အခန်း ၇၁၀

အခန်း (၇၁၀) ဟန်လျန်

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းအခြင်းအရာကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ယမမင်းဌာနချုပ်၏ နေရာပြောင်းအစီအရင်မှတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာခဲ့ရာ ရန်ချီနိုင်ငံသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေသည်။

သူ အသွင်ယူရမည့်သူမှာ ရန်ချီနိုင်ငံ ပင်လယ်ပြင်အတွင်းရှိ ကျွန်းငယ်တစ်ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး ထိုသူ့အား အတုအယောင်ပြုလုပ်နေသူမှာလည်း ရန်ချီနိုင်ငံမှ ဖြစ်တန်ရာပေသည်။

ဤအချက်ကပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်လို ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရစေသည်။

ထိုသို့သောကြောင့် သူတစ်ပါး သံသယမဝင်စေရန်အလို့ငှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကလဲ့စားချေရန် အလွန်လောဆောနေသည့်အလား ဟန်ဆောင်လျက် ပင်လယ်ပြင်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

နေရာပြောင်းအစီအရင်အား စောင့်ကြပ်သူမှာ ပို၍ငယ်ရွယ်သော လူငယ်တစ်ယောက်ဖြင့် လဲလှယ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ထိုသူ့မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်ရိပ်များ ယှက်သန်းနေချေသည်။

၎င်းမှာ အတုအယောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကြောင့် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ယင်းကိစ္စရပ်များကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေဟုန်စီးကာ သတင်းအချက်အလက်အရ သိရှိရသော ကျွန်းငယ်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ယမမင်းဌာနချုပ်မှ ထိပ်သီးလူသတ်သမားများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပထမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ဝန်းကျင်၌သာ ရှိကြပြီး အမြင့်ဆုံးဖြစ်လျှင်ပင် တတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ထက် မကျော်လွန်ချေ။

ထို့ကြောင့် ထိပ်တန်းအဆင့် တာဝန်များသည် ဤကျင့်စဉ်နယ်ပယ်အပိုင်းအခြားအတွင်း၌သာ တည်ရှိသည်။

ဌာနချုပ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရွှေတံဆိပ်အဆင့် လူသတ်သမားတံဆိပ်ပြားကို ပေးအပ်ခဲ့ကတည်းက သူ၏လျှို့ဝှက်ထားသော စွမ်းအားကို သူတို့ သိရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

တစ်ခုတည်းသော သိလိုသည့် မေးခွန်းမှာ သူ၏အစွမ်းက အမှန်တကယ် မည်မျှအထိ နက်နဲသနည်းဟူ၍သာ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကလည်း သူ၏ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဒုတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်၌သာ ထိန်းညှိပြသလျက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ချေသည်။

တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျွန်းငယ်တစ်ကျွန်းကို လှမ်းမျှော်မြင်နိုင်သော နေရာသို့ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထိုကျွန်းငယ်မှာ မြူနှင်းများဖြင့် ပတ်ခြာလည် ဝိုင်းယံပိတ်ဖုံးနေသဖြင့် ကျွန်းပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို အသေးစိတ် မမြင်တွေ့နိုင်ချေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဖြည်းညင်းစွာ အရှိန်လျှော့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်၍ ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းသို့ ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်း၏အပြင်ဘက်တွင် အစီအရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားပြီး ပြင်ပမှအရာရာကို ဖြတ်တောက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထူထပ်လှသော မြူခိုးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပင်လယ်ပြင်အထက်တွင် ဝဲပျံနေရင်း နောက်ဆုံး၌ ကျွန်းပေါ်ရှိ အခြေအနေအချို့ကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ဤနေရာသည် အလွန်တရာ ခြောက်ကပ်လှပြီး မြက်တစ်ပင်ပင် ပေါက်ရောက်ခြင်း မရှိချေ။ ကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အပေါက်တစ်ပေါက်ရှိသော ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခု ထိုးထွက်နေသည်။

ဟန်လျန် ဟုခေါ်သော ထိုလူသည် ထိုကျောက်လိုဏ်ဂူထဲတွင် နေထိုင်သည် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထို့အပြင် ဤနေရာမှ အခင်းအကျင်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ နေရာနှင့် လွန်စွာဆင်တူနေချေသည်။ ကျွန်း၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပင်လယ်သားရဲများနှင့် လူသားတို့၏ အရိုးစုများကို ကပြန့်ကကြဲ မြင်တွေ့နေရသည်။

ယင်းကို တွေးတောမိရင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘဲ လက်မောင်းကို ခရမ်းရောင်မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီးနောက် အစီအရင်အတားအဆီးကို ပြင်းထန်စွာ ဆင့်ထုလိုက်တော့သည်။

