အခန်း ၇၁၅

အခန်း (၇၁၅)ရတနာတိုက်တော်

“ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကတုံးပေါ်ထိပ်ကွက်ချင်တဲ့ အာဃာတတစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းရဲ့ဘဝတစ်ခုလုံးကို မြှုပ်နှံမထားသင့်ဘူး။ နောင်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒီထက်ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာဖြစ်အောင် နေထိုင်သင့်တယ်” ဟု တုချင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတိပေးပန်ကြားလိုက်သည့်အလား ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ နောင်ဆိုရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ချမ်းသာ ကိုယ်ကျန်းမာဖြစ်စေမယ့် နေထိုင်မှုပုံစံမျိုးကိုပဲ ရှာဖွေသွားတော့မှာပါ” ဟု ဆိုလေသည်။

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ထွက်ခဲ့ပြီး ကောင်တာသို့ သွားရောက်ကာ ပြီးမြောက်ခဲ့သော တာဝန်ကို အပ်နှံလျက် ရရှိမည့် ဆုလာဘ်ကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

တုချင်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ခပ်ဖွဖွချမိသွား၏။ အစောပိုင်းက ထိုလုလင်ကို အထင်ကြီးလေးစားမှု မရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အာဟိုင်ဟု အမည်တွင်သော ထိုလူသတ်သမားသည် ကြီးမားသော ပါရမီအရည်အချင်း ရှိသူဖြစ်ကြောင်းနှင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူမ၏ အထက်လူကြီးပင် ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ရိပ်စားမိသွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ယခုအတိုင်းသာ ဆက်လက်ကြိုးစား အားထုတ်သွားမည်ဆိုပါက ယမမင်းဘုရင်အဖွဲ့အစည်း၏ ထိပ်သီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မခဲယဉ်းနိုင်ကြောင်း သူမက မေတ္တာရှေ့ထား၍ သတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း အချို့သောသူများသည် သူတစ်ပါး၏ စေတနာကို အသိအမှတ်မပြုတတ်ကြပေ။

ယမမင်းအဖွဲ့ခွဲ အသီးသီးမှ လူသတ်သမားများစွာတို့သည် တာဝန်များကို လက်ခံဆောင်ရွက်ရန်သာမက ယမမင်းဌာနချုပ်သို့ လာရောက်ရန် အလွန်တရာ အာသီသပြင်းပြနေကြသည့် အခြားသော အကြောင်းရင်းတစ်ရပ်လည်း ရှိနေသေးသည်။

ယင်းကမူ ဌာနချုပ်၌ ရှိနေသော ရတနာတိုက်တော်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ယမမင်းဌာနချုပ်တွင် အများပြည်သူအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားသော ရတနာတိုက်တော်တစ်ခု ရှိပြီး ထိုနေရာ၌ ရေတွက်၍မရနိုင်သော ရတနာအဖြာဖြာ၊ မှော်လက်နက်များနှင့် အခြားသော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ကိန်းအောင်းလျက် ရှိချေသည်။

မိမိ၌ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လုံလောက်စွာ ရှိနေသရွေ့ မည်သည့်အရာကိုမဆို ဤနေရာ၌ ဝယ်ယူရရှိနိုင်ပေသည်။

စင်စစ်အားဖြင့် ထိုရတနာတိုက်တော်သည် ယမမင်းဌာနချုပ်မှ လူသတ်သမားများအတွက်သာ သီးသန့်ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အတွင်း၌ ရှိသမျှသော ရတနာပစ္စည်းများ၏ တန်ဖိုးမှာလည်း အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယခုအကြိမ် ဌာနချုပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အသုံးလိုမည့် ပစ္စည်းအချို့ကို ရွေးချယ်ဝယ်ယူရန်အတွက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

