အခန်း (၁၀၃၁-၁၀၃၂)

အခန်း ၁၀၃၁ မြေရိုင်းတစ်ခု

ထိုကျောက်စိမ်းပြားမှာ အတိတ်က ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေး စုမင်ကို ပေးခဲ့သော အရာ ဖြစ်သည်။ ထိုပေါ်တွင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး၏ အချို့သော နယ်မြေများကို မှတ်သားထားသည်။ စုမင်သည် အကြောင်းအရာများကို အလွတ်မှတ်သားလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် အဖြူရောင် မြစ်တစ်စင်းအား မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

'ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်...'

စုမင်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး နဂါးငွေ့တန်းကို ပိုင်းဖြတ်ထားသည့်အလား ရှိနေသော အသူရာမြစ်အား သူ ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမြစ်၏ ဝေးကွာသော အစွန်းနှစ်ဖက်တွင် ရှိနေသည့် ဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး နှစ်ခုကိုလည်း သူ မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုဧရာမ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး နှစ်ခုက မည်သည့်နေရာသို့ ဦးတည်နေသည်ကို သူ မသိပေ။ ၎င်းတို့သည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် တည်ရှိနေပြီး အဖြူရောင် အသူရာမြစ်က ၎င်းတို့ကြားတွင် စီးဆင်းနေကာ ထိုဟင်းလင်းပြင် နှစ်ခုမှာ ဗလာကျင်းနေသော အကြည့်များဖြင့် မျက်လုံးနှစ်လုံးနှင့် တူနေစေသည်။

ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေးထံမှ ရရှိခဲ့သော ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး၏ မြေပုံပါရှိသည့် ကျောက်စိမ်းပြားကို စုမင် ဖတ်ရှုစဉ်က ထိုအထဲတွင် ရေးထွင်းထားသော ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်အား သူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းသော ရေးထွင်းချက် တစ်ချက်သာ ဖြစ်သော်လည်း မြစ်ဖျားပိုင်းမှာ ဖြူနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဖြူရောင်သည် အသူရာကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့်ပင်။ ယင်းက သေခြင်းတရားကို မဆိုလိုဘဲ အတွေးတစ်ခု၏ ထင်ရှားပြသမှုသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ စုမင်သည် ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုမြစ်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်နေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ချိတ်ဆက်ထားပြီး မျက်လုံးများနှင့် တူနေသော ဟင်းလင်းပြင် နှစ်ခုသည်လည်း စုမင်၏ အတွေးနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

"တစ်ဖက်အစွန်းမှာ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့ လို့ ခေါ်တဲ့ ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ် ရှိတယ်..." စုမင် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ကျောက်စိမ်းပြား မြေပုံထဲတွင် ရေးထွင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်ဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

သူ ပိုမို နီးကပ်စွာ သွားလေလေ သေခြင်းတရား၏ အငွေ့အသက်များ ပိုမို ထူထပ်လာလေလေ ဖြစ်သည်။ ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်ထဲတွင် ပေါလောမျောပါနေသော အလောင်းများကို စုမင် မြင်လိုက်ရပြီး သူ ထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ကာ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ဟု သူ မပီမသ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ထိုခံစားချက်က မည်သည့်အရာကြောင့် ဖြစ်သည်ကိုမူ သူ ချက်ချင်း မသိနိုင်ခဲ့ပေ။ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် စုမင်က တိုးတိတ်စွာ ခေါ်လိုက်သည်။ "ကောင်လေး..."

သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲရှိ ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာကို ခေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအထဲတွင် ထိပ်ပြောင်ကြိုးကြာ မရှိနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

စုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ဟူသော ခံစားချက်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်ထဲရှိ မြောက်မြားစွာသော အလောင်းများသည် ဆက်လက် မျောပါနေကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ မြစ်ထဲတွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရှိနေကြပုံရသည်။ သူတို့၏ ကျောပြင်များကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး မျက်နှာများမူ မမြင်ရပေ။

စုမင်သည် နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်သန်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သူ မသိပေ။ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး အတွင်း သူ ခရီးနှင်နေစဉ် အချိန်ကုန်ဆုံးမှုကို သူ မေ့လျော့နေပုံရသည်။ ဝေးကွာသော နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ်ကို မြင်တွေ့ရသည်အထိ သူ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ မီးတောက်နေသော ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ် ဖြစ်သည်။ ထူထပ်သော မီးလှိုင်းများ ၎င်းထံမှ ပြန့်ကားနေပြီး ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ်လုံးကို မီးပင်လယ်ကြီး တစ်စင်းအဖြစ် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထိုဂြိုဟ်မှာ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့သူ ဘိုးဘေး ပြောပြခဲ့ဖူးသော မီးဝိညာဉ်များ၏ မြစ်ဖျားခံရာ နေရာပင် ဖြစ်သည်။

စုမင် ထိုဂြိုဟ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေသည်ဟူသော ခံစားချက်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသော်လည်း မည်သည့်အရာက ထိုခံစားချက်အား ပေးစွမ်းနေသည်ကိုမူ သူ ရှာမတွေ့သေးပေ။ သူ့နှလုံးသားက သတိအနေအထားတွင် ရှိနေသော်လည်း မည်သည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကိုမျှ သူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

