← Chapters

အခန်း ၇၀၅

Vol. 35 Ch. 705

အခန်း ၇၀၅

Vol. 35 Ch. 705

အခန်း (၇၀၅) ငါ့ကိုပါ ဆွဲမချနဲ့

“ငါ့ကိုယ်ငါ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေတုန်းပဲမလို့ မင်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

ချင်းယွမ်ဖုန်းက ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ဝင်ခြောက်ကွဲအက်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမို၍ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်လာချေသည်။

ဝေရှန်ကျူးသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်လည် အမှတ်ရမိသွားပြီး နှလုံးသားထဲ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ ရုတ်ချည်း ပြန်လည် စိုးမိုးလာပြန်သည်။

“ရှင် အမှန်တကယ် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ အကြီးအကဲ ရွယ်ကူကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့တင် မကျေနပ်သေးဘူးလား။”

ဝေရှန်ကျူးသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေရာ ချင်းယွမ်ဖုန်းက မထီမဲ့မြင် နှာခေါင်းရှုံ့၍ နှစ်ချက်မျှ ရယ်မောလိုက်ပြီးလျှင် လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ဝေရှန်ကျူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်ရခက်ခဲစွာဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားရတော့သည်။

“အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတော့၊ မဟုတ်ရင် မင်းလည်းပဲ သူ့လို အဖြစ်ဆိုးမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်။”

ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ထဲရှိ နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ဒူးလေးရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံမှ ဖြူဖွေးသော အရိုးမြားအရှည် သုံးစင်းသည် ဝဲပျံကျဆင်းလာပြီးလျှင် သူ၏ လက်ခုပ်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချေသည်။

“မုန့်ချီလော့၊ ဒါက ဒုတိယမြောက် တစ်ယောက်ပဲ။” ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

ထိုအခါမှသာ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် အသိဝင်ကာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ထိုနေရာမှ ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

ယင်းလူက မည်သူနည်း။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရသနည်း။

ထိုမြူနှင်းဂိုဏ်း တပည့်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြီးမားသော သံသယများနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေကြရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အကြီးအကဲ အန်ရှန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရိပ်တစ်ခုအသွင်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ထပ် ရောက်ရှိလာမည့် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် အခြေအနေကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိနေပေရာသည်။

အမှန်တကယ်ပင် တစ်မိုးသောက်မျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက် အခြားသော အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ကြည်လင်သော မှန်တံခါးကြီးကို ဖြတ်သန်း၍ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော် ယင်းအမျိုးသမီး အကြီးအကဲသည် ပိုမို၍ သတိကြီးစွာ ထားရှိပုံရပေသည်။

စမ်းသပ်မှုသည် တစ်လအတွင်း မပြီးဆုံးခဲ့လျှင်သော်မှ အကြီးအကဲ ရွယ်ကူအနေဖြင့် အခြေအနေကို အစီရင်ခံ တင်ပြရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ မည်သည့်သတင်းမျှ ပို့ဆောင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေရာ ထို့ကြောင့်ပင် အကြီးအကဲ အန်ရှန်က လိုက်လံစုံစမ်းရန် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း အကြီးအကဲ အန်ရှန် ထွက်ခွာသွားသည်မှာ တစ်မိုးသောက်ခန့် ကြာမြင့်သွားသည့်တိုင် မည်သည့် သတင်းစကားမျှ ထပ်မံ ရောက်ရှိမလာခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် မြူနှင်းဂိုဏ်းအတွင်းရှိ လူများသည် ကိစ္စရပ်၏ ကြီးလေးမှုကို ရိပ်မိသွားကြတော့သည်။

ထိုသို့ ဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေကို ရှေ့ပြေး စူးစမ်းလေ့လာရန်အတွက် အကြီးအကဲ တစ်ဦးကိုသာ ထပ်မံ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် အလွန် သတိဝီရိယ ရှိလှပေသည်။

