အခန်း ၇၁၁

အခန်း (၇၁၁) ကလဲ့စားချေခြင်း

ဟန်လျန်သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရချေသည်။ ထိုမျှလောက် များပြားလှစွာသော မကျွတ်မလွတ်သည့် နာနာဘာဝ ဝိညာဉ်ဆိုးများကို သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပန်းကြီးစွာဖြင့် စုဆောင်းခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေရာ ယခုကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ချေဖျက် သန့်စင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို သူ အဘယ်မှာလျှင် ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။

"မင်း... မင်းက ဘယ်သူလဲ"

ဟန်လျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကျွန်းငယ်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်ဆောင် ကျောက်ခဲများနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားတော့သည်။

သူသည် မနည်း ရုန်းကန်၍ ထရပ်လိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

မိုးကြိုးစွမ်းအားသည် အာဃာတဝိညာဉ်များကို တိုက်ခိုက်သည့် နေရာတွင် မိစ္ဆာအတတ်များကို နှိမ်နင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက်က ယခုကဲ့သို့ အားကောင်းလှသည့် မိုးကြိုးပညာရပ်ကို အဘယ်ကဲ့သို့ ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

"ငါက မင်းရဲ့ အသက်ကို လာတောင်းတဲ့ အာဃာတဝိညာဉ်ပါလို့ ငါ အစောကတည်းက ပြောခဲ့ပြီးသားမဟုတ်လား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထံမှ ပြင်းထန်သော မီးလျှံများနှင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားများ တောက်လောင် လျှံထွက်လာသဖြင့် စူးရှတောက်ပလွန်းလှရာ တည့်တည့်ပင် စိုက်မကြည့်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရချေသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ငါက ဘယ်တုန်းကမဆို အရမ်း သတိထားတတ်တာ။ လက်မဆော့ခင်မှာ ပစ်မှတ်တွေကို သေချာ ရွေးချယ်လေ့ရှိပြီး အဲ့ဒီပစ်မှတ် နောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ မရှိဘူးဆိုတာ သေချာမှ ငါ လုပ်တာ။ ငါက ဘာလို့ မင်းလို လူမျိုးကို သွားပြီး ရန်စမိရမှာလဲ"

ဟန်လျန်သည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားရင်း နောက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်ခွာနေမိတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာရာ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လောင်ကျွမ်းနေသော ခြေရာတစ်ခုစီ ကျန်ရစ်ခဲ့ချေသည်။

"မင်း ဘာလိုချင်လဲ ပြော၊ ငါ အကုန်ပေးနိုင်တယ်"

ဟန်လျန်က လောလောလောလောဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော လူသည် သူ အဘယ်သို့မျှ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေရာ ဆက်လက် ခုခံရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"ငါက မင်းရဲ့ အသက်ကို လိုချင်တာ၊ ပေးမလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟန်လျန်အား ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ ဟန်လျန်သည် ယခုအခါတွင် မီးလျှံများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာကိုပင် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရတော့ချေ။

ဟန်လျန်သည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် သွေးနီရောင် အရိုးစုခေါင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

သွေးနီရောင် အရိုးစုခေါင်းကြီးသည် အနီရောင် အမြီးတန်း အရှည်ကြီးကို ဆွဲလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ဟန်လျန်ကိုယ်တိုင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မျက်နှာသို့ လှည့်၍ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

ထို သွေးနီရောင် အရိုးစုခေါင်းကြီးသည် ရန်ငြိုးအာဃာတများနှင့် အခြားသော မကောင်းသည့် စိတ်ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေသည့် အစွမ်းထက်သော မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူချေသည်။

၎င်းသည် သူ၏ ပါးစပ်အဟောင်းသားကို ဖွင့်ဟကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တစ်လုပ်တည်း မျိုချတော့မည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

ထို အရိုးစုခေါင်းကြီး၏ ပါးစပ်အတွင်း၌ သွေးပင်လယ်ပြင်ကြီး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး အရိုးစုများပင် ပေါ်လောပေါ်မျော ဖြစ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ လမ်းဆုံးကို ရောက်သည့်တိုင်အောင် နောင်တရတတ်ခြင်း မရှိကြခြင်းပင် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေးသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာချေပြီ။ ဖြူဖျော့သော ဒူးလေးရှည်ပေါ်တွင် ထက်မြက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး ၎င်းပေါ်၌ ဖြူဆွတ်သော အရိုးမြားတစ်စင်းကို တင်လိုက်ရာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည် မြားဆီသို့ အဆက်မပြတ် စုစည်းလာတော့သည်။