သူ ဤနေရာသို့ ခြေချလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှသည် ထိုဂြိုဟ်ကို မြင်တွေ့ရသည့် အချိန်အထိ သူသည် နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်နေသည်။ အခြား မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါကိုမျှ သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။

စုမင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ တွေဝေမှုအချို့နှင့်အတူ သူ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့ဂြိုဟ် ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဂြိုဟ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည့်အခါ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အား ဖြန့်ကြက်လိုက်သော်လည်း သက်ရှိတို့၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရသေးပေ။

မြေပြင်မှာ ကန္တာရတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မီးပင်လယ်ထဲတွင် တောက်လောင်နေသော သဲပြင်ကြီး တစ်ပြင် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မှာ ကြက်သွေးရောင် တောက်နေပြီး မီးတောက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် မည်သည့် မြစ် သို့မဟုတ် သစ်ပင်မျှ မရှိပေ။ တည်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သဲများသာ ဖြစ်သည်။

စုမင်သည် တောက်လောင်နေသော မြေခဲတစ်ခဲကို ကောက်ယူကာ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ သူ ဖုန်မှုန့်မီးရှို့ဂြိုဟ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် သေချာစွာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာ လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

သူသည် သက်ရှိဟူ၍ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေသော ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး အတွင်း စိတ်လွင့်မျောစွာ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။ လောကတစ်ခုလုံးနှင့် စကြာဝဠာ တစ်ခုလုံးတွင် သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိတ်ဆိတ်မှုက တဖြည်းဖြည်းနှင့် အသက်ရှူကျပ်စရာ ကောင်းလာပြီး စုမင်ကို သူ့အတွင်း၌ မပေါက်ကွဲနိုင်သော ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံးက ဖြစ်သင့်သည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်ဟုလည်း သူ ခံစားရသည်။ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးသည် သက်ရှိကင်းမဲ့သော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်သင့်သည်။ ၎င်းမှာ သေဆုံးနေသော စကြာဝဠာကြီး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ ဖျက်ဆီးခံထားရမှုများ၊ မြေရိုင်းများနှင့် အခြားအရာ အားလုံးသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ထားခဲ့သည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖြစ်နေသည်။ ခြားနားချက် မရှိပေ။

အချိန်များ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီး စုမင်သည် နဂါးငွေ့တန်းကို ဖြတ်၍ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်နေခဲ့သည်။ သူ့တွင် ပန်းတိုင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားပြီး အဝေးတွင် တည်ရှိနေသော ဂြိုဟ်တစ်ဂြိုဟ် ဖြစ်သည်။

အသူရာဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ်ဟု ခေါ်သော ဂြိုဟ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်များ၏ မွေးရပ်မြေဖြစ်ပြီး သူတို့မျိုးနွယ်စု၏ မြင့်မြတ်သော မြေလည်း ဖြစ်သည်။ အတိတ်က အသူရာဖန်ဆင်းရှင်များ၏ ဘိုးဘေးသည် ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်များက သတိမထားမိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထို့နောက် တစ်နေ့တွင် စုမင်သည် ထိုဂြိုဟ်နှင့် နီးကပ်နေပြီဟု ခံစားရချိန်၌ သူ့ရှေ့တွင် စိမ်းပြာရောင် ကျင့်ကြံခြင်းဂြိုဟ် တစ်ဂြိုဟ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရောင်မှာ နဂါးငွေ့တန်းထဲတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ထူးခြားနေပြီး တစ်ကြိမ် မြင်ဖူးရုံမျှဖြင့် မေ့ပစ်ရန် ခက်ခဲသည်။

'အသူရာဖန်ဆင်းရှင် ဂြိုဟ်...'

စုမင် ထိုအပြာရောင်ဂြိုဟ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် သူ ထိုဂြိုဟ်ဆီသို့ ပိုမို နီးကပ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ ဂြိုဟ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီး လေထုထဲသို့ ခြေချလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ မြေရိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးများ ဖြစ်ပေါ်နေသော ပင်လယ်ရေ၏ စိမ်းပြာရောင် အရိပ်အယောင်သာ ရွေ့လျားနေသည်။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး လှိုင်းသံများပင်လျှင် လုံးဝ ပြတ်တောက်နေပုံရသည်။

မြေပြင် တစ်ပြင်လုံးတွင် အပျက်အစီးများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံးများ အရပ်ရပ်တွင် ရှိနေပြီး စုမင်သည် မြောက်မြားစွာသော မြို့ကြီးများ၏ ပုံရိပ်ကို မပီမသ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ အားလုံးမှာ ပြာပုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန် မြင့်မားသော တောင်များ မရှိပေ။ ၎င်းတို့ အားလုံး ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေပြီး အတိတ်က ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သော စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည့် အလားပင်။

ဝေဟင်ထက်တွင် ရှိနေစဉ် စုမင်သည် မြေပြင်နှင့် ထိုပေါ်ရှိ အပျက်အစီးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းသက်ခဲ့ပြီး မြောက်မြားစွာသော မြို့ပျက်ကြီးများကို ဖြတ်သန်းကာ ဂြိုဟ်၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာရှိ ပင်လယ်ထဲမှ ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ထိုပေါ်တွင် အဆောက်အအုံ အများစု ပြိုကျပျက်စီးနေသော ဧရာမ နန်းတော်ကြီး တစ်ဆောင် ရှိနေသည်။

