အခန်း ၇၁၉

အခန်း (၇၁၉) မီးလျှံဧရာမလူသားနှစ်ဦး

အစီအရင်အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားသည် ထိုသို့သော နှင်တံနှစ်ချောင်းကိုသာ လျှင် ဖန်တီးနိုင်ချေသည်၊ စွမ်းအား မည်မျှပင် ကြီးမားစေကာမူ အစီအရင်သည် ယင်းတို့ကို အပြည့်အဝ သိုလှောင်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဝူယန်းသည် အနည်းငယ် မိန်းမောတွေဝေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေချေသည်။ သူမ ခံစားခဲ့ရသော ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်မှုသည် သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပျက်ပြားအားနည်းသွားစေခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ မိမိ၏ ရန်သူကို မျက်စိရှေ့မှောက်၌ မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် ခဏတာမျှ ရူးသွပ်သွားခဲ့ရလေသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအား နှင်တံသည် ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားပြီး မည်းတူးသွားသော ဒဏ်ရာအမှတ်အသားနှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ရာ ချင်ဝူယန်းသည် ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ရချေသည်။

သို့ရာတွင် ထိုရွှေရောင်နှင်တံနှစ်ချောင်းသည် အလွန်ပင် အသိဉာဏ်ရှိကြပေသည်။ ချင်ဝူယန်း၏ သားရဲကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့လိုက်ကြသည်။

နှင်တံသည် ရုတ်တရက် တင်းကြပ်သွားပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကွပ်မျက်ခံရတော့မည့်အလား အထက်သို့ မြှောက်တက်သွားချေသည်၊ ထိုအချိန်တွင် အရိုးဖြူမြားများသည် အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ သူမ၏ မျက်နှာစာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ဝူယန်းသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နီရဲသော မီးလျှံများသည် ပိုမို၍ ရဲရဲတောက်လာခဲ့သည်။

"သေကြစမ်း၊ နင်တို့အားလုံး သေကြစမ်း"

မြေပြင်သည် ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားပြီး နီရဲသော မီးလျှံတိုင်ကြီးတစ်ခုသည် မြေပြင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အထက်သို့ ထိုးတက်လာချေသည်။

ကြီးမားလှသော အရိုးဖြူမြားများသည် ထိုမီးလျှံတိုင်ကြီးကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီး ၎င်းတို့ပတ်လည်၌ ဝဲလည်နေသော စွမ်းအင်များသည်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်လိုက်မိသည်။ ချင်ဝူယန်းသည် ယခုအချိန်တွင် စိတ်အခြေအနေ မမှန်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း သူမသည် နဝမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်မှ အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်ပေရာသည်။

မြေပြင်မှ မီးလျှံတိုင်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးတက်လာကာ လေထဲ၌ ဆွဲချိတ်ခံထားရသော ချင်ဝူယန်းကို ဝန်းရံလိုက်ကြသည်မှာ တစ်စုံတစ်ရာသော မိစ္ဆာယဇ်ပူဇော်ပွဲကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးစွမ်းအားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နှင်တံသည် ထိုဒဏ်ကို မခံနိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရချေသည်။

ချင်ဝူယန်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဆန်းများသည် အရည်ပျော်နေသော သံရည်ပူများကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေချေပြီ ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ အကြောများ ဖောင်းတက်လာပြီး သွေးကြောများသည် အရေပြားပေါ်၌ တီကောင်များကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါလာကာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့လေသည်။

သွေးစက်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလျှံတိုင်များပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး လောင်စာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ မီးလျှံများကို ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာစေသည်။

မူလက ရေပုံးမျှ တုတ်ခဲသော မီးလျှံတိုင်များသည် ယခုအခါ အရွယ်အစား နှစ်ဆမျှ ကြီးမားလာပြီး အပြင်ဘက်သို့ ကူးစက်ပြန့်ပွားလာချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် ချင်ဝူယန်းသည် ဤနေရာရှိ အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံး အရိုးဖြူမြားကို နတ်မင်းစစ်သည်တော်လေးပေါ်သို့ တင်လိုက်ပြီး မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အရှေ့သို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ရာ စစ်မှန်သော နဂါးဖြူတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက် မြေပြင်တွင် ကြီးမားသော မြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေခဲ့သည်။

