အခန်း ၇၁၈

အခန်း (၇၁၈)

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပြင်ဆင်မှုအားလုံးသည် ဤနေ့ရက်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အစီအရင် ဖြစ်တည်လာသည်ကို မြင်လျှင် ချင်ဝူယန်းသည် တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာချေသည်။

ဤနေရာ၌ ပိတ်မိနေပါက ကလဲ့စားချေရန် မဆိုထားနှင့်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ရမည့် အခြေအနေ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ချင်ဝူယန်း ယခုပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အစီအရင်နှင့် ကာရံထားမှုများကို ဖောက်ထွက်၍ အပြင်သို့ ထွက်ပြေးရန်သာ ဖြစ်ချေသည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအရာများကို ပြင်ဆင်ထားပြီးမှတော့ မိမိအား လွယ်လွယ်နှင့် ထွက်ခွာခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိလေသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း... နင်ကတော့ အရင်အတိုင်းပဲ၊ တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းတယ်" ချင်ဝူယန်းသည် နောင်တရရိပ် အနည်းငယ်မျှ မရှိသည့်အပြင် ယခုမိမိ ကြုံတွေ့နေရသော ဘေးဒုက္ခအားလုံးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ ပိုမိုခက်ထန်လာလေသည်။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးသည် သူမအနေဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကောင်းကင်ဘုံသုဉ်း ‘ဂူ’ အဆိပ် တိုက်ကျွေးခဲ့စဉ်ကတည်းက ကြိုတင်တွေးဆထားသင့်သည့် အကျိုးဆက်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ မျက်မှောင်ကိုသာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြုတ်လိုက်လေသည်။

အစီအရင်အတွင်း ပိတ်မိနေသော ချင်ဝူယန်း၏ ပုံစံသည် သနားစရာကောင်းလှသော်လည်း အလွန်အမင်း မုန်းတီးဖွယ်ရာ ဖြစ်ချေသည်။

ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းသည် ဤရူးသွပ်နေသောအမျိုးသမီးကြောင့် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး အပြစ်မဲ့သော ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများစွာသည်လည်း သူမ၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပေသည်။

"ချင်ဝူယန်း... မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေအတွက် မင်း ပြန်ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်ရင်း သူ၏လက်ထဲတွင် ဖြူဖျော့ဖျော့ လေးရှည်တစ်စုံ ပေါ်လာချေသည်။

ထိုလေးရှည်ကို မြင်လျှင် ချင်ဝူယန်းသည် မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဤနေရာမှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန် လိုအပ်ကြောင်း သိလိုက်လေသည်။

အတိုင်းအဆမဲ့လှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များက သူမအား လွှမ်းခြုံသွားပြီး အထက်သို့ ပျံတက်ရန် ကြိုးပမ်းလေသည်၊ အကြောင်းမူကား သူမ၏ ဦးခေါင်းအထက်ပိုင်းသည် ဤအစီအရင်၏ အားအနည်းဆုံး အချက် ဖြစ်တန်ရာသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ ချင်ဝူယန်း၏ မျက်သူငယ်အိမ်သည် ရုတ်ချည်း ကျုံ့ဝင်သွားချေသည်၊ အကြောင်းမှာ မိမိ၏ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းကို ပိတ်ပင်ခံထားရသကဲ့သို့ မည်သို့မျှ ပျံတက်၍မရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ပျံသန်းခြင်းတားမြစ် နယ်မြေလား" ချင်ဝူယန်းသည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး "မင်းလိုလူကို နှိမ်နင်းဖို့ဆိုရင် ငါက ပိုပြီး ပြင်ဆင်ထားရမှာပေါ့၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် မင်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်လို ဂူသင်္ချိုင်းထဲကနေ ပြန်ထွက်လာဦးမှာ စိုးရတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေး ဒူးလေးရှည်ကို အစွမ်းကုန် ဆွဲဆန့်လိုက်ပြီး အရိုးဖြူမြားကို အသင့်ပြင်လိုက်ချေသည်။ ထိုမြား၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ကြီးမားလှသော ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များ ရစ်ဝိုင်းနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုလု သောင်းကျန်းလှသော နဂါးရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