တစ်ခါက ထိုနန်းတော်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်တွင် မြင့်မားစွာ မတ်တပ်ရပ်နေသော ရုပ်တုများစွာ ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ သုံးရုပ်သာ ကျန်တော့သည်။

နှစ်ရုပ်မှာ ခေါင်းမရှိပေ။ အတိတ်က စစ်ပွဲအတွင်း ခြေမှုန်းခံခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ရုပ်တုတစ်ရုပ်သာ လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူက အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံစံ ဖြစ်သည်။

စုမင် ရုပ်တုကို စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုရုပ်တုမှာ ပဉ္စမမြောက် မီးဖို ထဲရှိ အခေါင်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး မိမိအသက်အား ဆက်ရန် အသက်စွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေသော သူ့မိခင်၏ ရုပ်တု ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ရုပ်တုများ၏ တည်နေရာအရ ခေါင်းမရှိသော ရုပ်တုနှစ်ရုပ်ထဲမှ တစ်ရုပ်သည် ဗဟိုတွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။ ယင်းသည် အရေးအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရုပ်တု ဖြစ်သင့်သည်။ သူ့တွင် ခေါင်းမရှိတော့သော်လည်း သူက အသူရာဖန်ဆင်းရှင် ဘိုးဘေး ဖြစ်သင့်ကြောင်း စုမင် ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

သူ့ဘေးတွင် စုမင်၏ မိခင် ရှိနေပြီး၊ သူ့အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...

ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များဖြင့် စုမင်သည် အခြား ခေါင်းမရှိသော ရုပ်တုကို ကြည့်လိုက်ရာအသွင်အပြင်မှာ သူ့စိတ်ကူးထဲကအတိုင်း မပီမပြင်နှင့် ဝေဝါးနေသည်။

စုမင်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့ပြီးနောက် လှည့်ထွက်ခဲ့ကာ အသူရာဖန်ဆင်းရှင် ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံး နီးပါးကို ဖြတ်သန်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ့မိခင်၏ ရုပ်တုရှေ့တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ သူ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး ရုပ်တုကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်အား ကြည့်ရင်း နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားခန်း ဝင်နေခဲ့သည်။

အချိန်များက သူ့ဘေးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်... ငါးနှစ်... ဆယ်နှစ်...

စုမင်သည် မလှုပ်မယှက် ဆက်လက် ထိုင်နေဆဲပင်။ သို့သော် အချိန်များ ကုန်ဆုံးလာသည်နှင့်အမျှ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် တောက်ပသော မှောင်မိုက်သည့် အလင်းရောင်တစ်ချက် စုစည်းလာပြီး သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရား အနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်၏ ဗဟိုချက်တွင် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာ ရှိပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းမှာ ပြင်ပကမ္ဘာက မမြင်နိုင်သော နေရာတစ်နေရာ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ မြူပင်လယ်ကြီးသည် ဧရာမ ယဇ်ပလ္လင်ကြီး တစ်လုံးကို ဝန်းရံလျက် လှိုင်းထန်နေသည်။

ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် စိမ်းပြာရောင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမ မှန်ချပ်ကြီး တစ်ချပ် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေပြီး အစွမ်းထက်ကာ ကြီးမြတ်သော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ယင်းက ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာ တစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်ထားသည့်အလား ပြန့်ကားနေပြီး လှိုင်းထန်နေသော မြူပင်လယ်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ငြိမ်သက်သွားစေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နာကြည်းခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူ လေးဦးမှာ ထိုဧရာမ မှန်ချပ်ကြီးကို ဝန်းရံကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေကြသည်။ သူတို့ မျက်လုံးများကို မှိတ်မထားဘဲ ရှေ့ရှိ သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဝမ်းနည်းခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော သီးသန့်ဆန်မှုများ မရှိတော့ဘဲ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်တစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

သူ သက်ပြင်းချလိုက်စဉ် ဒေါသထွက်ခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူက သူ့ဆီသို့ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်း ဆက်ပြီး မခံစားနိုင်တော့ဘူးလား" ထိုအသံတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှု တစ်ခု ရှိနေပြီး စကြာဝဠာကို ငုံ့ကြည့်နေသည့်အလား ကြီးစိုးသော အငွေ့အသက်လည်း ပါဝင်နေသည်။

"ငါ တကယ်ပဲ ဆက်ပြီး မခံစားနိုင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းလည်း တူတူပါပဲ" ဝမ်းနည်းခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက ထိုစကားများကို အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သောအခါ ဒေါသထွက်ခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူအား တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူက တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့သွားသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ အတိတ်က မှားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ငါတို့ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာစကြာဝဠာက ငါတို့ရဲ့ မူလ တည်ရှိမှုတွေကို စွန့်လွှတ်ပြီး အမှောင် အရုဏ်ဦး သမုဒ္ဒရာရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ဖြစ်လာကတည်းက ငါတို့ဟာ ငါတို့ရဲ့ အတိတ်နဲ့ စည်းခြားခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့ အတိတ်က ရှိခဲ့ဖူးသမျှ ခံစားချက် အားလုံးနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ"

