← Chapters

အခန်း ၇၃၄

Vol. 36 Ch. 734

အခန်း ၇၃၄

Vol. 36 Ch. 734

အခန်း (၇၃၄)

ဝူခွေးဟူသည်မှာ စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါကို လုံလောက်စွာ စုပ်ယူပြီးနောက် သွေးသားပြောင်းလဲသွားသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးထံမှ ဆင်းသက်လာသည့် ထူးဆန်းပြီး ရက်စက်သော သတ္တဝါမျိုး ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသို့သော သတ္တဝါမျိုးနှင့် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၌ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးလေသည်။

သို့ရာတွင် နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေဟူသည်မှာ မိစ္ဆာနယ်မြေနှင့် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးတို့အကြား ဟင်းလင်းပြင် ချိတ်ဆက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ဝူခွေးကဲ့သို့သော အရာမျိုး တည်ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ မရှိလှပေ။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုကို ချိပ်ပိတ်ပြီးကတည်းက နတ်ဘုရားသောင်းချီနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာအနှံ့အပြားသို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ဝူခွေးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရချေ။

ဤနေရာ၌ ဝူခွေးတစ်ကောင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ယင်းက လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် ဤဝူခွေးမှာ အမြင့် သုံးမီတာကျော်မျှရှိပြီး အလွန်တရာ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှပေရာ အစွမ်းထက်မြက်လှသည့် ပုံလည်း ပေါ်နေချေသည်။

"ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေတာများလား"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးတောမိသွားသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးသည် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်တန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကူးပြောင်းရာဟင်းလင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိစဉ်က တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများအကြောင်းနှင့် မိမိ၏ဖခင်သည် ထိုဟင်းလင်းပြင်၏ စောင့်ရှောက်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ဤမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းခဲ့သည့်တိုင်အောင် တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် ဟင်းလင်းပြင်လမ်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ လုံးဝ သိမ်းပိုက်ရန် မျှော်လင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာများအတွက်မူ လူသားဟူသည်မှာ စားစရာ အစားအစာမျှသာ ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် အကယ်၍ ဤနေရာတွင် နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်တံခါးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာပါက ထိုတစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများသည် ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးအား အလုံးစုံ တိုက်ခိုက်လာကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ အကယ်၍ ဤနေရာ၌ ဟင်းလင်းပြင်လမ်းကြောင်းတစ်ခု တကယ်ရှိနေပါက မိစ္ဆာများသည် လွန်ခဲ့သောအချိန်ကတည်းက အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြမည်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ ဟင်းလင်းပြင် ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းမှာ အလုံးစုံ မပြည့်စုံသေးခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်အာဃာတမိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများသာ ယိုစိမ့်ထွက်လာပြီး တစ်ပါးကျွန်းသား မိစ္ဆာများ ဖြတ်သန်းလာနိုင်ခြင်းမရှိသည့် အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်တန်ရာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖျောက်ဖျက်လိုက်ပြီး ဝူခွေးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဝူခွေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်မတ်တတ်ရပ်လာသည်။ ၎င်း၏ ရှေ့လက်မောင်းများသည် လှံရှည်များကဲ့သို့ ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာချေသည်။

"တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အားအရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လွှဲခုတ်လိုက်လေသည်။

စူးရှသောအသံတစ်သံနှင့်အတူ နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးနှင့် လှံသဖွယ်လက်မောင်းတို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိပြီး မီးပွားများ တဖျတ်ဖျတ် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော သားရဲအချို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ထက်မြက်လှသော လက်သည်းများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဒဏ်ရာများကို ထင်ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်သွားကာ လက်ဝါးမှ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဝူခွေးမှာ လွင့်စင်သွားချေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယင်းက နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းကာ လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မီးလျှံဝိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သားရဲများကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားစေသည်။

သားရဲများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး ပုပ်ပွနေသော အသားစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်လုံးများကို မှေးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ဝူခွေးက ၎င်းထံသို့ ထပ်မံ ခုန်အုပ်လာပြန်သည်။

"စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းလိုက်တာ... သေစမ်း"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိ၏ ရင်ဘတ်မှ ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ထုတ်ယူကာ ရုတ်တရက် ကြီးမားစေပြီးနောက် လက်ဖြင့်ကိုင်မြှောက်လျက် ဝူခွေးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ဝူခွေးမှာ ကာကွယ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရိုက်ချမှုကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ် လဲကျသွားရရှာသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကို ပြန်လည်မလိုက်သောအခါ ဝူခွေးမှာ သွေးအိုင်နှင့် အသားစိုင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

ယခင်က ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးဟူသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ရတနာလက်နက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

၎င်း၏ လုံလောက်သော အလေးချိန်နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခွန်အားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ပြိုင်ဘက်များစွာကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း သုတ်သင်ချေမှုန်းနိုင်ပေသည်။ ယခု ရှေ့မှောက်ရှိ ဝူခွေးမှာ ထိုအချက်အတွက် အကောင်းဆုံး သာဓကပင် ဖြစ်ချေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သားရဲများသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝှေ့လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အလွန်တရာ စိတ်ပျက်ငြီးငွေ့သွားချေသည်။

ဤသားရဲများသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းကို မသိကြဘဲ မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ အရာများကို သတ်ဖြတ်ရန်သာ သိကြပေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင် နီရဲသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

"မင်းတို့အားလုံး... သေကြစမ်း"

ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးမှာ တစ်ဖန် ထပ်မံ ကြီးမားလာပြီး ဧရာမ အဖုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သားရဲအများအပြား၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဆက်တိုက်မြည်ဟီးသံများနှင့်အတူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခုတ်ချက်ကြောင့် သားရဲအချို့မှာ အသားညှပ်စိုင်များအဖြစ် ကြေမွသွားရချေသည်။

သားရဲအနည်းငယ် ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မြင်လျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးဖြင့် ထပ်မံ ရိုက်ချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သားရဲအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်လေသည်။

သားရဲများ၏ အလောင်းကောင်များပေါ်တွင် မီးလျှံများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်းတို့ ပြန်လည်ရှင်သန်လာနိုင်မည့် ဖြစ်နိုင်ခြေကို လုံးဝ ပယ်ဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းအနည်းငယ်ကို ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်သည်။ ယခုအခါ ယင်းသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်လက်နက်ကို ဆယ်ကြိမ်ခန့်သာ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလအရွယ်အစားသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မီးလျှံပင်လယ်ပတ်လည် ဝိုင်းနေသော ကြေးညိုရောင် တံခါးကြီးမှာလည်း ၎င်း၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

"အဲဒီ ​မဟူရာ အလင်းတန်းက ထွက်ပြေးသွားပေမယ့် ငါရှေ့ကို ဆက်လျှောက်နေသရွေ့တော့ နောက်ဆုံးမှာ ပြန်တွေ့ရမှာပဲ။ ဒီ​မဟူရာ အလင်းတန်းကိုလည်း သတ္တဝါတစ်ကောင်က ထုတ်လွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် ယင်းသည် ဖြူဖွေးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

"နောက်ထပ်တစ်ခုလား... တကယ်ကို စိတ်ရှုပ်စရာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒေါသအမျက်လှိုင်းများ ထန်သွားသည်။ ဤနေရာ၌ ယင်း ကြုံတွေ့ရမည့်အရာများမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော အရာများသာ ဖြစ်ရပေမည်။

ယင်းက နဂါးကျောရိုးဓားမကြီးကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လိုက်သော်လည်း နှစ်လှမ်းမျှ လှမ်းပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကြောင်အမ်းကာ ရပ်တန့်သွားမိသည်။

ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသူမှာ မကြာသေးမီကမှ သွေးသားပြောင်းလဲသွားသော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာတစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေရာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုပ်ပွခြင်းမရှိသေးသော်လည်း ဒဏ်ရာအချို့ ရှိနေချေသည်။

