အခန်း ၁၉၉

အခန်း (၁၉၉) နာမည်ကြီး လူငယ်သရုပ်ဆောင် ဝူချန်

အလုပ်အမည်ကတ်ပြားများ တပ်ဆင်ထားသော လူများသည် ဤလူများ၏ အပြုအမူကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤလူများသည် လေးစားဖွယ်ကောင်းပြီး အဆင့်အတန်း တစ်ခုခု ရှိကြပေသည်။

ထို့အပြင် ဤသူကို ကုမ္ပဏီက ဖျော်ဖြေရန် ဖိတ်ကြားထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝန်ထမ်းအနည်းငယ်က အလွယ်တကူ ရန်စလို့ရမည့် သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

ဓာတ်လှေကားထဲရှိ ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

"မြန်မြန် လုပ်စမ်းပါ... အချိန်ဖြုန်းနေရင် မင်းတို့ တာဝန်မယူနိုင်ဘဲ နေလိမ့်မယ်..."

သက်တော်စောင့် တစ်ဦးက မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် မိန်းကလေးမှာ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲထုတ်ခံရပြီး ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပေ၏။

"ဒါက နည်းနည်း လွန်မသွားဘူးလား... ခင်ဗျားတို့က အနုပညာရှင်တွေ ဖြစ်ရင်တောင် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ လုပ်လို့မရဘူးလေ..."

သက်တော်စောင့်က မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

“ဟက်...

အနုပညာရှင်ဆိုတာ အနုပညာရှင်ပဲ...

မင်းက အနုပညာရှင်တွေကို မင်းတို့လို တစ်သက်လုံး သူများခိုင်းတာ လုပ်ပြီး အသက်မွေးနေတဲ့ လူတွေနဲ့ တစ်တန်းတည်း ထားနေတာလား...

အနုပညာရှင်အစစ်အမှန်တွေကို တွေ့ခွင့်ရတာကိုတောင် ကျေးဇူးမတင်ဘဲ စိတ်ဆိုးနေသေးတယ်...

မင်းတို့ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား...

ငါက မင်းတို့ကို မင်းတို့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး အတွေ့အကြုံတစ်ခု ပေးနေတာပဲ...”

တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖုန်းကို မြှောက်ကိုင်ထားရင်း ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်က အနုပညာရှင်တွေလဲ... ခင်ဗျားတို့ အရမ်း အကြောင်းပြချက် မရှိတာပဲ... ဗီဒီယိုကို ကျွန်တော် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးပြီ... အခုချက်ချင်း တောင်းပန်လိုက်... မဟုတ်ရင် အွန်လိုင်းမှာ တင်ပစ်လိုက်မယ်..."

သက်တော်စောင့်က သူ၏ ဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ၎င်း ကွဲအက်သွားသည်အထိ နင်းချေလိုက်လေ၏။

"မင်း ရဲရင် တင်ကြည့်လေ..."

ထို့နောက် သက်တော်စောင့်က ထိုသူ၏ သရုပ်မှန်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ပေသည်။

"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား... Star ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီရဲ့ ထိပ်တန်းကြယ်ပွင့်လေ... အခုလက်ရှိ အကျော်ကြားဆုံး စူပါစတား ဝူချန်ကွ..."

လူတိုင်း အံ့အားသင့်နေကြသည့် အကြည့်များကြားတွင် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ ရုပ်မြင်သံကြား ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ကြင်နာပြီး ဖော်ရွေသော ပုံရိပ်ဖြင့် ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသည့် လူငယ်သရုပ်ဆောင် ဝူချန်ပင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

“ဒီလူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ အထောက်အပံ့တွေ ရှိတယ်လို့ အွန်လိုင်းပေါ်မှာ ငါ ကြားဖူးတယ်...ငွေကြေးအရင်းအနှီး အများအပြားကလည်း သူ့ကို ထောက်ပံ့ပေးနေကြတယ်တဲ့...ပြီးတော့ တရားဝင်လောကရော တရားမဝင်လောကမှာပါ သြဇာရှိတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် သူ့မှာ ရှိတယ်လို့လည်း ကြားဖူးသေးတယ်...”

