အခန်း ၆၉၉

အခန်း (၆၉၉)

ထိုသို့ငြားသော်လည်း တုန်ကော်သည် ယင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ လွန်စွာကြီးမားထက်သန်လှသည်ကို အာရုံခံမိသွားပြီး စိတ်အလိုအလျောက်ပင် မိုးဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ ရှိနေသော မြက်ခင်းပြင်နိုင်ငံ၏ အားအင်အကြီးမားဆုံးသော သိုင်းပညာရှင်အား မော့ကြည့်လိုက်မိချေသည်။

ကပြားကျနေသော လူအများထဲတွင် ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်လှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိသူမှာ ယင်းသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်တန်ရာပေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုသိုင်းပညာရှင်သည် တုန်ကော်အား လှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်း မပြုဘဲ သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုသာ တုန်ကော်၏ထံ၌ ဝဲပျံရစ်သိုင်းနေစေခဲ့သည်။

“တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားတာလား”

တုန်ကော်သည် စိတ်တွင်း၌ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း သူ၏စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဆဲဖြစ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်မှာလည်း လုံးဝရွေ့လျားခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် ယင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ရုတ်ချည်းဆိုသလို မိုးကောင်းကင်ထက်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲရှိ ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များအုပ်စုထံသို့ မည်သည့်ဖုံးကွယ်ခြင်းမျှမရှိဘဲ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ထင်ရှားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အထက်မိုးကောင်းကင်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်ကို ချက်ချင်းပင် ရိပ်စားမိသွားကြချေသည်။

ထိုအရိပ်ပင် ဖြစ်သည်။

“မဟန်တော့ဘူး”

တုန်ကော်၏ စိတ်နှလုံးတွင်းရှိ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများသည် ရုတ်ချည်းပင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားရချေသည်။

သူ၏ တည်ရှိမှုကို ယခုကဲ့သို့ အကွယ်အကာမရှိ ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းမှာ ၎င်းနှင့် မည်သူက ရန်ငြိုးရန်စ ရှိနေ၍ပါနည်း။

သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသော်လည်း ယခုအချိန်၌ သူ၏ အရေးကြီးဆုံးသော ကိစ္စမှာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်သာ ဖြစ်ချေသည်။

အရိပ်များ ရွေ့လျားပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် တုန်ကော်၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားသည် အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာကာ အထက်ရှိ ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဒါဇင်ကျော်အား ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာထားဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။

“အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း လမ်းကြုံလို့ ဖြတ်သွားတာပါလို့ ပြောရင် အားလုံးက ယုံကြမလား”

ဘက်ဘော့ဒ်သည် တုန်ကော် အရိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လန့်ဖျပ်သွားပြီး “ဒါက ယမမင်း လူသတ်သမားအဖွဲ့အစည်းရဲ့ သိုင်းပညာပဲ၊ ဒီလူက လူသတ်သမားပဲ၊ ဒီနေရာမှာ ချုံခိုပုန်းအောင်းနေတာ၊ သူက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို လုပ်ကြံဖို့ လာတာ သေချာတယ်” ဟု အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

တုန်ကော်မှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားရပြီး “ငါက မင်းဆီကို သီးသန့်လာခဲ့တာပါ ဟုတ်ပြီလား” ဟု စိတ်ထဲက ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။

“ကောင်းပြီ၊ သူတို့ ဘယ်သူ့ကိုပဲ လုပ်ကြံဖို့ လာလာ၊ အခု ငါတို့ သူတို့ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုမှတော့ သူတို့ကို အောင်မြင်ခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး၊ မဟုတ်ရင် ယမမင်းအဖွဲ့က ငါတို့လို တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတွေကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ တကယ်ထင်သွားလိမ့်မယ်၊ အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့” အားအကောင်းဆုံးသော သိုင်းပညာရှင်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

တုန်ကော်သည် မျက်ရည်ဝဲမတတ် ဖြစ်သွားရပြီး မိုးဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ ပျံတက်ကာ ဝေးရာအရပ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းထွက်ပြေးရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ချေ

သို့သော် ထိုလူများသည် သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိကြဘဲ အားလုံးက သူ့နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြချေသည်။

၎င်းတို့သည် ယမမင်းအဖွဲ့အကြောင်းကို များစွာမသိရှိကြသော်လည်း ယမမင်း၏ လူသတ်သမားများအကြောင်းကိုမူ ကြားဖူးနားဝ ရှိကြပေသည်။

