← Chapters

အခန်း ၅၂

Vol. 6 Ch. 52

အခန်း ၅၂

Vol. 6 Ch. 52

အခန်း (၅၂) သောက်ပြီး အသားစား ခြင်း

​ယဲ့ကျန်းဖျင်သည် ခုနက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ချန်ကျီ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ အားလုံးကိုမူ အထင်အသားကြီး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

​ချန်ကျီက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို သူ မိုင်းတူးရန်အတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိသဖြင့် ဘာမျှ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပေ။

​ထို့အတူပင် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို နှိုးဆွကာ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သံနက်မိုင်းတွင်း အတွင်း၌ ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူးနှင့် သံနက်ရိုင်းများ ရိုက်ခတ်မိသည့် အသံများ အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေတော့သည်။

​ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင်အောင် အချက် ၅၀ ခန့် ဆက်တိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

​ယဲ့ကျန်းဖျင် လုပ်ဆောင်ချက်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ ရလဒ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

​တစ်နာရီပင် မပြည့်သေးသည့် ဤအချိန်တိုလေးအတွင်း၌ သူသည် ယခင်က တစ်နေ့တာ လုပ်အားနှုန်းကို တူးဖော်ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီး အရေအတွက်မှာလည်း ၂၀၀ ကီလိုဂရမ် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

​"ဒါက တကယ်ကို မိုင်းတူးတဲ့ လက်နက်ကောင်းပဲ" ယဲ့ကျန်းဖျင် မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

​ယဲ့ကျန်းဖျင်က တူးဖော်ရရှိထားသော သံနက်ရိုင်းများအားလုံးကို အနန္တနေရာလွတ် ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူးကို အခြား ကိုယ်ပွားတစ်ခုထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

​လူနားသော်လည်း ပစ္စည်းမနားစေရ။

​လူသာ မောပန်းလဲပြိုသွားမည်၊ ပေါက်တူး ပျက်စီးသွားသည်ဟူ၍ မရှိပေ။

​သူကတော့ အနန္တနေရာလွတ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရလဒ်ကို ကျောက်လင်းအာထံသို့ပါ အကြောင်းကြားလိုက်သည်။

​ထို့နောက်တွင် သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် ကိုယ်ပွားနားနေဆောင် ထဲသို့ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

​ကိုယ်ပွားများအားလုံးက ကျင့်ကြံခြင်း မပြုလုပ်နိုင်ကြသဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည့်အခါမျိုးတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ အလိုအလျောက် စီးဆင်းလာသည်ကို အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းရုံသာရှိပြီး သို့မဟုတ်ပါက ကိုယ်ပွားနားနေဆောင် သို့ ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

​ကိုယ်ပွားနားနေဆောင် အတွင်း၌ ကိုယ်ပွားများ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကုသပေးနိုင်ရုံသာမက ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကိုလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာစေနိုင်သည်။

​ချန်ကျီက ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ပေါက်တူး၏ စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်မှုတစ်ခု ရှိသွားခဲ့ပြီး သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

​ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်းအာ၏ ဟင်းလျာများလည်း ပြင်ဆင်ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

​"သခင်... ဟင်းလျာတွေ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ၊ လာရောက် သုံးဆောင်နိုင်ပါတယ်"

​"အင်း" ချန်ကျီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​ထုံးစံအတိုင်း စားပွဲတစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံနေသော ဟင်းလျာများပင် ဖြစ်သည်၊ အပြင်က စားသောက်ဆိုင်များသို့ နှစ်ကြိမ်ခန့် သွားဖူးပြီးနောက်တွင် ကျောက်လင်းအာ ချက်ပြုတ်သည့် ဟင်းလျာပုံစံများကလည်း ပိုမိုများပြားလာခဲ့သည်။

