အခန်း ၇၂၂

အခန်း (၇၂၂)

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကာ မေးမြန်းလိုက်ချေသည်။

“အကြီးအကဲ ချင်ကွေ့လား”

“သူတို့က ယမမင်းဌာနချုပ်ရဲ့ ထိပ်သီးလူသတ်သမား ကိုးယောက်ဖြစ်ပြီး ယမမင်းဌာနချုပ်ရဲ့ မတူညီတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ခွဲဝေစီမံရတာ ဖြစ်တယ်” ဟု အာယောင်က ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရှင်းပြခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး “ဒါဆို အဲဒီ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတုကို သတ်ဖို့ တာဝန်ကို ဘယ်သူက ထုတ်ပြန်ခဲ့တာလဲ။ အကြီးအကဲချင်ကွေ့ပဲလား” ဟု မေးမြန်းပြန်သည်။

အာယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားကာ “နင်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ” ဟု မေးလိုက်၏။

“ဘာမှ မဆိုလိုပါဘူး။ အဲဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပေမဲ့ ဆုလာဘ်ကို အခုထိ မရသေးလို့ပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

အာယောင်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် “ဟုတ်တယ်၊ အကြီးအကဲချင်ကွေ့က အထူးတာဝန်အချို့ကို ထုတ်ပြန်ဖို့ တာဝန်ရှိတာ ဖြစ်တယ်” ဟု ဆိုလေသည်။

“ဒါဆိုရင် ငး အဲဒီကို ခေါ်သွားပေးပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ တောင်းဆိုလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြရာ ရှောင်ဟန်ချိုးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လျက် မျက်မှောင်ကြုတ်နေမိချေသည်။

“ဘာလဲ၊ ဒီ အာဟိုင် ဆိုတဲ့လူက မင်းနဲ့ ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရလို့လား” ဟု အဘိုးအိုသူတောင်းစားက ရယ်မောလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ် ဆရာ၊ ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲမသိဘူး။ ကျွန်မ ဒီ အာဟိုင် ဆိုတဲ့လူကို တစ်ခါမှ မဆုံဖူးပါဘူး” ဟု ရှောင်ဟန်ချိုးက အလျင်အမြန် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

အဘိုးအိုသူတောင်းစားက ရယ်မောကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် “ဟဟ၊ ငါလည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါလည်းပဲ ဒီလူကို မှတ်မိနေသလိုလို ရှိတယ်။ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုမျိုးပဲ။ ဒါ တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ” ဟု ဆိုလေသည်။

ရှောင်ဟန်ချိုးက အဘိုးအိုသူတောင်းစားအား ကြည့်ကာ “ဆရာ၊ ကျွန်မကို ကူညီပြီး ဒီ အာဟိုင် ရဲ့ အကြောင်းကို စုံစမ်းပေးလို့ ရမလား” ဟု တောင်းဆိုလိုက်သည်။

“ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ဒီမှာပဲ ခေတ္တစောင့်နေပါ” ဟု အဘိုးအိုသူတောင်းစားက ပြုံးလျက် ပြောဆိုကာ ယမမင်းဌာနချုပ်၏ နောက်ဘက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အာယောင်၏ နောက်မှ လိုက်ပါလျက် ယမမင်းဌာနချုပ်၏ နောက်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး နောက်ကွယ်ရှိ မှိန်ဖျော့နေသော ကြယ်ကိုးပွင့် တည်ရှိရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

နီးကပ်လာသောအခါမှ ထိုနေရာတွင် ထိပ်သီးလူသတ်သမားများအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးသနားထားသော၊ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည့် နန်းတော်ကိုးဆောင် တည်ရှိနေကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သတိပြုမိတော့သည်။

