အခန်း ၁၉၀

အခန်း (၁၉၀) စတင်ဖြတ်တောက်ခြင်း

"ကောင်လေး… မင်း အခုချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်…"

"တကယ်လို့ မင်း ငါ့ကို ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံနေမယ်ဆိုရင် ယွမ် သုံးသိန်း စုဆောင်းမိဖို့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် အချိန်ယူရမလဲ ဆိုတာ ငါ မသိဘူး… တကယ်လို့ ငါက ဒီနေ့ ကျောက်တုံးတစ်တုံး ဝယ်လိုက်ရင် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ မြေကြီးပဲ စားနေရလိမ့်မယ်…"

"ဒီလိုလုပ်တာကို ခေါင်းမာပြီး ခံစားရတာလို့ ခေါ်တယ်… တကယ်လို့ မင်းဆီမှာ သခင်လေးကျိုးရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ ဩဇာအာဏာမျိုး မရှိဘူးဆိုရင် ဒီမှာ လာပြီး ရောင့်တက်နေဖို့ မကြိုးစားနဲ့…"

"အခုကစပြီး သခင်လေးကျိုးက မင်းကို တစ်ခုခုပြောရင် ခေါင်းငုံ့ပြီး နှိမ့်ချစွာ နားထောင်လိုက်စမ်းပါ…"

မန်နေဂျာက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်၏။

သခင်လေးကျိုးသည် သူ ပြောလိုက်သည့် စကားများကို အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ ဩဇာအာဏာကို စိန်ခေါ်ရန် ရဲဝံ့သူ တစ်ဦးအတွက် ပြတ်သားသော စကားလုံးများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းက လိုအပ်ပေ၏။

အရှက်ခွဲလေလေ သူ၏ဘေးရှိ လှပသော အမျိုးသမီးက ဤသူ မည်မျှ သနားစရာကောင်းပြီး သူကိုယ်တိုင်က မည်မျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရလေလေ ဖြစ်ပေမည်။

သူ၏ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်စိမ်းရိုင်း ဆယ်တုံးကို ပြန်ကြည့်ရင်း သခင်လေးကျိုးက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်းတစ်တုံးက ထိပ်တန်းအဆင့် ဆယ်တုံးကို စိန်ခေါ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်ရာ သူ အနိုင်ရရန် လုံးလုံးလျားလျား နည်းလမ်းမရှိချေ။

စုယွမ်သည် မတုန်မလှုပ်ဘဲ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်းများအတွင်းမှ နံပါတ်များကို ရိုးရှင်းစွာ ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

ပိုမိုနီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ၎င်းသည် သတင်းအချက်အလက် အစီရင်ခံစာထဲ၌ ဖော်ပြထားသော နေရာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နေပေသည်။

"ဒါပဲ… မင်းတို့တွေ ဒါကို ဟိုဘက် ရွှေ့လိုက်ကြ…"

စုယွမ်က ကျောက်တုံးများ သယ်ယူနေသော လူများအား ညွှန်ကြားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား… မင်းရဲ့ အမြင်က ကောင်းသားပဲ… အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်းတွေထဲကနေ အရည်အသွေး အညံ့ဆုံးကို မင်း တကယ် ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ… ဟားဟားဟား…"

မန်နေဂျာက ဆက်လက်၍ လှောင်ပြောင်လိုက်လေ၏။

မန်နေဂျာ၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် အနီးအနားရှိ လူများသည် သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရချေသည်။

ဤလူငယ်လေးသည် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်ရုံသာမက ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းလည်း ညံ့ဖျင်းကာ ကံဆိုးနေပေ၏။

သူက အရည်အသွေး အညံ့ဆုံး ကျောက်ရိုင်းကို အမှန်တကယ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ယွမ် သုံးသိန်းကို အလကား လွှင့်ပစ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘူးလော။

"မင်းတို့တွေ နောက်ကို ပြန်ပြီး သွားမသယ်ကြနဲ့ဦး… ဒီကောင်လေးက ပိုက်ဆံ မရှင်းရသေးဘူး…"

မန်နေဂျာက ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး POS စက်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

"မင်းမှာ ဒီနေရာမှာ လာပြီး ကြွားဝါဖို့ ပိုက်ဆံ တကယ် မရှိဘူး မဟုတ်လား…"