သွေးနီရောင် အရိုးစုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထံမှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဖြစ်ရာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် သူ့ကို အမိအရ မျိုချလိုက်ပြီး သွေးပင်လယ်ကြီးသည်လည်း လှိုင်းတံပိုးများ ထကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြိုဆင်းလာချေပြီ။

ထိုအချိန်၌ နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေးသည်လည်း အဆုံးအထိ ဆွဲဆန့်ထားပြီး ဖြစ်ကာ မြားပေါ်ရှိ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များသည်လည်း အပြည့်အဝ စုစည်းမိသွားခဲ့ချေပြီ။

"ဝုန်း"

အက်ကွဲကွဲ မိုးကြိုးသံတစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားသည့်အလား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ ဖြူဆွတ်သော အရိုးမြားသည် နဂါးဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ဟိန်းဟောက် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

သွေးပင်လယ်ကြီးသည် လမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်အောင် ကွဲအက်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။ ဖြူဆွတ်သော အရိုးမြားသည် သွေးနီရောင် အရိုးစုခေါင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ကောင်းကင်ထက်၌ ရှိနေသော ဟန်လျန်ထံသို့ ဟိန်းဟောက်ကာ ပြေးဝင်သွားချေပြီ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဟန်လျန်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပိုမို ကြီးမားလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ နားထဲတွင်မူ အရူးအမူး ဟိန်းဟောက်သံများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နဂါးဖြူသည် ဟန်လျန်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ရာ သပိတ်လုံးခန့်ရှိသော အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားချေသည်။

ဟန်လျန်သည် မိမိ၏ ဒဏ်ရာကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားအင်ချိနဲ့စွာဖြင့် ပင်ပန်းကြီးစွာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားတော့ရာ ထိုနေရာ၌ ရောက်ရှိနေသော ပင်လယ်မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရပြီး တစ်စစီ ပြတ်တောက်သွားလေတော့သည်။

ထိုးဖောက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးနောက် သွေးနီရောင် အရိုးစုသည် အဆက်မပြတ် သေးငယ်သွားရာမှ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော အရိုးစုခေါင်းလေး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ကျောတွင် အပေါက်ကြီး တစ်ခုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"နှမြောစရာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

များပြားလှစွာသော မကျွတ်မလွတ်သည့် နာနာဘာဝ ဝိညာဉ်များသည် ပင်လယ်ပြင်ထက်တွင် လွင့်မျောနေကြသည်။

သူတို့သည် လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည် ရရှိသွားကြသဖြင့် ခဏမျှတော့ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြချေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ အာဃာတတန်ဖိုးများသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ၏ နိယာမကြောင့် လျင်မြန်စွာ သန့်စင်သွားခဲ့ပြီး တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယခုကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်ခံထားရသော အာဃာတဝိညာဉ်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် ဟန်လျန်သည် လူပေါင်း မည်မျှလောက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူ သေသေချာချာ သိနိုင်ပေသည်။

ကျွန်းပေါ်ရှိ ကျောက်ဆောင် လိုဏ်ဂူများကို ရှာဖွေပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တန်ဖိုးရှိသော အရာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ သူ တွေ့ရှိခဲ့သော ပစ္စည်းများမှာ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများသာ အသုံးပြုနိုင်မည့် အရာများ ဖြစ်ပေရာ သူသည် ထိုအရာများကို ဒီအတိုင်းပင် စွန့်ပစ်လိုက်တော့သည်။

အဆုံး၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျွန်းကို မီးရှို့လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ထူထဲလှသော မီးခိုးလုံးကြီးသည် မိုးကောင်းကင်ထက်သို့ တိုင်တစ်တိုင်အလား ထိုးတက်သွားရာ ၎င်းကို ရန်ချီနိုင်ငံရှိ ပြည်သူများပင် လှမ်း၍ မြင်တွေ့နိုင်ချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယမမင်းအဖွဲ့၏ သတင်းပေးများသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိသွားကြပြီး ကျွန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြချေသည်။

"ဟန်လျန် သေပြီ၊ သူ နေထိုင်တဲ့ ကျွန်းလည်း မီးလောင်ပြီး ပြာကျသွားပြီ။ ဒါဟာ ထိပ်သီးလူသတ်သမား အာဟိုင်ရဲ့ လက်ချက်လို့ သံသယရှိရပါတယ်"

ထိုသတင်းစကားသည် ယမမင်းအဖွဲ့ ဌာနချုပ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဤသတင်းစကားကို ရရှိသောအခါ တုချင်းသည် ၎င်းကို ချင်ကွေ့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ တင်ပြလိုက်ချေသည်။