ချင်ဝူယန်းသည် အန္တရာယ်အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လွန်ခဲ့သော အချိန်က စတုတ္ထအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်တွင် ရှိသော ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်တွင် ရှိသည့် မိမိအား အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ဖူးချေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် မီးလျှံဖီးနစ်၏ စွမ်းအားကြောင့် နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ကြောက်ရွံ့စိတ် အနည်းငယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

"သွား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း လက်ထဲမှ မြားကို လွှတ်လိုက်ချေသည်။ ထိုမြားသည် နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ရှခြေသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် အမှောင်လှိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်များကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပျက်စီးသွားစေသည်။

မြား၏ နောက်ကွယ်တွင် ပျက်စီးသွားသော ဟင်းလင်းပြင်သည် နဂါးနက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စေ့စပ်သွားပြီး၊ မြားသည် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အစီအရင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်ကိုပါ ကျော်ဖြတ်၍ ချင်ဝူယန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားချေသည်။

မြား ရောက်မလာသေးမီမှာပင် ချင်ဝူယန်းသည် ထိုသောင်းကျန်းလှသော စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိတ်လန့်သွားလျက် သူမ၏နောက်ကွယ်တွင် ဖီးနစ်ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

သူမက လက်ဝါးကို ရှေ့သို့ ညည်းညှင်းစွာ တွန်းလွှတ်လိုက်ရာ နီရဲသော မီးလျှံများသည် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပကတိ ဒြပ်သားအသွင်သို့ပင် ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မီးလျှံဖီးနစ်၏ ပုံရိပ်သည် စူးရှစွာ အော်မြည်ရင်း ပြေးဝင်လာသော မြားဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းနှင့် နီရဲသော မီးလျှံတို့သည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိကြရာ နားကွဲလုမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး အစီအရင်နှင့် ဝိညာဉ်အဆောင်လက်ဖွဲ့ အစီအရင်တို့ကိုပင် တုန်ခါသွားစေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစီအရင် နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန်ခိုင်ခံ့လှသဖြင့် အတန်ကြာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားချေသည်။

ထိုအချိန်၌ ကွမ်နေးတောင်တန်း မှ လတ်တလော ထွက်ခွာလာခဲ့သော ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့သည် မိမိတို့၏ နောက်ကွယ်၊ တောင်တန်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှ ပေါက်ကွဲသံကြီးကို ရုတ်ချည်း ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဒါ ဘာပါလိမ့်" ချန်ရှောင်ချောင်၏ မျက်ဝန်းများတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ် အနည်းငယ် သန်းသွားသည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မသက်မသာ ဖြစ်မှုများ တိုးပွားလာချေသည်။

"အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့" လင်ဇီအာက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ပြီး "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝမ်ချိုင်က ငါတို့နောက်မှာ ရှိနေတာပဲ၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ဒီနေရာကနေ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာပြီး နန်ဝူးမြို့ကို ဦးတည်သွားဖို့ပဲ လိုတယ်" ဟု ပြောလေသည်။

အနည်းဆုံးတော့ နန်ဝူးမြို့တွင် သူတို့အပြင် အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ရှာမိသားစုမှ သိုင်းပညာရှင်များပါ ရှိနေကြပေသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူသည် မိမိတို့အား သတ်ဖြတ်လိုလျှင်ပင် ထိုမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့သည် နောက်သို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုကြသော်လည်း မြင့်မားလှသော တောင်တန်းကြီးများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်တွေ့ရချေ။

သို့သော် သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ကယ်တင်ရှင်တစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရထားလုံးသည် အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ခဏမျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ခရီးဆက်ခဲ့ချေသည်။

အကယ်၍ ဝမ်ချိုင်သည် အမှန်တကယ်ပင် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့နေရပါက သူတို့ ဤနေရာတွင် ရှိနေခြင်းသည် အသုံးမဝင်သည့်အပြင်၊ နောက်သို့ ပြန်လှည့်သွားပါက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ချိုင်သည် ထိုပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ပါကလည်း သူတို့ ဤနေရာတွင် နေရန် မလိုအပ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အစီအရင်အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ဝူယန်းသည် အရိုးဖြူမြားကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆွဲထားနိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသော်လည်း သူမ၏ လက်ဝါးမှ သွေးများ စီးကျနေပြီး ​နှုတ်ခမ်းစွန်းများမှလည်း သွေးစများ စိမ့်ထွက်နေချေသည်။

သူမသည် အရိုးဖြူမြားကို ဖမ်းဆွဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏နောက်ကွယ်ရှိ မီးလျှံဖီးနစ်ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာရန် အချိန်အတန်ကြာ လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်း..."