မန်နေဂျာက ဆက်ပြောလိုက်၏။

စုယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ဘဏ်ကတ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကတ်ကို မည်သည့်ပြဿနာမျှမရှိဘဲ အောင်မြင်စွာ ပွတ်ဆွဲလိုက်ပေသည်။

ကတ်ကို အောင်မြင်စွာ ပွတ်ဆွဲပြီးကြောင်း အသိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မန်နေဂျာသည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆက်ရှိနေခဲ့၏။

"တကယ်ပဲ ရှိနေတာကိုး… သွား… ကျောက်တုံးကို သွားရွှေ့ကြစမ်း…"

မန်နေဂျာ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ကျောက်တုံးကို ဖြတ်စက် အနီးသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်လေသည်။

"အိုက်ရာ… ဒါက အရမ်းကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ… ငါ ဘာလို့ ရှုံးသွားလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး…"

ကျိုးကျဲက သူ၏ လက်ဝါးများကို ဖြန့်ကားရင်း ပြောလိုက်သည်။

အနီးအနားရှိ လူများသည် သိသာထင်ရှားစွာ ကွဲပြားနေသော အခြေအနေကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။ အချို့မှာ ကျိုးကျဲက မနှစ်မြို့ဖွယ် စကားများကို ဆက်ပြောနေသည်ကို မကြားလိုသလို သူတို့ သည်းမခံနိုင်တော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ရိုးရှင်းစွာပင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရည်အသွေးမြင့် ကျောက်စိမ်းရိုင်း ဆယ်တုံးမှာ အလွန် အရည်အသွေးညံ့ဖျင်းသော အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်စိမ်းရိုင်း တစ်တုံးနှင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုစာမျှ ကွာခြားနေပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကင်မရာတစ်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားသော ဆံပင်အရှည်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး လူအုပ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ချေ၏။

"တစ်ဆိတ်လောက်… ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ… ခုနက ဘာလို့ အဲဒီလောက် ဆူညံနေတာလဲ…"

ဤအမျိုးသားမှာ တိုက်ရိုက်လွှင့်နေသော ဆရာဖန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"အင်း… ဒီလူက လူတွေကို အထင်သေးပြီး ဒီမှာ မနှစ်မြို့ဖွယ် စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့တယ်… ဒီလူငယ်လေးက သွေးပူပြီး သည်းမခံနိုင်တော့လို့လေ…"

"မဟုတ်ဘူး… နှစ်ဖက်က ကျောက်မျက်လောင်းကစား ယှဉ်ပြိုင်ကြမလို့လေ… သခင်လေးကျိုးလို့ ခေါ်တဲ့ ဒီလူက ခြောက်သိန်းစီ တန်တဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ကျောက်စိမ်းရိုင်း ဆယ်တုံးကို ဝယ်လိုက်တယ်… ဒီလူငယ်လေးကတော့ သုံးသိန်းတန်တဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်း တစ်တုံးကို ဝယ်ခဲ့တာ…"

"ရှုံးတဲ့သူက ဒူးထောက်ပြီး ဖိနပ်အောက်ခြေတွေကို ယက်ရမယ်… ပြီးရင် ဒူးထောက် တွားသွားပြီး ထွက်သွားရမယ်တဲ့…"

"ဟူး… သူတို့ ပြောခဲ့တာတွေက ကြမ်းတမ်းပေမဲ့ ငါတို့က ဆင်းရဲပြီး အင်အားမရှိတော့ သည်းခံရုံပဲ တတ်နိုင်တာပေါ့…"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူငယ်လေးက လူမှုရေး အတွေ့အကြုံ အရမ်း နည်းလွန်းတယ်… စိတ်လိုက်မာန်ပါနဲ့ သူက သုံးသိန်းတောင် သုံးလိုက်တာ… အဲဒါက ပိုက်ဆံတွေကို အလဟဿ ဖြစ်စေတာ မဟုတ်ဘူးလား…"

"ပိုက်ဆံ သုံးလိုက်ရုံတင် မကဘူး… နောက်ကျရင် အရှက်ခွဲလည်း ခံရဦးမယ်… ဒါက အရိုက်ခံရဖို့ ပိုက်ဆံပေးလိုက်တာနဲ့ မတူဘူးလား…"