အာယောင်သည် သူ့အား အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိသော နန်းတော်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ရာ ယင်းမှာ အကြီးအကဲချင်ကွေ့ ပိုင်ဆိုင်သော နန်းတော်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး အာယောင်ကမူ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ လူသူတစ်ဦးမျှ မရှိဘဲ ဆိတ်ငြိမ်နေပြီး နံရံများပေါ်တွင် တဖျတ်ဖျတ် တောက်လောင်နေသော မီးလျှံများကြောင့် လွန်စွာ မှောင်မိုက်နေချေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ထိုနေရာရှိ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ပိန်လှီသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“အာဟိုင်၊ ငါတို့ နောက်ဆုံးတော့ ဆုံကြပြီပေါ့” ဟု ချင်ကွေ့က ဆိုလိုက်ရာ သူသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအပေါ် လွန်စွာ စိတ်ဝင်စားနေပုံရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း “အကြီးအကဲ ချင်ကွေ့” ဟု ဂါရဝပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ယဉ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူး။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ဘိုးဘေးနယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါ ခံစားသိရှိနိုင်တယ်။ ငါတို့ ကိုးယောက်ကတော့ အများအားဖြင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် နဝမအဆင့်မှာ ရှိနေကြတာဆိုတော့ မင်းထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ချင်ကွေ့က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ ချင်ကွေ့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤအချက်အလက်များကို သူ့အား ဖွင့်ဟပြောဆိုရသနည်း။ သူ အတိအကျ ဘာကို ပြုလုပ်ချင်နေသနည်း။

“ဟဟဟ၊ မင်း ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါ ခန့်မှန်းလို့ရပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ အချို့ကို သတ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီလူက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ သိချင်ရုံသက်သက်ပါ” ဟု ချင်ကွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်ချည်း တင်းမာသွားကာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်လိုက်တော့သည်။

ချင်ကွေ့သည် သူ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲကို သတ်ခဲ့သည်ကို သိရှိနေပြီလော။ သို့သော် သူက အဘယ်ကြောင့် အရေးယူခြင်း မပြုသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ယမမင်းဌာနချုပ်သို့ သတင်းမပို့သနည်း။

သူ့ကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန် တာဝန်တစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ခြင်းက ပို၍ပင် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ချင်ကွေ့၏ အတွေးကို ခန့်မှန်းရခက်သဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်လာမိချေသည်။

“ဟဲ၊ မင်းက တိုက်ကွက်ဖော်ချင်တာလား။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မင်း နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ်လောက် ပိုပြီး ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ လိုအပ်ဦးမယ်။ ငါတို့က ဒီရာထူးကို ရောက်ဖို့ ဘိုးဘေးနယ်ပယ် နဝမအဆင့် သက်သက်ပဲ ရှိတာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်ပါတယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ကို လျှော့ချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ချင်ကွေ့သည် သူ့အပေါ် ရန်ငြိုးအာဃာတ ရှိနေပါက ယခုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ပေ။

“အကြီးအကဲ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒါကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး။ ငါ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားမိတာက မင်းသတ်ခဲ့တဲ့ မြူနှင်းဂိုဏ်း အကြီးအကဲတွေ အားလုံးဟာ မုန့်ချီလော့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို မင်း သိနေခဲ့လား ဆိုတာပါပဲ” ဟု ချင်ကွေ့က ပြန်လည်မေးမြန်းခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိချေသည်။ ချင်ကွေ့သည် ဤကိစ္စကိုပင် စုံစမ်းသိရှိနိုင်ခြင်းက ယမမင်း၏ သတင်းကွန်ရက် မည်မျှ အားကောင်းကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြောဆိုခဲ့ပေ။

“မင်း စကားမပြောဘူးဆိုတော့ မင်း သိနေခဲ့တာပေါ့” ဟု ချင်ကွေ့က ရယ်မောကာ ပြောကြားလိုက်ပြီး “တုန်ကော် ရဲ့ ကိစ္စကို ပြုလုပ်ခဲ့တာလည်း မင်းပဲလို့ ငါ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက လွန်စွာ လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာကြောင့် ငါ့မှာ သက်သေပြစရာ ဘာအထောက်အထားမှ မရှိဘူး” ဟု ဆို၏။

“မင်းက မုန့်ချီလော့ကို ဒီလောက်အထိ ဂရုစိုက်ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတ်ခဲ့တဲ့ တုန်ကော် အပေါ်မှာလည်း ဒီလောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေတာဆိုတော့ မင်းနဲ့ ချင်ယွမ်ဖုန်းနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ဘူးဆိုတာကို ငါတောင် ယုံမှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ချင်ကွေ့က ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြန်လည် တင်းမာသွားမိချေသည်။ ချင်ကွေ့က ဤအရာအားလုံးကို ပြောဆိုနေခြင်းဖြင့် အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုနေသနည်း။

