အခန်း ၇၅၀

အခန်း ၇၅၀ - ကံကြမ္မာ ဝေစည်ခြင်းနှင့် စတုတ္ထအလွှာ ယွမ်ယင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

တောင်ဘက်တိုက်ကြီးတွင် အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးလွန်းလှသဖြင့် သူတို့ ဤသို့ ရွေးချယ်ခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီး၏ အခြေအနေမှာ ကွဲပြား၏။ ဤနေရာတွင် လူသားများနှင့် ကျင့်ကြံသူအရေအတွက် အလွန်နည်းပါးလှရာ၊ တပည့်အရေအတွက် များလေပိုကောင်းလေပင် ဖြစ်သည်။

သို့မှသာ အနာဂတ်တွင် အနောက်ဘက်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို စိုးမိုးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တပည့် တစ်သိန်းဆိုသည်မှာ ပြောပလောက်သည့် အရေအတွက် မဟုတ်သေးပေ။

ဤတိုက်ကြီးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန်အတွက် တပည့် တစ်သန်း၊ ကုဋေတစ်ရာ သို့မဟုတ် သန်းထောင်ချီ ရှိနေလျှင်ပင် များလွန်းသည်ဟု မဆိုသာချေ။ လူအင်အား လုံလောက်ရန် လိုအပ်လှသည်။

လက်ရှိ သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်များဖြင့်ပင် လူသားကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် အရင်းအမြစ် ရှားပါးမည်ကို ပူပန်နေရန် မလိုအပ်သေးပေ။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်ချီတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပေါကြွယ်ဝနေရတာလဲ။"

ပြင်ပတောင်ထွတ် နယ်မြေအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ရွှီကျိဟန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသော သိပ်သည်းလှသည့် ဝိညာဉ်ချီများကို ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်သော သိပ်သည်းဆမျိုး ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းက သူ၏ တိုးတက်မှုကို အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်စေမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းလည်း ခံစားမိသွားပြီ ထင်တယ်။"

"ဒါက ပြင်ပတောင်ထွတ်ရဲ့ လျှို့ဝှက် ခံစားခွင့်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။ ပြင်ပတောင်ထွတ် တစ်ခုလုံးက အနည်းဆုံး ဒုတိယအဆင့် အထက်တန်းစား ဝိညာဉ်ကြော သိပ်သည်းဆကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။"

"ဒါပေမယ့် ပြင်ပကမ္ဘာမှာတော့ အများဆုံးမှ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်ကြော သိပ်သည်းဆလောက်ပဲ ရှိတာ။ ဒါကြောင့်လည်း အပြင်ဘက်မှာ ကျင့်ကြံတာက အဆပေါင်းများစွာ နှေးကွေးနေရတာပေါ့။"

လျန်မီဟန်က ခံစားချက်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး... ပြင်ပတပည့် အများစုက ပြင်ပတောင်ထွတ်ကနေ မထွက်သွားချင်ကြတာ။ ဒီလို ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကို လက်လွှတ်ရမှာ နှမြောစရာပဲလေ။"

ရွှီကျိဟန်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

အလွန်ကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခု၏ အရေးပါမှုကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။ ဝိညာဉ်ချီ ပေါကြွယ်ဝသော နေရာသည် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဝါးမျိုကျင့်ကြံနေရသကဲ့သို့ တိုးတက်မှုနှုန်းကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

အခြားနေရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ချွေတာလိုက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏမှာပင် မှန်းဆ၍မရနိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

"ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်အပြင်၊ ပြင်ပတပည့်တွေက လစဉ် ဝိညာဉ်ဆေးလုံးတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ရရှိသေးတယ်။"

"ဒါကလည်း ငါတို့ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျင့်ကြံနိုင်အောင် ကူညီပေးတဲ့ လျှို့ဝှက် ခံစားခွင့်တွေထဲက တစ်ခုပဲ။"

လျန်မီဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မူလအဆောင်ဂိုဏ်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝလှကြောင်း သူလည်း ခံစားမိသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ဤမျှများပြားသော ကျင့်ကြံသူများကို မည်သို့ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်နည်း။

"ဒီအခြေခံ အရင်းအမြစ်လေးတွေလောက်နဲ့တော့ ငါတို့အတွက် လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်လို့ ဒီထက်ပိုတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေကို လိုချင်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ။"

ရွှီကျိဟန်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သာမန် ပြင်ပတပည့်တွေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိုရဖို့ဆိုတာက တကယ်တော့ နည်းလမ်း တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"

"အဲဒါက ဝိညာဉ်ဆန်တွေ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို စိုက်ပျိုးတဲ့ ဝိညာဉ်လယ်ယာ စိုက်ပျိုးသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ပဲ။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် နှစ်စဉ် ရိတ်သိမ်းမှုကနေ အထွက်နှုန်း ကောင်းကောင်း ရနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမယ့် မင်းက ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့ရင်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှာဖို့ လမ်းကြောင်းတွေ ပိုများလာပြီ။ အဲဒါက ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတွေမှာ ဝင်ပြိုင်ဖို့ပဲ။"

