အခန်း ၁၈၇

အခန်း (၁၈၇) ဆရာဖန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် စုယွမ်သည် သူ၏ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်၏။

ပိုင်ချန်သည် သူမ၏ ခွန်အားများ လုံးလုံးလျားလျား ကုန်ဆုံးသွားသည့်အလား သူမ၏ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် မှီချလိုက်ပြီး မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သော အရာများကို ဖြည်းညင်းစွာ အရသာခံနေခဲ့ပေသည်။

စုယွမ်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုနေလဲ..."

ပိုင်ချန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"… သိပ်မကောင်းပါဘူး..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်ပြီး ပိုမိုနီးကပ်စွာ တိုးသွားခဲ့သည်။

"ဟင်... မင်းက ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ မဟုတ်လား..."

ပိုင်ချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး... ငါ အသက်ရှူပါရစေဦး..."

စုယွမ်က ပိုင်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တကယ်လို့ ကိုယ်သာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းကို သွားမယ်ဆိုရင် လူတော်တော်များများက ကိုယ့်ကို ရိုက်ကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်..."

စုယွမ်က ထိုအကြိမ် အနည်းငယ်ကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း ပြောလိုက်၏။

ပိုင်ချန်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဟင်... ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

စုယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ကားကို စက်နှိုးကာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားတော့၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ် အဲဒီမှာ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရတနာတွ ရခဲ့တာ အကြိမ်အနည်းငယ် ရှိခဲ့လို့ပဲ..."

ပိုင်ချန်က အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ စုယွမ်သည် သူမအား အံ့ဩစရာ အများအပြား ပေးစွမ်းခဲ့ပေ၏။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထူးချွန်ပြီးသားဟု သင် ထင်မှတ်ထားချိန်တွင် သူက သူမအား ပို၍ပင် ထူးချွန်သော အရည်အသွေးများကို ပြသလာခဲ့ချေသည်။

ယနေ့ခေတ်တွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းမှ ဈေးပေါသော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက ကံကောင်းမှုနှင့် မဆိုင်တော့ဘဲ စစ်မှန်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပေပြီ။

မကြာမီမှာပင် ကားသည် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်း အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ကားကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ချန်သည် စုယွမ်အား ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့၏။

ပိုင်ချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဆိုင်ပဲ... အရင်တုန်းက ဒီနေရာမှာ ကျောက်စိမ်းရိုင်း လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ ဒီတစ်ခေါက်တော့ သူတို့က ကျောက်ရိုင်း အမြောက်အမြား ယူလာတဲ့အပြင် နာမည်ကြီးလူတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျောက်မျက်လောင်းကစား ကျွမ်းကျင်သူ ဝူမော့ကိုတောင် ဖိတ်ကြားထားတယ်..."

စုယွမ်သည် ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရပ်ဝတ်ဖြင့် လုံခြုံရေးအစောင့် အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူတို့တွင် ကတ်ကြေးပုံစံ နားရွက်များနှင့် ပါးရိုးမြင့်မြင့်များ ရှိကြပြီး ရန်ဖြစ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်မည့်သူများပုံ ပေါက်နေပေသည်။

စုယွမ်သည် ကျောက်မျက်လောင်းကစားခြင်းကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားလှချေ။ ယနေ့ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ပိုင်ချန်နှင့် အဖော်လိုက်ပေးရန်သာ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် စုယွမ်က ပိုင်ချန်ကို ဆိုင်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။

"ဆိုင်ထဲ ဝင်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်... အတွင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပါတဲ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ငါတို့ ရှာတွေ့နိုင်ပြီး အချောသတ်ဖို့အတွက် မင်းရဲ့ ဆိုင်ကို ပို့နိုင်ကောင်း ပို့နိုင်မှာပါ..."

"အားလုံးပဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းကနေ ကြိုဆိုပါတယ်..."

"ကြွေထည်တွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီအဘိုးကြီး ဆရာဖန်ကိုသာ လာမေးလိုက်ပါ..."

"တကယ်လို့ မဖော်လိုရသေးဘူး ဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ဖော်လိုလုပ်ပေးကြပါဦး..."