“မင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သေဆုံးသွားသင့်တဲ့လူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ မင်းအတွက် ဖုံးကွယ်ပေးဖို့တောင် ငါ ကူညီပေးနိုင်သေးတယ်” ဟု ချင်ကွေ့က ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “အကြီးအကဲအတိအကျ ဘာကို ပြုလုပ်ချင်နေတာလဲ” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

“လွယ်လွယ်လေးပါပဲ၊ ငါ့ကို မင်း သတ်ပေးစေချင်တာ”

ချင်ကွေ့၏ အသံသည် ဆိတ်ငြိမ်နေသော ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း ထပ်တလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားမိချေသည်။

ဤလူသည် အမြဲတမ်း သေကြောင်းကြံစည်ချင်နေသည့် အရူးတစ်ယောက်လော။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ့လိုမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်လာရလဲဆိုတာ မင်း သိလား။ ဒါမှမဟုတ် ကိုးဆင့်မြောက် မိစ္ဆာတွေထဲက တစ်ယောက် ဘယ်လိုဖြစ်လာရလဲဆိုတာကိုရောပေါ့” ဟု ချင်ကွေ့က ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ဤချင်ကွေ့သည် ရန်လိုမည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် သူနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုနေခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါက လွန်စွာ ရိုးရှင်းပါတယ်။ ငါ့ကို အနိုင်ယူပြီး သတ်လိုက်တာနဲ့ မင်းက ယမမင်းရဲ့ ချင်ကွေ့ ဖြစ်လာနိုင်ပြီ” ဟု ချင်ကွေ့က ဝမ်းမြောက်စွာ ဆိုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရူးသွပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။

“အကြီးအကဲကရော ဘာရမှာလဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်၏။

“ငါက ထာဝရအသက်ကို ရရှိမှာဖြစ်တယ်” ဟု ချင်ကွေ့သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို စိုက်ကြည့်လျက် လစ်ဟာနေသော အသံဖြင့် ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိရှေ့ရှိ ချင်ကွေ့၏ စစ်မှန်သော ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး “အကြီးအကဲ ချင်ကွေ့၊ ကျွန်တော် အဲဒါကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး။ အကယ်၍ အကြီးအကဲက ကျွန်တော်နဲ့ အဲဒီလူနဲ့ ပတ်သက်မှုရှိနေတယ်လို့ တကယ်ယုံကြည်ရင် ဒီမှာ ကျွန်တော့်ကို လှည့်စားမနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါ” ဟု ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်း စိတ်ကြိုက် ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒီကို ရောက်လာပြီး ငါ့ကို မင်းကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ကာ ငါ့ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ သက်တမ်းကို အဆုံးသတ်ပေးလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိနေခဲ့တယ်” ဟု ချင်ကွေ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လှည့်ပြန်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ သူသည် ဤချင်ကွေ့အား အရူးတစ်ယောက်ဟုသာ ထင်မြင်မိချေသည်။

“မမေ့ပါနဲ့ဦး၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ ငါပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတုကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာလည်း ငါပဲ။ မုန့်ချီလော့ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ကိုတောင် ငါ ထုတ်ပြန်ခဲ့သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မုန့်ချီလော့က ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ဝင်သွားခဲ့လို့ အဲဒီအမိန့်ကို ငါ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်တာ” ဟု ချင်ကွေ့က နောက်ကွယ်မှ လှမ်း၍ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခြေလှမ်းရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သော်လည်း ယမမင်းအား သူ့ကို လုပ်ကြံရန် မည်သူက အမိန့်ပေးခဲ့သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကနဦးက သူ့အား လုပ်ကြံရန် ယမမင်းကို စေခိုင်းခဲ့သူမှာ မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ ဖုမိုချိုး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ ယင်းမှာ ဤချင်ကွေ့၏ စီစဉ်ညွှန်ကြားမှုသာ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယမမင်းအပေါ် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ဦးတည်ချက်တစ်ခုကို ရုတ်ချည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခုသည် အထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ယင်းမှာ ထိုမတိုင်မီက ချင်ယွမ်ဖုန်း အပြင်ဘက်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဘိုးအိုသူတောင်းစားပင် ဖြစ်ချေသည်။

“ချင်ကွေ့၊ မင်းက မင်းကို သတ်ပေးမယ့်လူကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ရှာနေပြန်ပြီလား” ဟု အဘိုးအိုသူတောင်းစားက ဆိုလိုက်ရာ သူသည် သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားသိခဲ့ပုံရသော်လည်း ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ချေ။