ဤအစီအရင်မှာ စတုတ္ထအဆင့် အစီအရင်မျှသာ ဖြစ်သဖြင့် မဟာဆရာနယ်ပယ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်များကိုသာ တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုမူ ဘယ်လိုမှ မတားဆီးနိုင်ချေ။

အစီအရင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးချက်ကျရောက်ရာ နေရာမှစ၍ ဖန်ခွက်တစ်ခွက် အရည်ပျော်ကျသွားသည့်အလား တရွေ့ရွေ့ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီပင် အစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းကွင်းကြီးမှာ အရည်ပျော်လျက် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီး အစီအရင်တစ်ခုလုံးလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

ကျွန်း၏အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်လိုဏ်ဂူအတွင်းမှ လူတစ်ယောက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာလာခဲ့ချေသည်။

ထိုသူမှာ ကတုံးနှင့်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျန်းမာရေးမကောင်းသကဲ့သို့ ဖြူလျော်နေကာ သွေးကြောများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေပြီး မျက်နှာမှာလည်း အရေပြားနှင့် အရိုးသာ ကျန်တော့သည့်အလား ပိန်ချောင်နေသည်။

"မင်းက ဘယ်ကကောင်မလို့ ငါ့ရဲ့အိမ်မက်လှလှကို လာနှောင့်ယှက်ရဲတာလဲ၊ လူပြန်ဝင်စားဖို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလား" ဟန်လျန်က အေးစက်စက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျွန်းပေါ်သို့ ခြေလှမ်းမှန်မှန်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ အစီအရင်၏ အတားအဆီး မရှိတော့သဖြင့် ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နှာခေါင်းဝသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ချေသည်။

ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ ယုတ်မာလှသော ကျင့်စဉ်ကို တစ်ခဏမျှပင် မရပ်နားဘဲ ကျင့်ကြံနေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"ဟန်လျန်၊ ငါ မင်းကို ရှာနေတာ ကြာပြီ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ရှာနေတာ ဟုတ်လား" ဟန်လျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "ဟက်၊ ငါသတ်ခဲ့တဲ့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတဲ့ကောင်တွေရဲ့ ဆွေမျိုး ဒါမှမဟုတ် မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်မှာပေါ့၊ အဲဒီလိုလူတွေကို ငါအများကြီး မြင်ဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့အားလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားကြတာချည်းပဲ"

"ငါ့ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်" ဟူသော စကား၏ ဆိုလိုရင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်း သေသေချာချာ နားမလည်သော်လည်း ဟန်လျန်၏ ကျင့်စဉ်မှာ တတိယအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ အာရုံခံမိချေသည်။

"မင်း ကျန့်ဂီအင်ပါယာမှာ သုတ်သင်ချေမှုန်းခဲ့တဲ့ ကော်မိသားစုကို မှတ်မိသေးရဲ့လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဟန်လျန်က အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ပြီး "မှတ်မိတာပေါ့၊ သူတို့မိသားစုဝင် လူနှစ်ရာလုံးကို မသေခင်မှာ ငါအမျိုးမျိုး နှိပ်စက်ခဲ့တာ၊ တစ်ယောက်မှကို ချန်မထားခဲ့ဘူး"

"တိရစ္ဆာန်ထက် မိုက်တဲ့ကောင်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက သွားကြားထဲမှ လေတိုးသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဟန်လျန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလွန်တရာ စိတ်ဝင်တစားဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါမှတ်မိသလောက်တော့ ကော်မိသားစုဝင် အားလုံး သေကုန်ကြပြီ၊ ငါကိုယ်တိုင် လက်စဖျောက်ခဲ့တာ၊ ဒါ့အပြင် သူတို့မှာ ကျန့်ဂီအင်ပါယာထဲမှာ ဘာမိတ်ဆွေမှလည်း မရှိပါဘူး၊ မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ"

"ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် နှစ်ချက်မျှ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့အသက်ကို လာတောင်းတဲ့ ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ကောင်ပေါ့"

ယင်းစကားကို ကြားသောအခါ ဟန်လျန်သည် အဟက်ဟက်နှင့် အားရပါးရ ရယ်မောလေတော့သည်။ "ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေ ဟုတ်လား၊ ငါ့ဘဝမှာ အကြောက်ဆုံးအရာ ရှိရင် အဲဒါဟာ ရန်ငြိုးဖွဲ့နေတဲ့ ဝိညာဉ်တွေပဲ"