ဆံပင်အရှည်နှင့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တိုက်ရိုက်လွှင့်နေခဲ့ပြီး သူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ်ကျွမ်းကျင်သူ ဆရာဖန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဆရာဖန် ဘယ်ရောက်နေတာလဲ..."

"ဒီမှာ ဘာလို့ ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှိနေရတာလဲ..."

"တကယ်လို့ ငါ မမှားဘူးဆိုရင် ဒါတွေ အကုန်လုံးက ကျောက်စိမ်းရိုင်းတွေ မဟုတ်လား... ဆရာဖန်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်မျက်ရတနာဘက် ပြောင်းသွားပြီလား..."

ကွန်ရက်အသုံးပြုသူ အများအပြားက ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်းခဲ့ကြ၏။

ဆရာဖန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဟားဟား ဒီနေ့ ကျွန်တော် နားရက်မလို့လေ ပျော်ရအောင် အားလုံးကို အပြင်အဆင်တွေ လိုက်ပြပေးနေတာပါ... အဘိုးကြီးဖန်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ကြွေထည်တွေကို အကဲဖြတ်ဆဲပါပဲ...အလုပ်အကိုင် မပြောင်းသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီမိတ်ဆွေ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ဒီမှာ ကျောက်စိမ်းရိုင်း အမြောက်အမြား တကယ်ရှိနေပြီး အဲဒါတွေက အရမ်းကို ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်ရိုင်းတွေချည်းပါပဲ... ခင်ဗျားတို့ထဲက အများစုက ကျောက်မျက်လောင်းကစား ကျွမ်းကျင်သူကို အရင်က မမြင်ဖူးကြလောက်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော် ပြပေးမယ်..."

ဆရာဖန်က ကင်မရာကို ဆိုင်အနှံ့သို့ ရွှေ့လိုက်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ကျွန်တော့်ကို မဖော်လိုရသေးဘူးဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ဖော်လိုလုပ်ပေးကြပါဦး... ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ကြွေထည်တွေ အကြောင်း မေးစရာ မေးခွန်းတွေ ရှိရင် chatbox ကို ပေးပို့ထားနိုင်ပါတယ်... ကျွန်တော် မြင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် အမြန်ဆုံး အကြောင်းပြန်ပေးပါ့မယ်..."

မှတ်ချက်တစ်ခုက ရေးသားလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ရုပ်ချောတဲ့ အမျိုးသားတွေနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိနေတာပဲ... ဟိုစုံတွဲကို ကြည့်လိုက်ဦး..."

ဆရာဖန် စကားပြောပြီးနောက် ဖော်လိုအရေအတွက် သိသိသာသာ တိုးလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့ပြောနေသည့် စုံတွဲထံသို့ ကင်မရာကို အလျင်အမြန် ချိန်လိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားတို့က ရုပ်ချောတဲ့ အမျိုးသားတွေနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ကြည့်ရတာ သဘောကျတယ် မဟုတ်လား... အဘိုးကြီးဖန်ကို ဖော်လိုလုပ်ကြပါ... ပြီးရင် ခင်ဗျားတို့ကို ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးမယ်..."

ပိုမိုနီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ အသိဟောင်းဖြစ်သော စုယွမ် ဖြစ်နေသည်ကို အံ့ဩဖွယ်ရာ တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

ဆရာဖန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ကင်မရာကို မြှောက်ကာ စုယွမ်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"အို... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ... ဒါက ငါ့ရဲ့ အသိဟောင်းပဲ..."

ဆရာဖန်က နောက်တစ်ဝက် အတည်တစ်ဝက်ဖြင့် နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ညီလေးစု... မင်းက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းကို လာရဲသေးတာလား... အဲဒီကောင်တွေ မြင်ပြီး မင်းနဲ့ ပြဿနာတက်မှာကို မကြောက်ဘူးလား..."

စုယွမ်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

"ဒါက ဆရာဖန် မဟုတ်လား... မကြာသေးခင်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းမှာ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရတာတွေများ ရှိသေးလား..."

ဆရာဖန်က အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဟေ့... မင်းလိုမျိုး လူတိုင်းမှာ စူးရှတဲ့ အမြင်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းက အရမ်း ကြီးမားပြီး ပစ္စည်း ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အတုတွေချည်းပဲ... တကယ်လို့ မင်းရဲ့ အမြင်သာ မရှိရင် မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဈေးပေါပေါနဲ့ ရနိုင်မှာလဲ..."

စုယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဟားဟား ဆရာဖန်က ဒီလောက် စူးရှတဲ့ အမြင်ရှိတာပဲ... တကယ်လို့ ဆရာဖန်ကသာ ဒီက ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို လိုက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် တစ်ခုခု လွတ်သွားမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး..."

ဆရာဖန်က သူ၏ဘေးရှိ ပိုင်ချန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို မြှောက်ပင့်မနေပါနဲ့... ဒီပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို ကြည့်ပြီးရင် ငါ အမောဆို့သွားလိမ့်မယ်... ညီလေးစု... ဒီဘက်က ဘယ်သူလဲ..."

စုယွမ်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။

"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကောင်မလေး... ပိုင်ချန် တဲ့..."

ဆရာဖန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"အို... ဒါဆို မင်းက ငါ့ရဲ့ ခယ်မလေးပေါ့... အရင်က ဒီလိုမျိုး ကြုံဖူးတယ်လေ... ညီလေး အရက်မူးနေတယ် ဆိုတာကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ ငါ သိနိုင်တယ်... မင်းရဲ့ ကောင်မလေးက ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်ဆင်းပေးထားတဲ့ ဖူးစာရှင်ပဲ..."

ပိုင်ချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာဖန်..."

စုယွမ်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ချန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

"ဆရာဖန်... ကျွန်တော်တို့ အရင် လိုက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်... နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့..."

ဆရာဖန်သည် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့၏။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ဆရာဖန်က နာမည်ကြီး ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ် ကျွမ်းကျင်သူလေ... သူက ဘာလို့ ဒီလူငယ်လေးကို ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်လို ပြုမူနေရတာလဲ..."

"ဟုတ်တယ်လေ... ဆရာဖန်ရဲ့ အသက်အရွယ်အရဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဦးလေးအရွယ်လောက်လို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရတယ် မဟုတ်ဘူးလား..."

"ဒီလူငယ်လေးအပေါ်မှာ ဆရာဖန်က တော်တော်လေး လေးစားမှု ရှိတယ်လို့ ငါထင်တယ်..."

"ပြီးတော့ ဈေးပေါပေါနဲ့ ရတယ် ဆိုတာက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... အခုခေတ်မှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းကနေ ဈေးပေါပေါနဲ့ တကယ် ရနိုင်သေးလို့လား... ဒါက အတုတွေချည်း ရောင်းတဲ့ ဈေးကွက်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား..."

တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းမှ စကားပြောဆိုမှုများမှာ တက်ကြွလာပြီး လူပိုမိုများပြားစွာ ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။

ဆရာဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဟားဟား ငါ့ရဲ့ ညီလေးကို လူတိုင်းက တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားနေကြပုံပဲ... လူတိုင်း အဘိုးကြီးဖန်ကို Like လေး နှိပ်ပေးကြပါဦး... တကယ်လို့ Like အရေအတွက် နှစ်သောင်းကျော်သွားရင် ငါ..."

"အိုမလေး... နှစ်သောင်းတောင် ပြည့်သွားပြီလား... ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် ငါ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပြလိုက်တော့မယ်... ငါ့ညီလေး အကြောင်းပေါ့..."

"ဒီက ငါ့ညီလေးက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါ့ထက် အများကြီး ပိုပြီး စူးရှတဲ့ အမြင်ရှိတယ်... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ပါးနပ်တဲ့လူတွေချည်းပါပဲလေ... ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သိကြတယ်... ငါ့ညီလေးက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ဈေးတန်းကို ပထမဆုံး ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာပဲ အိုးတစ်လုံးရဲ့ အောက်ခြေမှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မိခင်အကြွေစေ့ တစ်စေ့ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ အဲဒါကို ယွမ်သိန်းချီနဲ့ ရောင်းချနိုင်ခဲ့တယ်... အဲဒီအိုးထဲမှာ တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပါဝင်နေပြီး အဲဒီမှာ ရောင်းမထွက်ဘဲ နှစ်နဲ့ချီ ရှိနေခဲ့တာလေ... ဒါပေမဲ့ ငါ့ညီလေးက သူ ပထမဆုံး လာတဲ့အချိန်မှာတင် အဲဒါကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်လေ...

