အခန်း ၇၄၁

အခန်း (၇၄၁) လွတ်မြောက်ခြင်းလမ်းစ

ဝေရှန်ကျူး၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် သူ၏လူစုသည် ပုံရိပ်ယောင်တောင်ထွတ်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ကြည်လင်သော တံခါးကြီးအနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြည်လင်သော တံခါးကြီးဝ၌ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်နှင့် တပည့်ပေါင်း ရာချီ၍ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ ကာကွယ်ထားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ယင်းတပည့်များက ကြည်လင်သော တံခါးကြီးကို ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အလုံပိတ် ဝန်းရံထားကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အခု ဒီနေရာမှာ လူတွေ ပိုများလာပြီပဲ။ အရင်က ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲတွေ ဒီလောက်အထိ မရှိပါဘူး”

ဝေရှန်ကျူးက လေသံကို ခပ်တိုးတိုးနှိမ့်၍ ပြောကြားလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း၌ ကမောက်ကမ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းကြောင့် မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများ ဤသို့ အင်အားဖြည့်တင်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို သူ ရိပ်မိပေသည်။

ထိုမျှလောက် များပြားလှသော အလောင်းကောင်မိစ္ဆာများ တိုးဝှေ့ရုန်းကန်၍ ထွက်လာကြသည်ကို မြင်လျှင် ဂိုဏ်းသားများအနေဖြင့် ယင်းအခြင်းအရာသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း သို့မဟုတ် မုန့်ချီလော့ကြောင့် ဖြစ်ရသည်ဟု ယူဆကာ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကို လာရောက်ပိတ်ဆို့ထားကြခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။

တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ အလောင်းကောင်မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းပြီးသွားပါက ဤနေရာ၌ အစောင့်အရှောက်များ ယခုထက်မက ပိုမိုများပြားလာလိမ့်မည်ကို ကြိုတင်မျှော်မှန်းနိုင်ပေသည်။

“စီနီယာအစ်မတို့ ဒီနေရာမှာ ခေတ္တစောင့်နေကြပါ။ ကျွန်မ သူတို့ကို အဝေး ရောက်သွားအောင် မြှူဆွယ်ခေါ်ထုတ်သွားပါမယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးကြပါ”

ဝေရှန်ကျူးက အကြံပြုစကား ဆိုလာသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ကာ “ဂျူနီယာညီမလေး... ငါတို့တွေ လွတ်မြောက်သွားတဲ့အခါကျရင် ညီမလေးရဲ့ ကျေးဇူးကို မုချဆပ်ပါ့မယ်” ဟု ဆို၏။

ဝေရှန်ကျူးက ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူမသည် မုန့်ချီလော့နှင့် အပေါင်းအပါများကို ကူညီရာတွင် တစ်စုံတစ်ရာ အကျိုးအမြတ် ရရှိရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

လှပကျနလှသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ဤမျှ သနားစဖွယ် အဆုံးသတ်သွားရမည်ကို မလိုလားသော စိတ်ရင်းသက်သက်ဖြင့် ကူညီခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။

သူမသည် အလွန်အမင်း ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေဟန် ဆောင်ကာ ကြည်လင်သော တံခါးကြီးရှိရာသို့ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။

“ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲတို့... တားမြစ်နယ်မြေကို အမြန်ကြွပါဦးရှင့်။ မုန့်ချီလော့ကို တွေ့လိုက်ရပါပြီ။ စီနီယာအစ်မနဲ့အတူ အမျိုးသားတစ်ယောက်လည်း ပါနေပါတယ် အခု အကြီးအကဲတွေက အသက်နဲ့လဲပြီး ခုခံတိုက်ခိုက်နေကြရလို့ ကျွန်မကို အကူအညီတောင်းဖို့ လွှတ်လိုက်တာပါ”

ဝေရှန်ကျူးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် လျှောက်တင်လိုက်၏။

ကြည်လင်သော တံခါးကြီးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည့် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်တို့သည် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး “မုန့်ချီလော့က အသက်ရှင်နေသေးတာလား။ ဒါနဲ့ အဲဒီ ဝတ်ရုံနက်နဲ့လူက ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးမြန်းကြချေသည်။

ယနေ့တိုင်အောင် မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စစ်မှန်သော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သေချာရေရေရာရာ မသိရှိကြသေးချေ။ သို့မဟုတ် သိလျက်နှင့် အသိအမှတ်မပြုလိုကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

“သူက... ကြည့်ရတာ... ချင်ယွမ်ဖုန်း ထင်တယ်”

ဝေရှန်ကျူးသည် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများ ယုံကြည်သွားစေရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမည်မှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ရချေသည်။

“သူ အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ။ အရာအားလုံးကို မွှေနှောက်သွားတာ သူပေါ့လေ။ အမင်္ဂလာကောင်ပဲ... ငါတို့ မြူနှင်းဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်လိုတောင် သတ္တိရှိရှိ ခြေဆန့်ရဲရတာလဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူ့ကို မြေမြှုပ်ပစ်ရမယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ထိုဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသအဟုန် ခြောင်းခြောင်းထသွားကြပြီး အခြားဂိုဏ်းသားများနှင့်အတူ တားမြစ်နယ်မြေရှိရာသို့ အလုအယက် ပြေးဝင်သွားကြလေတော့သည်။