ချင်ဝူယန်းသည် နာကျည်းစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူမ၏လက်ထဲတွင် ဝိုင်းစက်သော ကျောက်ပြားတစ်ခု ရုတ်ချည်း ပေါ်လာပြီး ထိုအရာကို မြေကြီးပေါ်သို့ ချလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကျောက်ပြားကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ စိတ်သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုကျောက်ပြားသည် အမှန်စင်စစ် နေရာပြောင်း အစီအရင် တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီတော့ ဒီအရာက တကယ်ပဲ ရှိနေတာပဲ၊ ကံကောင်းလို့ ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့မိတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချင်ဝူယန်းသည် မိမိအနေဖြင့် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ပိတ်မိမနေနိုင်ကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိသည်၊ မဟုတ်ပါက ယနေ့ ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

သူမသည် ယခုအချိန်တွင် မည်သို့ သေဆုံးနိုင်ပါအံ့နည်း၊ သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရခြင်း၏ အရသာကို မြည်းစမ်းစေချင်သောကြောင့် မည်သို့မျှ သေဆုံး၍မရချေ။

နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားလာပြီး ခဏချင်းမှာပင် နေရာပြောင်း အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

ချင်ဝူယန်းသည် ထိုအစီအရင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အစီအရင်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူမသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်သရွေ့ အချိန်မရွေး ကလဲ့စားချေရန် ပြန်လာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်ပင် ဘာမျှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ဤသတင်းကို မြူနှင်းဂိုဏ်းနှင့် ယမမင်း အဖွဲ့ထံသို့ ပေးပို့နိုင်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းအား လိုက်လံသတ်ဖြတ်စေနိုင်ပေသည်။

နေရာပြောင်း အစီအရင်အထက်ရှိ အလင်းတန်းသည် တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းကို ငါ့ရဲ့တကယ့်ပုံစံကို ပြသပြီးမှတော့ မင်းကို လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်ခွာခွင့်ပေးမယ်လို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလျှင် ချင်ဝူယန်းသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး မကောင်းသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

မှန်ပေသည်၊ နေရာပြောင်း အစီအရင်သည် ဖြူဖွေးသောအလင်းတန်းများ လင်းထိန်လာပြီးနောက်တွင်လည်း သူမသည် ထိုနေရာ၌ပင် ဆက်လက်ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

နေရာပြောင်း အစီအရင်သည် ပျက်စီးနေချေပြီ။

"နင့်လက်ချက်ပဲ" ချင်ဝူယန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား နာကျည်းမုန်းတီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ငါ မင်းကို ဤနေရာကနေ ထွက်ခွာခွင့်ပြုမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒီနေ့ဟာ မင်းရဲ့နောက်ဆုံးနေ့ပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဒူးလေးရှည်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ဆွဲလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အရိုးဖြူမြားတစ်စင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ အစီအရင်အတွင်းရှိ ချင်ဝူယန်းထံသို့ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လျက် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်သည်လည်း ဤခဏ၌ စတင်လည်ပတ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဝဲပျံနေချေသည်၊ ထိုအရာကား ချင်ယွမ်ဖုန်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအား ပင် ဖြစ်ပေသည်။

နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် တွင် ရှိသော ချင်ဝူယန်းအတွက်မူ ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်သည် သိပ်ပြီး ခက်ခဲလှသည်မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤအစီအရင်ကို လဲလှယ်ယူပြီးနောက် သူ၏ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအား ကို ၎င်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် အစီအရင်ထက်၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်ချည်း လင်းထိန်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းနှစ်ခုသည် စုစည်းကာ အချင်းချင်း ရစ်ပတ်လျက် ရွှေရောင်နှင်တံနှစ်ခုအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊

ချင်ဝူယန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။