သူသည် နေဝင်ချိန်တောအုပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် အခြားသူများ၏ လက်စလက်န ခြေရာများကို အစွမ်းကုန် လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် လိုက်လံ ရှာဖွေတော့သည်။

သို့ရာတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုအခြင်းအရာ အားလုံးကို အကဲခတ်မိနေချေသည်။ သူသည် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ထိုအကြီးအကဲ၏ နောက်ကွယ်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး ယင်းအကြီးအကဲသည် ယခင်က မုန့်ချီလော့အား ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရာတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိသည်ကို အသေအချာ အတည်ပြုပြီးမှသာ အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် လက်ဦးမှုရယူကာ ထိုအကြီးအကဲအား ဒဏ်ရာရရှိအောင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် ကြိုးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ တုတ်နှောင်၍ သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင် ဆွဲချိတ် ဆွဲထားလိုက်ချေသည်။

ညဉ့်မှောင်ရီ ပျိုးစပြုလာချိန်တွင်မူ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် အခြေအနေ၏ ထူးခြားဆန်းပြားမှုကို အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ သုံးဦးစလုံးသည် သတင်းအစအန ပျောက်ဆုံးနေဆဲပင် ဖြစ်ရာ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ ပြင်ပ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ပေါ်ပေါက်နေခြင်းလောဟု တွေးတော စိုးရိမ်လာကြသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ ဆယ်ဂဏန်းထက်မကသော အကြီးအကဲများသည် ကြည်လင်သော မှန်တံခါးကြီးမှတစ်ဆင့် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စီတန်းထွက်ခွာလာကြတော့သည်။

ထိုအထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော အကြီးအကဲမှာမူ နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သို့ပင် အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ချေသည်။

“ဟူး၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းတို့ကို အသက်ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေ အထဲကနေ ထွက်မလာသရွေ့တော့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတ်ပစ်ဦးမှာပဲ။”

လူအများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ချင်းယွမ်ဖုန်းသည် မိမိအနေဖြင့် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး မရှိမှန်း သိရှိသဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ ဆုတ်ခွာ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

အကြီးအကဲများသည် နောက်ဆုံးတွင် သစ်ပင်ပေါ်၌ ဆွဲချိတ်ခံထားရသော အကြီးအကဲကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး လျင်မြန်စွာပင် ကယ်တင်လိုက်ကြသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ။” အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်သော အကြီးအကဲက ခပ်အေးအေး မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ဒီကို ရောက်ရောက်ချင်းမှာပဲ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ။ သူက သုံးတဲ့ တိုက်ကွက်က အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ယမမင်း အဖွဲ့ရဲ့... အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်နဲ့ တူတူပဲ။” ဟု ထိုအကြီးအကဲက ပျာပျာသလဲ ပြောကြားရှာသည်။

“ယမမင်း အဖွဲ့ ဟုတ်လား။ သူတို့တွေ ရူးသွားကြပြီလား။ ငါတို့ဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုတောင် ရန်စရဲရတာလဲ။” အခြားသော အကြီးအကဲများက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

“ကျန်တဲ့လူတွေကော ဘယ်မှာလဲ။”

ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားရပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရချိန်အထိ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြိုတင်သတိမထားမိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲ အားလုံးသည် ကျန်ရှိနေသော လူများကို လိုက်လံရှာဖွေကြရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အချိန်မရွေး ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတိကြီးစွာ ထားနေကြရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသော ဝေရှန်ကျူးနှင့် အခြားသူများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြတော့သည်။

ဝေရှန်ကျူးသည် အကြီးအကဲများအား ချင်းယွမ်ဖုန်းနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပုံကို ပြောပြခဲ့ပြီး အကြီးအကဲ ရွယ်ကူနှင့် အကြီးအကဲ အန်ရှန်တို့မှာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အရှိအတိုင်း တင်ပြလိုက်ချေသည်။

“ဘယ်သူက လုပ်တာလဲ။”

ဦးဆောင်လာသော အကြီးအကဲက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှ မည်သူမျှ ပြန်လည် ထူးထံခြင်း မရှိပေ။

၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရှိရသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တံခါးဝသို့ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာခဲ့ကြရတော့သည်။

“အကြီးအကဲ... ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား...”

မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အဓိကခန်းမကြီးအတွင်း၌ အသက်ကြီးရင့်သော အမျိုးသမီးကြီးတစ်ဦးသည် အမြင့်ဆုံး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ လွန်စွာ အုံ့မှိုင်းနေချေသည်။

ခရိုင်နှစ်ဖက်စလုံး၌ ထိုင်နေကြသော လူများသည် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများ ဖြစ်ကြပြီး ခန်းမတစ်ခုလုံး၏ လေထုမှာလည်း လွန်စွာ တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။

အကြီးအကဲ နှစ်ဦးအထိ ဆုံးရှုံးလိုက်ရခြင်းမှာ ချီဖုန်းချောက်ကမ္ဘာ စိန်ခေါ်ပွဲ ပြီးကတည်းက ဆိုလျှင် ၎င်းတို့ဂိုဏ်းအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်တော့သည်။

“မဖြစ်နိုင်တာ။ ယမမင်း အဖွဲ့က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ သေဆုံးမှုကို အတည်ပြုပြီးပြီဆိုရင် အဲ့လူက ဘယ်တော့မှ ရှင်သန်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။” ဟု အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော မဟာအကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ သူကလွဲရင် ငါတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေမှာ ပြဿနာရှာရဲတဲ့သူ ဘယ်သူရှိဦးမှာလဲ။” အခြားသော အကြီးအကဲတစ်ဦးကလည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သေတွင်းမှ ပြန်လည်ရှင်သန်လာသည်ကို မယုံကြည်နိုင်သော်လည်း လက်တွေ့အခြင်းအရာများက မျက်မှောက်၌ ထင်ရှားနေပေသည်။

ထို့အပြင် ယင်းလူသည် မုန့်ချီလော့အတွက် ကလဲ့စားချေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

“မရေမရာတွေ လျှောက်မတွေးနေကြနဲ့။ အဲဒီလူက အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးနိုင်တယ်ဆိုကတည်းက ဒီကိစ္စက ယမမင်းအဖွဲ့နဲ့ မကင်းနိုင်ဘူး။ မနက်ဖြန်ကျရင် ယမမင်းအဖွဲ့ဆီ လူလွှတ်ပြီး သွားရောက် မေးမြန်းခိုင်းလိုက်။”

မဟာအကြီးအကဲက ပြတ်သားစွာ အမိန့်ချမှတ်လိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မိမိ၏ ကလဲ့စားချေမှု လုပ်ရပ်က ယမမင်းအဖွဲ့ကိုပါ ဆွဲသွင်းမိသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယမမင်းအဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တာဝန်သစ်များမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြေးညိုအဆင့် ရှိသမျှ တာဝန်အားလုံးကိုပါ လက်ခံ ရယူလိုက်ရာ ယင်းက ကြေးညိုအဆင့် လူသတ်သမားများအကြား မကျေမနပ် ဖြစ်စရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုသူများသည် ဤအရူး အာဟိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်စွာ အစွမ်းထက်ကြောင်း သဘောပေါက်ထားကြပေသည်။

ထိုသို့မဟုတ်လျှင် ငွေအဆင့် တာဝန်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ပြီးမြောက်အောင် စွမ်းဆောင်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သတင်းများအရ အာဟိုင်သည် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် မည်သည့်အခါမျှ အလစ်အငိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်ကို မသုံးစွဲဘဲ ဗြောင်ကျကျသာ ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ်လေ့ရှိပြီး မိမိလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသူမှန်သမျှကို ရှင်းလင်းပစ်သည့် အမူအရာမျိုး ပြသလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများသည် နောက်ဆုံးတွင် ယမမင်းအဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ယမမင်းအဖွဲ့၏ အထက်လူကြီးများထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