ထိုအခါ တံခါးဝ၌ မြူနှင်းဂိုဏ်းသား အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရစ်တော့၏။ ဝေရှန်ကျူးသည် သက်ပြင်းချနိုင်ကာ သူမ ပုန်းကွယ်ခဲ့ရာ နေရာသို့ ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

“စီနီယာအစ်မ... ကျန်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေကိုတော့ အသက်အန္တရာယ် မပြုပါနဲ့နော်။ သူတို့လည်း အပြစ်မဲ့တဲ့သူတွေမို့ပါ”

ဝေရှန်ကျူးက တောင်းဆိုစကား ဆိုသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်၍ “စိတ်ချပါ ညီမလေး။ ငါတို့တွေ သူတို့ကို အနာတရမဖြစ်စေရပါဘူး” ဟု ကတိပေးလိုက်၏။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝေရှန်ကျူးအနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး “မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား” ဟု ခပ်တိုးတိုး မေးလိုက်သည်။

“အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ။ လုပ်ပါတော့”

ဝေရှန်ကျူးက မျက်ဝန်းအစုံကို မှိတ်ကာ တိုးညင်းစွာ ဆိုလေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ဝေရှန်ကျူး၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ လက်ဖဝါးကို အသာအယာ တင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ အမှတ်သရုပ်များကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေကာ တောအုပ်အတွင်း၌ မိမိတို့နှင့် စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားချေသည်။

ထိုနေရာမှသည် ကြည်လင်သော တံခါးကြီးအထိ ဆုံတွေ့ခဲ့သမျှသော မှတ်ဉာဏ်အစဉ်အတန်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရုပ်ရှင်ဖလင်လိပ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်သကဲ့သို့ စင်ကြယ်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ဝေရှန်ကျူးသည် မျက်ဝန်းအစုံကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်ဟကြည့်လိုက်ရာ မုန့်ချီလော့နှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းတို့ကို တွေ့မြင်ပြီး ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားချေသည်။ သူမသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား မမှတ်မိတော့ပေ။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝေရှန်ကျူး၏ ကျောပြင်ကို သာသာလေး ပုတ်လိုက်ရာ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်များက သူမ၏ သွေးကြောအမှတ်အချို့ကို ချက်ချင်း ပိတ်ဆို့သွားစေသဖြင့် ဝေရှန်ကျူးသည် ထိုနေရာ၌ပင် မေ့လျော့အိပ်ပျော်သွားခဲ့ရချေသည်။

“သွားကြစို့”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မုန့်ချီလော့၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ကြည်လင်သော တံခါးကြီးရှိရာသို့ ဝုန်းကနဲ ပြေးထွက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ ပြေးထွက်လာစဉ်မှာပင် ကြည်လင်သော တံခါးကြီးကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများနှင့်အတူ သက်ကြီးဝါကြီး သိုင်းပညာရှင်ကြီး အချို့ပါ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဟိုဒါ... မဟာအကြီးအကဲတွေပဲ”

မုန့်ချီလော့က ထိတ်လန့်တကြား ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မဟာအကြီးအကဲ ဟုတ်လား”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ ထိုဘွဲ့အမည်ကို ကြားလိုက်ရရုံဖြင့်ပင် ယင်းပုဂ္ဂိုလ်များသည် ရင်ဆိုင်ရလွယ်ကူမည့် ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ကြောင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

“ဟုတ်တယ်။ မဟာအကြီးအကဲတွေက သက်တော် အလွန်ကြီးရင့်ကြပြီ။ သူတို့က လက်ရှိ ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး သက်တမ်းတိုးဖို့ အမြဲတမ်း အောင်းအောက်ကျင့်ကြံနေတတ်ကြတာ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ မဟာအကြီးအကဲတိုင်းဟာ ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကြတယ်”

မုန့်ချီလော့၏ လေသံ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများ စွက်ဖက်နေချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ထိုလူအုပ်ကြီးကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ရာ ယင်းတို့သည်လည်း မိမိတို့ကို မြင်တွေ့သွားကြပြီး အရှိန်အဟုန်မြှင့်၍ တိုးကပ်လာကြသည်ကို တွေ့ရ၏။

“ပြေးမယ်”

သူတို့နှစ်ဦးသည် လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် ကြည်လင်သော တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားရာ နေရာ၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သော တပည့်များသည် ချက်ချင်းပင် နိုးနိုးကြားကြားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ပြင်ကြချေသည်။

“စီနီယာအစ်မမုန့်... ခေါင်းမမာပါနဲ့တော့။ ဂိုဏ်းတော်က အစ်မကို အန္တရာယ်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