လူအုပ်ကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားပုံရ၏။ သူတို့အထဲတွင် ဝူချန်၏ ပရိသတ်များ ပါဝင်သော်လည်း လက်တွေ့ဘဝတွင် သူ ဤမျှလောက် မောက်မာပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကြီးစိုးလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။

အွန်လိုင်းပေါ်မှာ တွေ့ရသမျှ အရာအားလုံးက အတုတွေချည်းပဲလား။

အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသော မိန်းကလေးမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဝူချန်၏ ပရိသတ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။ ၎င်းမှာ ဝူချန်ဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူမသည် လုံးလုံးလျားလျား မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။

မိန်းကလေးက မေးလိုက်ပေသည်။

"အစ်ကိုချန်... တကယ်ပဲ အစ်ကိုလား..."

"ကျွန်မက အစ်ကို့ရဲ့ ပရိသတ်ပါ... အစ်ကိုက ပရိသတ်တွေကို အလိုလိုက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်... ခုနက သက်တော်စောင့်ရဲ့ လုပ်ရပ်က အစ်ကို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား..."

ဝူချန်သည် သူ၏ နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ရာ အလွန် ထူးခြားသော မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာခဲ့၏။ သူသည် ထိုပရိသတ်အား မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်တွေ အကုန်လုံးက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုံခြုံမှုအတွက်ပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ လုပ်တာ မှန်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

မိန်းကလေးသည် ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူမ၏ ဖုန်းစခရင်ကို ဖွင့်ကာ ပြသလိုက်ပေ၏။

"ဒါက..."

"အစ်ကိုချန်... ကျွန်မက အစ်ကို့ရဲ့ ပရိသတ်ပါ... ကြည့်ပါဦး... ကျွန်မရဲ့ ဖုန်းနောက်ခံပုံက အစ်ကို့ရဲ့ ပုံချည်းပါပဲ... အစ်ကိုက ပရိသတ်တွေကို အချစ်ရဆုံးပါလို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား... သူတို့ တစ်ယောက်စီတိုင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ် ဆို..."

မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဝူချန်က ရှင်းပြနိုင်သရွေ့ သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို သူမ ယုံကြည်နေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် သက်တော်စောင့်ရော ဝူချန်ပါ လှောင်ပြောင်သော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြပေသည်။ ဤမျှလောက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို တစ်ယောက်ယောက်က အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေလိမ့်မည်ဟု ယုံနိုင်စရာ မရှိချေ။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ပရိသတ်ဖြစ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ..."

"မင်းလို လူတစ်ယောက် လျော့သွားလို့ ငါတွက် ကွာခြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက အကျော်ကြားဆုံး ကြယ်ပွင့်လေ... မင်းလို သာမန် ပရိသတ်တစ်ယောက်ကို ငါက လိုအပ်နေလို့လား..."

"၉၉၉၉ တန်တဲ့ ငါ့ရဲ့ ဖျော်ဖြေပွဲ လက်မှတ်ကို မင်း တစ်ခါမှ ဝယ်ဖူးလို့လား... တကယ်လို့ မဝယ်ဖူးဘူးဆိုရင် မင်းက ငါ့ရဲ့ ပရိသတ်ဖြစ်ဖို့ မတန်ဘူး..."

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အသိဉာဏ်မဲ့နိုင်ရတာလဲ။

"သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ တကယ် အထူးတလည်လို့ ထင်နေကြတာ..."

ဝူချန်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီး ပရိသတ်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်လေ၏။

သူမသည် သူကြိုက်နှစ်သက်သော အမျိုးအစား မဟုတ်သောကြောင့် စကားဆက်ပြောရန် သူ စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။

ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် ဝူချန်အပေါ် ထားရှိသော အမျိုးသမီး ပရိသတ်၏ လှပသော စိတ်ကူးယဉ်မှုများသည် ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားခဲ့လေ၏။

အရင်က လူမှုကွန်ရက်ပေါ်တွင် သူကိုယ်တိုင် ရေးသားခဲ့သော ပို့စ်ကို ပြန်တွေးမိလိုက်၏။

“အကောင်းဆုံး ဝူချန်ကို ထာဝရ အားပေးမယ်...”

