အခန်း ၇၂၉

အခန်း (၇၂၉)

သို့ရာတွင် သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သလင်းကျောက်တံခါးကြီးမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့ရချေသည်။

သူမသည် တံခါးကို အနည်းငယ်ဟ၍ အထဲသို့ ချောင်းကြည့်သော်လည်း ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာကို မတွေ့ရသလို၊ လင်းတမိစ္ဆာကိုလည်း မမြင်ရပေ။

"ငါ အိပ်ပျော်သွားပြီး အိပ်မက်မက်နေတာများလား" ဟု ရှောင်ယုတစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။ သို့သော်လည်း ခုနတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သူမ မရှင်းပြတတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ထိုအရာအားလုံးကို အိပ်မက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု သူမ သတ်မှတ်လိုက်တော့သည်။

"ဒါ အိပ်မက် ဖြစ်ရမယ်၊ အိပ်မက် ဖြစ်မှာပါ" ဟု ရှောင်ယုသည် မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည်နှစ်သိမ့်နေမိ၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ မြူနှင်းဂိုဏ်းအတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

တောင်ထွတ်တိုင်းတွင် ရှိနေကြသော မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲ အများအပြားကို သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ရချေသည်။

"တကယ့်ကို နတ်ဘုံနတ်နန်းတစ်ခုပါလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် စိတ်ထဲမှ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်ရသည်။ မြူနှင်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထူထပ်ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သိုင်းပညာရှင်များ ကျင့်ကြံရန် အလွန်ပင် ကောင်းမွန်လှသော နေရာထူးနေရာမြတ် ဖြစ်ပေရာသည်။

ပြင်ပလောကတွင် ပြောစမှတ်ပြုကြသည့်အတိုင်း ဤနေရာ၌ အမျိုးသမီးများသာ ပြည့်နှက်နေပြီး ယောက်ျားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။

ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသည် မြင်တွေ့နေရသည့် လွင့်မျောနေသော တောင်ထွတ်များပေါ်တွင် ရှိနေမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုနေရာ၌ ကြာရှည်မနေဘဲ တောင်တန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်လေသည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ တောင်ကြီးမှာ အကြီးဆုံးနှင့် အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေချေသည်။ ထိုနေရာကား မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အဓိကတောင်ထွတ် ဖြစ်ဟန်တူပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဓိကတောင်ထွတ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ယခင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤနေရာတွင် ခမ်းနားထည်ဝါသော နတ်ဘုံနတ်နန်း မြင်ကွင်းမျိုး မရှိတော့ဘဲ ကျယ်ပြောလှသော တောအုပ်ကြီးတစ်ခုနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

ရေတံခွန်မှ ကျဆင်းလာသော ရေများသည် ကျောက်ဆောင်များနှင့် ရိုက်ခတ်ကာ သေးငယ်သော ရေစက်ကလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နေရောင်အောက်တွင် လှပသော သက်တံတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တောအုပ်ထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားသူများ ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဝေးကြီးအထိ မဖြန့်ကျက်ရဲချေ။

ထို့ကြောင့် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ဆယ်မီတာအတွင်း၌သာ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားလေသည်။

တောအုပ်ထဲတွင် မည်သူမျှ ရှိမနေပုံရပေသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရိပ်ထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာပြီး ရေတံခွန်ဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် ရေတံခွန်မှ ရေများ ဝုန်းဒိုင်းကြဲကျဆင်းနေသည့် မဟာအသံကြီးကို ချင်ယွမ်ဖုန်း ကြားလိုက်ရပြီး လေထုမှာလည်း ပိုမိုစိုစွတ်လာချေသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ထပ်မံလှမ်းလိုက်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် မြင်ကွင်းက ရုတ်ချည်း ကျယ်ပြန့်ပွင့်လင်းသွားတော့သည်။

ထိုနေရာကား ရေတံခွန်၏ အောက်ခြေ ဖြစ်ချေသည်။ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာသော ရေများသည် ဤနေရာတွင် ရေကန်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ကန်ရေပြင်ပေါ်၌ မြူနှင်းဖျော့ဖျော့တို့ လွင့်မျောနေ၏။

သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်ချည်း ပြူးကျယ်သွားရသည်။ အကြောင်းမူကား ရေကန်ထဲတွင် မိန်းကလေး ဆယ်ဂဏန်းကျော်ခန့် ရေချိုးနေကြသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။

ရေတံခွန်သံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်နေပြီး မြူနှင်းများလည်း ရှိနေသဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အဝေးသို့ မဖြန့်ကျက်ဝံ့ခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် မိန်းကလေးများ ရေချိုးနေသည်ကို ကြိုတင်၍ သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် အနီးရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်နောက်တွင် ချက်ချင်း ပုန်းကွယ်လိုက်ရတော့သည်။