သူမသည် အလွန်တရာ နွမ်းလျပိန်ချောင်နေပုံပေါ်သော်လည်း မိမိ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"မုန့်ချီလော့..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးမျှသာ ခေါ်မိရှာသည်။

ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသော ထိုအလောင်းကောင်မိစ္ဆာမှာ မကြာသေးမီကမှ သွေးသားပြောင်းလဲသွားခဲ့သည့် မုန့်ချီလော့မှတစ်ပါး အခြားမဟုတ်ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သည်နှင့် မုန့်ချီလော့၏ ဖြူဆွတ်နေသော မျက်ဝန်းအိမ်များသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှေ့သို့ အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးဝင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ကိုက်ခဲလိုက်တော့သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အပြင်းထန်ဆုံး နာကျင်မှုမှာမူ ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဖြစ်ချေသည်။

"ငါသာ... ငါသာ စောစောလာခဲ့ရင်..."

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း နက်ရှိုင်းသော အားကိုးရာမဲ့မှု ဝေဒနာများ ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

မုန့်ချီလော့က မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသည်းအသန် ကိုက်ခဲနေသည်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ယင်းက မုန့်ချီလော့ကို ဆွဲယူကာ တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်မိတော့သည်။

"သခင်... လက်မလျှော့ပါနဲ့ဦး..."

ထိုစဉ် ရှောင်လင်၏ အသံသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဆွံ့အသွားပြီး "ရှောင်လင်... မင်းမှာ နည်းလမ်းရှိလို့လား၊ ငါ့ကို မြန်မြန်ပြောစမ်းပါဦး" ဟု အလောတကြီး မေးလိုက်သည်။

ရှောင်လင်က ခေါင်းခါယမ်းလျက် "ကျွန်မလည်း တခြားနည်းလမ်းတော့ မတတ်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မုန့်ချီလော့ရဲ့ ပုံစံကိုကြည့်ရတာ မကြာသေးခင်ကမှ ပြောင်းလဲသွားတာဆိုတော့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပါသေးတယ်။ ဒါတင်မကသေးဘူး... သခင်က ဒီစွမ်းအင်ကို ပေါင်းစပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အလောင်းကောင်မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေကို ပြန်ပြီး စုပ်ထုတ်လို့ ရမလား စမ်းကြည့်ပါလား" ဟု ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားပြီး ဤနည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလုပ်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု တွေးမိသည်။ ယင်းက မုန့်ချီလော့ကို ချက်ချင်းပင် လှဲချလိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်ဝါးကို မုန့်ချီလော့၏ ဒဏ်ရာပေါ်သို့ တင်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် မုန့်ချီလော့၏ ဦးခေါင်းကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သော်လည်း မုန့်ချီလော့ကမူ ၎င်းကို နာကျင်စွာ ပြန်လည် ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ဝါးမှ စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မုန့်ချီလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက လျင်မြန်စွာ စုပ်ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"တကယ် အလုပ်ဖြစ်တာပဲ"

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားပြီး စုပ်ယူမှု အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်သော်လည်း မုန့်ချီလော့ကို ထိခိုက်မိမည်စိုးသဖြင့် အားကို အလွန်အကျွံ မသုံးရဲပေ။

မုန့်ချီလော့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကင်းစင်သွားသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များသည် တဖြည်းဖြည်း နက်မှောင်သော အရောင်သို့ ပြန်လည်ကူးပြောင်းလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဇီဝအသက်စွမ်းအားများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချေသည်။

အချိန် မည်မျှ ကြာမြင့်သွားသည်ကို မသိရချေ။ ရက်စက်လှသော တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ နေ့နှင့်ညဟူ၍ ခွဲခြားထားခြင်း မရှိပေရာ မိုးကောင်းကင်သည် အစဉ်အမြဲ မှောင်မိုက်နေလေ့ ရှိသည်။

မုန့်ချီလော့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝှေ့ကြည့်ကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းအရာများကို ပြန်လည် အမှတ်ရရန် ကြိုးပမ်းနေတော့သည်။

All Chapters