အခန်း ၇၄၂

အခန်း (၇၄၂) တဖန်ပြန်၍ ခွဲခွာရခြင်း

"မကောင်းတော့ဘူး၊ နေရာပြောင်းအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုကို ခံစားနေရတယ်" ဟု မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ချေသည်။

ထိုအခါ လူတိုင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တင်းမာသွားကြကုန်၏။ အကယ်၍ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့သာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရပါက ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မည်သည့်အချိန်မှ ပြန်လည်ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ပေ။

သန့်ရှင်းသောနယ်မြေများထဲမှတစ်ခုဖြစ်သည့် မိမိတို့၏ မြူနှင်းဂိုဏ်းကို အားကောင်းလှသော ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက အလွယ်တကူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားပြီး လူတစ်ဦးကိုပင် ကယ်ဆယ်သွားနိုင်ခဲ့သည်ဟူသောအချက်က သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းကို တဖန်ပြန်၍ ထိုးဆင်းသွားစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အကြီးအကျယ် ပျက်စီးခဲ့ရပြီး ဖြစ်ရာ၊ ထိုသို့သော အရှက်ရဖွယ် ဖြစ်ရပ်ဆိုးမျိုး တဖန်ထပ်မံဖြစ်ပွားပါက မြူနှင်းဂိုဏ်း၌ မည်သည့်အရှိန်အဝါမျှ ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ချေ။

"သူတို့ကို ဒီမှာတင် အပိုင်ဖမ်းထားရမယ်"

အခြားသော မဟာအကြီးအကဲတစ်ဦးက လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာကာ ဘေးနားရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မှီလိုက်လေသည်။

ထိုခဏ၌ပင် ကျယ်ပြောလှသော နယ်မြေအတွင်းရှိ အပင်မှန်သမျှသည် ထိုအကြီးအကဲ၏ မျက်စိသဖွယ် ဖြစ်သွားတော့၏။ မကြာမီမှာပင် သူမသည် နေရာပြောင်းရွှေ့ခံရတော့မည့် ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် မုန့်ချီလော့တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ချေသည်။

နေရာပြောင်းအစီအရင်ပေါ်တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းထိန်လာပြီး ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှုပ်ခတ်မှုများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး နေရာပြောင်းရွှေ့လုနီးဆဲနီးဆဲ အချိန်၌ပင် မြေပြင်ပေါ်မှ ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်တစ်ပင် ဘုန်းခနဲ ပေါက်ထွက်လာပြီး သူတို့ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ချင်ယွမ်ဖုန်း ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အကယ်၍ ထိုနွယ်ပင်သာ ရိုက်ခတ်မိသွားပါက နေရာပြောင်းအစီအရင်သည် ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ယင်းနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ကြတော့မည်မဟုတ်ပေ။

"ချီလော့၊ ငါအခုလေးတင် ပြောခဲ့တာကို မှတ်ထားပါ၊ ပြီးရင် ငါပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေနော်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မုန့်ချီလော့၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားရ၏။

သူမသည် သူ့ကို ဖမ်းဆွဲရန် လှမ်းလိုက်သော်လည်း လေဟာနယ်ကိုသာ ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်လေသည်၊ အကြောင်းမူကား ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နေရာပြောင်းအစီအရင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ယွမ်ဖုန်း"

မုန့်ချီလော့သည် နာကျင်ကြေကွဲစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းက သူမကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တိုက်ခိုက်လာသော ဟောင်ထျန်းနွယ်ပင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းချုပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ဝါးပြင်မှ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နွယ်ပင်ကို ပြာအဖြစ်သို့ ခဏချင်းအတွင်း လောင်ကျွမ်းပြာချပစ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် မိမိထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသော မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများကို တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ကြိုကြည့်ရှုနေလိုက်တော့သည်။

သူ့နောက်ကွယ်ရှိ နေရာပြောင်းအစီအရင်ကိုမူ ချင်ယွမ်ဖုန်းကိုယ်တိုင်ပင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

မူးဝေနောက်ကျိလှသော လှည့်ပတ်မှုတစ်ခုအပြီးတွင် မုန့်ချီလော့သည် အေးစိမ့်သော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်စိတဆုံး ဖြူဖွေးဝေဝါးနေသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရတော့၏။