အကယ်၍ လုပ်ကြံမှု ကျရှုံးသွားခဲ့လျှင် ယင်းတာဝန်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ရလဒ်နှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုမှာ တာဝန်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် အလုပ်ရှင်သည် မည်သည့်အခြေအနေမျိုးတွင်မဆို ငွေကြေးအပြည့်အဝ ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သေဆုံးသွားသော လူသတ်သမားအတွက်မူ လျော်ကြေးပေးရန် မလိုချေ။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ဆုလာဘ်များကို တိုးမြှင့်ပေးပြီး တာဝန်၏ ခက်ခဲမှုကို မြှင့်တင်ကာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော လူသတ်သမားများကို ဆွဲဆောင်၍ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေခြင်း ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ယခင်ဆုလာဘ်များကိုလည်း ရှင်းလင်းပေးပြီးမှသာ ဖြစ်ပေသည်။

ဤလူအုပ်စုသည် ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူကပင်ဖြစ်စေ ဤလူသတ်သမားအား သတ်ဖြတ်လိုက်လျှင် နောက်ထပ်ရောက်ရှိလာမည့်သူမှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော လူသတ်သမား ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း သို့မဟုတ် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ရှိတော့မည်မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားကြချေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ထိုငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသော အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန်အတွက် တုန်ကော်အား မဖြစ်မနေ သတ်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်ချည်း ထိုးတက်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကိုမူ မည်သူကမျှ အာရုံမစိုက်ကြတော့ချေ။ ၎င်းတို့ ဝေးလံစွာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်အမှန်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖော်ထုတ်လိုက်ချေသည်။

“ဒီလောက်အထိ လွယ်ကူလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်လျော့ခြင်းမရှိဘဲ ၎င်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ချေသည်။

တုန်ကော်သည် အရှက်တကွဲ နှာခေါင်းသွေးထွက်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဒါဇင်ကျော်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရချေသည်။

ထို့နောက်တွင်တော့ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့လေသည်။ တုန်ကော်သည် အသက်လု၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ရန်သူ့အင်အားမှာ များပြားလွန်းလှပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် တုန်ကော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အားကိုးရာမဲ့စွာ လဲကျသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များစွာဖြင့် လွန်စွာသနားစဖွယ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ချေသည်။

လူတိုင်းက တုန်ကော်အား နောက်ဆုံးအဆုံးစီရင်မည့် တိုက်ကွက်ကို ပေးရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တုန်ကော်သည် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ လုံးဝကွယ်ပျောက်သွားသည်ကို ရုတ်ချည်း မြင်တွေ့လိုက်ကြရချေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိပ်တစ်ခုမျှပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

“ဒါ ဘာဖြစ်သွားတာလဲ” မည်သူကမဆို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

“ငါလည်း မသိဘူး၊ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအား ဖြစ်နိုင်သလို တစ်မျိုးမျိုးသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူထွက်ပြေးသွားပြီ” အခြားတစ်ယောက်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

“နှမြောစရာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံး ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သတိထားကြပါ၊ ယမမင်း လူသတ်သမားတွေက ဘယ်သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေလဲဆိုတာ ငါတို့ အခုထိ မသိရသေးဘူး” အစွမ်းအထက်ဆုံးသော သိုင်းပညာရှင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်ချေသည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနည်းငယ် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားရပြီး အထူးသဖြင့် တုန်ကော်ထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးသူများသည် လွန်စွာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြချေသည်။

၎င်းတို့သည် ပြန်လည်ပုန်းအောင်းနေထိုင်ကြရန် စီစဉ်ကြပြီး ယမမင်းအဖွဲ့၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြပေသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် တုန်ကော်နောက်သို့ တစိုက်မတ်မတ် လိုက်ပါလာခဲ့သော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ဆွံ့အသွားခဲ့ရချေသည်။ တုန်ကော်သည် လေထုထဲသို့ အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာ၌ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ လှိုင်းခတ်မှုမျိုး မရှိခဲ့ချေ၊ ယင်းက တုန်ကော်သည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးသွားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြနေပေသည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ နေရာရွှေ့ပြောင်းခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများက ရိပ်မိသွားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလာလေလေ သူသည် မိမိ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအား လိုအပ်ချက်များကို ပိုမိုသဘောပေါက်လာလေလေ ဖြစ်ပေသည်။

ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားကို အသုံးပြုခြင်းသည် ဟင်းလင်းပြင် တုန်ခါမှု၏ အရှိန်အဝါကို ချန်ရစ်ထားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နေရာပြောင်းရွှေ့သည့် အကွာအဝေးမှာ လွန်စွာတိုတောင်းလှပါက ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းခတ်မှုများနောက်သို့ လိုက်လံရှာဖွေခြင်းဖြင့် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအား၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ဝေးလံသော ခရီးစဉ်များအတွက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအခါ မီတာတစ်ထောင်အကွာအဝေးသို့ တိုက်ရိုက်နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာခဲ့လျှင် ဤအကွာအဝေးမှာ ပိုမိုဝေးလံလာမည် ဖြစ်ပေသည်။ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် အနာဂတ်၏ တစ်နေ့သောအခါတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် နိုင်ငံတစ်ခုမှ အခြားနိုင်ငံတစ်ခုသို့ တိုက်ရိုက်နေရာပြောင်းရွှေ့နိုင်စွမ်း ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ထိုအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ နေရာပြောင်းအစီအရင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးစပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ညှိုးမှိန်သွားချေသည်။ အကယ်၍ တုန်ကော်သာ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါက သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုအားလုံးသည် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။

မြက်ခင်းပြင်နိုင်ငံမှ အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံး မိုးဟင်းလင်းပြင်ထက်မှ ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက်တွင်မှ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ချဲ့ထွင်လိုက်လေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအား စူးစမ်းရှာဖွေမှု နယ်ပယ်၏ အစွန်းနားတွင် တုန်ကော်၏ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ချေသည်။

တုန်ကော်သည် ယခုအချိန်တွင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများ ကမောက်ကမဖြစ်လျက် လွန်စွာအားအင်ချိနဲ့နေပုံ ပေါ်ချေသည်။

“တောက်၊ ငါသာ ပြန်ကောင်းလာရင် မင်းတို့အားလုံးဆီကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လာလည်ပြမယ်”

တုန်ကော်သည် သစ်ချုံပုတ်ငယ်တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ချေသည်။

သူသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က မိုးဟင်းလင်းပြင်ထက်မှ ပျံသန်းသွားခဲ့လျှင်ပင် သူ့ကို ဤနေရာ၌ မြင်တွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေပေသည်။

ဒဏ်ရာပျောက်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက် တုန်ကော်သည် မိမိ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆေးလုံးကို စတင်သန့်စင်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေသည်။

သို့သော် သူသတိမထားမိသည်မှာ အရိပ်တစ်ခုသည် သူ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ခဏမျှ ကြာပြီးနောက်တွင် တုန်ကော်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ချေသည်။

သူ၏ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမိုဆိုးရွားမလာတော့ဘဲ ယခုအခါတွင် သူလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက်သာ အာရုံစိုက်ရန် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် သူသည် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသော အအေးဓာတ်တစ်ခုကို ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်စုံတခုသော အန္တရာယ်က ချဉ်းကပ်လာနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ဤအရာက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မွေးညင်းနုများကို ထောင်ထလာစေခဲ့ပြီး သူသည် သစ်ချုံပုတ်ထဲမှ ရုတ်ချည်း ခုန်ထွက်လိုက်မိချေသည်။

အေးစက်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် တုန်ကော်၏ နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာပြီး တုန်ကော်၏ ကျောပြင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်သွားခဲ့ချေသည်။

“အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်းလား၊ ယမမင်းရဲ့ လူသတ်သမားလား”

တုန်ကော်သည် စူးရှလှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများသည် လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ရချေသည်၊

ယင်းက သူ၏ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးနေသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဘယ်သူလဲ၊ ငါကလည်း ယမမင်းရဲ့ လူသတ်သမားပဲ၊ အဲဒါတင်မကဘူး ပလက်တီနမ်တံဆိပ်ဆင့် လူသတ်သမားလည်း ဖြစ်တယ်၊ မင်းသာ သက်ညှာပေးမယ်ဆိုရင် ငါ ယမမင်းဌာနချုပ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မင်းကို သေချာပေါက် ဆုလာဘ်တွေ အပြည့်အဝပေးဖို့ တင်ပြပေးပါ့မယ်” တုန်ကော်သည် အသည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရုတ်ချည်းလှည့်ပတ်ကာ သူ၏ပြင်းထန်လှသော ဝှစ်ခနဲ ကန်ချက်ဖြင့် တုန်ကော်၏ ပခုံးကို ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ပခုံးရိုးမှာ ကြေမွသွားခဲ့ရချေသည်။

တုန်ကော်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သော်လည်း အားယူ၍ မတ်တပ်ရပ်နိုင်ဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ဆန့်ကျင်ဘက်တွင်တော့ ဝတ်ရုံနက်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ယောက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့လေတော့သည်။