အခန်း ၁၈၂

အခန်း (၁၈၂) လီဝမ်ဆန်

မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကိစ္စများကို စီစဉ်ပြီးနောက် စုယွမ်သည် အားလပ်ချိန် အနည်းငယ် ရရှိသွားခဲ့၏။

သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုတွင် အစာစားပြီးနောက် စုယွမ်သည် ဗီလာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

ယနေ့သည် သတ္တမမြောက်နေ့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ စနစ်၏ စည်းမျဉ်းများအရ ယနေ့တွင် တန်ဖိုးရှိသော သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို ရရှိမည် ဖြစ်ချေသည်။

စုယွမ်သည် ယနေ့ မည်သည့် သတင်းအချက်အလက် ပေးအပ်မည်ကို ကြည့်ရှုလိုသဖြင့် သတင်းအချက်အလက်စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်လေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ယနေ့၏ သတင်းအချက်အလက် - Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် နည်းပညာနယ်ပယ်တွင် သိသာထင်ရှားစွာ အောင်မြင်မှုများ ရရှိနေသောကြောင့် ကျန်းချန်ရှိ နည်းပညာကုမ္ပဏီအချို့သည် ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီ ဥက္ကဋ္ဌ၏ မွေးနေ့ပွဲကျင်းပသည့်နေ့တွင် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီအား ဆန့်ကျင်မည့် ဗျူဟာများကို ဆွေးနွေးကြပါလိမ့်မည်…

နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက် - မကြာသေးမီက ကျန်းချန်သို့ ကျောက်စိမ်းရိုင်း အမြောက်အမြား ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်… ဈေးတန်းပေါ်ရှိ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်တစ်ဆိုင်မှာ နံပါတ် ၃၅၂၈ လို့ တပ်ထားတဲ့ အရွယ်အစား အလတ်စား ကျောက်ရိုင်းတစ်တုံး ရှိပြီး ၎င်းရဲ့ တန်ဖိုးက ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပါတယ်… ၎င်းရဲ့အတွင်းမှာတော့ ယွမ် ၃ သန်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ ကျောက်စိမ်းတွေ ပါဝင်နေပါတယ်…ကျင်းဟိုင်ဟိုတယ်ရှိ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်ရိုင်းများထဲတွင် နံပါတ် ၁၆၆၆ ကျောက်တုံးထဲ၌ အကောင်းဆုံး နဂါးအမျိုးအစား ကျောက်စိမ်းများ ပါဝင်ပြီး ဈေးကွက်တန်ဖိုးအားဖြင့် ယွမ် သန်း ၃၀၀ ရှိပါတယ်…

ဤအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် စုယွမ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။

Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသောကြောင့် ဤလူများအား မနာလို ဖြစ်သွားစေသည်ဟု ထင်ရပေ၏။

ယနေ့အချိန်အထိ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် တန်ဖိုးကြီးမားသော စာချုပ်ကြီးများစွာကို ရယူနိုင်ခဲ့ရာ ၎င်းသည် အဆိုပါ နည်းပညာကုမ္ပဏီများ၏ ဈေးကွက်ဝေစုကို လုံးလုံးလျားလျား ထိခိုက်စေခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။

သူတို့ကိုယ်သူတို့ မည်သို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ရမည်ကို တွေးတောမည့်အစား ပူးပေါင်း၍ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုများနှင့် အကြံအစည်များကို လုပ်ဆောင်ရန် တွေးတောနေကြခြင်းက လုံးလုံးလျားလျား ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့က ကျောက်မျက်လောင်းကစားခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်အချို့ကိုလည်း ပေးအပ်ထားခြင်းပင်။

ထိုကျောက်တုံးနှစ်တုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် အံ့မခန်းစရာ ယွမ် သန်း ၃၀၀ တောင် ရှိပေသည်။

ငါတို့ ဒီပိုက်ဆံကို လုံးလုံးလျားလျား ရှာယူရပေမည်။

လီဟူက အိပ်ခန်းတံခါးကို ခေါက်ကာ မေးလိုက်၏။

"သူဌေး… နိုးပြီလား…"

စုယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"အင်း… ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ…"

လီဟူက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"သူဌေးအတွက် ဖိတ်စာတစ်စောင် ရောက်နေတယ်…"

"ဖိတ်စာ ဟုတ်လား…"