"ဒါက အမှောင် အရုဏ်ဦး သမုဒ္ဒရာရဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုပဲ။ တကယ်လို့ သူက ဒီနေရာက စမ်းသပ်မှုကိုတောင် ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ဘူးဆိုရင် သူက အမှောင် အရုဏ်ဦးထဲက မဟာစကြာဝဠာ ၁၈၀ က လိုအပ်တဲ့ လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး" ပျော်ရွှင်ခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူထံမှ တိုးတိတ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း တစ်ခါက ပြောဖူးတယ်၊ ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကြည်းခြင်း ဆိုတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ အမွေအနှစ် လေးခုအပြင် တကယ်တော့ နောက်ထပ် အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိသေးတယ်ဆို။ အမှောင် အရုဏ်ဦး သမုဒ္ဒရာမှာ အစောင့်အရှောက် ငါးယောက် ရှိရမယ်။ ငါးယောက်မြောက် လူက ဘယ်သူလဲ" ယခင်က တစ်ခါမျှ စကားမပြောဖူးသေးသော ဒေါသထွက်ခြင်း မျက်နှာဖုံး ဘေးတွင် ရှိနေသူထံမှ အက်ကွဲကွဲ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်း၊ နာကြည်းခြင်း၊ ပြီးတော့ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း။ ငါးခုမြောက် အမွေအနှစ်မှာတော့ ဘာခံစားချက်မျှ မရှိဘူး။ ဒါက ဆန္ဒတွေနဲ့ ခံစားချက်တွေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်တဲ့ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း မျက်နှာဖုံးပဲ" ပျော်ရွှင်ခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ငါတို့ သုံးယောက်မှာ မျိုးဆက်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့ပေမယ့် မင်းကတော့ ပျော်ရွှင်ခြင်း အမွေအနှစ်အတွက် မျိုးဆက် တစ်ဆက်ပဲ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ငါ သိပ်သိချင်တာပဲ။ မင်း သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာစကြာဝဠာမှာ ရှိတုန်းက မင်းက ဘယ်သူလဲ" ဝမ်းနည်းခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သုံးယောက် သိရမယ့် အချိန်ကျရင် မင်းတို့ အလိုလို သိလာလိမ့်မယ်" ပျော်ရွှင်ခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နာကြည်းခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူများမှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တိတ်ဆိတ်သွားကြသော်လည်း သူတို့သည် ပျော်ရွှင်ခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူကို စပ်စုလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ဝန်းရံထိုင်နေသော သလင်းကျောက် မှန်ချပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် ဝေဝါးသွားသည်။ တိမ်တိုက်များနှင့် မြူများက ဝန်းရံလာစဉ် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တိမ်တိုက်များ လှိုင်းထလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုဧရိယာအတွင်း ဝီဝီမြည်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် နာကြည်းခြင်း မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသူများ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပျော်ရွှင်ခြင်း မျက်နှာဖုံးနှင့်လူ တစ်ဦးတည်းသာ ယခင်အတိုင်း အေးစက် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၀၃၂ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း မျက်နှာဖုံး

သူတို့သုံးဦးမှ သလင်းကျောက် မှန်ချပ်ကြီးဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး၏ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် ရာစုနှစ် တစ်ခုနီးပါး တင်ပျဉ်ခွေ ကျင့်ကြံနေခဲ့သော စုမင်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သူ့အကြည့်များက အေးငြိမ်လွန်းသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ရုပ်တုကို ကြည့်ရင်း စုမင်သည် တိုးတိတ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

'ငါ အရင်က မေမေ့ကို မြင်ဖူးခဲ့လို့သာ ဒီနေရာမှာ သူ့ရုပ်တုကို ပုံဖော်ကြည့်နိုင်ခဲ့တာ။ စုရွှမ်ရီကို ငါတစ်ခါမှမတွေ့ဖူးခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူ့ရုပ်တုက ခေါင်းမရှိတာ နေမှာ။ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်တွေရဲ့ ဘိုးဘေးကိုလည်း ငါမဆုံဖူးခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့်ပဲ သူ့ရုပ်တုကလည်း ခေါင်းပြတ်နေရတာပေါ့'

စုမင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အသူရာဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီဂြိုဟ်က ငါ့စိတ်ထဲက ပုံဖော်ထားတဲ့အတိုင်း အတိအကျပဲ။ ဒီမဟာလောကကြီးကလည်း ငါ့စိတ်ကူးထဲကအတိုင်းပဲ..."

စုမင် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ အခိုက်အတန့်အတွင်းပင် နဂါးငွေ့တန်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါက ဂြိုဟ်တစ်ခု အနားမှာ ရှိနေတယ်လို့ စိတ်ကူးလိုက်တာနဲ့ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အခု ငါက ဒီလိုတွေးလိုက်မယ်။ ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်က ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေတယ်..."