မိန်းကလေးများ ရေချိုးသည်ကို ချောင်းကြည့်ရခြင်းမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသော အတွေ့အကြုံမျိုး ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့လျော့မပစ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲကာ ရေကန်အနီးသို့ တိုးကပ်သွားလိုက်သည်။

ဤသို့ပြုလုပ်မှသာ ထိုမိန်းကလေးများ၏ စကားပြောသံကို သူ ကြားနိုင်မည် မဟုတ်လော။

"ငါ တကယ်ပဲ အနားကပ်ပြီး ချောင်းကြည့်တာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိစိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်ငြင်းဆန်နေမိသည်။

မိန်းကလေးများ ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် စကားလက်ဆုံ ပြောဖြစ်ကြမည်မှာ သဘာဝဖြစ်ပြီး၊ ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကိုလည်း ၎င်းတို့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမိနိုင်ချေ ရှိသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုမိန်းကလေးများထဲတွင် ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခု ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူကား ထိုစဉ်က နေဝင်ချိန် ရှေးဟောင်းတောအုပ်အတွင်း၌ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူခဲ့သော ဝေရှန်ကျူးပင် ဖြစ်ချေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဝေရှန်ကျူးသည် ရေကန်ထဲ၌ သက်သောင့်သက်သာဖြင့် စိမ်နေပြီး အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်နှစ်သိမ့်နေပုံရ၏။

"စီနီယာအစ်မ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက ဘယ်လိုပုံစံလဲဟင်။ သူက အများကြီး ချောလား" ဟု မိန်းကလေးတစ်ဦးက လှမ်းမေးလိုက်သည်။

ဝေရှန်ကျူးက ခေါင်းခါပြလျက် "ငါလည်း အဲဒီလူရဲ့ မျက်နှာကို သေသေချာချာ မမြင်လိုက်ရဘူး။ ပြီးတော့ သူက အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတာ။ မင်းတို့တွေ စိတ်ကူးမယဉ်ကြနဲ့ဦး။ တကယ်လို့ သူ့ကို တွေ့ရင် ချက်ချင်းသာ ထွက်ပြေးကြတော့" ဟု ဆိုလေသည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ကြသော်လည်း အချို့သူများမှာ မေးခွန်းများ ထပ်မံမေးမြန်းရန် စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်နေကြဆဲပင်။

"စီနီယာအစ်မ... အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ချင်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်းဟူသော အမည်နာမမှာ မြူနှင်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ဟန်တူပေရာ ထိုအမျိုးသမီးငယ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမည်အပြည့်အစုံကို ထုတ်ဖော်မပြောရဲဘဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။

ဝေရှန်ကျူးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲတွေက ပြောတယ်။ ယမမင်းက သေဆုံးပြီလို့ အတည်ပြုထားတဲ့သူတွေက ဘယ်တော့မှ ပြန်ရှင်မလာနိုင်ဘူးတဲ့" ဟု ဆိုသည်။

"ဟူး... စီနီယာအစ်မ မုန့်အတွက်တော့ တကယ် နှမြောဖို့ကောင်းတာပဲ" ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ထိုအခါ ဝေရှန်ကျူး၏ အကြည့်များက အဝေးတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝေရှန်ကျူး၏ အကြည့်ကို စူးစူးရှရှ သတိပြုမိလိုက်ပြီး ထိုနေရာကား ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု တွေးတောမိလိုက်၏။

"ကဲ... တော်လောက်ပြီ။ ငါတို့ မြန်မြန်ပြန်ကြရအောင်။ တကယ်လို့ ဆရာသာ သိသွားရင် ငါတို့တစ်တွေ အဆူခံရဦးမယ်" ဟု ဝေရှန်ကျူးက ပြောရင်း ရေကန်ထဲမှ လှမ်းထွက်လိုက်လေသည်။

အခြားတပည့်များကလည်း ခေါင်းညိတ်လျက် ရေထဲမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ကာ ကမ်းခြေသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

မြူနှင်းဂိုဏ်းအတွင်း၌ ယောက်ျားသားဟူ၍ မရှိသဖြင့် ၎င်းတို့တွင် မည်သည့်စိုးရိမ်ပူပန်မှုမျှ ရှိမနေကြချေ။