"ဒါက..." မုန့်ချီလော့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ ယင်းနေရာ၌ အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာသားရဲအချို့နှင့် ပျံလွှားနဂါးတစ်ကောင်ပင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရချေသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် ရှောင်ပိုင်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မုန့်ချီလော့ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ရှောင်ပိုင်" မုန့်ချီလော့သည် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မိမိသည် မြောက်ဘက်အစွန်းဖျားဒေသရှိ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း

သဘောပေါက်သွားတော့၏။

"မင်းပါလား" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။ "မင်းကို ဘယ်အကြောင်းအရာက ဒီကို ခေါ်ဆောင်လာတာလဲ"

"ယွမ်ဖုန်း" မုန့်ချီလော့သည် အခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ချက်ချင်း သတိရသွားသဖြင့် နေရာပြောင်းအစီအရင်ပေါ်သို့ အမြန်ပြန်လည်ရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း ပြန်လည်နေရာပြောင်းရွှေ့၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရချေသည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်းလား၊ သူ မသေသေးဘူးဆိုတာ ငါ သိနေတာပေါ့၊ မင်းတို့ ရက်စက်လှတဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားကြတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ သူက မင်းကို သွားကယ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က အဖြစ်အပျက်အများစုကို ခဏချင်းအတွင်း ရိပ်မိသွားခဲ့သည်။

မုန့်ချီလော့သည် ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ် မျက်နှာပေးဖြင့် ရှောင်ပိုင်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။ "ငါ နင့်ကို တောင်းပန်ပါတယ်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို သွားကယ်ပေးပါ၊ မဟုတ်ရင်... မဟုတ်ရင်..."

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ကာ "ဒါက မြူနှင်းဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ထပ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရတယ်၊ ငါ အချိန်မီ ရောက်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာကို ခေတ္တဖယ်ထားဦး၊ အခုအချိန်မှာ ငါက ရှန်းဝူအကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကြောင့် ရောက်သွားရင်တောင် ကူညီနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆိုရင်..." မုန့်ချီလော့သည် လုံးဝ လမ်းပျောက်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံရက်လဲကျသွားပြီး မျက်ရည်များ တဖြောက်ဖြောက် စီးကျလာတော့၏။

သူတို့နှစ်ဦး ပြန်လည်ဆုံစည်းပြီးကာမှ တဖန်ပြန်၍ ခွဲခွာရတော့မည်လော။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် မုန့်ချီလော့ကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"ချင်ယွမ်ဖုန်းက မင်းကို တစ်ခုခု ပြောခဲ့သေးလား"

မုန့်ချီလော့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ စကားလုံးများနှင့် သူ၏ ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာကို ပြန်လည်သတိရလိုက်မိ၏။

"ငါပြန်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေနော်"

ထိုစကားလုံးများသည် မုန့်ချီလော့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို ချက်ချင်းပင် ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိစေခဲ့သည်။

သူမက ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာကြားခဲ့သည်များကို ပိုင်ရှန်းနန်းတော်ထံ ပြောပြလိုက်ရာ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ကောင်းပြီ၊ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစထဲကို ဝင်လိုက်ပါ၊ ပြီးတော့ မြေနက်မြေက လူမှန်သမျှကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်၊ ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြန်မလာမချင်း သူတို့ကို အပြင်ပြန်မထွက်ခိုင်းနဲ့တော့"

"ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဘယ်တော့ ပြန်လာမှာလဲ" မုန့်ချီလော့က မသိစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

"မကြာခင်လည်း ဖြစ်နိုင်သလို အချိန်အတော်ကြာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်း ကြံ့ကြံ့ခံရမယ်၊ အပြင်က အခြေအနေတွေ ငြိမ်သက်သွားတာနဲ့ ငါ မင်းတို့ကို အပြင်ပေးထွက်မယ်၊ မြူနှင်းဂိုဏ်းက မင်း ရှန်းဝူအကယ်ဒမီမှာ ရှိနေတာကို သိသွားရင်တောင် ဘာမှလုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်ချေသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ ကလဲ့စားချေမှုကို တားဆီးရန်အတွက် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မှာကြားချက်ကို လိုက်နာခြင်းမှတစ်ပါး သူမ၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"အမြန်သွားတော့၊ မြူနှင်းဂိုဏ်းက လူတွေ မကြာခင် ဒီကို ရောက်လာတော့မယ် ထင်တယ်" ဟု ပိုင်ရှန်းနန်းတော်က ဆိုသည်။