​အပြင်က ထိုစားသောက်ဆိုင်များ၏ ဟင်းလျာများကို မည်သို့ ချက်ပြုတ်ထားသည်ကို မသိရှိသော်လည်း ထိုစားသောက်ဆိုင်များ၏ နာမည်ကြီး ဟင်းလျာများကို မြည်းစမ်းဖူးပြီးနောက်တွင် သူမက စိတ်ကူးပုံဖော်ရုံမျှဖြင့် ထိုဟင်းလျာများ၏ ချက်ပြုတ်နည်းကို အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားခဲ့သည်။

​ကျောက်လင်းအာက ဟင်းချက်သည့် အပိုင်းတွင်လည်း အလွန်မြင့်မားသော ပါရမီ ရှိပေသည်။

​"လင်းအာ... မင်းရဲ့ လက်ရာက မကြာသေးခင်ကမှ ပိုပြီး တိုးတက်လာပြန်ပြီပဲ" ကျောက်လင်းအာ ချက်ကျွေးသည့် ဟင်းလျာများကို အမြဲစားနေကျဖြစ်သော ချန်ကျီပင်လျှင် ချီးမွမ်းစကား မဆိုဘဲ မနေနိုင်ပေ။

​ကျောက်လင်းအာက ချန်ကျီ၏ ချီးမွမ်းစကားကို ကြားရသဖြင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက မသိမသာ ပြုံးယောင်သန်းသွားခဲ့သည်။

​"လင်းအာ... လာပြီး အတူတူ စားပါလား"

​"မလိုပါဘူး သခင်၊ သခင် အေးအေးဆေးဆေး သုံးဆောင်ပါ၊ ကျွန်မ ဘေးကနေပဲ ပြုစုပေးပါ့မယ်"

​ကျောက်လင်းအာ ဇွတ်ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ချန်ကျီလည်း ထပ်ပြီး အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ပေ၊ သူမ အစားစားရန် မလိုအပ်ကြောင်းကို သူ သိရှိထားသဖြင့် သူမကို သူနှင့်အတူ အတင်းထိုင်စားခိုင်းခြင်းက တကယ်တမ်းတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

​ထိုင်နေပြီး စားရမလိုလို မစားရမလိုလိုနှင့် နေရခက်စရာကြီး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

​"ရပါပြီ၊ ငါ့နားမှာ မင်း ပြုစုပေးနေဖို့ မလိုပါဘူး"

​"မင်း ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို လွှတ်ပြီး ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို သွားရိတ်သိမ်းခိုင်းလိုက်ဦး၊ အဲဒီ ၁၀ နှစ်သက်တမ်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေကို နောက်ထပ် မစိုက်နဲ့တော့၊ ၁၀ နှစ်သက်တမ်းရဲ့ တန်ဖိုးက နည်းလွန်းသေးတယ်"

​"အခုကစပြီး အားလုံးကို နှစ် ၃၀ သက်တမ်းရှိတာတွေပဲ စိုက်လိုက်တော့၊ အခုဆိုရင် နှစ် ၃၀ သက်တမ်းရှိတာတွေကလည်း ရင့်မှည့်ဖို့ ရက်ပိုင်းပဲ လိုတော့တာပဲလေ"

​"ဟုတ်ကဲ့"

​ကျောက်လင်းအာ အနန္တနေရာလွတ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

​ချန်ကျီကတော့ အစားစားရင်းနှင့် အတွေးကမ္ဘာထဲ နစ်မျောနေခဲ့သည်။ "ကိုယ်ပွားရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ကို အသိစိတ် ဆင်းသက်ရတဲ့ ခံစားချက်က မဆိုးဘူးပဲ၊ ကိုယ်တိုင် အဲဒီနေရာကို ရောက်နေသလိုမျိုးနဲ့ ဘာမှ ကွာခြားချက် မရှိဘူး"

​"အချိန်တစ်ခု ရှာပြီး ချန်ဖန်နဲ့ ကျောက်ယွမ်တို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ကိုလည်း ဆင်းသက်ပြီး သွားကြည့်ရမလား"

