အခန်း ၁၉၃

အခန်း (၁၉၃) -

​လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ကုန်းပေါ်ရှိ ဂူအထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ချန်အန်သည် သူ၏ ဓားပျံကို အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်လျက် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။ လေခွင်းသံနှင့်အတူ သူသည် ဂူဝသို့ အဆင့်အတန်းရှိရှိ ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူသည် ဓားပေါ်မှ သာသာယာယာ ခုန်ဆင်းကာ စိတ်အာရုံဖြင့် ဓားပျံကို သိုလှောင်မှုလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ဂူထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းဝင်လာခဲ့သည်။

​ဂူဝမှ ခြေသံများကို ကြားရသောအခါ ဂူထဲရှိ ကျိုကျိသည် ချန်အန် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သူမ၏ မူလက ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် မွန်းကြပ်နေသော စိတ်အခြေအနေမှာ မသိမသာပင် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားရသည်။ ဤဂူထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း နေရသည်မှာ တကယ်ကို ပျင်းရိငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ ရန်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဂူထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေရသည်ထက်စာလျှင်မူ ပို၍ တော်သေးသည် မဟုတ်ပါလား။

​"နင် ဘာလို့ ပြန်လာတာလဲ။" ကျိုကျိက ဝေခွဲမရစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​ချန်အန်က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေသေးဘဲ စိတ်အာရုံဖြင့် လူ့ဂိုဏ်းကုန်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီမှ အလကားရခဲ့သော မြေခွေးမိစ္ဆာအကြောင်း အဝတ်အစားမပါသည့် ဝတ္ထုစာအုပ်သုံးအုပ်ကို သိုလှောင်မှုလက်စွပ်ထဲမှ ထုတ်ယူကာ ကျိုကျိ၏ရှေ့သို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ကျိုကျိကို ငုံ့ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ပျင်းနေမှာစိုးလို့ အချိန်ဖြုန်းဖို့ ဒီစာအုပ်တွေ အထူးတလည် ဝယ်လာပေးတာ။ နောင်ကို ငါလာတိုင်း မင်း အချိန်ဖြုန်းလို့ရမယ့် အရာတစ်ခုခု ယူလာပေးမယ်။ မင်း ဘာလိုချင်လဲဆိုတာ ငါ့ကို ကြိုပြောလို့ရတယ်။ ငါ ရှာပေးနိုင်တာမှန်သမျှ အစွမ်းကုန် ရှာပေးပါ့မယ်။"

​သူက ကျိုကျိကို ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောရခြင်းမှာ သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိ သူ့ရှေ့မှ ကျိုကျိသည် ရုပ်ရည်ရော သွေးနှောမှုအပိုင်းမှာပါ တကယ်ကို ထူးချွန်ပြီး သင့်တော်လွန်းလှသည်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ အကယ်၍ သူသာ ကျိုကျိကို မိမိ၏ ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် အပိုင်သိမ်းနိုင်ခဲ့လျှင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသော ရန်သူတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ရှင်းလင်းပြီးသားဖြစ်သွားကာ နောင်ရေးအတွက်ပါ အပူသောက ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်သည်။

​ကျိုကျိကမူ သူ့စကားကို ပြန်မပြောဘဲ ရှေ့ရှိ စာအုပ်သုံးအုပ်ပေါ်သို့သာ အကြည့် ရောက်ရှိသွားသည်။

​'ကျောင်းတော်မှ မြေခွေးမ'၊ 'မြေခွေးမိစ္ဆာ ငရဲသို့လားခြင်း' နှင့် 'မြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်' ...

​'မြေခွေးမိစ္ဆာ ငရဲသို့လားခြင်း' တဲ့လား...

​ကျိုကျိသည် "ငရဲသို့လားခြင်း" ဆိုသည့် စကားလုံးကို မြင်သောအခါ မြေခွေးမိစ္ဆာများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းသည့် အကြောင်းအရာများ ဖြစ်နေမလားဟူ၍ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နောက်ဆုံးစာအုပ်ဖြစ်သော 'မြေခွေးနတ်ဘုရားမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်' ကမူ သူမ၏ အကြိုက်နှင့် ကိုက်ညီလှသည်။ သူမသည် "မြေခွေးနတ်ဘုရားမ" ဆိုသည့် စကားလုံးကို သဘောကျသည်။

​"ဒါတွေက ဘာစာအုပ်တွေလဲ။" ကျိုကျိက သူမ၏ ဖြူစင်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြေခွေးမျက်နှာလေးကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ နူးညံ့သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​ချန်အန်က မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ "ငါလည်း သေချာမသိဘူး။ စာအုပ်မျက်နှာဖုံးမှာ မြေခွေးမိစ္ဆာအကြောင်း ရေးထားတာ တွေ့လို့ မင်းအတွက် ဝယ်လာပေးတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ချန်အန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကျိုကျိသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစဉ်က သူမသည် လျှာအရိုးမရှိဘဲ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲလှသော ချန်အန်သည် ထင်သလောက် မဆိုးလှဘူးဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

