အခန်း ၉၃၂

အခန်း (၉၃၂) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သော သံဖြတ်ဓား။ မူလဝိညာဉ် ဖြစ်လာသော ဓားသွား။ (၃)

သို့သော် ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေနိုင်သည့် ရတနာများ ရှိကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိထားပြီး ရှယန်မိသားစုတွင် ထိုအရာများ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်အရည်ဖြစ်သည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်မိသားစု၏ ဧည့်သည်တော်အကြီးအကဲ ဖြစ်လာစဉ်က သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေရန်အတွက် ထိုအရည်တစ်ချို့ကို ပေးခဲ့ဖူးသည်။ အမှန်စင်စစ် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦးအတွက်မူ ဤအရည်မှာ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်တော့ပေ။

စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်မိသားစုထံမှ ထိုအရည်တစ်ချို့ကို တောင်းဆိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အလွန်အန္တရာယ်များပြီး လီစုန့်မှာလည်း သူနှင့်အတူ လိုက်ပါကာ အသက်အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကို ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည် တစ်ချို့ ပေးကမ်းခြင်းမှာ သင့်မြတ်သော လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။

လီစုန့်နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် မီးလျှံမြို့တော်သို့ သွားရောက်ကာ ဧကရာဇ် ရှယန်လုံနှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော့်အတွက် ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည် နည်းနည်းလောက် လိုအပ်နေပါတယ်။ ဒီအရည်က အရမ်းတန်ဖိုးရှိတာ သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ချင်ပါတယ်”

သူသည် ရှယန်လုံကို အခက်မတွေ့စေလိုသဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခုဖြင့် တိုက်ရိုက် လဲလှယ်ရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုမျိုးစေ့မှာ ရှီကျင့်ထျန်းထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမ’ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပါဝင်သည်။

ရှမန်လုံက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြသည်။ “အကြီးအကဲတာ့... မောင်မင်းကတော့ အရမ်းကို ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ မောင်မင်းက အသက်စွန့်ပြီး အဲဒီမိစ္ဆာကောင်ကို သတ်ဖို့ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တာပဲ။ ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည်လောက်ကတော့ ငါကိုယ်တော် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးနိုင်ပါတယ်”

ရှယန်လုံသည် စူးချန်ခုန်းနှင့် လဲလှယ်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည်ကို အလကား ပေးလိုက်သည်။ ရှယန်လုံမှာ အလွန်ပါးနပ်သူ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းထံမှ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ယူလိုက်ခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အခမဲ့ ပေးလိုက်ခြင်းက စူးချန်ခုန်းကို ကျေးဇူးကြွေး တင်ရှိသွားစေသည်။ စူးချန်ခုန်း ပြသခဲ့သော စွမ်းအားနှင့် အလားအလာမှာ ကြောက်ခဲဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ရှယန်လုံ၏ အမြင်တွင် စူးချန်ခုန်းသည် နောင်တစ်ချိန်၌ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်တွင်ပင် နာမည်ကျော်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ အကန့်အသတ်မဲ့ အလားအလာရှိသူ၏ ကျေးဇူးကို ရရှိခြင်းမှာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုထက် များစွာ ပိုမို အရေးကြီးပေသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်”

စူးချန်ခုန်းသည် ရှယန်လုံ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သည်။ သူ မငြင်းဆန်ဘဲ ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည်ကို လက်ခံလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ မဟာမီးလျှံအင်ပါယာမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနှင့် ဧရာမဝေလငါးဂိုဏ်းတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးရန် ရှယန်မိသားစုကို အပ်နှံထားနိုင်မည်ဖြစ်ရာ နောင်ရေးအတွက် ပူပန်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည်ကို အောင်မြင်စွာ ရရှိပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ၎င်းကို လီစုန့်ထံသို့ ပေးအပ်ကာ အသုံးပြုစေခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ နောက်ထပ် နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလအတွင်း လီစုန့်သည် ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိကာ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ပေါင်းစပ်ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက မနားတမ်းပင် အလောင်းမြှုပ်တောင်သို့ သွားရောက်ကာ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်လျှင်ပင် မိစ္ဆာအသိုက် တည်ရှိရာကို အတိအကျ သိရှိရန်နှင့် လမ်းကြောင်းမှန်အတိုင်း ဘေးကင်းစွာ ပြန်လာနိုင်ရန်အတွက် ဦးဆောင်လမ်းပြပေးမည့်သူ လိုအပ်သည်။ ထိုအလုပ်အတွက် အကောင်းဆုံးသူမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုပင် ဖြစ်သည်။ နယ်ပယ်တိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူ ရှိသည်မဟုတ်ပါလား။