လျန်မီဟန်က လေးနက်စွာ ရှင်းပြသည်။

"ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲတွေ ဟုတ်လား။"

ထိုစကားကြောင့် ရွှီကျိဟန်က မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ် ခတ်သွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ဂိုဏ်းက တစ်နှစ်ကို တစ်ကြိမ် ဂိုဏ်းတွင်း ပြိုင်ပွဲကျင်းပတယ်။"

"ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့်ကို အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနဲ့ နောက်ပိုင်းဆိုပြီး အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်။ ပြိုင်ပွဲမှာ အဆင့်တစ်နေရာရာ ရခဲ့ရင် ဂိုဏ်းကနေ ရက်ရောတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရရှိလိမ့်မယ်။"

"လာမယ့် တစ်နှစ်စာအတွက် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ပြတ်လပ်သွားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ငွေရှာဖို့ အပင်ပန်းခံနေစရာ မလိုဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားလို့ ရသွားပြီ။"

"မင်းသာ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေရင် ဂိုဏ်းက ဆုလာဘ်တွေ ပေးဖို့ ဝန်လေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ပြဿနာက မင်းသာ သာမညအဆင့်လောက်ပဲ ရှိနေပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ ထင်ပေါ်မလာနိုင်ရင်တော့၊ ဝိညာဉ်ဆန်တွေကိုပဲ ရိုးရိုးသားသား စိုက်ပျိုးနေရုံမှလွဲပြီး အခြားမရှိတော့ဘူး။"

လျန်မီဟန်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကလည်း သာမန်အဆင့်သာ ရှိသူဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲကျင်းပတိုင်း အများဆုံး တတိယအဆင့်အထိသာ ရောက်ပြီး ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။ ပင်မပြိုင်ပွဲသို့ပင် မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံရေးခရီးမှာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်ဆက်မတက်နိုင်ပါက၊ မကြာမီ ပြင်ပတောင်ထွတ်မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး အပြင်လောကတွင် ဘဝကို ရုန်းကန်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ရွှီကျိဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ရင်တွင်း၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လှိုင်းထလာသည်။ သို့ဆိုလျှင် သူ့အတွက် အခွင့်အရေး ရှိလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ အတတ်ပညာ လေးရပ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူ့အတွက် အခွင့်အလမ်း သိပ်မရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် တိုက်ခိုက်ရေးဆိုလျှင်မူ သူ၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်တစ်ခုခု ဝင်အောင် ကြိုးစားနိုင်ပါက၊ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များအတွက် သူ ပူပန်နေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

သေချာသည်မှာ၊ ရွှီကျိဟန်ကဲ့သို့သော ပြင်ပတပည့်များ မြောက်မြားစွာ ရှိနေခြင်းပင်။

ချီစုဆောင်းခြင်းအဆင့် တပည့် တစ်သိန်းကျော်၏ အင်အားက မူလအဆောင်ဂိုဏ်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာစေခဲ့ပြီး၊ ယွမ်ယင်းအဆင့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ လက္ခဏာရပ်များကိုပင် ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု လိုအပ်နေသည်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင်သာ လုံလောက်စွာ ဖြည့်တင်းနိုင်ပါက၊ မူလအဆောင်ဂိုဏ်း၏ အင်အားသည် အမြစ်တွယ်နေပြီးသား ယွမ်ယင်းဂိုဏ်းကြီးများနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ကျန်းဖန် တစ်ဦးတည်း၏ စွမ်းအားနှင့်ပင် ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကို အလွယ်တကူ ဖိချေနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလော။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်၊ သားရဲသောင်းချီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ တိတ်ဆိတ်သော လိုဏ်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌။

ဤနေရာသည်ကား ကျန်းဖန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသည့် နေရာပင် ဖြစ်သည်။

ငါးနှစ်တာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံပြီးနောက်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ခုန်ပျံကျော်လွှားလျက် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် စတုတ္ထအဆင့် ယန်စစ်စစ် ဆေးလုံး၏ အကူအညီဖြင့်၊ တတိယအလွှာ ယွမ်ယင်းအဆင့်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းကာလသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထအလွှာ ယွမ်ယင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သာမန် ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ၊ တတိယအလွှာမှ စတုတ္ထအလွှာသို့ ချိုးဖောက်ကျော်လွန်ရန် ဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားသော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့်၊ လုံခြုံဘေးကင်းစွာ အဆင့်တက်နိုင်ရန်အတွက် အတားအဆီးများကို ကျော်ဖြတ်ရာတွင် အကူအညီပေးနိုင်မည့် ဆေးလုံးများကို မှီဝဲရန် လိုအပ်သည်။

သို့မဟုတ်ဘဲ အဆင့်တက်ရန် ကျရှုံးသွားပါက၊ ယွမ်ယင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ယွမ်ယင်းကိုပါ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက၊ ပြန်လည် နာလန်ထူလာစေရန် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အချိန်များစွာ အလဟဿ ပြုန်းတီးသွားရပေမည်။

…………….