အခန်း ၉၃၅

အခန်း (၉၃၅) သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သော သံဖြတ်ဓား။ မူလဝိညာဉ် ဖြစ်လာသော ဓားသွား။ (၆)

“ခေါင်းဆောင်လီ... မိစ္ဆာအသိုက်နားကို နည်းနည်း ထပ်တိုးကြည့်ရအောင်” ဟု စူးချန်ခုန်းက လီစုန်းကို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါ... ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေတွင်းထဲ ပို့နေတာ မဟုတ်ဘူးလား” အလောင်းကောင် အဖိုးအို လန့်ဖျပ်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း တစ်ရက်နှင့် တစ်ညလုံး တရားထိုင်နေသည်ကို သူ မြင်ခဲ့ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း ပြန်နိုးလာကာ ပထမဆုံး ပြောလိုက်သော စကားမှာ အလွန် အံ့ဩစရာ ကောင်းနေသည်။

ယခင်က မိစ္ဆာအသိုက်၏ မိုင်ကိုးဆယ်အကွာအဝေးအတွင်း ရောက်ခဲ့စဉ်ကပင် သူတို့၏ ဝိညာဉ်များ ဆွဲထုတ်ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရရာ ၎င်းမှာ အလွန် အန္တရာယ်များလှသည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ကာကွယ်ပေးပါ့မယ်” ဟု စူးချန်ခုန်းက ဆိုသည်။ သူသည် မိစ္ဆာအသိုက်နားသို့ ပိုမိုတိုးကပ်ပြီး ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုသလို ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း နားလည်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကောင်းပါပြီ”

စူးချန်ခုန်းသည် လီမိသားစုကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ဖူးသည့်အပြင် သူ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။ အသက်အန္တရာယ် တကယ်ရှိလာလျှင်ပင် စူးချန်ခုန်း လိုအပ်သည်ဆိုပါက သူ နောင်တရမည် မဟုတ်ပေ။ လီစုန့်သည် ဟင်းလင်းပြင်ငါးကို မိစ္ဆာအသိုက်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်သော နေရာသို့ မောင်းနှင်လိုက်သည်။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

သူတို့သည် မိစ္ဆာအသိုက်၏ မိုင်ကိုးဆယ် အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ၎င်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး သူတို့ သုံးဦး၏ ဝိညာဉ်များကို ဆွဲငင်သော ပြင်းထန်သည့် စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

စူးချန်ခုန်းမှာ အသင့်ပြင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှ မမြင်ရသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပေအနည်းငယ်အတွင်းကို ကာကွယ်ပေးလိုက်ကာ ထိုစုပ်ယူမှုအားကို တွန်းလှန်လိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ မြဲမြံစွာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဒီခံစားချက်ပဲ။ ဒါကြောင့်ကိုး... ဒါက ဝိညာဉ်ဆီက ထွက်လာတဲ့ တုန်ခါမှုတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ထွက်လာအောင် လုပ်တာပဲ။ ဒါက တကယ့် စုပ်ယူမှုအား တစ်ခု မဟုတ်ဘူး။”

စူးချန်ခုန်းသည် မိစ္ဆာအသိုက်မှ လာသော စုပ်ယူမှုအားကို ကိုယ်တိုင် ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သော နားလည်မှုများကြောင့် တောက်ပလာပြီး ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်သော အဆင့်မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်နက်ရှိုင်းရာမှ နိုးထလာသော အစွမ်းတစ်ခုကို ခံစားနေရပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ဓားဝိညာဉ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဝိညာဉ်၏ မူလပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပုံသေမရှိသော်လည်း ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သိုင်းပညာရှင်၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားချက်များအတိုင်း ပုံဖော်ခံရသည်။ ဓားသိုင်းကျွမ်းကျင်သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဓားပုံစံ ဖြစ်လာပြီး လှံသိုင်းကျွမ်းကျင်သူ၏ ဝိညာဉ်မှာလည်း လှံပုံစံ ဖြစ်လာသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ စတင် အသွင်ပြောင်းလာပြီး မူလဓားပုံစံ အတိုင်းသာ ရှိနေတော့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

“ဟမ်”

သို့သော် စူးချန်ခုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူက ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အထက် အဆင့်ကို လေ့လာနေစဉ်အတွင်း မိစ္ဆာအသိုက်မှာ စူးချန်ခုန်းက သူ၏ နည်းစနစ်များကို လေ့လာနေကြောင်း သိသွားပုံရသည်။ မိုင်ကိုးဆယ် အကွာအဝေးကြောင့် စူးချန်ခုန်းကို မထိခိုက်နိုင်သဖြင့် ၎င်းက စုပ်ယူမှုအားကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ စူးချန်ခုန်းမှာ လမ်းတစ်ဝက်တွင် တန့်သွားသလို ခံစားရသဖြင့် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။ “ငါ... ပိုပြီး နီးကပ်အောင် သွားမှဖြစ်မယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် လီစုန်းကို မိုင်တစ်ရာ့ငါးဆယ်အကွာအဝေးရှိ ဘေးကင်းသော နေရာသို့ ပြန်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်းက လီစုန်းကို လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ခေါင်းဆောင်လီ... ခင်ဗျား မိစ္ဆာအသိုက်နဲ့ မိုင်တစ်ရာ့ငါးဆယ် အကွာအဝေးမှာ ဘေးကင်းအောင် နေပါ။ ကျွန်တော် သွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်ဖို့ လိုတယ်။”