စုမင် တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ပြန်အမော့တွင် ပဉ္စမမြောက် အသူရာမြစ်ကြီးသည် သူ့ရှေ့မှောက်၌ အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။ မြစ်အတွင်းရှိ အလောင်းများကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သူ့ရှေ့တွင် ကျောပြင်များကိုသာ ပြသထားပြီး မျက်နှာများမူ မြင်ခွင့်မပေးချေ။

'ဒါဟာလည်း ငါ မင်းတို့ကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေ့ဖူးခဲ့လို့ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ငါက မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်သွင်တွေကို ကွဲကွဲပြားပြား ပုံမဖော်နိုင်ခဲ့တာ' စုမင် ခေါင်းခါယမ်းကာ နဂါးငွေ့တန်းအတွင်းသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

'ငါ မယုံချင်ပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာလုံးလုံး အဲဒီရုပ်တုကို မြင်လိုက်ရကတည်းက ငါ ရိပ်မိခဲ့ပြီးသားပဲ။ ဒါဟာ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီး မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်ဂြိုဟ် ဆိုတာလည်း မရှိဘူး'

"စစ်မှန်တဲ့ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးကလည်း ဒီမှာ ရှိမနေဘူး။ ဒါဟာ လိမ်ညာမှုပဲ၊ ကြီးမားလွန်းတဲ့ လိမ်ညာမှုကြီး" စုမင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခက်ထန်ထက်မြက်သော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။

စုမင် စကားပြောလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စကြာဝဠာကြီးသည် ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားတော့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ရှိ ကျိုးပဲ့နေသော ကျောက်တုံး ကျောက်ခဲများ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုတစ်ခုလုံး လျင်မြန်စွာ ပုံပျက်သွားပြီး အကွေးအဆန့် အဝိုင်းတစ်ဝိုင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအဝိုင်းသဏ္ဌာန်မှာ နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခုလုံး ပုံပျက်သွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် စုမင် ရှေ့တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေရင်း စုမင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူလာသောအခါ ပေါ်ထွက်လာသော ရုပ်သွင်ကြောင့် စုမင်၏ နှလုံးသား တစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပုံပျက်သွားပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ ဧရာမ မျက်နှာဖုံးကြီး တစ်ချပ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

အဖြူရောင် အသူရာမြစ်သည် မျက်နှာဖုံးပေါ်ရှိ မျက်လုံးနှစ်လုံးကြားမှ မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်း ဖြစ်သွားပြီး အတိတ်က သူ့အမြင်တွင် မျက်လုံးများနှင့် တူနေခဲ့သော အသူရာမြစ်၏ အစွန်းနှစ်ဖက်မှ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး နှစ်ခုမှာ ယခုအခါ မျက်နှာဖုံး၏ ဗလာကျင်းနေသော မျက်ကွင်းပေါက်ကြီးများ ဖြစ်နေတော့သည်။

စုမင် ထိုမျက်နှာဖုံးကို မည်သည့်အခါမျှ မေ့မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုမျက်နှာဖုံးသည် သူ ယင်မရဏ နယ်မြေ၌ ရှိစဉ်က သူ့အပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် တပ်ဆင်ခြင်း ခံခဲ့ရသော အရာဖြစ်သည်။ သူ့အတွင်းရှိ သံယောဇဉ် ခုနစ်ပါးနှင့် ကိလေသာ ခြောက်ပါးလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားသည့် ချုပ်ငြိမ်းခြင်း မျက်နှာဖုံးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ဤမျက်နှာဖုံးကြောင့်ပင် စုမင်သည် နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကျော် ကြာပြီးနောက် ထိုမျက်နှာဖုံးကို သူ ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရရာ စုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တရားအား လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက် နားလည်လာခဲ့သည်။

'အတိတ်က မင်း ငါ့ကို ပြောခဲ့တဲ့ မင်းတို့ရဲ့ဘုရင်ကို ရှာဖွေပါဆိုတဲ့ စကားတွေနဲ့ ပြင်ပကမ္ဘာက ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးရဲ့ အဝင်ဝဟာ ဒီနေရာမှာ ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ အားလုံးက အလိမ်အညာတွေပဲ။ မင်းက ငါ့ကိုပဲ လိမ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ပထမဆုံး မာန်နတ်ဘုရား လဲ့ရှန်ရှူကိုပါ လိမ်ညာခဲ့တာပဲ'

စုမင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် အရာအားလုံးကို အလုံးစုံ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

'ဒါဟာ အမွေအနှစ်တစ်ခုပဲ။ ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာထဲက မျက်နှာဖုံးစွပ် အစောင့်အရှောက် လေးယောက်ရဲ့ အမွေအနှစ်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အရာမျိုးပေါ့။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ရင် မူလက ဒီနေရာမှာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့လူက လေးယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ငါးယောက် ရှိရမှာ'

'ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနဲ့ နာကြည်းခြင်းတွေရဲ့ နောက်မှာ စိတ်ခံစားချက်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်မယ့် ချုပ်ငြိမ်းခြင်း မျက်နှာဖုံး ရောက်လာတာပဲ။ မင်း ငါ့ကို ဒီမျက်နှာဖုံး စွပ်ခိုင်းပြီး နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ဆီ ပို့လိုက်တဲ့ အချိန်တုန်းက မင်းတို့ရဲ့ဘုရင်ကို ရှာဖို့ ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးရဲ့ အဝင်ဝကို ရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ဒီနေရာရဲ့ ငါးယောက်မြောက် အစောင့်အရှောက် ဖြစ်စေချင်ခဲ့တာပဲ'

'အတိတ်က လဲ့ရှန်ရှူရဲ့ ရုပ်တုပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတွေကိုလည်း အခုတော့ ငါ နားလည်သွားပြီ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက သူဟာ အရိပ်အမြွက် အချို့ကို သတိပြုမိခဲ့ပုံရတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်းရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲကို သူ သက်ဆင်းသွားခဲ့ရတာပဲ'

