အခန်း ၉၃၇

အခန်း (၉၃၇) မူလဝိညာဉ်၏ အစွမ်းသတ္တိ။ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ချိပ်စည်း။ (၁)

“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူ လှုပ်ရှားနိုင်သေးတာလား။”

မိစ္ဆာအသိုက်အတွင်းမှ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော စူးရှသည့် အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာအသိုက်၏ နားလည်မှုအရ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသူ မည်သူမဆို ဝိညာဉ်မှာ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ခံရပြီး အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားကာ ၎င်းစိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်သမျှကို ငြိမ်ခံနေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ မည်သို့ကြောင့် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မပျောက်ကွယ်သည့်အပြင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေရသနည်း။

စူးချန်ခုန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုနှင့် တစစီ ပြတ်တောက်ပျက်စီးနေသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်များ ပြည့်နှက်နေကာ “ဒီနေ့... ရန်ငြိုးဟောင်းတွေ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းကြတာပေါ့” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤမိစ္ဆာအသိုက်မှာ တကယ့် မိစ္ဆာကောင် အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ချင်းမေ့ရှန်မှာ ၎င်းဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ဟုန်ကျန်းရှန့်၊ ကျီးရွှယ်ရှောင်းနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ၎င်း၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး သူ သေဆုံးသွားပါက သူနှင့် ပတ်သက်သူ အားလုံးကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်မည်ဟုပင် ၎င်းက ကြုံးဝါးခဲ့ဖူးသည်။ စူးချန်ခုန်း လုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ဤမိစ္ဆာအသိုက်ကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

မိစ္ဆာအသိုက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့သော လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ဤအသံတွင် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်ကို ပဲ့တင်ထပ်စေပြီး ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုလှိုင်းများ ပါဝင်သည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာအသိုက်၏ ပင်ကိုယ် ကာကွယ်ရေး ယန္တရားပင် ဖြစ်သည်။

သာမန် သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်များပင် မဆိုထားနှင့်။ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူပင်လျှင် ဝိညာဉ် မသန်မာပါက ဤနှလုံးခုန်သံများအောက်တွင် ဝိညာဉ်မှာ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အနီးကပ် ကြားရသော ဤနှလုံးခုန်သံကို တွန်းလှန်နိုင်စွမ်းမှာ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့်၌ပင် မရှိပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းမှာ မူလနေရာ၌ပင် မြဲမြံစွာ ထိုင်နေ၏။ ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုများမှာ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာထဲသို့ သဲတစ်ဆုပ် ပစ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ အဆုံးမဲ့သော သိစိတ်ပင်လယ်က ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အလားအလာများကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ ဓားသွားဝိညာဉ်မှာ နောက်ထပ် သန့်စင်မှုနှင့် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မိမိကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားဖြစ်သော မူလဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်မှာလည်း ဆယ်ဆထက်မက ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ စိတ်ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမဆို သူ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ ဆင်တစ်ကောင်ကို လဲကျအောင် ကြိုးစားနေသော ကြွက်ကလေးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူလှသည်။

“ဝူး...”

နှလုံးခုန်သံများကြား၌ပင် မှောင်မိုက်သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ စူးရှပြီး ရက်စက်သော အော်ဟစ်သံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် လှိုင်းလုံးကြီးများအလား သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထိုမိစ္ဆာဝိညာဉ်များသည် သေရမည်ကို မကြောက်ဘဲ စူးချန်ခုန်းကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စိမ်းဖန့်ဖန့် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေကာ အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာအသိုက်အတွင်းရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ် အရေအတွက်မှာ အကန့်အသတ်မရှိသလောက် များပြားလှသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ မိစ္ဆာအသိုက်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရသူများဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသက်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခံရကာ မိစ္ဆာအသိုက်အတွက် အာဟာရအဖြစ် ပြောင်းလဲခံထားရသူများ ဖြစ်သည်။

“ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း”

များပြားလှသော မိစ္ဆာဝိညာဉ်များမှာ သူ့ကို တိုက်မိကာ ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းနှင့်အတူ သိစိတ်ပင်လယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသော အဖျက်စွမ်းအားများမှာ အသေခံ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ သိစိတ်ပင်လယ်ကို တိုက်ခိုက်သော လှိုင်းလုံးများမှာ အတွင်းထဲသို့ပင် မဖောက်ထွင်းနိုင်ဘဲ ထူထဲသော တံတိုင်းကို ပစ်ခတ်သည့် မြားငယ်လေးများအလား အလွယ်တကူ ဟန့်တားခံလိုက်ရကာ ခြစ်ရာတစ်ခုပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

“ဝူး”

စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်ဖြင့်ပင် ရွှေရောင် ဓားချီစွမ်းအင်များမှာ ကြာပန်းများအလား ပွင့်လန်းလာပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ထောင်သောင်းချီကို တစစီ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူက လုံးဝ မထိခိုက်ဘူးလား။”