ယမမင်းအဖွဲ့၏ အမြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်ကိုမူ ယမမင်းဘုရင် ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း သူသည် လွန်စွာ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားလှပေသည်။

ယမမင်းအဖွဲ့၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိ အများစုပင်လျှင် ယမမင်းဘုရင်ကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးကြပေ။

ယမမင်းဘုရင်၏ လက်အောက်တွင်မူ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေကြီး ဆယ်ကောင် ရှိပြီး ၎င်းတို့က ယမမင်းအဖွဲ့၏ မတူညီသော ကိစ္စရပ်များကို ခွဲဝေ စီမံကြရသည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ လာရောက်သည်ကို သိရှိရသောအခါ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေကြီးများအနက် တစ်ဦးက ထွက်ရောက် ဆုံတွေ့ခဲ့ချေသည်။

“အကြီးအကဲတို့၊ အခုလို ယမမင်းအဖွဲ့ရဲ့ နန်းရင်ပြင်ဆီအထိ အဝေးကြီးကနေ လာရောက်ကြတာ... ငါတို့ကို ဘာများ လမ်းညွှန်ပြသချင်လို့လဲ။” ထိုတစ္ဆေကြီးသည် အထက်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေရင်းမှပင် သဘာဝအလျောက် လူသတ်လိုသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်နေချေသည်။

မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေကြီးများသည် လူသတ်သမားများထဲမှ ရွေးချယ်ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော အသက်ဝိညာဉ်များနှင့် သွေးညှီနံ့များ စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းက လူသတ်သမားလောက၏ ထိပ်ဆုံး အထွတ်အထိပ်များဟု ဆိုရပေမည်။

“လမ်းညွှန်ပြသရမယ် ဟုတ်လား။ ငါတို့ တကယ် မလုပ်ရဲပါဘူး။ ယမမင်းအဖွဲ့က လူတွေက ငါတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ တံခါးဝမှာတင် လူတွေကို သတ်ဖြတ်ရဲနေတာပဲ။ ငါတို့က ဘာများ လမ်းညွှန်နိုင်ပါဦးမလဲ။” မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲက စိတ်တိုတိုဖြင့် ခနဲ့တဲ့တဲ့ ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ တံခါးဝမှာ လူသတ်တယ် ဟုတ်လား။” ထိုတစ္ဆေကြီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး “မင်းတို့ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီ ထင်တယ်။ ငါ ချင်ကွေ့ က ယမမင်းအဖွဲ့ ဌာနချုပ်ရဲ့ လူသတ်သမားတွေကို စီမံခန့်ခွဲလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီ၊ မင်းတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းကို လုပ်ကြံဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့တာမျိုး မရှိဘူး။”

“ဟွန်း၊ အမှန်တရားက မျက်စိရှေ့တင် ရှိနေတာပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ စမ်းသပ်မှု လုပ်နေတုန်းမှာ အကြီးအကဲ ရွယ်ကူ အသတ်ခံရတယ်၊ ပြီးတော့ အကြီးအကဲ အန်ရှန်လည်း အသတ်ခံလိုက်ရသေးတယ်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မင်းတို့ ယမမင်းအဖွဲ့ရဲ့ အရိပ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ခြင်း ပညာရပ်နဲ့ အသတ်ခံခဲ့ရတာ။” ဟု အကြီးအကဲက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကြောင့် ချင်ကွေ့ပင်လျှင် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

ဤအချိန်တွင် ယမမင်းအဖွဲ့က ပြုလုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မပြုလုပ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မဖြစ်မနေ ငြင်းဆိုရမည် ဖြစ်ပေရာ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုအကြား ကြီးမားသော စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲရဖွယ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသတည်း။

All Chapters