ဆယ်ခုမကသော မီးလျှံတိုင်များသည် နောက်ဆုံးတွင် အစီအရင်နှင့် ထိတွေ့မိသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အစီအရင်ကို တွန်းခွဲရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်တိုက် ပြန့်ကားလာခဲ့ရာ အစီအရင်သည် စတင်ဖောင်းပွလာပြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ရချေသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် အရိုးဖြူမြားသည် ချင်ဝူယန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချင်ဝူယန်းသည် ဂရုမစိုက်သော အမူအရာကို ပြသလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးလျှံများသည် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကာ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်များသည် သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မုန်တိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ဝဲလည်နေတော့သည်။

မြားသည် ချင်ဝူယန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်း၍ နောက်ကျောဘက်မှ ထွက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဟုန်အတိုင်း ဆက်လက်ရွေ့လျားကာ နောက်ကွယ်ရှိ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။

ချင်ဝူယန်းသည် မည်သည့်နာကျင်မှုကိုမျှ ခံစားရပုံမပေါ်ပေ။ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် ရှေ့မှနောက်သို့ ပေါက်ထွက်နေသော ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစား ဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း ယင်းသည် မီးလျှံများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်နှက်သွားခဲ့ချေသည်။

ဤအချိန်တွင် ချင်ဝူယန်းသည် မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မီးလျှံများသည် သဘာဝအရ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြပေ။

ထို့နောက် ပဉ္စမအဆင့် အစီအရင်သည် အက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆယ်ခုမကသော ရဲရဲနီနေသည့် မီးလျှံတိုင်များ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ချင်ဝူယန်းသည် မီးလျှံတိုင်များကို နင်းလျှောက်ရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်တစ်ခုက သူမ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြန်သည်။

"သူမ စိတ်ရူးသွပ်သွားတာလား" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချင်ဝူယန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"သူမက မီးလျှံဖီးနစ်ရဲ့ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မီးလျှံဖီးနစ်ရဲ့ ရုပ်သေးရုပ် ဖြစ်သွားတာလား"

စစ်မှန်သော နဂါးကြီးကဲ့သို့ပင် မီးလျှံဖီးနစ်သည်လည်း ရှေးဟောင်းခေတ်မှ အစွမ်းထက်သော သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပေရာ ယခုအခါတွင် တွေ့ရခဲလှသည်။

သို့သော် ထိုသို့သော အစွမ်းထက်သော ဖြစ်တည်မှုများထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော တန်ခိုးကြီးသတ္တဝါများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူသားများသည် ထူးခြားသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည်များကို နိုးထစေခဲ့ကြပြီး ထိုသို့ဖြင့် ဤအစွမ်းထက်သော သတ္တဝါနှင့် ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

ထိုအတွေးများကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ချင်ဝူယန်းအပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

မီးလျှံတိုင်များသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ဆက်လက်ပြန့်ကားနေပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးတော့မည့်အလား ဖြစ်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိပြီး မိမိအနေဖြင့် ချင်ဝူယန်းနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ မီးလျှံအမှတ်အသားသည် စတင်လင်းထိန်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှလည်း ခရမ်းရောင်မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် သုံးမီတာခန့် ကြီးမားလာပြီး ဧရာမလူသားအသေးစားလေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ချေသည်။

သူသည် ချင်ဝူယန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ပင် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

ချင်ဝူယန်း၏ စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပုံရသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မီးလျှံနှင့်တူသော ပုံရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးလျှံများသည်လည်း ပြင်းထန်စွာ ဆူဝေလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း သုံးမီတာခန့်အထိ ကြီးမားလာပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း မီးလျှံဧရာမလူသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