တပည့်တစ်ဦးက လှမ်း၍ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်၏။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ယင်းတို့သည် ဦးခေါင်းအတွင်း၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်လဲကျသွားကြရချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုတပည့်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ယင်းသည် သူတို့ကို ပြင်းထန်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိစေပေ။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် တပည့်များ၏ ဦးခေါင်းထက်မှ ဝဲပျံကာ ကြည်လင်သော တံခါးကြီးကို ဖြတ်ကျော်သွားကြလေတော့သည်။

ကြည်လင်သော တံခါးကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောက်စိမ်းရတနာပြား နှစ်ခုကို နောက်သို့ ပြန်လည်ပစ်ချပေးခဲ့ရန် အချိန်ရလိုက်သေး၏။

အကယ်၍ ထိုပစ္စည်းများ ပျောက်ဆုံးသွားပါက ဝေရှန်ကျူး အပြစ်တင်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

“ဘယ်ကို ဆက်ပြေးကြမလဲ”

မုန့်ချီလော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စဉ်းစားလိုက်၏။

အကယ်၍ သူတို့ ခြေကျင်ထွက်ပြေးမည်ဆိုပါက ဘုရင်နယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်ကြီးများက လျင်မြန်စွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးနိုင်မည် ဖြစ်သဖြင့် ခြေလျင်ပြေးရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

“ငါတို့တွေ နေရာပြောင်းအစီအရင်ကို သုံးပြီးတော့ အဝေးဆုံး မြောက်ဘက်ဒေသကို တိုက်ရိုက်သွားကြမယ်။ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီကို သွားပြီး ရှောင်ပိုင်ကို ရှာမယ်။ ပြီးရင် ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ကြရအောင်။ မြေနက်မြေက လူတွေကိုလည်း ပြန်လာဖို့ အကြောင်းကြားရမယ်။ မဟုတ်ရင် မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ ကလဲ့စားချေတာကို ခံရလိမ့်မယ်”

ချင်ယွမ်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ပြောဆိုရင်း မုန့်ချီလော့ကို ဆွဲခေါ်ကာ နေဝင်ချိန် ရှေးဟောင်းတောအုပ်အတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြချေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးသည် ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်အပေါင်းကို ဦးဆောင်ကာ အလုအယက် ပြေးထွက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထုထည်ကြီးမားလှသော မဟူရာ တိမ်တိုက်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားရာ နတ်စစ်သည်များ ကောင်းကင်ဘုံမှ သက်ဆင်းလာသကဲ့သို့ အဆင်းသဏ္ဌာန် ရှိပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါ သုံးခုကို အာရုံခံမိသဖြင့် ထိတ်လန့်သွားရ၏။ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်မိသည်နှင့် သူသည် နေရာပြောင်း အစီအရင် ပြားကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

“မုန့်ချီလော့... မင်းက ခေါင်းမာလွန်းတယ်။ ပြင်ပလူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မြူနှင်းဂိုဏ်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တာဟာ ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချိုးဖောက်တာပဲ။ အခု ချက်ချင်း လက်နက်ချရင် ဂိုဏ်းတော်က မင်းကို ညှာညှာတာတာ သက်ညှာပေးမှာ ဖြစ်တယ်”

ဟိန်းဟောက်သံကြီးသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မုန့်ချီလော့တို့၏ နားစည်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာခဲ့ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခြားအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို နေရာပြောင်းအစီအရင်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယင်းဒေသတစ်ခုလုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဝေရှန်ကျူးကို ဂိုဏ်းသားများက ပြန်လည်တွေ့ရှိသွားကြပြီးနောက် သူမ နိုးထလာချိန်၌ မိမိတွေ့မြင်ခဲ့ရသော လူနှစ်ဦး၏ အကြောင်းကို အကြီးအကဲများအား အလျင်အမြန် လျှောက်တင်လိုက်၏။

တစ်ဦးမှာ မုန့်ချီလော့ ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေထွက်ဆိုချက် ပေးလိုက်လေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုံတူပန်းချီကားချပ်နှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိမိတို့ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားကြတော့၏။

ယခင်ကတည်းက သေဆုံးသွားခဲ့သင့်ပြီ ဖြစ်သော စိတ်အာဃာတ ဝိညာဉ်ဆိုးကြီး ပင်။

“မဟာအကြီးအကဲ... မုန့်ချီလော့ကို ကယ်ထုတ်သွားတဲ့သူက ချင်ယွမ်ဖုန်း ဖြစ်ပါတယ်”

ဂိုဏ်းကြီးကြပ်သူ အကြီးအကဲတစ်ဦးက မဟာအကြီးအကဲ၏ နောက်သို့ အပြေးအလွှား လာရောက်၍ သတင်းပို့လိုက်ချေသည်။

“ချင်ယွမ်ဖုန်း ဟုတ်လား။ သူက သေသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ယမမင်းအဖွဲ့ကတောင် ဒီလောက်အထိ အသုံးမကျဖြစ်သွားရတာလား”

မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

“ယမမင်းဘုရင်ကိုယ်တိုင်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို မျှော်လင့်ထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်ပါရဲ့”

အခြားသော မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သုံးသပ်ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။