သို့သော်လည်း အရိပ်အသွင် ပြောင်းလဲထားသော ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက်မူ ဤမြင်ကွင်းက ရင်ဖိုစိတ်လှုပ်ရှားစရာ အပြည့် ဖြစ်နေတော့သည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် ကမ္ဘာမြေပေါ်က သီချင်းတစ်ပုဒ်၏ စာသားဖြစ်သော "ငါ မြင်ရသည်ကား... တောင်တန်းတွေ ဆင့်ကာဆင့်ကာ၊ မြစ်ရေတွေ အလီလီ..." ဟူ၍ ပေါ်လာမိချေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဝေရှန်ကျူးနှင့် အခြားသူများသည် အဝတ်အစားများ ပြန်လည်ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

၎င်းတို့ သတိမပြုမိလိုက်သည်မှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ အရိပ်တစ်ခုဆီမှ သွေးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးကျနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ့်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အရိပ်ထဲမှ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် နှာခေါင်းကို အုပ်ထားသော်လည်း နှာခေါင်းသွေးများမှာ တသွင်သွင် ဆက်လက်စီးကျနေဆဲ ဖြစ်ချေသည်။

ခုနတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် မလုပ်နိုင် ဖြစ်နေမိသည်။

အတန်ကြာမှပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နှာခေါင်းသွေးတိတ်အောင် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့တော့သည်။ ကန်ရေဖြင့် စင်ကြယ်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် သူသည် အခြားသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို နှိပ်ကွပ်ကာ ဝေရှန်ကျူး ကြည့်ခဲ့သည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့လေသည်။

ကျယ်ပြောလှသော တောအုပ်ကြီးများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်လေလေ၊ ပိုမို၍ အုံ့မှိုင်းခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ခံစားလာရလေလေ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကား ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် နတ်ဘုံနတ်နန်း မြင်ကွင်းမျိုးနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေပြီး အလင်းရောင်ပင်လျှင် မှေးမှိန်အုံ့မှိုင်းနေချေသည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လူနှစ်ရပ်စာခန့် မြင့်မားသော ကျောက်စာတိုင်ကြီးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ယင်းကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် နီရဲသော စာလုံးကြီးနှစ်လုံးဖြင့် "တားမြစ်နယ်မြေ" ဟု ထွင်းထုထားချေသည်။

"ဒါက ကောလာဟလတွေထဲက ရက်စက်လှတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေများလား" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းတစ်ယောက် တိုးတိုးရေရွတ်မိသည်။

တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းမှ အေးစိမ့်လှသော လေပြင်းတစ်ချက် ဝူးခနဲ တိုက်ခတ်လာရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းပင်လျှင် ချမ်းစိမ့်၍ တုန်လှုပ်သွားရ၏။

"ချီလော့က ဒီတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ငါ့ကို စောင့်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါ အထဲကို မဖြစ်ဖြစ်အောင် ဝင်ရမယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်ဝင်သွားခဲ့တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ရေတံခွန်၏ ရေအောက်စီးကြောင်းဘက်မှ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာချေသည်။

သူမ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။

ထိုစဉ် သူမသည် ရေပြင်ပေါ်၌ နီရဲသော အရောင်အဝါတစ်ခု လျင်မြန်စွာ မျောပါသွားသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။

ထိုအကြီးအကဲသည် မြစ်ရေအထက်ပိုင်းဆီသို့ ဆန်တက်၍ လိုက်ပါလာခဲ့ရာ ဝေရှန်ကျူးနှင့် အခြားသူများ ရေချိုးခဲ့သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဆေးကြောရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သွေးကွက်များကို မြင်တွေ့သွားခဲ့လေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် ထိုအကြီးအကဲသည် အဓိကတောင်ထွတ်ဆီသို့ ကမန်းကတန်း ပြန်လည်သွားရောက်ကာ ဤအကြောင်းအရာကို သတင်းပို့ တင်ပြလိုက်ပြီး ဝေရှန်ကျူးနှင့် အခြားသူများကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်တော့သည်။

အမျိုးသမီးငယ်များကမူ ၎င်းတို့ ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း သွေးကွက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်း ငြင်းဆိုကြသဖြင့် ထိုသွေးကွက်များသည် အခြားသော လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ သွေးကွက် ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

အချို့သော ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများသည် တံခါးစောင့်နေသော ရှောင်ယုထံသို့ လာရောက်၍ ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အသေးစိတ် မေးမြန်းကြလေသည်။

ရှောင်ယုသည် အနည်းငယ် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားကာ မိမိမက်ခဲ့သော အိပ်မက်အကြောင်းကိုသာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားလိုက်တော့သည်။

တစ်စုံတစ်ရာသော ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများသည် မေးမြန်းစစ်ဆေးပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ခွာသွားကြချေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲ နှစ်ဦးနှင့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ တပည့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်တို့သည် ဂိုဏ်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။