မိစ္ဆာအသိုက်မှာ ယခုအခါ စတင် ထိတ်လန့်လာလေပြီ။ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ၏ အသေခံ တိုက်ခိုက်မှုများ ဖြစ်စေ၊ နှလုံးခုန်သံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်တုန်ခါမှုများ ဖြစ်စေ စူးချန်ခုန်းကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ပါ။

“ဒါဆိုရင်... သူ့ကို ငတ်ပြတ်ပြီး သေသွားအောင် လုပ်မယ်။”

မိစ္ဆာအသိုက်သည် နည်းဗျူဟာကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းကို ဘာမှမတတ်နိုင်သဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို သေသည်အထိ ပိတ်လှောင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များမှာ ဒီရေအလား ပြန်ဆုတ်သွားကြပြီး မိစ္ဆာအသိုက်မှာလည်း တုန်ခါမှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ငရဲကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော ဗလာနယ်တစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်။

“မင်းမှာ တခြားလှည့်ကွက်တွေ မရှိတော့လို့ သေချင်ယောင်ဆောင်နေတာလား။” စူးချန်ခုန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မှောင်မိုက်ခြင်းထဲ၌ တည်ငြိမ်စွာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်မှာ သူသည် မိုင်ပေါင်း တစ်ရာခန့် လမ်းလျှောက်ခဲ့သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိတွေ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်မှ လေ့လာချက်အရ မိစ္ဆာအသိုက်၏ အချင်းမှာ ခြောက်မိုင်ခန့်သာ ရှိသည်။ သူသာ မျဉ်းဖြောင့်အတိုင်း လမ်းလျှောက်ပါက အစွန်းသို့ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟွင်း... ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းက လမ်းကြောင်းမရှိတဲ့ အမှောင်ထု ဟင်းလင်းပြင်ပဲ။ ဒီထဲကို ဝင်လာတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ပိတ်မိပြီး သေရမှာပဲ” ဟု မိစ္ဆာအသိုက်၏ အသိစိတ်က တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်နေသည်။

မိစ္ဆာအသိုက်၏ အတွင်းပိုင်းမှာ ဦးတည်ချက်မရှိသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ မည်သို့ပင် လမ်းလျှောက်စေကာမူ အမှန်စင်စစ်မှာ မူလနေရာ၌ပင် လည်နေခြင်းဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ထိတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထု၏ ဝါးမြိုမှုကိုသာ ခံရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သေခြင်းတရားကို ဖိတ်ခေါ်နေခြင်းပင်။

“မူလဝိညာဉ်နဲ့ အာရုံခံကြည့်ရအောင်”

စူးချန်ခုန်းက မထိတ်လန့်ပေ။ သူသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး စိတ်ကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ကန်းသတ္တု စွမ်းအင်များ ဝန်းရံနေသော မူလဝိညာဉ် လူပုံသဏ္ဍာန်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

“ဒုန်း”

ထိုအခိုက်တွင် စူးချန်ခုန်းမှာ ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာအသိုက်၏ အစွန်းပိုင်းဖြစ်သော အနက်ရောင် အမြှေးပါး တံတိုင်းများကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ မိစ္ဆာအသိုက်၏ အတွင်းပိုင်း၌ နဂါးများအလား အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ စီးဆင်းနေသော ထူထဲသည့် သွေးကြောကြီးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော သွေးကြောများဖြစ်ပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလို၊ ဝိညာဉ်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိထားသည့် စစ်သည်တော်များပင် အာရုံမခံနိုင်၊ မမြင်နိုင်ကြပေ။

သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ မူလဝိညာဉ် အာရုံခံမှုအောက်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

“မိစ္ဆာအသိုက်အတွင်းက ဒီသွေးကြောတွေက သူ့ရဲ့ အသက်ဓာတ် တည်ရှိရာပဲ။ ဒါတွေကို အားလုံး ဖြတ်တောက်လိုက်ရင် မိစ္ဆာအသိုက်က ပြိုလဲပြီး သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်။”

စူးချန်ခုန်း တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။ အပြင်လူများ မသိနိုင်သော ဤသွေးကြောများသည် မိစ္ဆာအသိုက်၏ အသက်သွေးကြောများနှင့် အာရုံကြောများပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းမှာ မိစ္ဆာအသိုက်ကို အဆုံးစီရင်လိုက်ခြင်းပင်။ ဤသို့တွေးပြီးနောက် သူသည် သွေးကြောတစ်ခုကို ပစ်မှတ်ထားကာ သူ၏ မူလဝိညာဉ် စွမ်းအားများ ပါဝင်သော လက်ဖဝါးဖြင့် လက်ဝါးဓားတစ်ချက်ကို ဗလာနယ်ထဲ၌ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။