာဘဲ နေမှာလဲ။ သူက ငတုံးမို့လို့လား။”
“ဒီသခင်ကြီးလုကလည်း ငတုံးပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
ထိုအချိန်တွင် လုမေယွီသည် ရှောင်းယီအား တောင်းပန်စကား ဆိုနေခဲ့လေသည်။
“စိတ်မရှိပါနဲ့ သူဌေး။ ကျွန်တော် စောစောက ပါးစပ်သရမ်းပြီး သူဌေး အုတ်မြစ်ကျောက် ယူမလာတဲ့အချက်ကို ဖွင့်ဟမိလိုက်တယ်။”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါက ဘာမှကြီးကျယ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါနဲ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အားလုံးက မင်းစကားကို မယုံကြဘူး မဟုတ်လား။”
ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။