'မျက်နှာဖုံးစွပ် အစောင့်အရှောက် လေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်က လဲ့ရှန်ရှူပဲ' စုမင်၏ မျက်ဝန်းများအတွင်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ ဖြာထွက်လာပြီး သူ့စိတ်အစဉ်မှာ ရုတ်တရက် ကြည်လင်ရှင်းလင်းသွားသည်။

စုမင်၏ နှလုံးသား ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သူ့ဆရာဖြစ်သူ ထျန်ရှဲ့ကျီကို သတိရမိသွားပြီး အကယ်၍ ထျန်ရှဲ့ကျီသာ အသက်ရှင်နေသေးပါက ထိုမျက်နှာဖုံးစွပ် လေးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်မှာ ထျန်ရှဲ့ကျီ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ အသေအချာ ယုံကြည်လိုက်သောကြောင့်ပင်။

လဲ့ရှန်ရှူပင်ဖြစ်စေ ထျန်ရှဲ့ကျီပင်ဖြစ်စေ စုမင်ပင်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးတော့ချေ။ သူတို့သုံးဦးလုံးတွင် တူညီသော အချက်တစ်ချက် ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့ သုံးဦးစလုံးသည် ယင်မရဏ နယ်မြေမှ လာကြသူများ ဖြစ်ခြင်းပင်။

ဤသို့ တွေးတောမိသောအခါ စုမင်၏ နှလုံးသားမှာ ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားရပြန်သည်။ ထိုလေးယောက်ထဲတွင် တတိယနှင့် စတုတ္ထမြောက်လူက အမှန်တကယ် မည်သူများနည်း။

"မျက်နှာဖုံးကို စွပ်ပြီး အမှောင် အရုဏ်ဦး သမုဒ္ဒရာရဲ့ ငါးယောက်မြောက် အစောင့်အရှောက် ဖြစ်လာစမ်း။ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း သံတမန်... မင်း သိချင်တဲ့ အရာအားလုံးကို မင်း သိခွင့်ရလိမ့်မယ်။ သုံးပါးပေါင်းစပ် ကန္တာရ မဟာစကြာဝဠာ၊ ပဉ္စမမြောက် မဟာလောကကြီးနဲ့ အသူရာဖန်ဆင်းရှင်တွေအကြောင်း လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးကို မင်း သိရလိမ့်မယ်"

"ချုပ်ငြိမ်းခြင်း သံတမန် ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းမှာ ဘယ်တော့မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ၊ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတွေ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းကို ထာဝရအသက်ကိုပါ ပေးမယ်"

"ဒါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ မင်း ဒါကို ဆန့်ကျင်လို့ မရဘူး။ မင်း မျက်နှာဖုံးကို စွပ်ပြီး နတ်ဘုရားအနှစ်သာရ ကြယ်ပင်လယ်ထဲကို ပို့ဆောင်ခံရကတည်းက မင်းဘဝရဲ့ လမ်းကြောင်းက သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစား ကြိုးစား ဒါကို မင်း လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာက အမှောင် အရုဏ်ဦး သမုဒ္ဒရာထဲမှာ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း မျက်နှာဖုံးကို ဆောင်ရွက်ရမယ့်သူ ဖြစ်လာဖို့ပဲ"

အေးစက်သော သီးသန့်ဆန်မှုနှင့် အထွတ်အထိပ် ကောင်းကင်အာဏာစက် ပါဝင်နေသော ရှေးဟောင်းအသံကြီး တစ်သံက နဂါးငွေ့တန်း ဧရာမ မျက်နှာဖုံးကြီး၏ ခံတွင်းထဲမှ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့်အတူ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

စုမင် ထိုအသံကို မေ့ပစ်ရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအသံမှာ သူ့စီနီယာအစ်ကိုကြီးများ၏ အသက်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်ကာ သူ့ကို မျက်နှာဖုံး အတင်းအကျပ် စွပ်ခိုင်းခဲ့သော ယင်မရဏ နယ်မြေမှ ရှေးဟောင်း စိတ်အလိုတော်၏ အသံပင် ဖြစ်ချေသည်။

"မင်း ငြင်းဆန်လို့ မရဘူး၊ ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်းလည်း မရှိဘူး။ ငြင်းဆန်ပိုင်ခွင့်လည်း မရှိဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း သံတမန် ဖြစ်လာဖို့ ရွေးချယ်ခံထားရသူပဲ"

ထိုအသံက ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေလျက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဧရာမ နဂါးငွေ့တန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျက်နှာဖုံးကြီးသည် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ စုမင်ကို ဖုံးအုပ်ရန် ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

အစွမ်းထက်သော ကောင်းကင်ဖိအားကြီး တစ်ခု စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး စုမင်ကို လက်တစ်ချောင်းမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ချက်ချင်း ချုပ်နှောင်လိုက်လေသည်။ သို့သော် ထိုကောင်းကင်ဖိအား သက်ဆင်းလာပြီး စုမင် သူ့ကိုယ်သူ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည့် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် သူ့ကို လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ချက်ချင်း ပြန်လည်ရရှိစေမည့် စွမ်းအား တစ်ခုက ကျင့်ကြံခြင်း ကိုယ်ပွားဖြစ်သော တာအိုခုန်း၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ထံမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ စွမ်းအား တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အရှိန်အဝါ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ ရှည်လျားတည်တံ့ပြီး အလားတူပင် အထွတ်အထိပ် စိတ်အလိုတော် တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော မျက်နှာဖုံးကြီးအား ကျယ်လောင်စွာ ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်လိုက်လေသည်။

