အခန်း ၉၄၃

အခန်း (၉၄၃) နတ်ပိုးကောင် ပိုးမျှင်ထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် နုပျိုလန်းဆန်းလာခြင်း။ (၁)

“ဆေးသူတော်စင်က ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးထဲမှာ သနားတတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ... သူသာ အသက်ရှိနေသေးရင် အဲဒီတုန်းက မှန်ကမ္ဘာသခင်လည်း ကယ်တင်ခြင်း ခံရနိုင်တယ်...” ဟု မှန်ထဲမှလူက တိုးညှင်းစွာ ဆိုလိုက်သည်။

မူလက မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသခင်သည် ထိုမိစ္ဆာကို သတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာက ၎င်း၏အသက်နှင့်လဲ၍ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ချိပ်စည်းဖြင့် ကျိန်စာတိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာသခင်သည် နည်းလမ်းအသွယ်သွယ်ကို ရှာဖွေခဲ့မည်မှာ သေချာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆေးသူတော်စင် တစ်ဦးတည်းသာ ဤချိပ်စည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

သို့သော် ဆေးသူတော်စင်မှာ ကွယ်လွန်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦးစလုံးမှာ သူတို့၏ မူလဝိညာဉ်များကို ကမ္ဘာလောကကြား၌ ထားရစ်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုသော်လည်း မည်သူမျှ ထိုအရာ အောင်မြင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။ အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုဖြစ်နိုင်ခြေမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှသည်။ ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်သော နိုင်ငံတော်၏ ရှည်လျားလှသော သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လက်ချိုးရေတွက်၍ရသော လူအနည်းငယ်သာ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်ခဲ့ပြီး အများစုမှာ သမိုင်း၏ ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရသည်။ ရှေးဟောင်းသူတော်စင် ကိုးဦး အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်မွေးဖွားနိုင်ခြင်း ရှိမရှိမှာလည်း မသိနိုင်သော အချက်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် အားနည်းလာသော မှန်ကမ္ဘာသခင်သည် ဤမြေပေါ်၌ အစီအမံအချို့ကိုသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တော့သည်။ ဤနေရာမှာ သူနှင့် မိစ္ဆာဘုရင်တို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နေရာဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အမွေအနှစ်များကို ကံစပ်သူများ တွေ့ရှိနိုင်ရန် ဤနေရာ၌ပင် ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် မှန်ကမ္ဘာသခင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော အချက်မှာ သူချန်ထားခဲ့သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည့် မိစ္ဆာစစ်တစ်ကောင်ကို သတ်ရန်ဆိုသော အချက်ကို စူးချန်ခုန်းက အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စူးချန်ခုန်း သတ်လိုက်သော မိစ္ဆာမှာ မှန်ကမ္ဘာသခင် သတ်ခဲ့သော ထိုမိစ္ဆာဘုရင်ပင် ဖြစ်နေပြန်သည်။ အစစ်အမှန် မိစ္ဆာများသည် မသေနိုင်ဘဲ အသတ်ခံရလျှင်ပင် အချိန်ကြာလာပါက ပြန်လည် နိုးထလာတတ်ကြသည်။

“ဆေးသူတော်စင်က ကွယ်လွန်သွားပြီ... မှန်ကမ္ဘာသခင်တောင်မှ ဒီချိပ်စည်းရဲ့ တိုက်စားမှုအောက်မှာ သေဆုံးခဲ့ရတယ်...” စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသား အေးစက်သွားလေ၏။

သာမန်မိစ္ဆာများတွင် ဤချိပ်စည်း မရှိပေ။ မဟာနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရှိသော ပညာရှင်များနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့် မိစ္ဆာဘုရင်များတွင်သာ ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာအသိုက်မှာ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ဖန်ပြန်လည် နိုးထလာခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါ။ အမှန်တော့ ကြိုတင်သိနေခဲ့လျှင်ပင် စူးချန်ခုန်းမှာ ၎င်းကို အလွယ်တကူ လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

မှန်ထဲမှလူက ဆက်လက်ပြောကြားသည်မှာ “မိစ္ဆာဝိညာဉ် ချိပ်စည်းဟာ လက်ခံထားသူရဲ့ အသက်စွမ်းအားကို အာဟာရအဖြစ် အဆက်မပြတ် ဝါးမြိုပြီး ကြီးထွားလာတတ်တယ်။ လက်ခံထားသူရဲ့ အသက်စွမ်းအားဟာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုန်ဆုံးလာမှာဖြစ်လို့ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းသတ်လိုက်တဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်က အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို မရောက်သေးတော့ သူ့ရဲ့ ချိပ်စည်းက မှန်ကမ္ဘာသခင် ခံစားခဲ့ရတာလောက် မပြင်းထန်သေးဘူး။ မင်း ခဏတော့ တောင့်ခံနိုင်ဦးမှာပါ။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ကို သွားပါ။ အကယ်၍ မင်းသာ ကံကောင်းလို့ တစ်ဖန်ပြန်လည်မွေးဖွားလာတဲ့ ဆေးသူတော်စင်ကို တကယ်တွေ့ခဲ့ရင်... မျှော်လင့်ချက် ရှိနိုင်ပါသေးတယ်။”

စူးချန်ခုန်းမှာ နားထောင်ရင်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိသည်။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ကို သွားပြီး ဆေးသူတော်စင်ကို ရှာရမည်တဲ့လား။ ဆေးသူတော်စင် တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားခြင်း ရှိမရှိ မသေချာသည့်အပြင် အောင်မြင်စွာ မွေးဖွားခဲ့လျှင်ပင် သူက လူမသိအောင် နေထိုင်နေပါက စူးချန်ခုန်းအတွက် ရှာဖွေရန်မှာ သမုဒ္ဒရာထဲ၌ အပ်ရှာသကဲ့သို့ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်!

တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းမှာ ထိုမိစ္ဆာအသိုက်သည် အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် ချိပ်စည်းမှာ မှန်ကမ္ဘာသခင် ခံစားခဲ့ရသည်လောက် မပြင်းထန်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြာရှည် တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်း၏ အဆင့်မှာလည်း မှန်ကမ္ဘာသခင်ထက် များစွာ နိမ့်ကျနေသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ခံစားရသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး။”

မှန်ထဲမှလူထံမှ အချက်အလက်အချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း ချိပ်စည်းကို ဖြေရှင်းရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းကို မတွေ့ရှိခဲ့သဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် မှန်ထဲမှလူကို နှုတ်ဆက်ကာ မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

မှန်ကောင်းကင်ဘုံကမ္ဘာမှ ထွက်လာပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအချို့ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ် ချိပ်စည်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ချိပ်စည်းမှာ ဆက်လက် ကြီးထွားနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ပိုမို ဖြစ်စေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည်လည်း မှန်ကမ္ဘာသခင်ကဲ့သို့ သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

“အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းကို ပြန်ရမယ်။”

စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီး ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျုံးလင်တောင်ပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဒီရေလှိုင်းကြီးကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမို ကြွယ်ဝလာသည်။ ဂိုဏ်း၏ ဝိညာဉ်သွေးကြောများမှာ ကြီးထွားလာနေပြီး တောင်တစ်ခုလုံးမှာ မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ နတ်ဘုံနတ်နန်းနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

တောင်နောက်ဘက်ရှိ တိတ်ဆိတ်သော နတ်ပိုးချည်ဂူအတွင်း၌ စူးချန်ခုန်းသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ရင်း သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

“ဒီလမ်းစဉ်ရဲ့ ကြီးထွားနှုန်းအရဆိုရင်... ငါ အလွန်ဆုံး တောင့်ခံနိုင်ရင် တစ်နှစ် နှစ်နှစ်ပဲ ရှိမယ်။ နှစ်နှစ်ဆိုတာ ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်ကို ရောက်တာနဲ့ ငါ ကွယ်လွန်သွားမယ့် အချိန်ပဲ။”

စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မြင့်မြတ်သော ရှေးဟောင်း နိုင်ငံတော်တွင် သူ့ကို ကူညီနိုင်မည့်သူ ရှိမရှိ မသေချာသည့်အပြင် အချိန်မှာလည်း မလောက်ငပေ။ ထိုနိုင်ငံသို့ သွားရန် ခရီးမှာ အလွန်ရှည်လျားလှပြီး သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တစ်ဦး အနားမနား ပျံသန်းလျှင်ပင် အသွားအပြန်မှာ နှစ်နှစ် သုံးနှစ်ခန့် ကြာပေလိမ့်မည်။ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် ထိုနိုင်ငံသို့ မရောက်မီ လမ်းခရီးမှာတင် ချိပ်စည်း၏ ကြီးထွားနှုန်းကြောင့် အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

“မှန်လူသားက ဆေးသူတော်စင်မှာ ချိပ်စည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ အစွမ်းရှိတယ်လို့ ပြောပေမဲ့။ အဲဒီလို မသေချာမရေရာတဲ့ မျှော်လင့်ချက်ကို အားကိုးတာထက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးတာက ပိုကောင်းတယ်” ဟု စူးချန်ခုန်းက တွေးလိုက်သည်။ ရှိမရှိ မသေချာသော ဆေးသူတော်စင်၏ အကူအညီကို မျှော်နေမည့်အစား မိမိကိုယ်ကိုသာ အားကိုးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းသည် အရေးကြီးကိစ္စ မရှိပါက သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ရန် ဂိုဏ်းသို့ အကြောင်းကြားပြီးနောက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်သည်။ သူ၏ မူလဝိညာဉ်၊ ဆန်းကြယ်လိပ် ရွှေအမြုတေနှင့် အခြားသော စွမ်းအားများဖြင့် ချိပ်စည်းကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

“ဟမ်…ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ပိုးချီစွမ်းအင်တွေက... မိစ္ဆာဝိညာဉ် ချိပ်စည်းကို တုံ့ပြန်နေပါလား။”

စူးချန်ခုန်းသည် နတ်ပိုးချည်ကျင့်စဉ်ကို လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သောအခါ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များက သိစိတ်ပင်လယ်ထဲမှ ချိပ်စည်းနှင့် ထိတွေ့မိပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော နတ်ပိုးကောင် စွမ်းအင်မျှင်လေးများသည် ချိပ်စည်းနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် ချိပ်စည်းမှာ တုံ့ပြန်လာပြီး သေခြင်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချဉ်းကပ်လာသော နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များကို အမှုန့်အဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

ထိုမျှသာမက ချိပ်စည်းသည် ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ရပ်ကိုပါ ထုတ်လွှတ်လာပြီး စူးချန်ခုန်း၏ နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များကို အမြစ်ပြတ်အောင် ဝါးမြိုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ချိပ်စည်း၏ စုပ်ယူမှုအောက်တွင် နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်များမှာ အစွမ်းကုန် ခုခံနေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဝါးမြိုဖျက်ဆီးခြင်း ခံနေရသည်။ ၎င်းမှာ ချိပ်စည်းသည် နတ်ပိုးချည်ချီစွမ်းအင်ထံမှ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် ဦးအောင် တိုက်ခိုက်ကာ ၎င်းကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။