စုယွမ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် အဝတ်အစားလဲကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

လီဟူက ဖိတ်စာကို စုယွမ်ထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်… ဒါက သူဌေးအတွက် ဖိတ်စာပဲ… ပါတီပွဲ တစ်ခုခုအတွက် ဖိတ်စာဖြစ်ပုံရတယ်…"

စုယွမ်သည် ဖိတ်စာကို ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီ၏ ဥက္ကဋ္ဌ လီဝမ်ဆန်၏ မွေးနေ့ပါတီသို့ ဖိတ်ကြားထားသော ဖိတ်စာဖြစ်နေချေသည်။

ဘုရားရေ…

ဤအဘိုးကြီးက သူ၏ မွေးနေ့တွင် Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီအား ပစ်မှတ်ထားရန် တွေးတောနေသော်လည်း သူ့ထံသို့ ဖိတ်စာပေးပို့ရခြင်းက မည်သို့သော အကြောင်းရင်းနည်း။

ဤသည်မှာ ဝံပုလွေကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခြင်းလော သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထောင်ချောက်ထဲသို့ သွေးဆောင်ခြင်းလော။

ဖိတ်စာပေါ်ရှိ နေရာမှာ ကျင်းဟိုင်ဟိုတယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ယွမ် သန်း ၃၀၀ တန်ဖိုးရှိသည့် ကျောက်မျက်လောင်းကစား ကျောက်တုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည့် နေရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု ဟုတ်မဟုတ်ကို စုယွမ် မသိသော်လည်း ဤမွေးနေ့ပါတီဟု ခေါ်သည့်ပွဲသို့ သူ သေချာပေါက် သွားရပေမည်။ အကယ်၍ သူ မသွားပါက ဆုံးရှုံးမှုသည် ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို သူ ကြည့်ရှုရလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိ၏။ မွေးနေ့ပါတီက မနက်ဖြန်တွင် ဖြစ်သည်။ ဟောင်ကောင်သို့ သွားခဲ့စဉ်က လီဝေသည် လီဝမ်ဆန်အတွက် မွေးနေ့လက်ဆောင် တစ်ခုကို ဓာတ်ပုံရိုက်ခဲ့သည်ကို သူ မှတ်မိနေပေသေးသည်။

အပေါ်ယံကြည့်လျှင် တောင်ပိုင်းတောင်တန်းများကဲ့သို့ သက်တမ်းရှည်သည့်ပုံ ပေါက်နေသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ၎င်းသည် ဝင်သွားသော နေလုံးကြီးနှင့် တူနေချေသည်။

အဓိကအားဖြင့် ဤပန်းချီကားကို နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာတစ်ဦးက ရေးဆွဲထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝမ်တို၏ တံဆိပ်တုံး ရိုက်နှိပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် အလွန် စိုးရိမ်စရာ ကောင်းလှပေ၏။

ဝမ်သွမ့်ဆိုသည်မှာ မည်သူနည်း။ သူသည် စစ်ပွဲအတွင်း မိမိတိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်ခဲ့သူ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။ သူ့တွင် လက်ရေးလှအနုပညာနှင့် ပတ်သက်၍ အရည်အချင်းအချို့ ရှိသော်လည်း လူအများစုက သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အထင်အမြင်သေးကြလေသည်။

စုယွမ်က လီဟူအား ပြောလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ဒီမွေးနေ့ပါတီကို ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့…"

လီဟူက မေးလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ… ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီဖိတ်စာတွေ အကုန်လုံးက ရွှေကွပ်ထားတာပဲ… ဒါက ဘယ်သူ့မွေးနေ့လဲ…"

စုယွမ်က မေးလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အိမ်လာဝယ်တဲ့ လီဝေကို မင်း မှတ်မိလား…"

"အဲဒါ သူ့အဖေရဲ့ မွေးနေ့လေ…"

"အာ…"

လီဟူက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"လီဝေနဲ့ သူဌေးက ပြဿနာရှိထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ ဒီမွေးနေ့ပါတီကို ဖိတ်ရတာလဲ…"