စုမင် ထိုအရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသည်။ ဤသည်မှာ နံနက်ခင်းတာအို လောကထံမှ လာသော အရှိန်အဝါ ဖြစ်သည်။ ယင်းက ကံကြမ္မာ၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်ချေသည်။ ယင်းက နံနက်ခင်း တာအိုလောက တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာစွမ်းအား ဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို အတင်းအကျပ် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တာအိုခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နံနက်ခင်း တာအိုလောက ကံကြမ္မာစွမ်းအား၏ အလွန် ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းအား ခံရသောအရာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပြင်ပလောကမှ စွမ်းအားတစ်ခုက ထိုကံကြမ္မာစွမ်းအားကို ပြင်းထန်စွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

"စုရွှမ်ရီ... မင်းက ဒါတွေအားလုံးကို တွက်ချက်ပြီး ဒီကလေး ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ် ပေးခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ငါက ဒါကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသားပဲ။ ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

မျက်နှာဖုံးကြီး ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာစဉ် ထိုရှေးကျပြီး အေးစက်သော အသံကြီးက ဟင်းလင်းပြင်ထက်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ထိုအသံ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဧရာမ မျက်နှာဖုံးကြီးသည် ချက်ချင်း လှည့်သွားပြီး စုမင်ကို ကျောခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအတွင်းပိုင်းမှ မြောက်မြားစွာသော ဖြူဖွယ်သည့် ချည်မျှင်တန်းများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားရင်း ပျံ့နှံ့သွားရာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းပြီး ထိုအချိန်အတွင်း ဖြူဖွယ်သော ချည်မျှင်များမှာ တစ်မျှင်နှင့်တစ်မျှင် လိမ်ယှက်ကာ ဧရာမ မျက်နှာကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားတော့သည်။

ထိုမျက်နှာကြီးက အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီး အမူအရာမှာ ထုံထိုင်းအေးစက်နေသည်။ သူက လူ့အရေပြားတစ်ချပ်နှင့် တူနေပြီး အတွင်း၌ ထိုဖြူဖွယ်သော ချည်မျှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းသည် စုမင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည့် တစ်ချိန်တည်းပင် မမြင်နိုင်သော ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါနှင့် ချက်ချင်း ထိပ်တိုက် တိုးတိုက်မိသွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် မျက်နှာဖုံးထံမှ ရှေးဟောင်းအသံကြီးက ထပ်မံ ပျံ့နှံ့လာပြန်သည်။

"နံနက်ခင်း တာအိုလောကရဲ့ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ငါဟာ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီတိုင်အောင် ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး မင်း ဒီနေရာကို သယ်ဆောင်လာတဲ့ ကံကြမ္မာ စွမ်းအားကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ နံနက်ခင်း တာအိုလောကရဲ့ ကပ်ဘေးမျက်နှာစာကို စုစည်းခဲ့တာပဲ။ ကဲ... လွင့်စင်သွားစမ်း"

သူ ထိုစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးများက စကြာဝဠာကို တုန်ခါစေပြီး အရပ်ရပ်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အား တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ စုမင်၏ ကျင့်ကြံခြင်း ကိုယ်ပွားပေါ်တွင် စုစည်းနေသော နံနက်ခင်း တာအိုလောက၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါသည် ထိုပေါက်ကွဲသံကြီးများကြားတွင် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

နံနက်ခင်း တာအိုလောက၏ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါ မရှိတော့သဖြင့် အတွင်း၌ ချည်မျှင် အနုစားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုမျက်နှာကြီးသည်လည်း ပြန်လည် ပျံ့နှံ့သွားကာ တွန့်လိမ်နေသည့် သန်းပေါင်းများစွာသော ချည်မျှင်များအဖြစ် ပြန်ပြောင်းသွားသည်။

၎င်းက စုမင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် နဂါးငွေ့တန်းထဲမှ မျက်နှာဖုံးကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသော်လည်း စုမင် အနားသို့ ကပ်လာသည့် အချိန်မှာပင် စုမင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အိစန်း၏ အရှိန်အဝါသည် ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုမင် နောက်ကွယ်တွင် အိစန်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"အောက်တန်းကျတဲ့ အိစန်း အစုတ်ပလုတ်... မင်းသာ မင်းရဲ့ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားမှာ ရှိနေရင် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အချို့ ရှိနေဦးမှာပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ပျက်စီးခြင်း အဖိုးအိုရဲ့ သီချင်းထဲက သက်ရှိတွေထဲက တစ်ကောင်ပဲလေ။ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေနဲ့တော့ ကြေမွသွားစမ်း"

ထိုအေးစက်သော အသံက ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြန်သည်။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီသွားပြီး သူ့နောက်ကွယ်ရှိ အိစန်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရကာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ၊ မင်း ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကံကြမ္မာ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း သံတမန်ပဲ"