​၎င်းသည် "မကောင်းမှု ရာထောင်လုပ်ခဲ့သမျှ အကောင်းမှုတစ်ခုက ဖုံးကွယ်သွားသည်" ဆိုသည့် သဘောမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

​ချန်အန်သည် သူမအပေါ်တွင် မကောင်းမှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့သော လူဆိုးတစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူမအပေါ် ကောင်းပြလိုက်သောအခါ သူမက သူ့ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့အရင်ဘဝက ရုပ်ရှင်များထဲတွင် ဗီလိန်ဇာတ်ကောင်များကို နာမည်ပြန်ဖျက်ဆေးပေးရာ၌အသုံးပြုလေ့ရှိသော စံပြနည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

​ယခုအချိန်တွင် ချန်အန်သည် ကျိုကျိအပေါ် ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော အကြမ်းဖက်မှု အမည်းစက်များကို သဲလွန်စမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် ဤစံပြနည်းလမ်းကို အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမကို ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်၏။

​အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကျိုကျိခမျာ မိမိသည် ရန်သူဖြစ်သူ ချန်အန်၏ အကွက်ချခြင်းကို ခံနေရသည်ကို လုံးဝ ရိပ်မိခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် ချန်အန် ခုနက ပြောခဲ့သော စကားကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် တောင်းဆိုမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

​"နင် ခုနက ငါလိုချင်တာကို ပြောလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်နော်။"

"ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ကုတင်တစ်လုံးနဲ့ သန့်စင်ခြင်းအဆောင်တချို့ ပေးလို့ရမလား။"

​သူမ ဤစကားနှစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရင်ဖိုလှုပ်ရှားနေမိသည်။ ချန်အန်က သဘောတူပါ့မလားဟူ၍ မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ချန်အန်က စဉ်းစားပင်မနေဘဲ "ရတာပေါ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူသည် သန့်စင်ခြင်းအဆောင်အထပ်လိုက်ကို ထုတ်ယူကာ ကျိုကျိထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ဒီမှာ သန့်စင်ခြင်းအဆောင် အခု ၃၀ ရှိတယ်။ ကုန်သွားရင် ငါ့ဆီ ထပ်တောင်းလို့ရတယ်။ ကုတင်ကိုတော့ ငါ အခုပဲ သွားဝယ်ပြီး ခဏနေရင် လာပို့ပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။

​"အင်း..." ကျိုကျိက တိုးတိုးလေး ပြန်ထူးရင်း ချန်အန့်ထံမှ အဆောင်များကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမ စိတ်ထဲတွင် တကယ်ပဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ ချန်အန်က သူမ၏ တောင်းဆိုမှုကို အမှန်တကယ် သဘောတူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

​ချန်အန်သည် အိမ်ပြန်ရမည့် အချိန်နီးပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သဖြင့် အိမ်ရှိ ဇနီးများ စိုးရိမ်နေမည်စိုးသောကြောင့် ဂူထဲမှ ချက်ချင်း ပြန်လှည့်ထွက်ခဲ့သည်။

​"ဟို... နောက်တစ်ခေါက်ကျရင် နင် ဘယ်တော့လာမှာလဲ။"

"တစ်နာရီလောက်နေရင်လား။"

​ကျိုကျိသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ဆက်မေးချင်နေမိသည်။ နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ချန်အန်ကမူ ဂူအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

​ဂူထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချန်အန်သည် အိမ်သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းမပြန်သေးဘဲ အနီးဆုံးစျေးကွက်သို့ ပျံသန်းသွားကာ ကျိုကျိအတွက် ကုတင်တစ်လုံးကို အခုပဲ ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤအရာက အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကျိုကျိ၏ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် မိမိအတွက် များစွာ အထောက်အကူဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု ချန်အန် ခံစားရသည်။

​တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ကုတင်ကို ဝယ်ယူပြီးစီးသွားပြီး ၎င်းကို ဂူထဲသို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ချန်အန်သည် ကုတင်ကို ပုလဲလုံး၏ အလင်းရောင်နှင့် အနည်းငယ်ဝေးသောနေရာတွင် အလိုက်တသိ ထားပေးလိုက်သည်။

​ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်က ကျိုကျိ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ခတ်ထားသော မိုးကြိုး သစ်သားလက်ထိတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

၎င်းသည် အလွန်ကျယ်ပြီး လေးလံသော သစ်သားပြားကြီး ဖြစ်သဖြင့် လက်ကောက်ဝတ်တွင် ခတ်ထားခြင်းက လက်၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို များစွာ ကန့်သတ်ထားပြီး လှဲလျောင်းအိပ်စက်ရန်ပင် ခက်ခဲစေသည်။

​ချန်အန်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုကျိအတွက် ထိုမိုးကြိုးသစ်သားထိတ်ခတ်ကို ဖြုတ်ပေးလိုက်ပြီး ပေါ့ပါးသော စွမ်းအင်စုပ်ကျောက်တုံး လက်ထိပ် တစ်စုံကို ပြောင်းလဲခတ်ပေးလိုက်သည်။

​ကျိုကျိခမျာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ခဏမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီးနောက် "ကျေးဇူးပဲ" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောရှာသည်။

​ထိုစကားနှစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချန်အန်သည် မိမိ၏ ဗျူဟာပထမအဆင့် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် မသိမသာပင် အောင်နိုင်သူအလား ဝမ်းသာသွားမိသည်။ သူသည် လုပ်စရာရှိသည်များကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဂူထဲတွင် ကြာရှည်မနေတော့ဘဲ မကြာမီပင် ဓားပျံဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လည်ပျံသန်းခဲ့တော့သည်။

​ပန်းပေါင်းတစ်ထောင်တောအုပ်ရှိ လှိုဏ်ခေါင်းအိမ်အတွင်း...