“ဝူချန်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်...”

ဆိုသည့် စကားလုံးများမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန် ရယ်စရာကောင်းနေသလို ခံစားရတော့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ အားပေးလာခဲ့သော နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်၊အချိန်၊ ငွေကြေးနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုများစွာ ရင်းနှီးပြီး လိုက်လံအားပေးခဲ့သော လူတစ်ယောက်၊ တစ်ချိန်က မိမိ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားထားရာ ဖြစ်ခဲ့သောသူက လက်တွေ့ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့ လူမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်နေမည်ဟု သူမ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူမ၏ ယုံကြည်မှုများ အားလုံး ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

မိန်းကလေးသည် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အားအင်မဲ့စွာ ခွေကျသွားလေတော့၏။

ဝူချန်နှင့် သက်တော်စောင့် အနည်းငယ်က ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"သူဌေး... ဓာတ်လှေကားပေါ် တက်ကြရအောင်... မဟုတ်ရင် မိတ်ကပ်လိမ်းတဲ့ အချိန်တွေ ကုန်သွားလိမ့်မယ်..."

သက်တော်စောင့် တစ်ဦးက ပြောလိုက်လေ၏။

ဝူချန်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်... မင်းက ငါ့ရဲ့ ပရိသတ်လို့ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ မပြောနဲ့... မင်းက ၉၉၉၉ တန်တဲ့ လက်မှတ်ကိုတောင် တစ်ခါမှ မဝယ်ဖူးဘူး... အဲဒီလို လူမျိုးကို ပရိသတ်အနေနဲ့ ထားရတာ ငါ့အတွက် အရမ်း အရှက်ရစရာ ကောင်းတယ်..."

"ပြီးတော့... ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို မင်း အွန်လိုင်းမှာ တင်ရဲရင် တင်ကြည့်.. အကျိုးဆက်တွေက ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိစေရမယ်..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထိုအုပ်စုသည် ဓာတ်လှေကားပေါ်သို့ တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြလေ၏။

သူတို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် လူနှစ်ဦးသည် ဓာတ်လှေကားထဲသို့ ဝင်ရောက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကြသည်။

ထိုသူများမှာ စုယွမ်နှင့် လီဟူတို့ ဖြစ်ပေ၏။

စုယွမ်က ဘာမှမပြောသော်လည်း လီဟူက ပြုံးလျက် ဝူချန်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် အခုချက်ချင်း..."

ဝူချန်၏ သက်တော်စောင့်များသည် ဤကဲ့သို့သော ရန်စမှုကို သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။

သူ စကားပြောမဆုံးမီမှာပင် ဝူချန်က သူ့ကို တားရန် လက်လှမ်းလိုက်သဖြင့် သူ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပေ၏။

ဓာတ်လှေကားထဲတွင် စုယွမ်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ဝူချန်၏ နေထိုင်မှုပုံစံအပေါ် စုယွမ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား စာနာမှု မရှိသော်လည်း သူသည် သူတစ်ပါး ကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်တတ်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထို့နောက် စုယွမ်က ပြောလိုက်လေ၏။

"ဓာတ်လှေကားကို ပိတ်ပြီး သွားကြစို့..."

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လီဟူသည် ဓာတ်လှေကား တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပေသည်။

ဓာတ်လှေကား တံခါးများ ပိတ်သွားချိန်တွင် သက်တော်စောင့်မှာ လုံးလုံးလျားလျား တွေဝေသွားခဲ့၏။ ဒီနေ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ဘာလို့ လူဆိုးတွေ အများကြီးက အနုပညာရှင်တွေရဲ့ ဩဇာအာဏာကို စိန်ခေါ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ။

ပြီးတော့ ဘာလို့ သူဌေးက ခုနက ငါ့ကို အရေးယူခွင့် မပေးရတာလဲ။

ဝူချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ခေါက်မှ စီးကြတာပေါ့..."

