အခန်း ၁၈၅

အခန်း (၁၈၅) ဂရုမစိုက်ဘူး

လီဝမ်ဆန်က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"အို... မင်းပဲ ငါတို့ကို ပြောပြလိုက်ပါ..."

လီမင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးအား ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလူတွေရဲ့ အထင်ရှားဆုံး ဝိသေသလက္ခဏာကို စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့ အကျဉ်းချုံးလို့ ရတယ်... အဲဒါကတော့ ဂရုမစိုက်ခြင်းပဲ..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ၎င်းသည် မည်သို့သော တူညီသည့် လက္ခဏာမျိုး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြချေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဒုတိယသခင်လေး... ကိစ္စတွေကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းအောင် ရှင်းပြပေးနိုင်မလား..."

လီမင်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒါက ယေဘုယျ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်တစ်ခုပါပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလူတွေက အခြေခံအားဖြင့် အရင်မျိုးဆက် ဒါမှမဟုတ် သူတို့အရင် မျိုးဆက်တွေတုန်းက စီးပွားရေး စတင်ခဲ့တဲ့သူတွေ ဖြစ်နေလို့ပဲ... တခြားလို ပြောရရင် ဒီလူတွေက သူတို့ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကို တစ်ခါမှ မစတင်ခဲ့ရဘဲနဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေကို စုဆောင်းရရှိထားကြတာပဲ... ဒါကြောင့် သူတို့ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေအပေါ်မှာ ဘာအယူအဆမှ မရှိကြသလို သိပ်ပြီးတော့လည်း တန်ဖိုးမထားကြဘူး..."

လီမင်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ လူတစ်ယောက်မှာ ယွမ်သန်းတစ်ရာ ရှိနေရင် တစ်သန်း ဆုံးရှုံးသွားတာက သူ့ကို နှလုံးကွဲကြေအောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သူ လုံးလုံးလျားလျား ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ သူ့ဆီမှာ ဘီလီယံဆယ်ချီ ရှိနေမယ်ဆိုရင် သန်းဆယ်ချီ ဆုံးရှုံးရတာက ဆံပင်တစ်ပင် နုတ်ခံရတာထက်တောင် နာကျင်မှု နည်းပါးလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေနဲ့အတူ မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး အခုချိန်မှာ အချိန်ဖြုန်းဖို့အတွက်လောက်ပဲ ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ဖွင့်ထားမယ်ဆိုရင် အဲဒီကုမ္ပဏီကို မတော်တဆ ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် သူတို့အတွက် ထမင်းတစ်နပ် ဆုံးရှုံးသွားသလိုပဲ... အနည်းငယ်လေးတောင် နှလုံးနာကျင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီမင်က စဉ်းစားတွေးတောဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါကိုပဲ ဂရုမစိုက်ဘူးလို့ ခေါ်တာပေါ့..."

လူအုပ်ကြီးသည် အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လေပူတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကြလေ၏။

အခြားတစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါက... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ..."

လီမင်က ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ငါ အာပေါက်မတတ် ရှင်းပြနေတာတွေ အားလုံး အလကား ဖြစ်သွားတာပဲ...ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရရင် ယွမ်သန်းရာချီ တန်ကြေးရှိတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်အတွက် သန်းချီတန်တဲ့ ဇိမ်ခံကားတစ်စီးကို လောင်းကြေးအဖြစ် ထုတ်လိုက်တာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး...တကယ်လို့ အဲဒီကား ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် သူတို့ ဂရုစိုက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး...ပြီးတော့ ဒီ AR နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကလည်း အဲဒီလို လူငယ်မျိုးပဲ...

သူ့ရဲ့ နောက်ခံက အလွန်အားကောင်းလွန်းတယ်...အားကောင်းလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကိုတောင် ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းမရနိုင်ဘူး...သူ ကျွန်တော်တို့ကို မြင်စေချင်တဲ့ အရာတွေကိုပဲ မြင်နိုင်ပြီး၊ မမြင်စေချင်တဲ့ အရာတွေကိုတော့ လုံးဝ မမြင်နိုင်ဘူး...”