​"ကျောက်ယွမ်က အခု မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ ဝေးကွာတဲ့ တာ့ချန်မင်းဆက် ရဲ့ နယ်စပ်မှာ ရှိနေတာ၊ အဲဒီလောက် ဝေးတဲ့နေရာမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသေးဘူး၊ တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းမှာပဲ"

​"အပြင်က ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သွားပြီး အမြင်ကျယ်အောင် လုပ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီကျင့်ကြံခြင်းလောကကို ရောက်လာတာ အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

​"ဒါပေမဲ့ အခုအချိန်မှာ ကျောက်ယွမ်က နယ်မြေသစ် စူးစမ်းတဲ့ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတော့ နည်းနည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နိုင်တယ်၊ နောက်ပိုင်း သူ အခြေတကျ ဖြစ်သွားတဲ့အခါမှ သွားလည်း မနောက်ကျပါဘူး"

​"ချန်ဖန်ဘက်ကိုတော့ တကယ်ကို သွားကြည့်လို့ ရတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခု ဖြစ်နေတဲ့အပြင် မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေလည်း ရှိနေတာပဲ"

​"ယခင်က မူလပိုင်ရှင်က အခြေခံအလုပ်သမား တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့လို့ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ခြေချခွင့် လုံးဝမရှိခဲ့ဖူးဘူး၊ အပြင်ဘက် နယ်နိမိတ်မှာပဲ လယ်စိုက်ခဲ့ရတာ"

​"အခု ချန်ဖန်က အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် အောင်မြင်နေပြီဆိုတော့ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းထဲက နေရာအတော်များများကို သွားလို့ရလောက်ပြီ"

​"ချန်ဖန်ဘက်မှာ အခု လောလောဆယ် ပြဿနာအသေးအဖွဲလေး နည်းနည်း ရှိနေနိုင်ပေမဲ့လည်း"

​"ဒါပေမဲ့ ငါ ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းထဲကို သွားရောက် လည်ပတ်ဖို့အတွက်တော့ အဟန့်အတား မဖြစ်စေပါဘူး၊ စစ်မှန်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းကို သွားပြီး အမြင်ကျယ်အောင် လုပ်တာကလည်း မဆိုးပါဘူး"

​ချန်ကျီက ချင်းယွမ်ဂိုဏ်း၌ ရှိနေသော ချန်ဖန်အကြောင်းကို စဉ်းစားနေမိသည်။

​ချင်းယွမ်ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ အတွင်းစည်းတပည့်များ နေထိုင်ရာ ဧရိယာ၊ လင်းယွမ်တောင်ထိပ်၏ နံပါတ် ၂၃ ဂူ၊ ချန်ဖန်၏ ဂူအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

​မနေ့ညကမှ ယွီရှင်းစစ်နှင့်အတူ ဝိုင် ကို မူးရူးအောင် သောက်ထားခဲ့သော ချန်ဖန်က ရုတ်တရက် ရင်တုန်ပန်းတုန် ခံစားလိုက်ရပြီး မကောင်းသော ကိစ္စ တစ်ခုခု မကြာမီ ဖြစ်ပျက်တော့မည်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​ထို့ကြောင့် သူ၏ မူးဝေနေသော အရက်ရှိန်မှာ ချက်ချင်းပင် တစ်ဝက်ခန့် လွင့်ပြယ်သွားခဲ့သည်။

​ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာသော ချန်ဖန်က နဖူးကို ဖိလိုက်ရင်း "ဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ဝိုင် က တကယ်ကို အရှိန်ပြင်းတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ အုတ်မြစ်ချ ခြင်းအဆင့် ၄ အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့တောင် မခံနိုင်ဘူးပဲ"

​ဘေးနားတွင် ရွှံ့ညွှန်တုံးကဲ့သို့ လဲလျောင်းနေသော ယွီရှင်းစစ်နှင့် ဘေးတွင် လွှင့်ပစ်ထားသော ဝိုင် အိုးအလွတ် သုံးလုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

​ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် သာ ရှိသေးသော ယွီရှင်းစစ်မှာ အခုအချိန်အထိ အရက်ရှိန်ကြောင့် လုံးဝ နိုးလာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိသေးပေ။