သူ့စကား ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဟန်လျန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ လေအေးတစ်ချက် ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျောက်ခဲငယ်များနှင့် သဲပွင့်များကို လွင့်စင်သွားစေကာ ဟန်လျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတိုင်းအဆမရှိသော အာဃာတတန်ဖိုးများ လျှံထွက်လာခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ ဟန်လျန်သည် ဤအာဃာတတန်ဖိုးများကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံနေခြင်းဖြစ်ရာ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် လူသားများကို မသတ်ဖြတ်မီ ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်စက်လေ့ရှိခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့သော ယုတ်မာလှသည့် ကျင့်စဉ်မျိုးသည် ရူးသွပ်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်၍ လူသားမပီသသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် လူသားချင်းစာနာစိတ် အလျဉ်းမရှိဘဲ သူတစ်ပါးကို နှိပ်စက်ရခြင်း၌ပင် ပျော်မွေ့နေကြချေသည်။

ဟန်လျန်၏ နောက်ကျောဘက်မှ မိန်းမောတွေဝေဖွယ်ရာ အရိုးစုခေါင်း အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာပြီး စိတ်အာရုံကို နှောင့်ယှက်နိုင်ကာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာကိုပင် နှိုးဆွနိုင်သည့် စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံများကို လွှတ်ထုတ်နေကြသည်။

ဤရန်ငြိုးဖွဲ့နေသော ဝိညာဉ်များအားလုံးမှာ ဟန်လျန် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော လူသားများပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ဟန်လျန်သည် လွှတ်မပေးခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို လက်နက်များအဖြစ် သန့်စင်မွမ်းမံထားခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

ဟန်လျန်၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အော်ဟစ်နေသော အရိုးစုခေါင်း အမြောက်အမြားသည် ဒီရေလှိုင်းပမာ ချင်ယွမ်ဖုန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သွားများသာ ကျန်တော့သော ပါးစပ်ကြီးများကို ဖြဲလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အစိပ်စိပ်အမြွှာမြွှာ ကိုက်ဖဲ့ပစ်တော့မည့်အလား ရှိနေချေသည်။

ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခင်းအကျင်းကို မြင်ရုံမျှဖြင့် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားကို မောင်းထုတ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့သည်။

ဟန်လျန်၏ အပြုံးမှာ ပိုမိုရူးသွပ်လာခဲ့ပြီး လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရန်ငြိုးဖွဲ့နေသော ဝိညာဉ်များအားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝါးမြိုပစ်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ အပြုံးမှာ မျက်နှာပေါ်၌ပင် ခဲတောင့်သွားခဲ့ချေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကိုက်ခဲနေကြသော ဝိညာဉ်များမှာ မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှုမရှိကြောင်း ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မမြင်နိုင်သော ကိုယ်ရံစွမ်းအင် အကာအကွယ်တစ်ခုက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဝန်းရံပိတ်ဖုံးထားသည့်အလား ရှိနေသည်။

"ကိုယ်ရံစွမ်းအင် ဟုတ်လား၊ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်နေရတာလဲ" ဟန်လျန်က အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံး၌ လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးအစုံကြားရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားသည် ရုတ်ချည်း လင်းထိန်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ဝုန်းခနဲ တောက်လောင်လာခဲ့ချေသည်။

ဟန်လျန်သည် မိမိရှေ့မှ လူသား၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ တရိပ်ရိပ် ကြီးမားလာသည်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း မှင်တက်သွားခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခရမ်းရောင်မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလျက် သူ၏ အရပ်အမောင်းမှာ သုံးမီတာခန့်အထိ ရုတ်ချည်း မြင့်မားသွားခဲ့ချေသည်။

ဤပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည့်အပြင် ပုံမှန်အားဖြင့်လည်း မည်သူမျှ ဖြတ်သန်းသွားလာခြင်း မရှိသောကြောင့် သူသည် ဟန်လျန်အား အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ရန်ငြိုးဖွဲ့နေသော ဝိညာဉ်များသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဆက်လက်ကိုက်ဖဲ့ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မီးလျှံများနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ခဏချင်းတွင်ပင် မီးခိုးနက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။

"မင်းတို့အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီဆိုတော့ လောကကြီးမှာ တွယ်တာမနေကြပါနဲ့တော့၊ ငါ မင်းတို့အတွက် ကလဲ့စားချေပေးမယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ရာ စူးရှလှသော အလင်းတန်းများကြောင့် ဟန်လျန်သည် မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်တော့ချေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ကျွန်းပေါ်သို့ မိုးကြိုးလုံးကြီးတစ်လုံး ကျရောက်လာသည့်အလား ရုတ်ချည်း ပေါက်ကွဲသွားခဲ့ပြီး လျှပ်စီးအလင်းတန်းများသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့လျက် ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ရန်ငြိုးဖွဲ့နေသော ဝိညာဉ်များအားလုံးသည် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး မီးခိုးနက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကွယ်ပျောက်သွားကြချေတော့သည်။