လီမင်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်ပေသည်။

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက သူ့အတွက် အချိန်ဖြုန်းဖို့ အသုံးပြုတဲ့ အရာတစ်ခုသက်သက်ပဲ... သူ့အတွက်တော့ ဒါက အချိန်မရွေး လွှင့်ပစ်နိုင်တဲ့ ကားတစ်စီးလိုပဲ... ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို လောင်းကြေးထပ်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့နိုင်သရွေ့ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်သရွေ့ Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကို အလွယ်တကူ ရယူနိုင်တယ်..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့... သူ့နောက်က ကျောထောက်နောက်ခံတွေက ကျွန်တော်တို့ကို လိုက်ရှာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ကျွန်တော်တို့ အဲဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လီမင်က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့... သူ့နောက်က အင်အားစုက သာမန် အင်အားစု မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်တို့ဘက်က မှန်ကန်နေသရွေ့ သူတို့ ဘာမှ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး... ဒါ့အပြင် ခုနက ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ ခင်ဗျား ယွမ် တစ်သိန်းကျော်တန်တဲ့ ကားတစ်စီး ဆုံးရှုံးသွားရင် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေဦးမလား..."

လူတိုင်းက ဝင်ပြောလိုက်ကြ၏။

"အင်း... အဲဒါ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်..."

ထို့နောက် လီမင်ကလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

လီဝမ်ဆန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အင်း... မဆိုးဘူး... ငါက အခန်းထဲမှာ တစ်နေကုန် စဉ်းစားနေခဲ့တာ... နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်တွေ အားလုံးရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကို တောင်းခံခဲ့ပြီး သူတို့မှာလည်း ဒီအကြံအစည်မျိုး ရှိနေခဲ့တယ်..."

လူတစ်ယောက်က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌလီက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဋ္ဌလီ စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်... ဥက္ကဋ္ဌလီ ဘာပြောပြော ကျွန်တော်တို့ လုပ်ပါ့မယ်..."

မည်သူမျှ နောက်မကျန်ရစ်ချင်ကြသောကြောင့် အခြားသူများကလည်း အလျင်အမြန် ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဆက်မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီကို ရယူဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုသင့်လဲ..."

လီဝမ်ဆန်က မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီမနက် ငါ အခန်းထဲက မထွက်လာခင်မှာ ထောင့်နားက ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ငါ မြင်လိုက်တယ်... အစတုန်းက ဒါကို သာမန် ကျောက်တုံးတစ်တုံးလို့ပဲ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒါကို ကောက်ကိုင်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ အပြင်ဘက်ကသာ ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး အတွင်းမှာတော့ ကျောက်စိမ်းဖြစ်နေတာကို ငါ တွေ့ရှိခဲ့တယ်... ဒါက ငါ့ကို စိတ်ကူးဉာဏ် ရစေခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ဒါက နတ်ဘုရားတွေ ငါ့ကို ပေးသနားလိုက်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်းလို့ ငါ ယုံကြည်တယ်..."

လီဝမ်ဆန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးက အရမ်း အားကောင်းပေမဲ့ သူက လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ... လူငယ်တွေက ကစားရတာကို နှစ်သက်တဲ့ အလေ့အထ ရှိကြစမြဲပဲ... အထူးသဖြင့် ဆန်းသစ်တဲ့ အရာတွေကိုပေါ့... ပြီးတော့ ဘယ်လိုအရာမျိုးက ဆန်းသစ်ပြီး ပျော်ဖို့ကောင်းလဲ... လောင်းကြေးထပ်ပြီး အနိုင်ရအောင် လုပ်လို့ရတဲ့ အရာမျိုးပေါ့..."

လီဝမ်ဆန်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်ပေ၏။

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ငါ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က တောင်ပိုင်းကနေ ကျောက်စိမ်းရိုင်း အမြောက်အမြား ယူလာခဲ့တယ်... ကျောက်မျက်လောင်းကစားတာက နတ်ဘုရားတွေ ငါ့ကို အကြံပြုထားတဲ့ အကြံကောင်းတစ်ခုပဲ... အပြင်ပန်းကြည့်ရင် ဆင်တူတဲ့ ကျောက်တုံးတွေထဲကနေ အတွင်းမှာ အရည်အသွေးမြင့် ကျောက်စိမ်း ပါမပါ ခွဲခြားသိမြင်ဖို့ဆိုတာ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပဲ... မနက်ဖြန် ကျင်းပမယ့် ငါ့ရဲ့ မွေးနေ့ပါတီကိုလည်း Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီရဲ့ သူဌေးကြီးကို ငါ ဖိတ်ထားတယ်... ငါတို့က သူ့ကို လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလိုက်သရွေ့ အကောင်းဆုံး ကျောက်စိမ်းကို ရှာတွေ့တဲ့သူက နိုင်မှာပဲ..."