ဒါက ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး... ကုန်ပစ္စည်း ရောင်းတဲ့ဆိုင်ခန်း ပိုင်ရှင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ငါ့မှာ ရှိတယ်... သူ့ဆိုင်ခန်းမှာ သံခွေးရုပ် နှစ်ရုပ် ရှိနေတာ နှစ်နှစ်တောင် ရှိနေပြီ... ဘယ်သူမှလည်း မဝယ်ကြဘူး... အဲဒီအချိန်မှာ ဒီငါညီလေးက သံခွေးရုပ်တွေရဲ့ ခေါင်းပိုင်းက တကယ်တော့ ရွှေနဲ့ လုပ်ထားတယ် ဆိုတာကို ရှာတွေ့သွားခဲ့တယ်..."

ဆရာဖန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းထဲတွင်လည်း ဆွေးနွေးမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

"တစ်ခါတည်းနဲ့ကို ယွမ်သန်းချီပြီး ရောင်းရသွားတယ်လေ... ငါ အဘိုးကြီးဖန် အဲဒီနေရာကနေ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သွားခဲ့ပေမဲ့ တစ်ခါမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး... သူ့ရဲ့ အသေးစိတ် အကဲခတ်နိုင်တဲ့ အမြင်က အံ့မခန်းစရာ မကောင်းဘူးလား ဆိုတာကိုပဲ ငါ့ကို ပြောစမ်းပါ..."

စုယွမ်နှင့် ပိုင်ချန်တို့သည် သူတို့ရှေ့တွင် ခင်းကျင်းပြသထားသော ကျောက်စိမ်းရိုင်းများဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောက်ရိုင်းများကို သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ထားပြီး အပေါ်ဆုံးတွင်မူ အစိမ်းရောင် သက်သက်သာဖြစ်သော လက်ကောက်တစ်ကွင်း ရှိနေပေ၏။

အနီးအနားတွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အခြေခံ ကျောက်ရိုင်းများအတွက် ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀၊ အလယ်အလတ် ကျောက်ရိုင်းများအတွက် ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ နှင့် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်ရိုင်းများအတွက် ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပေ၏။ နေရာတွင်ပင် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး နေရာတွင်ပင် ဖြတ်တောက်ကာ နေရာတွင်ပင် တန်ဖိုးဖြတ်နိုင်လေသည်။

ယနေ့တွင် ကျောက်စိမ်းအတွက် အမြင့်ဆုံးဈေး ရရှိသူသည် အထက်တွင် ပြသထားသော ယွမ် ၆၆၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည့် လက်ကောက်ကို ဆုအဖြစ် ရရှိမည် ဖြစ်ပေ၏။

စုယွမ်က သတိပေးစာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်..."

ပိုင်ချန်က ရှင်းပြလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... အဲဒါက ကျောက်မျက်လောင်းကစား အလုပ်လုပ်တဲ့ ပုံစံပဲ... ထီပေါက်တာနဲ့ အတူတူပဲ... ဒါပေမဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ပိုများတယ်... ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ အကုန်ခံလိုက်ရပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ပြန်မရတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

စုယွမ် စကားပြောပြီးနောက် အလယ်ပိုင်းရှိ ကျောက်ရိုင်းများကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုကြောင့် ကျောက်ရိုင်းတစ်တုံးက တောက်ပနေပုံပေါ်နေ၏။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ငါတို့သာ ဖန်သားအမျိုးအစား ကျောက်စိမ်းတစ်တုံးကို ရှာတွေ့ရင်တော့ ငါတို့ ချမ်းသာပြီ..."

စုယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် လှမ်းကိုင်ချင်သွားခဲ့သည်။

ဘေးနားတွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပါလာသည့် လူငယ်တစ်ဦးက ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာခဲ့၏။

"ရပ်စမ်း... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဒါက ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ တန်တဲ့ ကျောက်စိမ်းရိုင်းကွ... မင်းရဲ့ ညစ်ပတ်နေတဲ့ လက်တွေကို ဖယ်လိုက်စမ်း..."

လူငယ်၏ဘေးရှိ လှပသော အမျိုးသမီးက မလိုလားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။