ရတနာတိုက်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပစ္စည်းများ ရွေးချယ်လိုကြောင်း အကြောင်းကြားလိုက်သည့်အခါ လူတစ်ယောက်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဘေးနားသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထိုသူကား အခြားသူမဟုတ်၊ အစောပိုင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စနောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ယမမင်းအသင်းခွဲ၏ တာဝန်ခံအမျိုးသမီးငယ် အာယောင်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ကျွန်မ သခင်လေးကို ရတနာတိုက်တော်ဆီ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်” ဟု အာယောင်က ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် ထားရှိသော အမူအရာမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုရိုသေသမှု ရှိလာခဲ့ချေပြီ။

ယမမင်းဌာနချုပ်တွင် အဆင့်အတန်းသည် အရာခပ်သိမ်းကို ကိုယ်စားပြုပေရာ ရွှေတံဆိပ်အဆင့် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ဦးကို ယမမင်းဌာနချုပ်၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြုပြီး မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မံ၍ မဆိုတော့ပေ။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် အာယောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ယမမင်းဌာနချုပ်၏ အနောက်ဘက်ပိုင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ယင်းနေရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယမမင်းဌာနချုပ်၏ အနောက်ဘက် အရပ်မျက်နှာသည် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုမိုတူညီနေပြီး တစ်ပြင်လုံးတွင် အလင်းမဲ့ မှောင်မိုက်နေသော အရောင်အသွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိချေသည်။

ဝေးကွာလှသော အရပ်ဆီတွင် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်ခြည် ကိုးခုသည် အလင်းမဲ့နေသော ကြယ်တာရာ ကိုးလုံးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် လွင့်မျောနေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယမမင်းဌာနချုပ်၏ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေကြီး ဆယ်ကောင်ထဲမှ ကိုးကောင်ကို မလွဲမသွေ တွေးတောမိသွားချေသည်။

၎င်းတို့သည် ယမမင်းလူသတ်သမားများထဲတွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုကြသူများ ဖြစ်ပြီး သာမန်တာဝန်များကို ဆောင်ရွက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ယမမင်းဌာနချုပ်၏ လုပ်ငန်းစဉ်များ လည်ပတ်နိုင်စေရန်သာ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပေးရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနေရာ၏ အနီးအပါးတွင်လည်း တောက်ပသော ကြယ်တာရာများစွာ ရှိနေပြီး ကြယ်တစ်လုံးချင်းစီ၏ ဘေးပတ်လည်တွင် မှေးမှိန်သော အလင်းကွင်းများ ဝန်းရံလျက် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ဤနေရာသည် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူပြီး သန့်ရှင်းသော နယ်မြေများ တည်ရှိရာ နေရာများသည်လည်း ဤကမ္ဘာဦး အပိုင်းအစအတွင်း၌ပင် ရှိနေပုံရချေသည်။

အာယောင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ရှေ့သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ ခြေလှမ်းများသည် နက်ရှိုင်းလှသော အလင်းမဲ့ မှောင်မိုက်မှုပေါ်တွင် နင်းလျှောက်နေကြရသည်။

“အဲဒါ ရတနာတိုက်တော်ပဲ၊ သခင်လေး လိုအပ်တာမှန်သမျှကို အဲဒီနေရာမှာ သွားပြီး ဝယ်ယူနိုင်ပါတယ်၊ သခင်လေးကို စောင့်ရှောက်ကူညီပေးမယ့်သူ ရှိပါလိမ့်မယ်” ဟု အာယောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောကြားလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ထိုနေရာသို့ လှမ်းလျှောက်သွားခဲ့တော့သည်။

ယင်းနေရာသည် ကုန်သည်ကြီးများအသုံးနှင့် ဆင်တူပြီး အဖိုးတန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များမှစ၍ ရတနာများနှင့် မှော်လက်နက်များအဆုံး စုံလင်ပြည့်စုံစွာ ခင်းကျင်းပြသထားသဖြင့် မျက်စိပလ္လင်ဆန်းမတတ် တောက်ပလျက် ရှိချေသည်။