နှစ်ရက်အကြာတွင် အလောင်းမြှုပ်တောင်၌ စူးချန်ခုန်းနှင့် ကောင်းကင်အလောင်း အဖိုးအိုတို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ အနားကပ်ရုံနဲ့တင် အသက်အန္တရာယ် ရှိတာ။ ဒီအဖိုးကြီး သေဖို့ အစီအစဉ် မရှိသေးဘူး”

စူးချန်ခုန်းက သူ၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြောပြလိုက်သောအခါ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုသည် ခေါင်းကို တရစပ်ခါရမ်းကာ ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က မိစ္ဆာအသိုက်ကို တစ်ချက်မြင်လိုက်ရရုံနှင့်တင် သူသည် ယခုတိုင် ထိတ်လန့်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခု စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲဝင်ပြီး မိစ္ဆာအသိုက်ကို ရှာခိုင်းနေသည်ဖြစ်ရာ သူ မည်သို့ သဘောတူနိုင်ပါမည်နည်း။

အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာ အလွန်ပင် သေရမှာကြောက်သူဖြစ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိပါသည်။ သူက ဖျောင်းဖျလိုက်သည်။ “ခင်ဗျား စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးရုံပါပဲ။ တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ထင်ရင် ကျွန်တော် စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ဘဲ လာတဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်လာပါ့မယ်”

မိစ္ဆာအသိုက်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်နိုင်မလားဆိုသည်ကို စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် အနီးကပ် လေ့လာစူးစမ်းရန် လိုအပ်သည်။ ကောင်းကင်အလောင်း အဖိုးအိုမှာ အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ သူသည် စူးချန်ခုန်းအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိထားပြီး စူးချန်ခုန်းမှာ သေချာမှု မရှိဘဲ တစ်ခုခုကို လုပ်မည့်သူမဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

အဖိုးအို တုန်လှုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းက အခွင့်ကောင်းကို အရယူလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားကို အလကား မခိုင်းပါဘူး။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးနိယာမ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ပါတဲ့ ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အဖိုးအခအဖြစ် ပေးပါ့မယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုမှာ အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိသည်။ သူ့ကို အသက်စွန့်ပြီး ကူညီခိုင်းရန် ကြီးမားသော မက်လုံးတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။

“နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ဟုတ်လား။”

အဖိုးအိုထျန်းစူး၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားလေ၏။ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် အများစုမှာ မိမိဘာသာ အဆင့်တက်ခဲ့သူများ ဖြစ်လျှင်ပင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတတ်ကြသည်။ ရှီကျင့်ထျန်းကဲ့သို့လူပင် အသက်အန္တရာယ် ကြုံလာပါက ၎င်းတို့ကို နောက်ဆုံးလက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုလည်း အရန်အဖြစ် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ တစ်ခုခုကို လိုချင်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

“ကောင်းပြီ… ဒါဆိုရင်လည်း ဒီအဖိုးကြီးက မင်းနဲ့အတူ တစ်ခေါက်တော့ စွန့်စားကြည့်တာပေါ့။”

သူသည် မိစ္ဆာအသိုက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို သိထားသဖြင့် ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရန် ဝန်လေးနေသော်လည်း နတ်ဘုရားမျိုးစေ့၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မတွန်းလှန်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်တော့သည်။ စွန့်စားမှုတစ်ခုအတွက် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တစ်ခု ရရှိခြင်းမှာ အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိသော အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။

အဖိုးအိုထျန်းစူး သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ စူးချန်ခုန်းလည်း သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

“အခုတော့... အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။ စောင့်ဖို့ပဲ ကျန်တော့တယ်”

စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ လီစုန့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူတို့သည် ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ဝင်ကာ မိစ္ဆာအသိုက်ကို ခြေရာခံကြမည် ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းနှင့် အလောင်းကောင် အဖိုးအိုတို့က စာပေဗိမ္မာန်ဘုံ၌ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားရာ တစ်လခွဲခန့်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ထိုနေ့တွင် ပညာရှိဥယျာဉ်အတွင်း၌ မင်နံ့များ လေထဲတွင် လွင့်ပျံ့လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ တိမ်တိုက်များမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား လှပသော မြင်ကွင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လီစုန့် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ပြီပဲ...”

စူးချန်ခုန်း နားလည်လိုက်သည်။ လီစုန့်က သူ့ကို စိတ်မပျက်စေခဲ့ပေ။ ဝိညာဉ်ပျိုးထောင်ရည်ကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြုလုပ်ပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ရာ ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အကြီးအကဲတာ့... အဆင့်တက်တာ ပြီးမြောက်ပါပြီ”

သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားသော လီစုန့်မှာ စူးချန်ခုန်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပြလိုက်တော့သည်။