"ဒါကို သင်ခန်းစာတစ်ခု အနေနဲ့ပဲ မှတ်လိုက်တော့… အဲဒီ သခင်လေးကျိုးက နောက်ကျရင် လှောင်ပြောင်ဖို့ စလာတဲ့အခါ သေချာပေါက် ငါတို့ကိုပါ ထည့်ပြောလိမ့်မယ်… ငါတို့ နည်းနည်းလောက် ကြည့်ပြီးရင် အရှက်ခွဲမခံရအောင် ထွက်သွားကြတာပေါ့…"

ဤသူ၏ ငွေကြေး သုံးစွဲမှု အလေ့အထကို ကြားချိန်တွင် ဆရာဖန်သည် ဘာတွေဖြစ်နေသနည်း ဆိုသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်…"

ဆရာဖန်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"အမ်း… ဒါက ညီလေးစု မဟုတ်ဘူးလား…"

ဆရာဖန်သည် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် ထိုသူမှာ စုယွမ် အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်လေ၏။

ဤအချိန်တွင် စုယွမ်၏ မျက်နှာကို တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းထဲတွင်လည်း မှတ်မိသွားကြပေသည်။

"ဟေး… အဲဒါ ခုနက ရုပ်ချောတဲ့ ကောင်လေး မဟုတ်ဘူးလား…"

"ခုနက ပြောသွားတာတွေကို အကဲခတ်ကြည့်ရင် ဒီရုပ်ချောတဲ့ ကောင်လေးက အရမ်း အရည်အချင်းရှိတဲ့သူပုံ မပေါက်ဘူး…"

"ဒါက ဆရာဖန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းလေ… သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်နိုင်ရတာလဲ… ပြဿနာကို တက်တက်ကြွကြွ ရှာနေတာပဲ…"

"ကျောက်မျက်လောင်းကစား ဂိမ်းကို ကစားနေတာလား… အရည်အသွေးမြင့် ကျောက်ရိုင်း ဆယ်တုံးနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်း တစ်တုံး ယှဉ်ပြိုင်တာလေ… ဘယ်သူက ကျောက်စိမ်း ရှာတွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလဲ… အရူးတောင် ရလဒ်ကို ခန့်မှန်းနိုင်တယ်…"

"ဆရာဖန်က အင်တာနက်ကို တကယ် ကျွမ်းကျင်နေပြီပဲ… အခု သူက ဖျော်ဖြေရေး အကြောင်းအရာတွေ ဘယ်လို ဖန်တီးရမလဲ ဆိုတာကိုတောင် သိနေပြီ… သူ့ရဲ့ ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက် ကြီးကျယ်တယ် ဆိုတာကို ခုနကပဲ သူ အမွှမ်းတင်နေခဲ့တာလေ… ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့မှာတော့ သူက ရောင့်တက်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်တတ်တဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်ပါပဲ…"

"အဲဒါ လုံးလုံးလျားလျားတော့ မမှန်ဘူး… ဆရာဖန် လိမ်ပြောနေတာ မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း စုဆောင်းတာနဲ့ ကျောက်မျက်လောင်းကစား လုပ်တာက တူညီတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး… တကယ်လို့ သူက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းတွေ အကြောင်းကို ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝနေရင်တောင် ကျောက်မျက်လောင်းကစားမှာတော့ သေချာပေါက် မတော်နိုင်ဘူး…"

"ဒီလူရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက တိကျပြီး တရားမျှတတယ်… ဆရာဖန် ပြောတာ မှန်သလား မှားသလား ဆိုတာကိုတော့ ငါ မသိဘူး… ဒါပေမဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေအရ ဒီလူငယ်လေး ရှုံးဖို့ သေချာနေပြီ…"

တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းမှ စကားပြောဆိုမှုများမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် တက်ကြွလာပြီး အရင်ကထက် လူပိုမိုများပြားလာခဲ့ချေသည်။

ဆရာဖန်သည်လည်း သူ၏ တုန်လှုပ်မှုမှ ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့၏။ သူသည် မှတ်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"ဟားဟား… ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ… ငါတို့ လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ကြရအောင်… တကယ်လို့ ငါ့သူငယ်ချင်း နိုင်ခဲ့ရင် မင်းတို့ ငါ့ကို ဖော်လိုလုပ်ပြီး မင်းတို့ရဲ့ ပရိသတ်အဖွဲ့ထဲ ထည့်ပေးရမယ်…"