“ဆရာ၊ ဘာများ အလိုရှိပါသလဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ရွှေတံဆိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် ပျာပျာသလဲ ပြေးလာခဲ့ပြီး ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “ငါ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ နေရာပြောင်း အစီအရင်တွေကို ဖြတ်တောက်တားဆီးနိုင်မယ့် ပစ္စည်းမျိုး လိုချင်တယ်” ဟု ဆိုလိုက်၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က တုန်ကော်နှင့် ရှီးလျူတို့၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရစဉ်ကပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤသို့သော ပစ္စည်းမျိုးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယမမင်းဌာနချုပ်တွင် ထိုအရာ မုချရှိနေလိမ့်မည်ဟု သိရှိထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ဒီဘက်ကို ကြွပါ ခင်ဗျာ” ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မှော်ရတနာများစွာ ခင်းကျင်းပြသထားသော မှန်ဗီရိုတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ထိုမှော်လက်နက် တစ်ခုချင်းစီမှ မှေးမှိန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လျက် ရှိနေကြချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စိတ်အစုံတွင် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထန်သွားခဲ့ရ၏။ ဤမျှလောက်များပြားလှသော မှော်ရတနာများကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် လူတစ်ဦးအား မုချ ဒုစရိုက်မှုကို ကျူးလွန်မိစေရန် ဆွဲဆောင်နေသည့်အလား ရှိနေပေသည်။

အဝတ်အစားဗလာဖြင့် ရှေ့တွင် ထိုင်နေကြသော အလွန်လှပချောမောသည့် မိန်းမပျိုလေးများစွာကို မြင်တွေ့နေရသည့်နှယ် ခံစားချက်မျိုးပင် ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအနေဖြင့် ဤနေရာတွင် လုယက်ရန် ကြံစည်သောသူမှန်သမျှသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းတူးနေခြင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားပေသည်။

“ဆရာ၊ ဒီမှော်လက်နက်ကို ‘ဟင်းလင်းပြင်ဖြတ်တောက်ခြင်း’ လို့ ခေါ်ပါတယ်၊ ယင်းက ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်တောက်ထားနိုင်ပြီး ထိုနယ်ပယ်အတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားအားလုံးကို အာနိသင်မဲ့သွားစေနိုင်ပါတယ်” ဟု ဝန်ထမ်းက ရှင်းလင်းပြသလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလွန်တရာ သဘောကျနှစ်ခြိုက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“တန်ဖိုးကတော့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်သောင်း ဖြစ်ပါတယ်၊ ဆရာ ဝယ်ယူချင်ပါသလား ခင်ဗျာ” ဟု ဝန်ထမ်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

ခြောက်သောင်းပင်လော။ ချင်ယွမ်ဖုန်း ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားရချေသည်။ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်သောင်းဟူသည် မနည်းလှသော ပမာဏ ဖြစ်ပေသည်။

ပြင်ပလောကတွင်ဆိုလျှင် ထိုငွေပမာဏဖြင့် မှော်ရတနာ အနည်းငယ်မျှကိုပင် ဝယ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားများကို တားဆီးဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်းရှိသော မှော်လက်နက်များသည် အမှန်တကယ်ပင် ရှားပါးလှသဖြင့် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်သောင်းဟူသော တန်ဖိုးမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိလှပေသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ဒါကိုပဲ ယူမယ်” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်သွားမိ၏။

ဤမျှ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော လူသတ်သမားတစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူက ကြိုတင်တွေးဆမထားခဲ့ပေ။

“ဆရာ အခြား ဘာများ ထပ်ပြီး အလိုရှိပါသေးလဲ ခင်ဗျာ”

“အဆင့် ၆ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်မြင့်တဲ့ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရှိမလား” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

လူအများစုသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ ရှိနေသော အခြားသော အရည်အချင်းတစ်ခုကို မကြာခဏဆိုသလို မေ့လျော့နေတတ်ကြပေရာ ယင်းကမူ သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူတစ်ဦး ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုသည် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကိုပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိစေနိုင်ပြီး သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ဆိုလျှင် ကိုးဆင့်မြောက် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ရမည့် အရာမျိုး ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ရှိတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖန်တီးသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ယင်းကို အသက်သွင်း အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ၊ သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေက အလွန်တရာ ရှားပါးလှတဲ့အတွက်ကြောင့် ကျွန်တော် စနစ်တကျ ပြန်ပြီး စစ်ဆေးပေးပါ့မယ် ခင်ဗျာ” ဟု ဝန်ထမ်းက ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းရခြင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မနေပေ။