"အကြီးအကဲ၊ ဒီအာဟိုင်က သံသယဖြစ်စရာ အရမ်း ကောင်းပါတယ်။ ကျွန်မတို့က သူ့ကို အတုအယောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ ထင်ရှားနေတာကို သူက ဟန်လျန်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး ရွှေတံဆိပ်အဆင့် တာဝန်တွေကို လွှဲပြောင်းရယူသွားခဲ့တယ်"

တုချင်းက မကျေမနပ် ဖြစ်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ချေသည်။

ထိပ်သီး လူသတ်သမား အများအပြားသည် တုချင်းထံသို့ လာရောက်၍ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး လာရောက် တိုင်တန်းကြသဖြင့် တုချင်းသည် အလွန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေရချေသည်။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လောလောဆယ်တွင် မည်သည့်တာဝန်မျှ မယူရန် ပြောထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူမ၏ စကားကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံ မရပေ။

"ဟဲဟဲ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ သူ ကလဲ့စားချေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာကပဲ သူ့အပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ငါ့ရဲ့ သံသယတွေကို ပြယ်ပျောက်စေခဲ့တာ။ သူက ကလဲ့စားချေဖို့ ကိစ္စကို နောက်ရွှေ့ထားနိုင်ခဲ့ရင် အဲ့ဒါကမှ သံသယဖြစ်စရာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ချင်ကွေ့က တဟဲဟဲ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ချေသည်။

တုချင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမိန့်မနာခံမှုကို ကိုယ်တိုင် မနှစ်မြို့သော်လည်း ချင်ကွေ့၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရသရွေ့မူ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော ရဲတင်းမှုကို အမှန်တကယ် သဘောကျနေပုံ ရချေသည်။

"ဒါဆို အာဟိုင်အပေါ်မှာ ရှိတဲ့ သံသယတွေ ကင်းရှင်းသွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား"

တုချင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ကွေ့က ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း "မဟုတ်သေးဘူး၊ အဲ့ဒီ အတုအယောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သူ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ ငါတို့ ဆက်ကြည့်ဖို့ လိုသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား လူသတ်သမားတွေကို စောင့်ကြည့်တဲ့ နေရာမှာတော့ လျှော့လို့မရဘူး။ မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့တဲ့ ကောင်ကို ငါတို့ မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမယ်"

"နားလည်ပါပြီ အရှင်"

တုချင်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဖြည်းညှင်းစွာ နောက်ဆုတ် သွားတော့သည်။

မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ချင်ကွေ့သည် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒါက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ၊ အာဟိုင်။ မင်းက ဘာလို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့ရတာလဲ"

"မြူနှင်းဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတုန်းပဲ ထင်တယ်။ တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူတို့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရတာတောင်မှ အဲ့ဒီ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားချင်ကြတုန်းပဲလား"

ချင်ကွေ့၏ အသံသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟန်လျန်ကို သတ်ပစ်လိုက်ခြင်းသည် သူ၏ အတုအယောင် မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းအတွက် ကလဲ့စားချေခြင်းဟု ယူဆနိုင်ပေရာ သူသည် စိတ်ကျေနပ်မှုကို မခံစားရဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် မိမိအား အယောင်ဆောင်ထားသော တုမုလုံအား စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရန်ချီနိုင်ငံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ချေသည်။

ရန်ချီနိုင်ငံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကာကွယ်ရေးအစောင့်ထံမှ တိုမူမိသားစုအကြောင်းကို မေးမြန်းစုံစမ်းလိုက်သည်။

အစောင့်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော တောက်ပနေသည့် ရွှေတံဆိပ်အဆင့် လူသတ်သမား တံဆိပ်ပြားကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အလွန် ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ ဆက်ဆံချေသည်။

"တိုမူမိသားစုဟာ ရန်ချီနိုင်ငံမှာ အထင်ရှားဆုံး မိသားစုတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးဟာ တရားဝင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကိုပဲ လုပ်ကိုင်ကြတာပါ။ တိုမူမိသားစုဝင်တွေဟာလည်း အလွန် သဘောကောင်းကြပြီးတော့ နာမည်ကျော်တဲ့ အလှူဒါန ရက်ရောသူတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်"

အစောင့်က ရိုးသားစွာ ပြောပြလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ယခုကဲ့သို့သော မိသားစုမျိုးမှ လူတစ်ယောက်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် အယောင်ဆောင်နေရပါသနည်း။

သို့မဟုတ်လျှင် ထို အတုအယောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုမူဇိုင်းလုံးဝ မဟုတ်ဘဲ ဖြစ်နေပါသလား။

"ဒါဆို တိုမူဇိုင်းရော"

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထို့နောက်တွင် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

"သူကလည်း အလွန် ကောင်းမွန်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ"

အစောင့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောပြလိုက်လေတော့သည်။