လူအချို့က သံသယဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဒါက... အရမ်း အလျင်လိုလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ကျောက်မျက်လောင်းကစားကို အသုံးပြုတာက နည်းနည်း မခိုင်မာလွန်းဘူးလား..."

"ဒါ့အပြင် သူက သဘောတူပါ့မလား... ဒါက လောင်းကစားလုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲလေ..."

"ဒါက နည်းနည်း ယုံကြည်ရလောက်မှု မရှိဘူးလို့ ခံစားရတယ်..."

လီဝမ်ဆန်က ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အရာတစ်ခုက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ထင်ရလေလေ အောင်မြင်ဖို့ အလားအလာ ပိုများလေလေပဲ... ဒါက ဒီလောကကြီးရဲ့ နိယာမပဲ... ငါ လီဝမ်ဆန်က ဆင်းရဲတဲ့ ဘဝကနေ တက်လာခဲ့တာက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းတွေကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဒီလောကကြီးရဲ့ နိယာမတွေနဲ့ နတ်ဘုရားတွေရဲ့ လမ်းညွှန်မှုကြောင့်ပဲ... လူတွေက အကျိုးအမြတ်တွေကြောင့်ပဲ အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်ခံရလေ့ ရှိတယ်... ကျောက်မျက်လောင်းကစားတာက ရိုးရှင်းပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ဒါကို အနိုင်ရဖို့ဆိုတာ ဂိမ်းတစ်ခု အနိုင်ရဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး... အဲဒါက လောင်းကြေးရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြီးမားလှတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ အကြောင်းပဲ..."

လီဝမ်ဆန်က ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်ချေသည်။

"Ar နည်းပညာကုမ္ပဏီက သူ့အတွက် သိပ်အရေးမပါလှပေမဲ့ သူ့လို လူတစ်ယောက်က သူ့မိသားစုအတွင်းမှာ အသိအမှတ်ပြုခံရမှုကို ရချင်နေဦးမှာပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့သာ ကျန်းချန် နည်းပညာအသိုင်းအဝိုင်းကို လွှဲပြောင်းရယူနိုင်မယ်ဆိုရင် သူလည်း သူ့မိသားစုရဲ့ သဘောတူညီချက်ကို ရရှိလိမ့်မယ်... ဒါက ငါတို့ရဲ့ အပေးအယူလုပ်စရာ အရာပဲ... သူ့ရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ငါတို့ နားလည်နေသရွေ့ သူ သေချာပေါက် သဘောတူလိမ့်မယ်..."

ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် တက်ရောက်လာသူများသည် သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။ ကြီးမားသော ဩဇာအာဏာရှိသည့် ဝါရင့်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လီဝမ်ဆန် ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

ကိစ္စရပ်များကို ဤမျှ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်စွမ်းရှိပြီး လူ့သဘာဝကို ဤမျှ စေ့စေ့စပ်စပ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ... မနက်ဖြန် ဥက္ကဋ္ဌလီ ဘာပြောပြော ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်... ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ကျွန်တော် တခြား ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်တော့ဘူး... ဥက္ကဋ္ဌလီကိုပဲ အားကိုးပါတော့မယ်... သွားပါဦးမယ် ဥက္ကဋ္ဌလီ... ကျွန်တော် အရင် ပြန်နှင့်ပါရစေ..."

အခြားသူများကလည်း စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားကြလေ၏။

လီမင်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပုံရပြီးနောက် လီဝမ်ဆန်အား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အဖေ..."

လီမင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူ မည်သို့ တွေးတောနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မသိရချေ။

လီဝမ်ဆန်က အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း ဖြေလိုက်၏။

"ဟူး... ဒီလိုလုပ်ရုံကလွဲပြီး တခြားနည်းလမ်းမှ မရှိတာပဲ..."

လီမင်သည် ဤအရာများကို မယုံကြည်သော်လည်း သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ပေသည်။

"နတ်ဘုရားတွေက အဖေ့ကို ဘာပြောလိုက်လို့လဲ..."

လီဝမ်ဆန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ငါတို့က ဒီလူကို စော်ကားဖို့ မတတ်နိုင်သလို သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာပါပဲ... ဒီလို ဟန်ဆောင်ရတာ အရမ်း ပင်ပန်းတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကနဦး ရည်ရွယ်ချက်က အားလုံးရဲ့ အကျိုးအတွက်ပါပဲ... တကယ်လို့ ငါတို့သာ မပြောင်းလဲဘူးဆိုရင် ငါတို့ သေရလိမ့်မယ်... ဒါက အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပဲ..."