သို့ရာတွင် ချင်ဝူယန်း ပြောင်းလဲသွားသော မီးလျှံဧရာမလူသားသည် မီးလျှံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဖီးနစ်ခေါင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုသည် လျင်မြန်လှပေရာ လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်ချေသည်။

ခရမ်းရောင်မီးလျှံများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဂယက်ထစေခဲ့ပြီး ချင်ဝူယန်းသည်လည်း လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြန်လည်ပစ်သွင်းလိုက်ရာ ရဲရဲနီနေသော မီးလျှံများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

ထိုမီးလျှံထွက်နေသော လူသားနှစ်ဦး၏ လက်သီးများသည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို တစ်ယောက် ရိုက်ခတ်မိသွားကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ သုံးလှမ်းခန့် ယိမ်းထိုးသွားခဲ့ရပြီး ချင်ဝူယန်း၏ ဖီးနစ်ခေါင်းမှာမူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ကြေမွသွားခဲ့ရလေသည်။

ချင်ဝူယန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာသည် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလာခြင်းမှာ မီးလျှံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းမျှသာ ဖြစ်ပုံရပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အစစ်အမှန် ကြီးမားလာခဲ့သော ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့်မူ မတူညီပေ။

မီးလျှံများသည် ယင်းကို ထပ်မံဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဖီးနစ်ခေါင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်စုစည်းသွားခဲ့သည်။ ဤဒဏ်ရာသည် ချင်ဝူယန်းအတွက် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

ထိုမီးလျှံဧရာမလူသားနှစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်အတွင်း၌ စတင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်၊ သူတို့သည် ဆန်းပြားသော တိုက်ကွက်များကို စွန့်ပယ်၍ အကြမ်းတမ်းဆုံးသော တိုက်ခိုက်မှုပုံစံကို အသုံးပြုလိုက်ကြသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် ရဲရဲနီသော သို့မဟုတ် ခရမ်းရောင် မီးလျှံများသည် အောက်သို့ လွင့်စင်ကျဆင်းလာပြီး မြေပြင်ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်သည် ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်ပန်းမန်များကို ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ကာ မီတာ ၅၀၀ အတွင်း၌ အလွန်မြင့်မားသောအပူရှိန်ရှိသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

စောစောက ထွက်ခွာသွားခဲ့သော ဝမ်ချိုင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ထိုမီးလျှံဧရာမလူသားနှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ဒါ ချင်ယွမ်ဖုန်းလား၊ သူ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဘာတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာလဲ" ဝမ်ချိုင်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိပြီး မိမိအနေဖြင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် အမှန်တကယ် ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း သဘောပေါက်ပုံရပေသည်။

"ဒါက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကြားက အာဃာတဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းကြတာပေါ့" ဝမ်ချိုင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရဲရဲနီနေသော မီးလျှံတိုင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ နှစ်ဆမျှ ပိုမိုပြန့်ကားသွားစေကာ ယင်းပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ဝိညာဉ်အဆောင်ပုံရိပ်များကို အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အဆောင်အစီအရင်သည် ပြိုကွဲတော့မည့် နိမိတ်လက္ခဏာပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဓား လာစမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ လက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပင် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးသည် ယခုအချိန်တွင် ကြီးမားနေသော ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် အလွန် သေးငယ်လွန်းနေသဖြင့် မီးလျှံများသည် နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်းအပေါ်၌ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဝတ်ဆင်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီး၏ အရွယ်အစားကို ဧရာမလူသားအသေးစားလေးဖြစ်သော ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်တော့သည်။

"နဂါးသတ်ချက်"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ပြင်ကို ခွဲဖြတ်နိုင်မည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ချေသည်။

တောက်လောင်နေသော စစ်မှန်သော နဂါးပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဓားသွားမှ တိုးထွက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ချင်ဝူယန်း၏ထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။