မကြာမီအချိန်မှာပင် ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ပြေးလွှားရောက်ရှိလာပြီး “ဆရာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပါပဲ၊ အခု သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုပဲ ကျန်ပါတော့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာ အသုံးပြုချင်တဲ့ အမျိုးအစား ဟုတ်မဟုတ်တော့ ကျွန်တော် မသိရသေးပါဘူး ခင်ဗျာ” ဟု ပြောဆိုလိုက်ချေသည်။

“ငါ့ကို သွားကြည့်ဖို့ ခေါ်သွားပေးပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

ဝန်ထမ်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အခန်းငယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ယူဆောင်လာခဲ့လေသည်။

ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းထားပြီး ဘေးပတ်လည်တွင် ရှုပ်ထွေးဆန်းကြယ်သော ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ကြီးမားသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကို အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်လျက် အဆောင်လက်ဖွဲ့ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ အစွမ်းသတ္တိမှာ မိမိအမှန်တကယ် လိုအပ်နေသော အရာဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။

လေဟာနယ်ကို ပိတ်ပင်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ‘ပျံသန်းခြင်းတားမြစ် အဆောင်လက်ဖွဲ့’ ဟု ခေါ်ဆိုပြီး အမည်နာမနှင့်အညီ ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ စွမ်းအင်လွှမ်းမိုးထားသော နယ်ပယ်အတွင်း၌ မည်သူမျှ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ကိုးဆင့်မြောက် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ကောင်းတယ်၊ ဒါတွေအားလုံးကို ငါ့အတွက် ထုပ်ပိုးပေးပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

ဧည့်ကြိုဝန်ထမ်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ ယင်းက သူ၏အတွက် များပြားလှသော ကော်မရှင်ခကို ရရှိတော့မည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်ချေသည်

“ပစ္စည်းနှစ်ခု စုစုပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်သောင်း ကျသင့်ပါတယ် ခင်ဗျာ” ဟု ဝန်ထမ်းက ဆိုလေသည်။

သတ္တမအဆင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် ရှားပါးလှသော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်းသာ အသုံးပြုနိုင်သော ပစ္စည်းမျိုး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် ယင်း၏တန်ဖိုးမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းသာ ကျသင့်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။ သူသည် တာဝန်များကို လက်ခံဆောင်ရွက်ခဲ့ရာမှ စုစုပေါင်း အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သိန်းခန့် ဆုလာဘ် ရရှိထားခဲ့ပေသည်။

သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဤပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန်အတွက် မည်သည့်အခက်အခဲမျှ ရှိမနေပေ။

သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ နှမြောတသဖြစ်မိသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်းက အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်သောင်းမျှ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ငွေကြေးများ ပေးချေပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆွဲကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် သဏ္ဌာန်တူသော မှော်လက်နက်နှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့တို့ကို ယူဆောင်ကာ ရတနာတိုက်တော်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ကွေ့၏ ရှေ့မှောက်၌ စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို လာရောက်ချပြထားသည်ကို တွေ့ရချေသည်။

ထိုစာရွက်စာတမ်းသည် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများ သေဆုံးခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးထားသော မှတ်တမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

“ဒီလူတွေအကုန်လုံးက မုန့်ချီလော့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့ကြလို့ သူမကို ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်ရောက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချအောင် တွန်းပို့ခဲ့ကြတဲ့ အကြီးအကဲတွေပဲပဲ”

ချင်ကွေ့က ရေရွတ်လိုက်လျက် “ချင်ယွမ်ဖုန်းကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူကများ မုန့်ချီလော့အပေါ် ဒီလောက်အထိ အလေးအနက် ထားပါ့မလဲ” ဟု တိုးညင်းစွာ ဆိုလိုက်ချေတော့သည်။