မုန့်ချီလော့က ခေါင်းညိတ်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ချေသည်။

အနန္တပုံရိပ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူမသည် ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။

ချန်ဒါချောင်နှင့် ချန်ရှောင်ချောင်တို့သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးကြောင်း ကြားသိရသဖြင့် အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး မိမိတို့အနေဖြင့် မကူညီနိုင်ကြသဖြင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ခံစားလိုက်ကြရသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ထိုအကြောင်းကို လင်ဇီအာထံသို့ အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားလိုက်ကြပြီး၊ ချန်ဟုန်း ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် အလွန်တိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုများကို ယာယီရပ်ဆိုင်းကြောင်း ကြေညာကာ အရာခပ်သိမ်းကို မြေနက်မြေသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ကြတော့၏။

နောက်တစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြားသူများ အံ့အားသင့်သွားစေလောက်အောင်ပင် သူတို့နှင့် မြေနက်မြေသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ရှိခဲ့သမျှအရာအားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် မြေကွက်လပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

စိမ်းလန်းစိုပြည်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော သန့်စင်သော နတ်ရေစင်များ အားလုံး ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ထင်ဟပ်မှုကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းပြီးနောက် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ကမ္ဘာဦးအစ စကြဝဠာ အပိုင်းအစကို သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ပြန်လည်ဆွဲလိုက်တော့၏။

သူမ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် မြူနှင်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် မကြာမီ ယင်းနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ရှန်းဝူအကယ်ဒမီကို မေးမြန်းစစ်ဆေးကြတော့သည်။

ပိုင်ရှန်းနန်းတော်မှလွဲ၍ ရှန်းဝူအကယ်ဒမီရှိ လူတိုင်းမှာ လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျွမ်ယွမ်ပင်လျှင် ဘာမျှမသိရှိချေ။

သို့သော်လည်း သူသည် ပိုင်ရှန်းနန်းတော်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည် ယင်းကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ခုကို အသေအချာ သိရှိထားကြောင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မြူနှင်းဂိုဏ်းသားများသည် အလွန်ပင် ခက်ထန်နေကြပြီး မုန့်ချီလော့ကို ရှာဖွေရန်အတွက် စကားအနည်းငယ် ကန့်လန့်ဖြစ်ရုံမျှဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ရှိနေကြ၏။

ရှန်းဝူအကယ်ဒမီအပြင် မြူနှင်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် သိုင်းပညာရှင်အများအပြားသည် ကွန်ရှန်းချိုင့်ဝှမ်းရှိ ချင်ယွင်မျှော်စင်၊ တစ္ဆေလက်သည်းမြေရှိ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်နှင့် ယန်ရုအင်ပါယာတို့ကဲ့သို့သော အခြားနေရာများတွင်လည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ကြချေသည်။

ခန်၏ နယ်မြေအတွင်း၌လည်း ကျန့်ဂီအင်ပါယာ ရှိနေသည် ဖြစ်၏။

မြူနှင်းဂိုဏ်းသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မုန့်ချီလော့ကို ရှာဖွေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏၊ မုန့်ချီလော့သည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပုံရပေသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မြေနက်မြေပင်လျှင် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ချေသည်။

ထိုအချိန်၌ ရှေးဟောင်းတောအုပ်အတွင်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အသက်လု၍ ထွက်ပြေးနေရ၏။ သူ့နောက်ကွယ်တွင်မူ ဘုရင်နယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင် သုံးဦး၊ ပဉ္စမအဆင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ယင်းထက်မြင့်မားသော အကြီးအကဲ သုံးဆယ်ကျော်နှင့် ဘိုးဘေးနယ်ပယ် သို့မဟုတ် ယင်းထက်မြင့်မားသော မြူနှင်းဂိုဏ်းသား တပည့်ပေါင်း တစ်ရာကျော်တို့ လိုက်လံ အမဲလိုက်နေကြသည်။

ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သန့်ရှင်းသောနယ်မြေတစ်ခု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အင်အားကို နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ပြင်ပလောကတွင် ဘိုးဘေးနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ ဒုတိယတန်းစားအင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် လုံလောက်သော်လည်း၊ ယခုနေရာ၌မူ ဘိုးဘေးနယ်ပယ်ထက် မြင့်မားသော ကျင့်စဉ်အဆင့်ရှိ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင်ပင် များပြားလှချေတော့သည်။