​ချန်ဖန်က ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ တော်သေးသည်မှာ ယွီရှင်းစစ်က အိပ်ပျော်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သေအောင် မူးသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။

​ချန်ဖန်က နဖူးကို တစ်ဖန်ပြန်၍ ရိုက်လိုက်ရင်း "ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

​စဉ်းစားကြည့်သော်လည်း ခုနက ရင်တုန်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကို မတွေးတတ်တော့ပေ၊ သို့သော် ချန်ဖန်က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုတော့ ချလိုက်သည်။

​"နောက်တစ်ခါကျရင် ဒီလောက်အထိ မသောက်တော့ဘူး၊ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားရင်တော့ ပြဿနာ တက်မှာ အမှန်ပဲ"

​ချန်ဖန် ထထိုင်လိုက်ပြီး ရေအေး နှစ်ငုံခန့် သောက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် လန်းဆန်းအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

​ဘယ်သူက ကိုယ်ပွားတွေ အရက်သောက်ရင် မမူးဘူးလို့ ပြောတာလဲ၊ မမူးဘူးဆိုတာက သောက်တာ မများသေးလို့ ဖြစ်သည်။

​ချန်ဖန်က ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ယွီရှင်းစစ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါပြုံးကာ တွေးလိုက်သည်။ "သူ့ကို အခန်းထဲ သွားအိပ်ခိုင်းတာပဲ ကောင်းပါတယ်"

​ဤအချိန်တွင် တာ့ချန်မင်းဆက် နယ်စပ်၌ ဖြစ်သည်။

​ကျောက်ယွမ်က ဤလူပေါင်း ရာဂဏန်းနှင့် တစ်နေ့တာ ထိတွေ့ပြီးနောက်တွင် ဖြစ်သည်။

​ဤလူပေါင်း ရာဂဏန်းက အသုံးမကျသူများ မဟုတ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်၊ သူတို့၏ လူမှုဘဝ နေထိုင်နိုင်စွမ်းက အလွန် မြင့်မားလှသဖြင့် ကျောက်ယွမ်အနေဖြင့် ဘာမျှ စိတ်ပူနေရန် မလိုအပ်ပေ။

​သူ၏ ဝတ်ဆင်မှု၊ စားသောက်မှု၊ နေထိုင်မှုနှင့် သွားလာမှုများကိုပင် ဤလူပေါင်း ရာဂဏန်းက အားလုံး စီမံပေးထားကြသည်။

​ယခုအခါ သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမိသည်။ "ဒီလူတွေက ယဲ့မိသားစုဝင်တွေရဲ့ လိမ်လည်မှုကို ခံရပြီး မိုင်းတွင်းကို ဘယ်လို ရောက်သွားကြတာလဲ၊ သူတို့ရဲ့ လူမှုဘဝ နေထိုင်နိုင်စွမ်းက သိသိသာသာကို မြင့်မားနေတာပဲလေ"

​"ယဲ့မိသားစုရဲ့ လှည့်ကွက်လေးနဲ့ လိမ်လည်တာကို ခံရတယ်ဆိုတာ တကယ်ကို နားလည်ရ ခက်တယ်"

​"အကယ်၍ အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရတာဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့"

​"သူတို့အားလုံးက အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးခံရတာများလား"

​ဤအချိန်တွင် ကျောက်ယွမ်က မိုင်းလုပ်သား ရာဂဏန်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ မိစ္ဆာ သားရဲတောအုပ် တစ်ခု၏ ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ရောက်ရှိနေသည်။

​ဤဂူကိုလည်း ထိုမိုင်းလုပ်သားများက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဂူအတွင်းပိုင်းက အလွန် ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ဤလူပေါင်း ရာဂဏန်းကို ဆံ့ဝင်ရန်အတွက် လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပေ။