စုယွမ်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဒါက လီဝေရဲ့ မွေးနေ့ပါတီ မဟုတ်ဘူးလေ… ဒါကြောင့် သူ ဝင်ပါရမယ့် နေရာမဟုတ်ဘူး… သူက အမွေဆက်ခံသူတောင် မဟုတ်သေးဘူးဆိုတော့ ဘာမှပြောပိုင်ခွင့် မရှိဘူး… ငါ့ကို ဖိတ်ဖို့ သူ့မှာ မျက်နှာရော သတ္တိရော မရှိပါဘူး…"

စုယွမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါအကုန်လုံးက သူ့အဖေရဲ့ အကြံအစည်တွေချည်းပဲ… ငါသွားမယ်ဆိုတာကို လီဝေ သိမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်… တကယ်လို့ သူသာ သိခဲ့ရင် ကြောက်လန့်ပြီး တုန်ရီနေလောက်ပြီ…"

"အို… ကျွန်တော် သဘောပေါက်ပြီ… တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတာပဲ…"

လီဟူက ရုတ်တရက် အလေးအနက် မေးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့… သူဌေး… တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ သွားရင် အန္တရာယ်တစ်ခုခု ရှိနိုင်မလား…"

စုယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အန္တရာယ် အဆင့်ကတော့ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ အလုပ်ဖြစ်မှာတော့ မဟုတ်ပါဘူး… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေနဲ့ အကြံအစည်တွေ ပါဝင်လာမှာကတော့ သေချာတယ်…"

လီဟူက ပြောလိုက်ပြီး စုယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆို… ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုပေါ့…"

လီဟူက အလွန် အလေးအနက်ထားကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟမ့်… သူတို့က ဟုန်မန်ပွဲတော် အကွက်ကိုတောင် ကစားရဲတယ်ပေါ့… ငါက အရှင်သခင် ရှန်ယုရဲ့ ဝင်စားတဲ့လူ ဆိုတာကို သူတို့ သိပ်မသိကြဘူး… ငါ သူတို့ကို သေချာပေါက် ကလဲ့စားချေပစ်မယ်…"

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် စုယွမ် စကားဆွံ့အသွားရပေသည်။

ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီမှ လီဝမ်ဆန်၏ အိမ်သည် ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ရှိ ကြီးမားသော ဗီလာကြီးတစ်ခုတွင် တည်ရှိလေသည်။

ဗီလာသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပေ၏။ ၎င်းတို့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်တွင် နေထိုင်ရခြင်းမှာ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီ ငွေကြေးပြတ်လပ်နေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လီဝမ်ဆန်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။

လီဝမ်ဆန်သည် အေးချမ်းပြီး တိတ်ဆိတ်မှုကို နှစ်သက်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် များသောအားဖြင့် သူ၏ အိမ်တွင် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော် အမြောက်အမြားကို ထားရှိလေ့ရှိပြီး သူလုပ်သမျှ အရာခပ်သိမ်းအတွက် နတ်ဘုရားများထံမှ အကူအညီ တောင်းခံလေ့ရှိသည်။

သူ့ကို နယ်ပယ်ထဲတွင် ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြပြီး အရေးပါအရာရောက်သူများကြားတွင် မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိသည့် သူနှင့်ပတ်သက်သော ကောလာဟលတစ်ခု ရှိနေပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လီဝမ်ဆန်၏ မူလအမည်မှာ လီဝမ်ဆန် မဟုတ်ဘဲ လီတယွီ ဖြစ်ကာ သူသည် ဆင်းရဲသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နာမည်ကို လီဝမ်ဆန်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် တစ်ချိန်က အလွန် ထူးချွန်သော ဆရာတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူ့ကို ရိုးသားစွာဖြင့် မေးခွန်းသုံးခု မေးမြန်းခဲ့သောကြောင့်ဟု ဆိုကြသည်။

ပထမဆုံး သူ မေးမြန်းခဲ့သည့်အရာမှာ သူ၏ နာမည်ကို ထင်ရှားစေနိုင်မည်လား ဆိုခြင်းပင်။

ထိုပညာရှိက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။

"ရနိုင်ပါတယ်…"

ဒုတိယမေးခွန်းမှာ နယ်ပယ်၏ ထိပ်တန်းတွင် ရပ်တည်နိုင်မည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို သူ တည်ထောင်နိုင်မည်လား ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ပညာရှိက ပြန်ဖြေခဲ့ပေသည်။

"ရနိုင်ပါတယ်…"