သက်တော်စောင့်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်ပေ၏။

"သူဌေး... ဒါက နောက်တစ်ခေါက် အကြောင်း မဟုတ်ဘူးလေ... ဒီလူနှစ်ယောက်က သူဌေးရဲ့ ဩဇာအာဏာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြီး စိန်ခေါ်နေတာပဲ... သူတို့က ငါတို့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း အထင်သေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

"သေချာတာပေါ့... ငါ သိတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူနှစ်ယောက်က အလုပ်ကတ်ပြားတွေ တပ်မထားတာကို မင်း သတိမထားမိဘူးလား..."

"ဒါက ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက ဝန်ထမ်းတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ..."

"ဒီနေ့ ကျင်းဟိုင်ဟိုတယ်ကို အကုန်လုံး စာရင်းသွင်းထားတာလေ... နွားတွေလို အလုပ်လုပ်နေတဲ့ သူတွေနဲ့ ဖိတ်စာရှိတဲ့ သူတွေဆိုပြီး လူနှစ်မျိုးပဲ ဝင်လို့ရတာ..."

"ဒီလူမှာ ဖိတ်စာရှိတာ ရှင်းနေတာပဲ... သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သရုပ်မှန်ကို ငါတို့ မသိရခင် သူ့ကို စော်ကားဖို့ မလိုဘူး..."

ဝူချန်သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲ၌တော့ တွေးတောနေခဲ့၏။

သူသည် အားကောင်းသူက အားနည်းဟန်ဆောင်ခြင်းဆိုသည့် နည်းလမ်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ခုနက လူငယ်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားမိနေခဲ့သည်။

“တကယ်လို့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှားသွားခဲ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိဘူး...

နောက်မှ ပြန်ပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရှိသေးတာပဲ...”

ဝူချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားလေ၏။

သက်တော်စောင့်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ သူဌေး... သူဌေးက အရမ်း အေးအေးဆေးဆေး နေလွန်းတယ်... သူဌေးရဲ့ နောက်မှာ Star ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီ ရှိတယ်လေ... သူက ဒုတိယမျိုးဆက် ချမ်းသာတဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရင်တောင် သူ့ကို ကြောက်နေစရာ အကြောင်းမှ မရှိတာ..."

ဝူချန်က ဒေါသထွက်နေသော ဝန်ထမ်းများအား မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်အမြင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ပြောလိုက်ပေ၏။

"အဲဒါ မှန်တယ်... သေချာတာပေါ့ ငါ သူ့ကို မကြောက်ပါဘူး... ငါက ပြဿနာတက်မှာကို ကြောက်ရုံပါ..."

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ဒီနွားတွေ ဒါမှမဟုတ် မြင်းတွေလို သဘောကျသလို ခြယ်လှယ်ခံရမယ့် သူတွေမှ မဟုတ်တာ..."

ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်လှေကား ရောက်လာပြီး ဝူချန်နှင့် သက်တော်စောင့် အနည်းငယ် တက်သွားကြလေသည်။

ထိုဝန်ထမ်းများသည် သူတို့၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားလိုက်ကြ၏။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော အရှက်ခွဲခံရမှုမျိုးကို ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

ဒါ တကယ်ကို... စိတ်ပျက်စရာပဲ...

လူတိုင်းက ဓာတ်လှေကား တက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လုံးလုံးလျားလျား ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြလေ၏။

"ခွေးကောင်... ဒီဝူချန်က တကယ်ပဲ အဲဒီလို လူမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး..."

"ငါ..."

"ထားလိုက်ပါတော့... သူက တက်သစ်စ ကြယ်ပွင့်တစ်ပွင့်လေ... ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို စော်ကားဖို့ တတ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဟူး... သူ့ကို ကြီးမားပြီး အားကောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုဖြစ်တဲ့ Star ဖျော်ဖြေရေးကုမ္ပဏီက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတာ... သူ့ကို ဘယ်သူကများ ရန်စရဲမှာလဲ..."