​ချန်အန် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဝမ်ကျိယန်တစ်ယောက် ရေချိုးခန်းထဲမှ လျှောက်လှမ်းထွက်လာသည်နှင့် ကွက်တိ တိုးတော့သည်။

​ယခုအချိန်တွင် ဝမ်ကျိယန်၏ နုညံ့သော ဆံနွယ်ရှည်များမှာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ထံမှလည်း သင်းပျံ့လှသော ပန်းရနံ့လေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မိတ်ကပ်တစ်စက်မျှ လိမ်းခြယ်မထားသော သူမ၏ ရင့်ကျက်လှပသည့် မျက်နှာလေးမှာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တကယ်ကို နုနယ်ပျိုမြစ်ကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေပေသည်။

​ချန်အန်သည် ကြည့်ရင်းကြည့်ရင်းဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ ဖြည်းည်းချင်း ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးကို ဆွဲဖက်လိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပန်းရနံ့သင်းသင်းလေးကို ရှူရှိုက်ရင်း သူက နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။

​"မင်းမှာ သန့်စင်ခြင်းအဆောင် ရှိသားပဲဥစ္စာ။ ဘာလို့ ဒီလောက် အပင်ပန်းခံပြီး ရေချိုးနေရတာလဲ။"

​ဝမ်ကျိယန်က သူ့ကို မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်ပြီး စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုးဖြင့် ပြောလေသည်။ "ဒီမှာ... ရေချိုးတယ်ဆိုတာ ခန္ဓာကိုယ် ညစ်ပတ်လို့ သန့်စင်ဖို့သက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးနော်။ ဒါက စိတ်အပန်းဖြေတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဟုတ်တယ်၊ သိရဲ့လား။"

​"အော်... ဟုတ်လို့လား။"

​ချန်အန်က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုထွားစိုင်ပြည့်ဖြိုးလာသော ဝမ်ကျိယန်ကို ရုတ်တရက် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ အိပ်ခန်းဆီသို့ စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ လျှောက်သွားရင်း သူက ဆက်ပြောသည်။ "ရေချိုးတာထက်စာရင်... ငါနဲ့အတူ ချစ်တင်းနှီးနှောတာက မင်းကို ပိုပြီး စိတ်အပန်းပြေစေမယ်လို့ ငါ ထင်တာပဲ။"

​"ယောက်ျား... ကျွန်မကို အောက်ချပေးဖို့ သုံးစက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်နော်။" ဝမ်ကျိယန်၏ မျက်နှာလေးမှာ ကောက်ချက်ချသွားပြီး လေသံမှာလည်း အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေဟန် ပေါက်နေသည်။ "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်မကို လာမထိရဘူးလို့ မှာထားတာကို မှတ်မိတယ်မလား။"

​"အင်း... မင်းပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ကတိပေးခဲ့တယ်လို့ မမှတ်မိပါဘူး။"

​ချန်အန်က ပြောလည်းပြော၊ တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ဝမ်ကျိယန်ကို ကုတင်ပေါ်သို့ အမြန်ဆုံး ချလိုက်တော့သည်။ ရေချိုးပြီးခါစ ဖြစ်သော ဝမ်ကျိယန်သည် တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိလွန်းလှသဖြင့် သူမကို မြင်လိုက်ရရုံမျှဖြင့် သူ မိမိကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

​အစပိုင်းတွင် ဝမ်ကျိယန်သည် အနည်းငယ် ရုန်းကန်သော်လည်း ၎င်းသည် အမျိုးသမီးတို့ ထုံးစံအတိုင်း မူနွဲ့ပြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင်မူ သူမသည် ချန်အန်၏ ကုတင်ပေါ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် တွန်းပို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ အလိုရှိသမျှကို အလိုက်သင့် ခွင့်ပြုပေးလိုက်တော့သည်။

​ထို့အပြင် သူမ၏ လစဉ်ရက်စက်ဝန်းအရ အချို့သော အချိန်များတွင်မူ သူမကိုယ်တိုင်ကပင် ချန်အန့်ကို တက်ကြွစွာဖြင့် ပူးပေါင်းပါဝင်ပေးတတ်ပါသေးသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဇာတ်လိုက်မလေးကတော့ စိတ်ကြီးပြီး မူနွဲ့တတ်သူလေး ဖြစ်နေဆဲပင်။

...................................................................