တတိယမေးခွန်းမှာ သူသည် အန္တရာယ်များမှ အမြဲတမ်း လွတ်မြောက်နိုင်ပြီး ကံဆိုးမှုများကို ကံကောင်းမှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်လား ဆိုခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ကျွမ်းကျင်သူက တတိယမေးခွန်းကို မဖြေကြားခဲ့ဘဲ ရိုးရှင်းစွာ ပြုံးလျက် တိတ်ဆိတ်စွာသာ နေခဲ့လေသည်။

ပထမမေးခွန်းနှစ်ခုမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသော နောက်ခံမှ ဆင်းသက်လာသည့် လီဝမ်ဆန်အတွက်မူ လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်ကတည်းက သာမန်လူများ မော့ကြည့်နိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်သည့် ချမ်းသာသော လူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်ကျော် ကာလအတွင်း ရေတွက်၍မရနိုင်သော အပြောင်းအလဲများ ရှိခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် နယ်ပယ်၏ မဏ္ဍိုင်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့ပြီး နည်းပညာကဏ္ဍ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ချေသည်။

မေးခွန်းနှစ်ခုစလုံးမှာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။ နှစ်များတစ်လျှောက်လုံး လီဝမ်ဆန်သည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များကို ကိုးကွယ်ရာတွင် အလွန် ကြည်ညိုကိုင်းရှိုင်းခဲ့သည်။ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း လီဝမ်ဆန်သည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်များကို ကိုးကွယ်သည့် သူ၏ အခန်းထဲတွင် တစ်ရက်တာ အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိပြီး အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ရှိသည်။

ထို့ကြောင့် လီတယွီသည် ထိုအချိန်က မေးခွန်းသုံးခုကို သူ မေ့မသွားကြောင်း ညွှန်ပြရန် သူ၏ နာမည်ကို လီဝမ်ဆန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း နည်းပညာများ လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာမှုနှင့်အတူ အသစ်အသစ်သော နည်းပညာများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရာ ၎င်းသည် အလွန် မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီကမူ ၎င်း၏ အတိတ်က အောင်မြင်မှုများကိုသာ ဆက်လက်မှီခိုနေပြီး အကျပ်အတည်းကို သတိမထားမိသည့်ပုံ ပေါက်နေပေ၏။

Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီသည် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများ ရရှိလာချိန်တွင် ကာလရှည်ကြာ တည်ထောင်ထားသော ဤနည်းပညာကုမ္ပဏီသည် လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းမိုးခံလိုက်ရလေသည်။

အွန်လိုင်းပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ကွန်ရက်အသုံးပြုသူများအကြား ပြင်းထန်သော ဆွေးနွေးမှုများက ဤအသက်ခြောက်ဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားအား အကျပ်အတည်း၏ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်ကို ခံစားရစေခဲ့သည်။

လီဝမ်ဆန်သည် ဤအကျပ်အတည်းက ယခင်အကြိမ်များထက် ပိုမိုပြင်းထန်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော နည်းပညာတော်လှန်ရေးတစ်ခု၏ အစအဦး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီကသာ အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ပျက်ကွက်ပြီး အရှိန်အဟုန်နှင့်အညီ လိုက်မပါနိုင်ပါက ၎င်းသည် တတိယတန်းစား နည်းပညာကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"တစ်သက်တာလုံး ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေက ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး… ငါ မသေခင်မှာပဲ ကျိုးယွဲ့နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ပြိုလဲမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရနိုင်တယ်…"

သူ ငွေအလုံအလောက် ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤကုမ္ပဏီသည် လီဝမ်ဆန်၏ ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေပြီး ကလေးတစ်ယောက်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးနေချေသည်။

လီဝမ်ဆန်သည် သူ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို လုံးလုံးလျားလျား အလဟဿ ဖြစ်သွားစေရန် ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် လီဝမ်ဆန်သည် ထိုအခန်းထဲ၌ တစ်ရက်လုံးလုံး ရှိနေခဲ့ပြီး မိသားစုဝင်များစွာနှင့် အခြားကုမ္ပဏီများမှ ဆော့ဖ်ဝဲလ် အင်ဂျင်နီယာများက သူ ထွက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

"ကလစ်…"

အသံတစ်သံနှင့်အတူ တံခါး ပွင့်သွားလေတော့သည်။