သူ၏ စကားမှာ အလောင်းကောင် အဖိုးအိုနှင့် လီစုန့်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

“ဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်... အကြီးအကဲတာ့၊ သေချာ ပြန်စဉ်းစားပါဦး” လီစုန့်က အလျင်အမြန် ဖျောင်းဖျသည်။

“မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ကျွန်တော် ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်” စူးချန်ခုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။ သူသည် အလကား သေတွင်းထဲ တိုးဝင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ယုံကြည်ချက် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထက် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရန်မှာ စက္ကူပါးလေး တစ်ချပ်ကို ဖောက်လိုက်ရုံမျှသာ လိုတော့ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။ စူးချန်ခုန်း အနေဖြင့် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်နိုင်ရန် မိစ္ဆာအသိုက်ကို အနီးကပ် လေ့လာရန်၊ လိုအပ်လျှင် ၎င်း၏ အတွင်းထဲအထိ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။ မိစ္ဆာအသိုက်မှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူသော သတ္တဝါမျိုးဖြစ်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာ မရှိပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်ကသာ လုံလောက်အောင် သန်မာနေလျှင် မိစ္ဆာအသိုက်သည် သူ့ကို မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

“မင်း.. ဂရုစိုက်ပါ” လီစုန့်နှင့် အဖိုးအိုမှာ စူးချန်ခုန်းကို ယုံကြည်ရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်ကြရတော့သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မဆိုင်းမတွပင် ဟင်းလင်းပြင်ငါး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ခက်ခဲစွာ ကူးခတ်ရင်း မိစ္ဆာအသိုက်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ ခဲနေသော ပင်လယ်ရေထဲ၌ ကူးခတ်နေရသကဲ့သို့ တစ်မီတာ ရှေ့တိုးရန်ပင် အလွန်ခက်ခဲလှသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ဖြည်းညှင်းစွာနှင့် ခိုင်မာစွာပင် မိစ္ဆာအသိုက်ဆီသို့ တိုးကပ်သွားသည်။

“ဒီကလေးကတော့... သေဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။”

မိစ္ဆာအသိုက်၏ အပေါ်ယံတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ၏ မျက်နှာများ ပေါ်လာကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လုပ်ရပ်မှာ သေတွင်းထဲ တိုးဝင်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“မင်း သေချင်တယ်ဆိုရင်လည်း... ငါတို့က ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့။”

မိစ္ဆာအသိုက်မှာ သူ့အလိုလို ရွေ့လျားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်းကို အနားသို့ လာခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ ကင်းမဲ့မှုကြောင့် ၎င်းမှာ ပရမ်းပတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌သာ တည်ရှိနိုင်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ ရုပ်ဝတ္ထုလောကမှ မည်သည့်သတ္တဝါမဆို ဤနေရာသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ သေကြောင်းရှာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ စူးချန်ခုန်းမှာ မိစ္ဆာအသိုက်နှင့် ပိုမို နီးကပ်လာသည်။ မိုင်ကိုးဆယ်၊ မိုင်ခြောက်ဆယ်၊ မိုင်သုံးဆယ်….စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် ခြောက်မိုင်ခွဲခန့်အချင်းရှိသော မိစ္ဆာအသိုက်မှာ ပိုမို ကြီးမားပြီး ထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းကို ပတ်ပတ်လည် ဖုံးအုပ်ထားသော အနက်ရောင်မြူခိုးများနှင့် နှလုံးခုန်သကဲ့သို့ လှုပ်ခါနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပုံစံများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

ယခုအခါ နှလုံးသားပုံစံ မိစ္ဆာအသိုက်မှာ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါလာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ ဝိညာဉ်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်စေသော မမြင်ရသည့် တုန်ခါမှုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ကွာထွက်သွားအောင် ကြိုးစားနေတော့သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသော ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ မလှုပ်မယှက် တည်ရှိနေပြီး သိစိတ်ပင်လယ်ကို ကာကွယ်ထားသည်။ သူ၏ မူလဓားဝိညာဉ်မှာ အဖိုးအိုနှင့် လီစုန့်တို့ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။ သို့သော် မိစ္ဆာအသိုက်၏ တုန်ခါမှုကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုနေရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းလာပြီး လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲလာသည်။

“အဟန့်အတားက... တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လာပြီ။”

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ မကြောက်ဘဲ ဝမ်းသာနေမိသည်။ ဤဖိအားအောက်တွင် မိစ္ဆာအသိုက်၏ ထူးခြားသော တည်ရှိမှုကို အနီးကပ် ခံစားနေရသဖြင့် သူသည် သိမြင်နားလည်မှုများ ပိုမို ရရှိလာသည်။ သူ၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ အလျင်အမြန် အသွင်ပြောင်းလဲနေသည်။

“ဝူး...”

စူးချန်ခုန်းမှာ မိုင်သုံးဆယ်အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ မိစ္ဆာအသိုက်ထဲမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာအသိုက်၏ အတွင်းထဲမှ များပြားလှသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များမှာ ထွက်ပေါ်လာကြပြီး စူးချန်ခုန်းရှိရာသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် မိစ္ဆာအသိုက်၏ ပတ်ဝန်းကျင် မိုင်သုံးဆယ်အတွင်း၌ လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားနိုင်ကြသူများ ဖြစ်သည်။