​ဂူအတွင်း၌ ယခုအခါ မိုင်းလုပ်သား အနည်းငယ်က မနေ့က အမဲလိုက်ရရှိထားသော ဒုတိယအဆင့် သားရဲ သုံးကောင်ကို အရေခွံဆုတ်ကာ မီးဖိုပေါ်တွင် ကင်နေကြသည်။

​ထိုအနံ့က မွှေးကြိုင်လှပြီး မကြာခဏဆိုသလို မိုင်းလုပ်သားများက သားရဲအသားပေါ်သို့ အမည် မသိ အမှုန့်များကို ဖြူး ပေးနေကြသည်။

​ဤအချိန်တွင် ကျောက်ယွမ်၏ လက်ထဲ၌ ခုနတင် ကင်ပြီးစီးသွားသော သားရဲ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်မှ အကောင်းဆုံး အသားတစ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

​ဤအသားတုံးကို ကိုင်ရင်း ကျောက်ယွမ်က ထိုအလုပ်ရှုပ်နေကြသော မိုင်းလုပ်သားများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝေဝါးမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

​ဤအရာအားလုံးက သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ကိစ္စအားလုံးကို ထိုမိုင်းလုပ်သားများကသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး သားရဲကို အမဲလိုက်ရာတွင်ပင် သူ လက်လှုပ်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

​လူပေါင်း ရာဂဏန်းက သားရဲတစ်ကောင်ကို ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ကြရာ သူ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ပေးရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

​သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်မှာ ဤလူများက တကယ်တမ်းတော့ သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်သည်၊ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားကိုးရုံမျှဖြင့် အလွန် ကောင်းမွန်စွာ ရှင်သန်နိုင်ကြပေသည်။

​ထိုအချိန်တွင် မိုင်းလုပ်သားတစ်ယောက်က ကင်ပြီးသား အသားတစ်တုံးကို ကျောက်ယွမ်၏ ရှေ့သို့ ထပ်မံ ကမ်းပေးလာသည်။

​"ခေါင်းဆောင်... ဘာလို့ မစားတာလဲ၊ အဆင်မပြေလို့လား"

​"ခေါင်းဆောင်" ဆိုသည့် ဤခေါ်ဝေါ်သံမှာ ကျောက်ယွမ်က သူတို့ကို သူ့အား ကျေးဇူးရှင်ဟု မခေါ်ရန် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တောင်းဆိုပြီးနောက်တွင် သူတို့က ကျောက်ယွမ်အတွက် ကိုယ်တိုင် ပေးထားသော အခေါ်အဝေါ် ဖြစ်သည်။

​"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကင်ထားတာ တကယ် ကောင်းပါတယ်" ကျောက်ယွမ် အနည်းငယ် နေရခက်သွားသော်လည်း အသားကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

​သူက အစားစားရန် မလိုအပ်သဖြင့် စားစား မစားစား ကိစ္စမရှိပေ။

​ကျောက်ယွမ် စားသည်ကို မြင်ရသည်တွင် ထိုသူက စိတ်ခံစားချက် အလွန်ကောင်းမွန်သွားပြီး "ခေါင်းဆောင်... မြန်မြန်စား၊ ဒါတွေက သားရဲရဲ့ အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ၊ စားရင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တိုးတက်စေနိုင်တယ်"

​ပြောရင်းနှင့် သူလည်း အသားတစ်တုံးကို ကိုင်ကာ ကိုက်ဝါးနေတော့သည်။

​ဤအချိန်တွင် ဂူတစ်ခုလုံး၌ လူပေါင်း ရာဂဏန်းက သားရဲအသားက ပေးစွမ်းသော တင်းတိမ်မှုကို အားရပါးရ ခံစားနေကြသည်။

​လူတိုင်း၏ စိတ်ခံစားချက်က အလွန် ကောင်းမွန်နေကြသည်။

​သူတို့ ဤမျှလောက် ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသည်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲဆိုတာကို မမှတ်မိကြတော့ပေ။

​ကျောက်ယွမ်က ဤလူများကို ကြည့်ရင်း ငေးမောသွားခဲ့သည်။

​"ငါ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

All Chapters