"တကယ်လို့ ငါတို့ ရှုံးခဲ့ရင် ဆရာဖန်က တိုက်ရိုက်လွှင့်ခန်းထဲမှာ ကြွေထည်အဟောင်း တစ်ခုကို အစွမ်းကုန် မဲဖောက်ပေးမယ်… ဘယ်လိုလဲ…"

ဆရာဖန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပေသည်။

ထိုသူမှာ စုယွမ်ဖြစ်ကြောင်း သူ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ကိစ္စရပ်များက ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အလယ်အလတ်အဆင့် ကျောက်ရိုင်းမှာ အရည်အသွေး အလွန် ညံ့ဖျင်းပြီး အခြားသူတစ်ဦးကို အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ပို၍ပင် နည်းပါးသည်ဟု သူ တွေးထင်ထားသော်လည်းပင်။

သို့သော် စုယွမ်၏ ယခင် အပြုအမူများကို သူ တွေးတောမိချိန်တွင် ယခုအချိန်၌ စုယွမ်ထံတွင် ယုံကြည်ချက် အများအပြား ရှိနေကြောင်းကို သူ သိရှိခဲ့ပေ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စုယွမ်၏ နှိမ့်ချတတ်သော အရည်အချင်းများကို သူ သိရှိထားသောကြောင့်ပင်။ သူသည် သူဌေးစာရင်းဝင် တစ်ဦး မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ယွမ် သုံးသိန်း သုံးစွဲလိုက်ရုံဖြင့် ဒေဝါလီခံရမည် မဟုတ်ချေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကြွေထည်အဟောင်း တစ်ခုက ငါ့အတွက်တော့ သိပ်အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး… ဒါကြောင့် အာရုံစိုက်မှု ရအောင် လောင်းကြေးအနေနဲ့ ဒါကို အသုံးပြုလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်…"

"ဟားဟား… ဆရာဖန်… မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ထောက်ခံတာ မှန်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကြွေထည်အဟောင်းက ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်…"

"ဆရာဖန်တော့ ငွေအများကြီး ကုန်တော့မှာပဲ…"

"ဒီကြွေထည်ကို ငါ လိုချင်တယ်… ဘယ်သူမှ ငါ့ဆီကနေ ယူသွားလို့ မရဘူး…"

မှတ်ချက်များ အားလုံးမှာ ဤကဲ့သို့သော ပြောဆိုမှုများနှင့် ဆင်တူနေပေသည်။ ဆရာဖန်သည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကင်မရာကို ရှေ့သို့ လှည့်လိုက်လေ၏။

"ကောင်လေး… တကယ်လို့ မင်း အခု အရှုံးပေးမယ်ဆိုရင် လူမြင်ကွင်းမှာ မင်းကို ငါ အရှက်ခွဲမှာ မဟုတ်ဘူး… ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ပြီး ငါ့ကို သူဌေးလို့သာ ခေါ်လိုက်စမ်းပါ…"

သခင်လေးကျိုးက ဖိအားပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ မင်း ဖြတ်တော့မယ်ဆိုရင်လည်း မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ… ဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းမနေနဲ့… တကယ်လို့ ရှုံးမှာကို ကြောက်နေရင် ထွက်သွားလို့ ရတယ်…"

စုယွမ်က မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ပြန်ပြောလိုက်၏။

"မင်း…"

သခင်လေးကျိုး ဒေါသထွက်သွားခဲ့သော်လည်း အကယ်၍ ရလဒ်များ မထွက်ပေါ်လာမီ သူ အရေးယူ ဆောင်ရွက်လိုက်ပါက အတင်းအဖျင်း စကားများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာ ရောက်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို အရမ်း ရိုင်းစိုင်းနေမှတော့ သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ငါ ထည့်တွေးနေစရာ မလိုတော့ဘူး… နောက်ကျရင် သူ့ခေါင်းကို နင်းပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရှက်ခွဲပစ်ရမယ်…"

"ဖြတ်လိုက်စမ်း…"

သခင်လေးကျိုးက ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်လေတော့သည်။