ထိုအေးစက်သော အသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်လာပြီး နဂါးငွေ့တန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျက်နှာဖုံးကြီးသည် တရစပ် ကျုံ့ဝင်သွားကာ သာမန်မျက်နှာဖုံး အရွယ်အစားသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက စုမင်၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး မြောက်မြားစွာသော ဖြူဖွယ်သည့် ချည်မျှင်များသည် စုမင်၏ အရေပြားနှင့် အသားစိုင်များထဲသို့ အရူးအမူး တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။ ၎င်းတို့က စုမင်ကို ထိုမျက်နှာဖုံး အတင်းအကျပ် ပြန်လည် ဝတ်ဆင်စေရန်အတွက် သူ့အသားစိုင်၊ သူ့သွေးသားများနှင့် တင်းကျပ်စွာ ချိတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းမှာ နာမည်ဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းမှာ ဘွဲ့တစ်ခုပဲ ရှိမယ်။ အဲဒါ ချုပ်ငြိမ်းခြင်း"

ထိုအဖိုးအို အသံ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် စုမင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ကိုယ်လုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားသည်။ မျက်နှာဖုံးက သူ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုများ လှိုင်းထလာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ့မျက်ဝန်းများအတွင်း ရူးသွပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

'အနက်ရောင် ကျောက်တုံးအပိုင်းအစ... အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့... ဒီမျက်နှာဖုံးကို ငါ့အတွက် ချွတ်ပေးစမ်း။ အားနည်းချက်ကို ရှာစမ်း'

စုမင် နှလုံးသားထဲမှ အော်ဟစ်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်အတွင်းရှိ အသက် ပျက်စီးခြင်း မျိုးစေ့သည် အစွမ်းထက်သော အလင်းတန်းများနှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် စုမင်၏ ဝိညာဉ်ထံမှ လျင်မြန်စွာ ပြန့်ကားလာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ လျှံထွက်လာကာ သူ့အတွင်းပိုင်းမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ထိုအလင်းတန်းမှာ အရောင်ကိုးမျိုး ရောယှက်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး ထိုအလင်းတန်းအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အခြားသော ပုံရိပ်တစ်ရိပ်က မပီမသ ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းမှာ ဝတ်ရုံဖြူကို ဆင်မြန်းထားပြီး သက်ရှိတကာတို့၏ အထက်တွင် ရပ်တည်နေသော အဖိုးအိုတစ်ဦး၏ ဖြစ်တည်မှုပင်။ ဤသည်မှာ ပျက်စီးခြင်း အဖိုးအိုပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ထိုပျက်စီးခြင်း အဖိုးအို၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ စုမင်၏ ရူးသွပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ညာလက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်လေသည်။ သူ့ညာလက်က မျက်နှာဖုံးကို ထိမိသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုမျက်နှာဖုံးသည် အသက်ရှိနေသည့်အလား စူးရှသော နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း စုမင်၏ ညာလက်အောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ တည်ဆောက်ပုံ အစိတ်အပိုင်း အားလုံး လျင်မြန်စွာ ဖြိုခွဲခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် မျက်နှာဖုံး သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ကိုယ်တိုင်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်နိုင်သော ထိုရှေးဟောင်းအသံကြီးအတွင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက... ပျက်စီးခြင်း အဖိုးအိုပဲ။ မင်းက ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ ပျက်စီးခြင်းပဲ။ ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါက..."

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိုအသံထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပါဝင်လာပြီး ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသည့် ကြီးမားသော အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများလည်း ကိန်းအောင်းနေသည်။ ၎င်းက ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားစဉ် စုမင်၏ ညာလက်နှင့် ထိတွေ့မိထားသော မျက်နှာဖုံးသည် ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွားတော့သည်။ မျက်နှာဖုံးက တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ပျောက်ကွယ်သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် စုမင်၏ မျက်နှာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ မျက်နှာဖုံးကြီးမှာ အမှုန့်ကြေသွားတော့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်အတွင်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် အလုံးစုံ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်က တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကျိုးပဲ့သွားစဉ် ဤနေရာရှိ အရာအားလုံး ကြေမွသွားရ၏။ အရာခပ်သိမ်း မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေမွသွားချိန်တွင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အဖိုးအို၏ အသံသည် အရှုံးကို လက်မခံနိုင်ဟန်ဖြင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

"နက်မှောင်သောတောင်... ရှောင်ဟုန်... အပိုင်းအစ... အသက် ပျက်စီးခြင်းမျိုးစေ့... စုရွှမ်ရီ၊ မင်းရဲ့ တိုက်စစ်က ဒီမှာကိုး။ ငါ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ငါ ဒါကို လုံးဝ လက်မခံနိုင်ဘူး"

ဝုန်း...

ဟင်းလင်းပြင်ကြီးသည် လုံးဝ ဥဿုံ ပြိုလဲသွားပြီးနောက် ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာကြီး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ယင်းနှင့်အတူ အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး တစ်နယ်မြေလုံးသို့ လွင့်စင်နေသော စိမ်းပြာရောင် သလင်းကျောက် မှန်ချပ်ကြီးကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ စကြာဝဠာတစ်လျှောက် အပြင်းထန်ဆုံးသော လေမုန်တိုင်းကြီးသည်လည်း ပေါ်ပေါက်လာပြီး ပဉ္စမမြောက် သမုဒ္ဒရာတစ်ခုလုံးကို အမျက်ဒေါသတကြီး ဝါးမြိုတိုက်ခတ်သွားတော့သည်။